Кіріспе
Құстар туысы Таңбақ фазандар - фазиандар тұқымдасына жататын, сегіз түрден тұратын, құстар туысы. Олар жасырын түстес, байқалмау үшін крипсиске қатты сүйенеді. Қауіп төнгенде, паук-фазандар ерекше қауырсынды пайдаланып, пішіндерін өзгертеді, олар кеңейтілгенде көптеген қызғылт шақтар пайда болады. Құстар қауырсын қауырсындарын тербетеді, бұл олардың апосематизмін одан әрі күшейтеді. Құс тұяғы - бұл тұяқтың тұяғы. Қарт адамдарда әр аяғында бірнеше шпор болуы мүмкін. Бұл тікендер өзін-өзі қорғау үшін қолданылады.
The peacock pheasants are a bird genus, Polyplectron, of the family Phasianidae, consisting of eight species. They are colored inconspicuously, relying on heavily on crypsis to avoid detection. When threatened, peacock pheasants will alter their shapes using specialised plumage that when expanded reveals numerous iridescent orbs. The birds also vibrate their plume quills further accentuating their aposematism. Peacock pheasants exhibit well developed metatarsal spurs. Older individuals may have multiple spurs on each leg. These kicking thorns are used in self defense.
Таксономия
Полиплектон тұқымдасын 1807 жылы голланд зоологы Коенрад Якоб Темминк енгізді. Бұл атау көне грек тіліндегі "көп" дегенді білдіретін "полус" және "құс ұшқыны" дегенді білдіретін "плектон" сөздерін біріктіреді. Үлгі түрі - сұр паук-фазан. Бұл тұқымның жүйелілігі біршама түсініксіз. Молекулалық зерттеулер паук-фазандар фазандармен емес, паук-қазанмен ғана туыс екенін көрсетті. Олардың ең жақын одақтастары - Азиялық шұңқыр құс және Борнеода мекендейтін қызыл бас құс. Бұл үш тұқымда бірнеше метатарсальды шұңқырлар бар. Морфологиялық жағынан біршама айырмашылықтары болса да, олардың қаңқалары бір-біріне ұқсас. Полиплектонның түрлері шамамен ерте плиоцен мен орта плейстоцен немесе 51 миллион жыл бұрын аралығында бір уақытта бөлініп кетті. Полиплектон малаценс және П. шлейермахери П. наполеониспен бірге Оңтүстік Қытай теңізінің оңтүстігінде базальды сәулеленуді құрайды, бұл биогеографиялық және мтДНК цитохром b және D циклін, сондай-ақ ядролық овумукоид интроны G-ді салыстыру арқылы расталады. Басқа формалардың қарым-қатынастары нашар түсініледі. P. germaini және P. bicalcaratum морфологиясы жағынан ұқсас және олар қалыңдығы жағынан ұқсас; молекулалық деректер соңғысының симплексиоморфия екенін көрсетеді. P. germaini және P. katsumatae жоғарыда аталған базальды сәулеленудің ертедегі тармағын білдіреді. Екі таулық бейімделген түрлер P. chalcurum және P. inopinatum бір оқшаулау оқиғасынан туындаған жоқ және олар тәуелсіз түрде кішірейтілген бояуды алған көрінеді. Бұл тұқымдағы жыныстық диморфизмді жоғалту тенденциясы баламалы сценарийге қарағанда биогеографиялық және молекулалық деректермен жақсырақ расталады. Жан Теодор Делакурдың айтуынша, бұл түр P. bicalcaratum түрінің бір түрі ретінде саналады. Делакур қайта жіктемелеуге дейін Хайнань паунасы бірнеше орнитологтармен ерекше түр деп саналған. Шынында да, Кацумата алғаш рет ғылымға сипаттағанда, ол ерекше түр болып саналды. Жақында әлемдегі құстар тізіміне кіретін көрнекті ұйымдар келісті, ал түрлердің мәртебесі қазіргі уақытта Шығыс құстар клубының қарауында. Хаинань пауналы фазанның жойылып кету қаупі төнгендіктен, оны толық түр ретінде тану өте маңызды деп саналады. Хайнань паунасы Хайнань аралына ендемиялық, мұнда оның популяциясы өте аз, тропикалық орманды мекендейтін аймақта және жабайы популяциясы азайып келеді, сондықтан ол қазір қатты қауіпке ұшырап, Қытайдағы Galliformes түрлерінің ішіндегі ең сирек кездесетін түрлердің бірі болып табылады.
The relationships of the other forms are more poorly understood. P. germaini and P. bicalcaratum are similar in morphology and are nearly parapatric; the molecular data suggests that the latter is a symplesiomorphy. It would appear that P. germaini and P. katsumatae represent an early offshoot of the aforementioned basal radiation. The two montane adapted species P. chalcurum and P. inopinatum are not derived from a single isolation event, and appear to have acquired more subdued coloration independently. A trend in this genus to lose—not gain—pronounced sexual dimorphism is better supported by biogeographical and molecular data than the alternate scenario. Following Jean Théodore Delacour, this species has historically been listed as a subspecies of P. bicalcaratum. Prior to reclassification by Delacour, the Hainan peacock pheasant has been considered a distinct species by several ornithologists. Indeed, when it was first described to science by Katsumata it was considered a distinct species. Prominent organizations including the World Bird List have recently concurred, and species status is currently under review by the Oriental Bird Club. It is considered of utmost importance to have the Hainan peacock pheasant recognized as a full species due to its endangered status. The Hainan peacock pheasant is endemic to the island of Hainan, where its population density is very low in its tropical forest habitat on the island and the wild population is declining, making it now severely endangered and among the rarest species in the order Galliformes in China.
Түрлер
Сурет атауы Жалпы атауы Тарату Полиплектон napoleonis бұрын П. эмфаном Палавандық павлиан фазан Филиппин Полиплектон малаценс Малайялық павлиан фазан Малайя түбегі Кра өлкесінен оңтүстікке қарай Полиплектон шлейермашери Борнеандық павлиан фазан Борнео Полиплектон гермайнi Герменнің павлиан фазан Орта оңтүстік Вьетнам және Қиыр шығыс Камбоджа Полиплектон бикаляратум Сұр павлиан фазан Бангладеш, Солтүстік-шығыс Үндістан және Оңтүстік-шығыс Азия Полиплектон katsumatae П. бикаляратумнан бөлінді Хайнань фазан Хаинан, Қытай Полиплектон халкурум қола құйрықты павлиан Индонезия Полиплектон инопленат Таулық павлиан Малайзия фазан