Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Отто Мозес Джаффе, JP (1846 жылы 13 тамыз - 1929 жылы 29 сәуір), сонымен қатар Жаффе деп те аталады, ол неміс тектес британдық бизнесмен, екі рет Белфаст қаласының Лорд-мэрі болып сайланды және қаладағы еврей қауымының көшбасшысы болды.
Sir Otto Moses Jaffe, JP (13 August 1846 – 29 April 1929), also spelt Jaffé, was a German born British businessman, who was twice elected Lord Mayor of Belfast and was a leader of the Jewish community in the city.
Отбасы
Жаффе Гамбургте Жаффе отбасында дүниеге келді. 1852 жылы оның ата-анасы отбасын Белфастқа алып келді. Дэниел Джаффе үлкен ұлдары Мартин, Джон және Альфредпен бірге зығыр жүнін экспорттау бизнесін құрды. Отто Тейт мырзаның Холливудтағы, Даун графтығындағы мектебінде, кейіннен Гамбургте және Швейцарияда білім алды.
Jaffe was born in Hamburg to the Jaffe family, one of four boys and five girls born to Daniel Joseph and Frederiké Jaffe. In 1852, his parents brought their family to Belfast. Daniel Jaffe along with his older sons, Martin, John and Alfred, set up a business exporting linen. Otto was educated at Mr Tate's school in Holywood, County Down, and later in Hamburg and Switzerland.
Неке
Отто Яффе 1879 жылы 8 наурызда Брауншвейгтен Мориц Герцтің қызы Паула Герцке үйленді. Олардың Артур Дэниел және Уильям Эдвард Бертольд Яффэ деген екі ұлы болды.
Otto Jaffe married Paula Hertz, daughter of Moritz Hertz from Braunschweig on 8 March 1879. They had two sons, Arthur Daniel and William Edward Berthold Jaffe.
Сауда
1867-1877 жылдары Нью-Йоркте тұрып, жұмыс істеді. 1877 жылы ағалары зейнеткерлікке шықты, сондықтан ол Белфастқа қайтып, Бедфорд-стриттегі "Джаффе ағалары" отбасылық бизнесті басқарды. Ол оны Ирландиядағы ең ірі зығыр экспорттаушы компанияға айналдырды. Ол Белфаст порты комиссиясының мүшесі болды. 1888 жылы азамат болып қабылданды. Ол өте жомарт болатын және Куинс колледжіне қаржылай көмек көрсетті.
From 1867 to 1877 he lived and worked in New York. In 1877, his brothers retired, so he returned to Belfast to head the family business, "The Jaffe Brothers" at Bedford Street. He built it up to become the largest linen exporter in Ireland. He was a member of the Belfast Harbour Commission. He became a naturalised citizen in 1888. He was lavishly charitable and contributed to Queen's College.
Дін
Отто Яфф Белфаст қаласындағы яһуди қауымына қатты қызығушылық танытты. Ол Белфаст еврей қауымының өмірлік президенті болды, ол Ұлы Виктория көшесіндегі Белфаст синагогасында ғибадат етті. Оның әкесі оны 1871 жылы 7 шілдеде құрды. 1871-1903 жылдары бұл қауымның саны елу бестен мыңнан асты. Ол Аннесли көшесіндегі синагоганың құрылысына 4000 фунт стерлингтің көп бөлігін төледі. Ол 1904 жылы өзінің мэриялық регалиясын киіп ашылған. Үш жылдан кейін әйелі Пауламен бірге Клифтонвилл жолда Жаффе мемлекеттік бастауыш мектебін құрды (онда екі жыл бойы болашақ кеңестік сыртқы істер министрі Максим Литвинов тілдерді оқытты).
Otto Jaffe took a keen interest in the Jewish community of Belfast. He was life president of the Belfast Hebrew Congregation, which worshipped at the Great Victoria Street, Belfast synagogue. His father established it on 7 July 1871. Between 1871 and 1903 this congregation increased from fifty five to over a thousand. He paid most of the £4,000 cost of building the synagogue in Annesley Street. He opened it, in 1904, wearing his mayoral regalia. Three years later with his wife, Paula, they set up the Jaffe Public Elementary School on the Cliftonville Road (where, for two years, Maxim Litvinov, the future Soviet foreign minister, taught languages).
Саясат
1888 жылы Отто Яффе британдық азамат ретінде натурализацияланды және неміс азаматы ретінде денатурализацияланды. Ол Ирландияның Юнионисттік партиясының мүшесі болды. Ол 1894 жылы Белфаст корпорациясы үшін Сент-Анннның ауласын білдірді және 1899 жылы Белфаст қаласының лорд-мэрі болып сайланды. Қала әкімі ретінде ол Бура соғысында соғысқан солдаттардың асыраушыларына арналған үндеу жариялады, 10 000 фунт жиналды. 1900 жылы 5 наурызда оны Ирландияның Лорд-лейтенанты лорд Кадоган Дублин замогында рыцарь атады. 1901 жылы ол Белфасттың жоғары шерифі болды, ал 1904 жылы ол қайтадан Лорд-мэр болып сайланды. Соғыс басталғанда антигермандық сезімдер көтерілді. 1915 жылы 7 мамырда Корк жағалауында Lusitania жолаушылар лайнеріне неміс субмаринасы торпеда түсіріп, 1000 адамның өліміне әкелген кезде, Британия мен Ирландиядағы антигермандық сезімдер ең жоғары деңгейге жетті. Ол патшаға адал болса да, оның үлкен ұлы Артур мен немере інісі британдық әскерде қызмет етіп жүрсе де, сэр Отто неміс тыңшысы деп айыпталды. Қоғам әйелдері Жаффе мен оның әйелі басқармада болғанша Балалар ауруханасына қолдау көрсетуден бас тартты. 1915 жылы мамыр айында "Северный виг" газетінің редакторына жазған хатында сэр Отто былай деді: "Мен және менің өмірім туралы білетін кез келген адам мен оның (Германияның) кінәлі болған қорқынышты және жек көрінішті әрекеттерін мақұлдауымды қалай ойлайтынын түсінуден тыс. Ол өзін "азап пен қайғыға толы" адам ретінде сипаттады. Жиырма бес жыл қызмет еткеннен кейін ол 1916 жылы маусым айында Белфаст қалалық кеңесі үшін Виндзор уордтың алдерманы лауазымынан кетті. Ол 70 жасқа таяп қалған кезде Лондонға қоныс аударды, ол 1929 жылы сәуірде қайтыс болды. Леди Джафф өзінің жерлеу рәсіміне қатысуға тым қатты ауырып қалды және бірнеше айдан кейін 1929 жылдың тамызында қайтыс болды.
In 1888 Otto Jaffe had been naturalised as a British citizen and denaturalised as a German citizen. He was a member of the Irish Unionist Party. He represented St Anne's Ward for the Belfast Corporation in 1894 and was elected Lord Mayor of Belfast in 1899. As mayor, he launched an appeal for the dependants of soldiers fighting in the Boer War, £10,000 was raised. On 5 March 1900, he was knighted at Dublin Castle by Lord Cadogan, Lord Lieutenant of Ireland. In 1901 he was High Sheriff of Belfast, and in 1904 he was again elected Lord Mayor. The outbreak of war saw anti German sentiment and when the Lusitania passenger liner was torpedoed by a German submarine of the coast of Cork on 7 May 1915 which resulted in the death of 1,000 people, anti German feeling in Britain and Ireland rose to breaking point. Even though he was loyal to the Crown, and his eldest son Arthur and his nephew were serving in the British Army, Sir Otto was accused of being a German spy. Society women refused support for the Children's Hospital so long as Jaffe and his wife remained on the board. In a letter to the Northern Whig newspaper in May 1915, Sir Otto stated: "how anyone who has any knowledge of me and my life would think that I could approve of the horrible and detestable actions of which she (Germany) has been guilty is almost beyond my comprehension. He also described himself as being "overwhelmed with pain and sorrow". After twenty five years of service, he resigned his post on as Alderman of Windsor Ward for Belfast City Council in June 1916 when he was almost 70 years of age and took up residence in London, where he died in April 1929. Lady Jaffe was too ill to attend his funeral, and she died a few months later, in August 1929.
Ескерткіш
1874 жылы 21 қаңтарда Оттоның әкесі Даниэль Джозеф Яффе Ниццада қайтыс болды. Мартин Яффе (Оттоның аға ағасы) Қалалық зиратта жер телімін сатып алды, ол яһудилер зираты болды. Әкесінің құрметіне Отто Виктория алаңында Жаффе ескерткіш фонтаны орнатты. 1933 жылы ол Ботаникалық бақтарға көшірілді, бірақ 2008 жылы қалпына келтіріліп, ескі қалалық ғимаратының қарама-қарсысындағы Виктория алаңындағы бастапқы орнына оралды. Сондай-ақ, Белфасттегі Лайненхолл көшесінің жоғарғы жағындағы Он квадрат қонақ үйінің жанында оның кеңсесі орналасқан Ольстер тарихы шеңберінің белгісімен көк тақта бар.
On 21 January 1874, Otto's father, Daniel Joseph Jaffe died in Nice. Martin Jaffe (Otto's elder brother) secured a plot in the City Cemetery, which became the Jewish Cemetery. To commemorate his father Otto also had a Jaffe Memorial Fountain erected in Victoria Square. In 1933 it was moved to the Botanic Gardens, but in 2008 was restored and returned close to its original site in Victoria Square opposite the Old Town Hall. There is also a blue plaque on the side of the Ten Square Hotel at the top of Linenhall Street in Belfast, placed there by the Ulster History Circle marking where his office was located.