Кіріспе
Балық түрлері Кентербери балшықты балық (Neochanna burrowsius), сондай-ақ коваро деп те аталады. Басқа Neochanna түрлеріне ұқсайды, ол кішкентай, түтікшелі және иілгіш балық, оның қабыршақтары жоқ. Егер оның ылғалды мекені жаз бойы мезгіл-мезгіл құрғап кетсе, олар ылғалды баспаналарда сусыз өмір сүре алады. Алғашқы Кентербери балшықты балықтарын 1926 жылы У. Дж. Филлипс Оксфордтан, Солтүстік Кентербериден келген фермер А. Берроуз жіберген үлгіден сипаттады. Олар "қола жәшікке тығылып, ылғалды топырақпен бірге тірідей, 30 сағаттан астам уақытқа созылып, оған тірідей, өте белсенді түрде жеткізілді". Балықтардың суға түсіп, шұңқырларда тынығып жүргенін айтқан Бэрроуз балықтардың аты олардың құмға түсіп, суға түсіп жүргенін емес, балықшының есімін алған. Ересектер көбінесе толық ұзындығына дейін өседі, ең көп дегенде, олар ашық қоңыр немесе сүтті қоңыр, артқы қанаттарының ет тәрізді флангаларына созылатын қара түсті дақтармен.
The Canterbury mudfish (Neochanna burrowsius), also known as the kowaro, is found only on the Canterbury Plains in New Zealand. Like other Neochanna species, it is a small, tubular and flexible fish which lacks scales. They are able to survive out of water in damp refuges if its wetland habitat dries out periodically over summer. The first Canterbury mudfish was described by W J Phillipps in 1926, from a specimen sent to him by Mr A. Burrows, a farmer from Oxford, North Canterbury. They were sent to him "alive in a tin box together with a quantity of damp earth, sent by parcel post on a journey lasting over thirty hours, and arrived alive and extremely active." Although Mr Burrows reported that he had found the fish aestivating in holes in the bank, the mudfish is named after the farmer rather than burrowing behaviour. Adults often grow to total length, with a maximum of at least
They are light brown or milky brown, with darker speckles that extend onto the fleshy flanges on the rear fins.
Тарату
Кентербери балшықты балық Крайстчерчтің солтүстігінде, Уайтаки өзенінің оңтүстігінде кездеседі. Қазіргі уақытта олар бұлақтарда, су жарысларында және су бұрқақтарында тұрады, бірақ бұрын Кентербери жазығының мол ылғалды жерлерінде, олар егіншілік үшін сусызданып кеткенге дейін өмір сүрген болар еді. Сулы жерлер құрғап бара жатқанда, судың құрамы тұрақтанғандықтан, оттегі деңгейі төмендейді. Судың еріген оттегімен қанығу деңгейі 15-30% жеткен кезде Кентербери балшық балықтары ауаны ауызға алып, одан оттегі сіңіретін "ауамен тыныс алу" әдісін қолданады. Сондай-ақ 2014 жылы IUCN Кентербери балшықты балықтарды "Қорқыны өте жоғары" деп бағалады.