Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық асыл тұқымды толығымен тұқымданған жарыс аты
American bred Thoroughbred racehorse
Өмірбаян
Бен Браш - Реформаның Роузвиллден (Азраның апасы, 1892 жылы Кентукки Дерби және Траверс Стакс жеңімпазы) шыққан Брамбл (1879 жылы чемпиондық мүгедек ат) тұқымынан шыққан шығанақ айғыры. Уолтер Восбург (Восбург Стакс есімі берілген) Брамбл туралы "қайың жаңғақтай мықты тұқым" деп мақтап айтты. Бен Бруштың бөгеті Роузвилл 1891 жылы Езекиел Клей және Кейтсби Вудфордтың асыл тұқымды серіктестігі ат егеуші Х. Юджин Лиден сатып алды. Сол кезде ол 1880 және 1882 жылдары Солтүстік Америкада жетекші ата болған Бонни Шотландияның ұлы Лидің Брамбл атқышымен бірге болды. Клей мен Вудфорд толығымен таза қанды тоқтыны сатуға ұсынған кезде, Ли және оның жаңа серіктесі, атақ-даңқ залындағы афроамерикалық Эд Браун оны 1200 долларға сатып алды. Бен Бруш Кентуккиде өсіп, Клейдің Руннимед фермасында туылған. Ли мен Браунға бір жасар ұрғашыны сатып алғаннан кейін көп ұзамай-ақ 5000 доллар ұсынған. Ли келісімді қабылдауға асықты, бірақ Браун өзінің мансабының алғашқы кезеңінде тұрғанын талап етті. Ли келісіп, жас көгершін жаңа иелерімен қалды. Браун құйрықты Бен Бруш деп атады, бұл ескі Грейвсенд жарыс жолының суперинтендантының құрметіне. Бастапқы Бен Бруш қатаң тәртіпті адам болған, бірақ Ли мен Браун оны өте мейірімді деп тапты. Басқалар оның екіжақтылығына наразылық білдіргенде, Бруш: "Сендердің ешқайсыларың да аттың атын Бен Бруш деп атаған жоқсыңдар!" - деді. Джо Палмер өзінің "Ата-бабалардағы есімдер" атты еңбегінде Бен Бруш туралы "өзгеше әсерлі емес жануар" деп айтқан. Ол "Брамблден сәл ұзын, бірақ оның бойына қарағанда кішкентай, басы да сондай қалың" еді.
Ben Brush was a bay stallion sired by Bramble (1879 champion handicap horse) out of Roseville (a sister to Azra, the 1892 Kentucky Derby and Travers Stakes winner) by Reform. Walter Vosburgh (after whom the Vosburgh Stakes was named), spoke highly of Bramble, saying he was "a breed as tough as pine nuts." Ben Brush's dam, Roseville, was purchased by Ezekiel Clay & Catesby Woodford breeding partnership in 1891 from the horseman H. Eugene Leigh. At the time, she was in foal to Leigh's La Belle Stud stallion Bramble, a son of Bonnie Scotland who was the leading sire in North America in 1880 and 1882. When the resulting thoroughbred colt was offered for sale by Clay and Woodford, Leigh and his new partner, the African American Hall of Famer Ed Brown, bought him for $1,200. Ben Brush was bred in Kentucky and foaled at Clay's Runnymede Farm. Leigh and Brown were reportedly offered $5,000 for the yearling colt soon after they purchased him. Leigh was eager to take the deal, but Brown insisted that they keep the colt for the early part of his career. Leigh accepted and the colt remained with his new owners. Brown named the colt Ben Brush in honor of the superintendent of the old Gravesend Race Track at Sheepshead Bay in Gravesend on Coney Island, New York, who provided them with valuable stall space. The original Ben Brush was a strict disciplinarian, although Leigh and Brown found him very lenient. When others complained of his double standards, Brush said, "Not a damn one of you fellows ever named a horse Ben Brush!" Joe Palmer said of Ben Brush in his "Names in Pedigrees" that he was "not a particularly impressive looking animal." The colt was a "rather small horse, a bit longer for his height than Bramble, almost equally coarse about the head."
1895: Екі жылдық маусым
Оның жаттықтырушысы Браунның басшылығымен Бен Бруш Луисвиллде жарысқа шықты. Бен Бруш өзінің алғашқы жарысында екі ұзындықты бес ұзындыққа тең жеңіп алды. Екінші рет жарысқа шыққанда, үш ұзындыққа үзілді. Үшінші рет қашуға тырысқанда, ол Нимродтың алдынан үйіне қарай жүгіріп кетті. Бен Бруш Огайоға барып, "Изумруд" және "Даймонд" жарыстарында жеңіске жетті. Бес рет жарыста бес рет жеңіске жеткен Бен Бруш Нью-Йоркке барды, ол жерде Шепсхед Бэйде үшінші орын алды, бірақ кейін бір түнде жеңіспен, ең жақын қарсыласына 19 фунт берді. Содан кейін ол Flatbush Stakes-те жоғары сыныпты Requital-ден жеңілді. Ол алғаш рет Ұлы Шығыс ақаулығында энергиясын жоғалтты, бірақ содан кейін Холли ақаулығын жеңді. Бен Бруш кейін әйгілі құмар ойыншы Майк Дуайерге сатылды, ол ағасы Филиппен бірге өзінің атасы Брамблмен, сондай-ақ чемпиондар Хинду, Хановер, Мисс Вудфорд және Люк Блэкбернмен жарысты. Бен Бруш Майк Дуайердің туын көтерген соңғы чемпион болды. Сатылған ақша 18000 долларды құраған. (Белмонт паркінде 1918 жылдан бері өткізілетін үш жасар балаларға арналған жарысқа, Двайер Стакс, олардың құрметіне аталған.) Қазір оның үстінде өз заманының ең үздік салт аттыларының бірі болып саналатын афроамерикандық Вилли Симмс ат үстінде, ал Харди Кэмпбелл-младший жаттықтырып отырды, Бен Бруш екі жасында тағы алты жарыста жеңіске жетті. Ол 16 кездесуде 13 жеңісімен 21 398 доллар табыс тапты. 1895 жылы ол екі жасар Colt чемпионы атанды. 1896 жылғы жарыс қазіргі, 11⁄4 мильдік қысқа қашықтықта өткізілген алғашқы жарыс болды (1875 жылы басталғанда Дерби 11⁄2 мильден астам арақашықтықта, бұл Англиядағы Эпсом Даунстағы алғашқы Дербидің ұзындығы). Сонымен қатар, жарыста жеңімпаздың иығына қызыл гүлден жасалған жамылғы тағылды. Дәстүр сақталып қалды, сондықтан Кентукки Дербиін жиі "Розалар үшін жүгіру" деп атайды. Дайындық жарысынан пайдаланбай, және өзінің мансабында жеті стадионнан артық жүгірмеген Бен Бруш кедергіден қашып келе жатып, Симсті құлатып жіберуге жақындады. Олар сауыққан кезде жарыс аяқталды. Алайда, Бен Бруш артқы жақта үлкен қадам жасады, үйге қарай бұрылыста бірінші жолдасын ұстады және Дербиді мұрынмен жеңу алдында Бен Эльдермен қатты шайқасты. "Spirit of the Times" тілшісі былай деп жазды: "Симмс Бен Брушпен соңғы және үмітсіз митинг жасады, ол бұрын-соңды көрінгендей күшті атпен жүгіруді көрсетті, және бірте-бірте, бірақ басқа Бенге сенімді түрде жетіп, ақыры оны жауды. Simms оның шприцтері оның тау кескен қалай терең көргенде, және оның бүйірлері қанмен жабылған, ол ұятқа жылады. (Карл Кларк, Черчилльдің дамуының жетекші күші және содан кейін жарыстың төрешісі ретінде қызмет еткен, Симмстің жеңісімен марапатталды. "Бұл менің көрген ең керемет жарыстарымның бірі болды", - деді Кларк. "Бұл жарыстың аяқталғанына ешкімнің күмәні болмады. Simms жай ғана соңғы секіру алдында бір аяқ немесе солай алдыда қылқаламды көтерді. ") Бен Бруш төрт жеңіске жетіп, 27 мың доллар табыс жинады.
Under his trainer Brown, Ben Brush began racing in Louisville. Ben Brush won his first race at two by five lengths. In his second start, he came home by three lengths. His third effort saw him gallop home ahead of Nimrod. Ben Brush then went to Ohio, winning the Emerald Stakes and the Diamond Stakes. After five wins in five starts, Ben Brush went to New York, where he came third at Sheepshead Bay, but then won an overnight handicap, giving 19 pounds to his nearest rival. He then lost to the high class Requital in the Flatbush Stakes. He ran out of energy for the first time in the Great Eastern Handicap but then won the Holly Handicap. Ben Brush was then sold to the famous gambler Mike Dwyer, who had, with his brother Philip, raced his sire Bramble, as well as the champions Hindoo, Hanover, Miss Woodford, and Luke Blackburn. Ben Brush was the last champion to carry Mike Dwyer's colours. The reported sale was $18,000. (A race for three year olds, the Dwyer Stakes, held at Belmont Park since 1918, was named in their honour.) Now ridden by Hall of Famer Willie Simms, an African American considered one of the greatest riders of his day, and trained by Hardy Campbell Jr., Ben Brush won six more races as a two year old. He earned $21,398 with 13 wins in 16 starts. In 1895, he was Champion Two Year Old Colt. The 1896 race was the first to be run at its current, shorter distance of 1¼ miles (at its inception in 1875, the Derby had been staged over 1½ miles, the length of the original Derby at Epsom Downs in England). The race was also the first time a blanket of red roses were draped over the shoulders of the winner. The tradition has remained, and why the Kentucky Derby is often called, "The Run for the Roses". Without the benefit of a prep race, and having never run farther than seven furlongs in his career, Ben Brush stumbled coming away from the barrier, nearly unseating Simms. By the time they recovered, the race seemed over. However, Ben Brush made a tremendous move on the backstretch, caught First Mate on the turn for home, and battled fiercely with Ben Elder down the stretch before winning the Derby by a nose. The correspondent for the "Spirit of the Times" wrote, "Simms made one last and desperate rally with Ben Brush, displaying as vigorous a piece of riding as was ever seen, and gradually but surely gaining on the other Ben, he finally beat him out by a nose in a terrific and hair raising finish, which elicited a wild and spontaneous shout from the grandstand." When Simms saw how deeply his spurs had cut his mount, and that his sides were covered in blood, he cried with shame. (Col. Clark, the guiding force behind the development of Churchill and then serving as the track's presiding judge, credited Simms with the victory. "It was a great race—one of the greatest I ever saw," Clark said. "There was no doubt in the world about the finish. Simms simply lifted Brush a foot or so in front at the last jump.") Ben Brush finished the season with four wins and almost $27,000 in earnings.
1897: Төрт жылдық маусым
Көптеген адамдардың пікірінше, Палмердің айтуынша, Бен Бруштың 1897 жылғы науқаны "бәлкім, оған екі және үш жастағы өнерінен гөрі үлкендіктің таңбасын қойды". Осы соңғы жарыс маусымында Бен Бруш американдық чемпион үш жасар Colt және 1897 жылдың американдық жылқысы Орнаментпен кездесіп, оған тоғыз фунт берді және үш ұзындықпен жеңіп алды. Ол 1895 жылы Преакнес Стакс пен Белмонт жеңімпазы Белмарды жеңді; 1896 жылы Белмонт жеңімпазы Гастингс, Адам соғысының немересі; 1897 жылы Чемпион Үш жасар орнама, 33 өмірлік бастамасының 20-ның жеңімпазы; және жоғары сыныпты Клиффорд, 1894-95 жылдары екі рет Генри де Наварра мен Доминоны жеңген.
In the view of many, Ben Brush's 1897 campaign, as Palmer put it, "perhaps put the stamp of greatness on him more unmistakably than did his performances at two and three." During this last racing season, Ben Brush met Ornament, the American Champion Three Year Old Colt and 1897's American Horse of the Year, giving Ornament nine pounds and winning by three lengths. He beat the 1895 Preakness Stakes and Belmont winner Belmar; 1896 Belmont winner Hastings, the grandsire of Man o' War; 1897 Champion Three Year Old Ornament, the winner of 20 of 33 lifetime starts; and the high class Clifford, who twice defeated Henry of Navarre and Domino in 1894–95.
Асыл тұқымды мансап
Оның тікелей еркек тегі жоқ болса да, ол тұқымға әсер етуін жалғастыруда. Бен Бруш соңғы 50 Дерби жеңімпазының 48-інің тұқымдықтарында, соның ішінде 1972 жылдан бастап әр Дерби жеңімпазында кездеседі. 1909 жылдың жетекші атасы ретінде Бен Бруш 1904 жылы Белмонт Стакс жеңімпазы және чемпион үш жасар Колт Делиді шығарды; 1914 жылғы жасөспірімдер чемпионы Пебблс; және Брайтондағы бір шақырым мен төрттен бір шақырымға жаңа американдық рекорд орнатты. Ол "Blood Horse" журналының XX ғасырдағы 100 үздік АҚШ таза тұқымды чемпиондары арасында 71-ші орынға ие болды. Бен Бруш екі рет ең үздік атаны - Суипты шығарды, ол 1910 жылы Белмонт стаксының жеңімпазы атанды, екі және үш жасында чемпион атанды. Оның ең ықпалды қызы Белгравия болды, ол Black Toney-ді шығарды, ол Black Gold-тың атасы болды. Бен Бруш 1918 жылы 8 маусымда 25 жасында Кентукки штатының Версаль қаласында қайтыс болды. Оның ескерткішінде 1917 жыл деп жазылған. Бен Бруш 1955 жылы Ұлттық жарыс мұражайы мен атақ-даңқ залына енгізілген алғашқы сыныптың бір бөлігі болды.
Ben Brush was a success at stud, so much so that he became one of the building blocks of the American Thoroughbred. Although his direct male line no longer exists, he continues to influence the breed. Ben Brush appears in the pedigrees of 48 of the last 50 Derby winners, including every Derby winner from 1972 onwards. As the leading sire of 1909, Ben Brush produced Delhi, the 1904 Belmont Stakes winner and Champion Three Year Old Colt; Pebbles, the Juvenile Champion of 1914; and set a new American record for a mile and a quarter in the Brighton Handicap, before leading the sire's list from 1913 until 1915 (including siring Regret, the first filly to win the Kentucky Derby). He was ranked 71st in the top 100 U. S. Thoroughbred champions of the 20th Century by Blood Horse magazine. And Ben Brush produced twice leading sire Sweep, winner of the 1910 Belmont Stakes, and a champion at two and three years old. His most influential daughter was Belgravia, who produced Black Toney, sire of Black Gold. Ben Brush died in Versailles, Kentucky on June 8, 1918, at the age of 25. His headstone erroneously reads 1917. Ben Brush was part of the inaugural class inducted into the National Museum of Racing and Hall of Fame in 1955.