Кіріспе

Шын жәндіктер түрлері Адельгид (Adelges cooleyi) - адельгидтер түрлерінің бірі. Олар Көктемде Роки тауларының етегінде өсетін емен ағаштарының жаңа өскіндерін жұқтырады. Олар көк шыршаға да аздап шабуыл жасайды. Бір жылда екі ұрпақ пайда болады. Өмір сүру үшін екі түрлі ағаш қажет, екіншісі - Роки-Маунтин Дуглас шыршасы. Олар сондай-ақ Ситка, Энгельман немесе ақ шыршаға шабуыл жасайды. Адельгидтердің әртүрлі түрлері әртүрлі пішен түрлерінде әртүрлі желкелер шығарады. Кули еменінің желке адельгиді (Adelges cooleyi Gillette) негізінен ақ емен мен Дуглас шыршасы арасында кезектесетін батыс түрі. Ол Канаданың шығысында сирек кездеседі. Онтариода бұл саңырауқұлақтар көбінесе Колорадоның ағаш түрінде кездеседі.

Сәйкестендіру

Инфекция Кули еменінде жазғы уақытта, мамыр-мамыр айларында, желке пайда болған кезде байқалады. Бұл инфекцияны құрттар, личинкалар немесе тіпті қарағайдың жыныстық мүшелері деп қате анықтауы мүмкін. Алайда, шыршаның тозаңы иінсіз кішірек құрылымнан шығарылады. Жарықтардың пішіні ананасқа ұқсас, ұзындығы 0,5 см-ден 8 см-ге дейін, ағаштың өсу қабілетіне байланысты. Көптеген желкелер қызғылт, қызыл немесе тіпті қою күлгін түсті болады, ал инелер әдетте жасыл болып қалады. Жаңа өскіннің осы сұр формасы бар бөліктері жазда құрттар кеткеннен кейін өледі. Дуглас шыршасына жеткенде, адельгидтер инелерді жейді, бірақ желке пайда болмайды.

Инфекция

Күзде кішкентай, шар тәрізді, қанаты жоқ (1,2 - 1,7 мм) аналық адельгид қыстауға арналған еменді табады. Көктемде, қыста мұз қатып, еріген кезде, аналық жетіліп, бірнеше жүзден жұмыртқаны қаптарға ұқсайтын қаптарға салып, өсіп келе жатқан қаптардың маңында орналасқан бұтақтарға салады. Бұл - ақ шашты жіптерден тұратын, жұмыртқаларды қорғайтын жеке түйіршіктер. Әйелдер бұтаның үстіндегі жерлерді жақсы көреді, онда олар ауа райынан, әсіресе желден жақсы қорғалады. Бұл әйелдер ақ шашты жүнмен қапталған. Олардың ауыз бөлігі азық алу үшін тамырлық бумалармен ену үшін қолданылатын жіп тәрізді стилиттерден тұрады. Ұрықтан шыққаннан кейін жас нимфалар жаңа өркендегі инелердің түбінде тамақтана бастайды. Өсімдікке енген нимфалардың сілекейі өсімдіктің дамуындағы өзгерістерді тудырады, олар иықтардың базальды бөлігінің қалыңдауы мен кеңейуімен ерекшеленеді. Инфекция толық болмаған кезде, тұқымның жерге қараған жағы бірінші болып жұғады. Тек қана жарым-жартылай зақымданған түйіршіктер зақымданған тіндер өлгеннен кейін жаңа өсімді қолдана алады. Әрбір ине түбіндегі камера өттің басқа камераларымен байланыспайды. Бұл инфекцияны қуыс камералары өзара байланысқан Pineus тұқымдасына жататын жүнді адельгид инфекциясынан ерекшелейді. Нимфалар алғаш қаққанда ашық қоңыр түстес, ал өт камерасына орналасқанда қара түске айналады; олар жалпақ овал пішінде және ақ балауыздың шетін бөліп шығарады. Егер желкенді маусым айында ашса, бұл ақ шашты оңай көруге болады.

Өмір циклі

Адельгидтің өмір сүру циклы алты ұрпақты қажет етеді, олардың екеуі ғана зақымданады (нимфалық сатылар) және шырша мен Дуглас шыршасы арасындағы екі көшіру кезеңі бар. Дуглас шыршасында ересектерінің ұзындығы шамамен 0,1 см, овал тәрізді және түсі ашық-қоңыр. Толысқанда олар ақ, балауызды жүнмен толық жабылады және көктемнен күзге дейін инелердің төменгі жағында тұрақтанған жүн түтікшелері ретінде көрінеді. Қарындардың қуысы жабық болған кезде, нимфалар белсенді түрде тамақтанады және көлемі артады. Жаздың ортасында (тамыз-қыркүйек) желкелері кеуіп, камералары ашылады, ал адельгидтердің қанатты түрлері пайда болады. Бұл қанатты ересек әйелдер қара қызыл қоңыр түсті, қатты склеротизированной кеуде. Олар бастапқы ағашты тастап, көбісі Дуглас шыршаларына көшіп кетеді. Өсімдіктің тіндері өлген сайын, тасталған желкелер құрғап, қатып қалады. Бұл өлі өрістер енді ешқашан пайдаланылмайтын қалдықтар. Жарым-жартылай инфекциялардың өт бөлігі өледі, ал инфекцияланбаған сегмент өсіп, иілген және бүгілген пішіндерге әкеледі. Дуглас шыршасында инелерге жұмыртқа салынады және бірнеше ұрпақ адельгидтер пайда болады. Сары дақтар мен иіндер бүгілген, олар тамақтанудан зақымдалған. Жеңіл-желпі зақымданған ағаштардың инелерінде жеке ересектер тамақтанып алған жерлерінде хлоротты дақтардың пайда болуы байқалады. Жарақат алған инелер бұрмаланған болуы мүмкін. Қатты зақымдалған жапырақтар толығымен хлоротты болуы және ертерек құлауы мүмкін. Жаздың соңында кейбір жүнді адельгидтер қанаттары пайда болып, бүршікке ұшып барып, жұмыртқа салады. Басқалары қанаты жоқ, олар Дуглас шыршаларында қалады, онда олар қыста басқа түрлерін шығарады.

Жәндіктер мен оларды бақылау

Табиғи жыртқыш жануарлар, мысалы, құс қоңыраулар, құс қоңыраулар, құс қоңыраулар, жәндіктер, жәндіктер және жәндіктер, кейбір дәрежеде, адельгидтер мен құс қоңырауларының санын азайтады. Бұл адельгидтерге қарсы химиялық заттармен бүрку мүмкін және оны күзде немесе ерте көктемде жасауға болады. Карбарил (Севин) және перметринмен жапырақтарды емдеу Колорадо штатының университеті сынақтарында ең тиімді болды. Бау-бақша майы да өте тиімді, бірақ мүктік шұңқырының түсі уақытша өзгеруі мүмкін.