Кіріспе
XX ғасырдағы американдық медиа сыншысы Джон Кросби (18 мамыр 1912 жыл - 7 қыркүйек 1991 жыл) - американдық газет колонкасы, радио-теледидар сыншысы, романист және тележүргізуші. 1946 жылы радиодағы сын-пікірі үшін жеке Пибоди сыйлығын жеңіп алғаннан кейін, ол 1947 жылдан 1962 жылға дейін қызмет еткен Пибоди сыйлығының қазылар кеңесінің мүшесі болды. 1950 жылдары ол жалпы алғанда теледидардағы жетекші сыншы ретінде танылды. Соңғысы, ол Элвис Преслиді басты назарға ала отырып, теледидарлардың көрермендерінің экспоненциалды өсуін тоқтата алмады, ол 1956 жылы 18 маусымда "Performer's Gyrations May Doom Rock 'n Roll" атты мақаласында қатал шабуыл жасады. Мақала Преслидің 22,1 миллион көрерменді тартқан Милтон Берл Шоуындағы екінші кездесуіне жауап ретінде жазылған болса да, Пресли оны жалғастырды, бұл жолы ең көп көретін теледидар сағатында, жексенбіде сағат 20:00-де және Стив Аллен мен Эд Салливанның шоуларында NBC және CBS үшін тиісінше 42,1, 60,7, 56,5 және 54,5 миллион көрермен жинады.
John Crosby (May 18, 1912 – September 7, 1991) was an American newspaper columnist, radio television critic, novelist and TV host. After winning a Personal Peabody Award for his radio criticism in 1946, he became a member of the Peabody Awards Board of Jurors, serving from 1947 to 1962. During the 1950s, he was generally regarded as the leading critic of television. The latter notwithsanding he was unable to arrest the exponential growth in the viewership of telecasts headlining Elvis Presley, who he attacked viciously in a June 18 1956 article entitled “Performer's Gyrations May Doom Rock 'n Roll". Although the article had been written in response to Presley's 2nd appearance on the Milton Berle Show, which drew 22.1 million viewers,Presley followed it by appearing, this time at the most coveted moment in prime time television, the Sunday at 8pm slot, and did so at both the Steve Allen and Ed Sullivan shows where he garnered 42.1, 60.7, 56.5 and 54.5 million viewers for NBC and CBS, respectively,
Ерте өмір
Кросби Висконсин штатының Милуоки қаласында Фред Г. Кросби мен бұрынғы Эдна Кэмпбеллдің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі сақтандыру бизнесімен айналысқан. Нью-Гэмпширдің Филлипс Эксетер академиясын бітіргеннен кейін Кросби Йельге оқуға түсті, бірақ бітірместен кетті. 1933 жылы ол The Milwaukee Sentinel газетінде репортер болып, The New York Herald Tribune газетінде (1935-1941) жұмыс істеді.
Радио
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол бес жыл бойы Армияның жаңалықтар қызметінде болып, капитан дәрежесіне дейін көтерілді. Соғыстан кейінгі жылдары ол Herald Tribune газетіне оралып, радио туралы жаза бастады, 1952 жылы теледидарға көкжиектерін кеңейтті. Сол жылы оның "Көктің сыртында" атты колонкалар жинағы жарық көрді, бұл Льюис Ганнетті: "Кросби сүйкімді кісі өлтіру өнерінде ең жақсы. Ол өзінің жекешелендіру өнерінің арқасында тіпті ең ақылсыз радио бағдарламаны да, кем дегенде, өлім азабында қызықты ете алады. Ол құмарлықпен өлтіреді". Кросби бірде: "Радио сыншысының сауатсыз туралы сауатты, ақылсыз туралы ақылды және тұтастығы туралы тұтастығы болуы керек" деп айтқан.
Теледидар
Кросби теледидар индустриясы туралы сауатты, қоздырғышты пікірлерімен танымал болды. Оның ең танымал цитаталарының бірі Эдвард Р. Мэрроудың "See It Now" телесериалының тоқтатылуымен байланысты болды: "See it Now" - әр критерий бойынша теледидардың ең жарқын, ең сәнді, ең қияли, ең батыл және ең маңызды бағдарламасы. CBS-тің оған ақшасы жоқ, бірақ Beat the Clock-ті сатып алу мүмкіндігі бар екені таңғалдырады". Кросби өте құрметтелетін, сондықтан ол теледидар шоуын өткізген алғашқы медиа сыншылардың бірі болды: Эмми сыйлығын алған антология сериясы "Жеті жанды өнер" CBS телеарнасында. Жексенбі күндері кешке теледидар арқылы көрсетіліп, 1957 жылдың аяғынан 1958 жылдың басына дейін бір маусым бойы жалғасты, жеке эпизодтар джаз, балет және фильмдер сияқты тақырыптарға арналды. Бағдарламада Чайковскийдің "Жұтқыр" балеті бірінші рет көрсетілді (бірақ өте қысқаша). 1965-1975 жылдары ол британдық "The Observer" апталығының колонкасы болды. 1946 жылы Мэри Вулфертпен тұрмысқа шығып, 1959 жылы ажырасады. Оның екінші әйелі Кэтрин Дж. Б . А . Вуд Эдинбургтегі "The Scotsman" журналының бұрынғы сән редакторы болды. Оның Кэтринмен және Мэримен екі баласы болды. Оның Кэтринмен туған балалары Александр және Виктория, Мэримен туған балалары Маргарет және Майкл. 1977 жылы Вирджиния штатының Эсмонд қаласынан тыс жердегі фермаға көшіп, "Күшті адамдар" (1983) сияқты сюрприз романдарын жазуға бет бұрды. Ол 1991 жылы Эсмонт қаласында қатерлі ісіктен қайтыс болды.