Кіріспе

Американдық тарихшы (1949 жылы туған) Дэвид Уильям Блайт (1949 жылы туған) - тарихта, африкалық-американдық зерттеулерде және американдық зерттеулерде Стерлинг профессоры және Йель университетіндегі құлдықты, қарсылық пен жоюды зерттеу жөніндегі Гилдер Лерман орталығының директоры. Бұған дейін Блайт Амхерст колледжінде 13 жыл сабақ берген тарих профессоры болды. Ол бірнеше марапаттар алды, соның ішінде Банкрофт сыйлығы мен Фредерик Дуглас сыйлығы "Тұр және қайта қосылу: Американың естелікіндегі азаматтық соғыс" және Пулитцер сыйлығы мен Линкольн сыйлығы "Фредерик Дуглас: бостандық пайғамбары" үшін. 2021 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.

Ерте өмір және білім

Блайт 1949 жылы 21 наурызда Мичиган штатының Флинт қаласында дүниеге келді. Ол Флинт орталық орта мектебінде оқыды, оны 1967 жылы бітірді. Содан кейін Мичиган мемлекеттік университетінде Мичиган мемлекеттік спартан баскетбол командасында ойнап, 1971 жылы тарих бакалавры дәрежесін алды. Блайт Флинт Солтүстік орта мектебінде жеті жыл бойы сабақ берді. Ол 1976 жылы Мичиган штатынан американдық тарихта магистр дәрежесін және 1985 жылы Висконсин университеті (Мэдисон) -ден философия докторы дәрежесін алды. Ол "Жубилейде сенім сақтау: Фредерик Дуглас және Азамат соғысының мәні" атты диссертациямен.

Мансап

Солтүстік Орталық колледжінде (1982-1987) және Гарвард университетінде (1987-1989) оқығаннан кейін Блайт 1990 жылдан 2003 жылға дейін Амхерст колледжінде сабақ берді. 2001 жылы ол жарық көрді Race and Reunion: The Civil War in American Memory. Ол "ұлттың соғысқа ұжымдық реакциясын түсінудің жаңа тәсілін ұсынды, бұл ел қайта бірігу мүддесі үшін соғыстың нәсілшіл негіздерін елемеді, нәсілдік қақтығыстың мұрасын қалдырды" деп дәлелдеді. Бұл кітап Блайтқа Банкрофт сыйлығы мен Фредерик Дуглас сыйлығын берді. 2003 жылы Йель университетімен жұмысқа орналасып, профессорлық дәріс оқығаннан кейін, 2006 жылы Блайт Гилдер Лерман құлдықты, қарсылық пен оны жоюды зерттеу орталығын басқаруға таңдалды. Оның басты назары Америка Азамат соғысына және американдық қоғамның соғыспен қалай күрескеніне бағытталған. Оның 2007 жылғы "Енді құл емес: еркіндікке қашқан екі адам, олардың өздерінің азаттық туралы әңгімелерін қоса алғанда" кітабында Азаматтық соғыс кезінде қашып кеткен және өздерін азаттыққа жеткізген екі африкалық-америкалық құлдың жаңадан ашылған бірінші тұлғалық есептері туралы айтылған. Сонымен қатар, "Бір күндік" университетінде дәріс береді. 2008 жылдың көктемінде Блайт 27 лекция курсын жазды, Азамат соғысы және қайта құру дәуірі, 18451877 ашық Йель курстары үшін, ол онлайн қол жетімді. Блайт 2018 жылы жарық көрген "Фредерик Дуглас: Азаттық пайғамбары" атты еңбегін жазды. Бұл Дугластың үш онжылдыққа жуық уақыттан бері алғашқы үлкен өмірбаяны. Бір сыншы оны "Фредерик Дугластың өмірбаянының түпкілікті нұсқасы" деп атады, ал тағы біреуі кітапты "Фредерик Дугластың жаңа туындысы" деп жариялады. Ол 2019 жылы Пулитцер сыйлығының және 2019 жылы Гилдер Лерман Линкольн сыйлығының иегері атанды. "Біздің американдық тарихымыз" (2019) антологиясына үлесін қосқан Блайт ортақ американдық әңгімелеу мүмкіндігін қарастырды. Ол Фредерик Дугластың 1867 жылғы "Композитті ұлт" атты баяндамасын келтірді, онда "көп ұлтты, көп нәсілді "ұлт" құруға шақырылды, бұл "композитті" ұлттың жаңа көрінісіне енгізілген, шіркеу мен мемлекетті бөліп, бір жаңа конституцияға адалдықпен қараған, Құқықтар туралы жарлықты федералдастырған және кез-келген өркениет бұрын-соңды жасағаннан гөрі кеңінен еркіндікке қол жеткізген". Блайт жаңа біріккен американдық тарихты іздеу қиын болатынын, бірақ "біз тырысуымыз керек" деген қорытындыға келді. 2020 жылдың шілдесінде Блайт "Харпердің хатына" қол қойған 153 адамның бірі болды. Ол "Харпердің журналында" жарияланған және "Әділет және ашық пікірталас туралы хат" деп аталып, "Либералды қоғамның өмірлік қанды ақпараты мен идеяларының еркін алмасуы күн сайын тығыздалып барады" деген алаңдаушылық білдірді.