Питер Барлоу: Англиялық математик және физик (1776-1862)
Peter Barlow (mathematician)
Пітер Барлоу (1776-1862) – ағылшын математигі және физигі. Барлоу дөңгелегі, электр өткізгіштігі заңы, электромагниттік телеграф зерттеулері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын математигі және физигі (1776–1862)
English mathematician and physicist (1776–1862)
Питер Барлоу (13 қазан 1776 – 1 наурыз 1862) – ағылшын математигі және физигі болған.
Peter Barlow (13 October 1776 – 1 March 1862) was an English mathematician and physicist.
Математикадағы жұмыс
1801 жылы Барлоу Вулвичтегі Корольдік әскери академияның математика пәнінің көмекші оқытушысы болып тағайындалды және 1847 жылға дейін осы қызметте болды. Ол Барлоу дөңгелегі (алғашқы гомополярлы электр моторы) мен Барлоу заңының (электрлік өткізгіштіктің бұрыс формуласы) авторы ретінде танылады. Барлоу 1820 жылы Андре Мари Ампердің электромагниттік телеграфты электр тогы арқылы компастың инесін бұрып жасау мүмкіндігі туралы ұсынысын зерттеді. 1824 жылы Барлоу компасқа тиетін әсер "тек 200 фут сым қолданғанда" айтарлықтай азайғанын анықтағаннан кейін бұл идеяны іс жүзінде қолдануға болмайтындықтан бас тартты. Барлоу және оның пікірімен келіскен сол кездегі басқа да көрнекті ғалымдар телеграфты дамытуға кедергі келтіргені үшін сынға ұшырады. Ампердің еңбегі Париж Ғылым академиясында оқылғаннан бастап, Уильям Ричидің алғашқы демонстрациялық электромагниттік телеграфын құрастыруға дейін арада он жыл өтті. Барлоуды қорғағанда, Ампердің дизайны компасты Ричидің демонстрациялық үлгісіндегідей көбейтуші катушкаға орналастырмаған, сондықтан әсер қашықтықтан өте әлсіз болар еді. Бу локомотивтері Барлоудың назарында көп болды және ол 1836, 1839, 1842 және 1845 жылдарғы теміржол комиссияларының құрамында отырды. Ол сонымен қатар 1840 жылдардың басында жаңадан құрылған Теміржол инспекциясы үшін бірнеше зерттеулер жүргізді. Барлоу материалдардың беріктігі теориясына бірнеше үлес қосты, соның ішінде Вулвичте жиналған тәжірибелік деректерді қамтитын "Ағаш беріктігі мен кернеуі туралы эссе" (1817) еңбегін жазды. Осы еңбектің алтыншы басылымын (1867) Барлоудың екі ұлы оның қайтыс болғаннан кейін дайындады және онда олардың әкесінің өмірбаяны жазылған. Барлоу материалдар туралы білімін көпірлерді жобалауға да қолданды. 1862 жылы Чарлтондағы үйінде қайтыс болғаннан кейін, ол Чарлтон зиратында жерленді.
In 1801, Barlow was appointed assistant mathematics master at the Royal Military Academy, Woolwich, and retained this post until 1847. He is credited with the eponymous Barlow's wheel (an early homopolar electric motor) and with Barlow's law (an incorrect formula of electrical conductance). Barlow investigated a suggestion made by André Marie Ampère in 1820 that an electromagnetic telegraph could be made by deflecting a compass needle with an electric current. In 1824 Barlow proclaimed the idea impractical after he found that the effect on the compass seriously diminished "with only 200 feet of wire". Barlow, and other eminent scientists of the time who agreed with him, are criticised for retarding the development of the telegraph. A decade passed between Ampère's paper being read at the Paris Academy of Sciences and William Ritchie building the first demonstration electromagnetic telegraph. In Barlow's defence, Ampère's design did not enclose the compass in a multiplying coil, as Ritchie's demonstrator did, so the effect would have been very weak at a distance. Steam locomotion received much attention at Barlow's hands and he sat on the railway commissions of 1836, 1839, 1842 and 1845. He also conducted several investigations for the newly formed Railway Inspectorate in the early 1840s. Barlow made several contributions to the theory of strength of materials, including Essay on the strength and stress of timber (1817) which contains experimental data collected at Woolwich. The sixth edition (1867) of this work was prepared by Barlow's two sons after his death and contains a biography of their father. Barlow also applied his knowledge of materials to the design of bridges. Following his death in 1862 at his home in Charlton, he was buried in Charlton Cemetery.