Эдвард Мерроу: Америкалық журналистің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Американдық радиожурналист (1908–1965 жж.)

Эдвард Роско Мэрроу (туған аты Эгберт Роско Мэрроу; 25 сәуір, 1908 ж. – 27 сәуір, 1965 ж.) – американдық радиожурналист және соғыс тілшісі. Ол екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Еуропадан CBS жаңалықтар бөлімі үшін жасаған тікелей радио хабарлары арқылы белгілі болды. Соғыс жылдарында ол "Мэрроу ұлдары" деп танылған соғыс тілшілері тобын ұйымдастырып, олармен тығыз жұмыс істеді. Радио және телеарналар арқылы жаңалықтар тарату саласындағы алғашқы қадамдардың бірін жасаған Мэрроу, "Көріңіз бүгін" телебағдарламасындағы бірқатар репортаждары арқылы сенатор Джозеф Маккартиге сын айтуға ықпал етті. Журналистер Эрик Севарейд, Эд Блис, Билл Даунс, Дэн Раттер және Александр Кендрик Мэрроуды журналистика тарихындағы ең ұлы тұлғалардың бірі деп есептейді.

Ерте өмір

Мэрроу Солтүстік Каролина штатының Гилфорд округіне қарасты Гринсборо қаласының жанындағы Полекат-Крик поселкесінде Роско Конклин Мэрроу мен Этель Ф. (құрметті аты Лэмб) Мэрроудың отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы квакерлер еді. Ол төрт бауырдың ең кішісі болды және "шотланд, ирланд, ағылшын және неміс" тегінің ұрпағы еді. Ағасы Роско кіші бірнеше сағаттан кейін қайтыс болды. Мэрроу дүниеге келгенде Лейси Ван Бюрен 4 жаста, ал Дьюи Джошуа 2 жаста еді. Олар электр қуаты мен су құбыры жоқ, жүгері мен шөптен жылына бірнеше жүз доллар табуға шамасы келмейтін шаруа қожалығында тұрды. Мэрроу алты жасқа келгенде, оның отбасы Канада-Америка Құрама Штаттары шекарасынан оңтүстікке қарай 48 шақырым жердегі Бланшард маңындағы жаңа жерге көшіп барды. Ол жақын маңдағы Эдисон қаласындағы орта мектепке оқыды, соңғы курста студенттік ұйымның президенті болды және дебат командасында өте жақсы нәтижелер көрсетті. Ол сондай-ақ Скагит округінің чемпионатында жеңіс одсын жеңген баскетбол командасының мүшесі болды. 1926 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін Мэрроу штаттың Пуллман қаласында орналасқан Вашингтон штаты колледжіне (қазіргі Вашингтон штаты университеті) түсіп, сөйлеу мамандығын таңдады. Каппа Сигма студенттік қауымдастығының мүшесі болған ол, сонымен қатар колледж саясатына да белсенді қатысты. Оқушы кезінде Мэрроу "Эд" деген лақап атымен танылды және колледждің екінші курсында Эгберт есімін Эдвардқа өзгертті. 1929 жылы Америка Ұлттық студенттер федерациясының жылдық съезінде Мэрроу студенттерді ұлттық және әлемдік мәселелерге көбірек қызығушылық танытуға шақырып сөз сөйледі, нәтижесінде ол федерацияның президенті болып сайланды. 1930 жылы бакалавр дипломын алғаннан кейін ол шығысқа, Нью-Йоркке көшіп барды. Мэрроу 1932-1935 жылдары Халықаралық білім беру институтының директорының орынбасары болды және академиялық қызметтен босатылған көрнекті неміс ғалымдарына көмектескен, Шет елден келген қашқын ғалымдарға көмек көрсету комитетінің хатшысы болып жұмыс істеді. Ол Джанет Хантингтон Брюстерге 1935 жылдың 12 наурызында үйленді. Ұлы Чарльз Кейси Мэрроу 1945 жылдың 6 қарашасында Лондонның батысында дүниеге келді.

Murrow was born Egbert Roscoe Murrow at Polecat Creek, near Greensboro, in Guilford County, North Carolina, to Roscoe Conklin Murrow and Ethel F. (née Lamb) Murrow. His parents were Quakers. He was the youngest of four brothers and was a "mixture of Scottish, Irish, English and German" descent. The firstborn, Roscoe Jr., lived only a few hours. Lacey Van Buren was four years old and Dewey Joshua was two years old when Murrow was born. His home was a log cabin without electricity or plumbing, on a farm bringing in only a few hundred dollars a year from corn and hay. When Murrow was six years old, his family moved across the country to Skagit County in western Washington, to homestead near Blanchard, 30 mile (48 km) south of the Canada–United States border. He attended high school in nearby Edison, and was president of the student body in his senior year and excelled on the debate team. He was also a member of the basketball team which won the Skagit County championship. After graduation from high school in 1926, Murrow enrolled at Washington State College (now Washington State University) across the state in Pullman, and eventually majored in speech. A member of the Kappa Sigma fraternity, he was also active in college politics. By his teen years, Murrow went by the nickname "Ed" and during his second year of college, he changed his name from Egbert to Edward. In 1929, while attending the annual convention of the National Student Federation of America, Murrow gave a speech urging college students to become more interested in national and world affairs; this led to his election as president of the federation. After earning his bachelor's degree in 1930, he moved back east to New York. Murrow was assistant director of the Institute of International Education from 1932 to 1935 and served as assistant secretary of the Emergency Committee in Aid of Displaced Foreign Scholars, which helped prominent German scholars who had been dismissed from academic positions. He married Janet Huntington Brewster on March 12, 1935. Their son, Charles Casey Murrow, was born in the west of London on November 6, 1945.

CBS-дегі мансабы

Мэрроу 1935 жылы CBS телеарнасына сөйлеулер және білім беру жөніндегі директор болып жұмысқа орналасты және өмірінің соңына дейін осы телеарнада қызмет етті. 1937 жылы Мэрроу журналист Уильям Л. Ширерді жұмысқа алып, оны континенттегі ұқсас лауазымға жіберді. Осылайша "Мэрроу Бойз" әскери тілшілер тобының құрылуы басталды.

Радио

Мэрроу өзінің атақ-даңқына 1938 жылдың наурыз айында Аншлюс кезінде қол жеткізді, онда Адольф Гитлер Австрияны нацистік Германияға қосып алды. Мэрроу Польшада балалар хорларының эфирге шығуын ұйымдастырып жатқанда, ол Ширерден аннексия туралы хабар алды және Ширердің Австрияның мемлекеттік радиосы арқылы оқиғаны жариялай алмағаны туралы. Мэрроу Ширерді дереу Лондонға жіберді. Ширер өзінің күнделігінде: «Мен Асперн әуежайында сағат 7-де болдым. Гестапо билікті басып алды. Алдымен ешқандай ұшақтың ұшып шығуына рұқсат берілмейді деді. Содан кейін Лондонға бағытталған ұшаққа рұқсат берді. Бірақ мен оған отыра алмадым. Мен бірнеше жолаушыға орындары үшін үлкен сома ұсындым. Олардың көпшілігі еврейлер еді, мен оларды маған бас тартқаны үшін кінәлай алмадым. Келесі рейс Берлинге болды. Мен оған отырдым. Ширер Венадан Берлинге, содан кейін Амстердамға, және соңында Лондонға ұшып барып, Аншлюс туралы цензураланбаған куәгерлік есебін жеткізді. Мэрроу 23 жолаушыға арналған жалғыз ұшақты жалдап, Варшавадан Венаға ұшып, Ширердің орнын баса алды. Нью-Йорктегі CBS басшылығының өтініші бойынша Мэрроу мен Ширер Аншлюсқа реакциялар туралы еуропалық жаңалықтар шолуын жасады, ол Еуропаның әртүрлі қалаларынан келген тілшілерді бір эфирде біріктірді. 1938 жылдың 13 наурызында арнайы бағдарлама Нью-Йоркте Боб Троуттың жүргізуімен көрсетілді, оған Лондондағы Ширер (еңбекші депутат Эллен Уилкинсонмен бірге), Париждегі Чикаго Daily News газетінің тілшісі Эдгар Ансел Моурер, Берлиндегі Халықаралық жаңалықтар агенттігінің тілшісі Пьер Дж. Хюсс және Вашингтондағы сенатор Льюис Б. Швелленбах қатысты. Римдегі тілші Фрэнк Герваси итальян астанасынан реакцияны эфирге беруге қолайлы станция таба алмады, бірақ өзінің сценарийін Лондонға Ширерге телефон арқылы жіберді, ол оны эфирде оқыды. 1938 жылдың қыркүйегінде Мэрроу мен Ширер Хитлер Германияға таласқан және ақырында Мюнхен келісімінде жеңген Чехословакиядағы Судет аймағындағы дағдарыс туралы CBS жаңалықтарын жариялауға белсенді қатысты. Олардың өткір баяндамалары американдықтардың радио жаңалықтарына деген қызығушылығын арттырды, тыңдаушылар Мэрроудың қысқа толқынды хабарларын үнемі күтетін, оны Нью-Йорктегі сарапшы Х.В. Калтенборн «Эд Мэрроуға қосылыңыз, Эд Мэрроу сөйлейді» деп бастарды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін Мэрроу Лондонға тағайындалды. Уильям Ширердің Берлиннен жасаған баяндамалары оған ұлттық танымалдылық пен 1940 жылдың желтоқсанында АҚШ-қа оралғаннан кейін CBS News-те комментатор лауазымын сыйлады. Ширер өзінің Берлиндегі тәжірибесін 1941 жылы жарық көрген «Берлин күнделігі» атты бестселлер кітабында сипаттады. 1939 жылдың қыркүйегінде соғыс басталғанда Мэрроу Лондонда қалды және кейіннен Лондонның қараңғылығындағы бомбалау кезінде тікелей радио хабарларын берді. Бұл тікелей, қысқа толқынды хабарлар CBS радио тыңдаушыларын жаңалықтар бағдарламалары ешқашан ұсынбағандай қызықтырды: бұрынғы соғыс туралы ақпарат көбінесе газеттерде жарияланды, кинотеатрларда көрсетілетін киножаңалықтармен бірге; ал бұрынғы радио жаңалықтарында студиядағы хабаршы сымдық агенттіктерден келген хабарларды оқыған.

Murrow gained his first glimpse of fame during the March 1938 Anschluss, in which Adolf Hitler engineered the annexation of Austria by Nazi Germany. While Murrow was in Poland arranging a broadcast of children's choruses, he got word from Shirer of the annexation—and the fact that Shirer could not get the story out through Austrian state radio facilities. Murrow immediately sent Shirer to London. Shirer wrote in his diary:

I was at the Aspern airport at 7a. m. The Gestapo had taken over. At first they said no planes would be allowed to take off. Then they cleared the London plane. But I could not get on. I offered fantastic sums to several passengers for their places. Most of them were Jews and I could not blame them for turning me down. Next was the plane to Berlin. I got on that. Shirer flew from Vienna to Berlin, then Amsterdam, and finally to London, where he delivered an uncensored eyewitness account of the Anschluss. Murrow then chartered the only transportation available, a 23 passenger plane, to fly from Warsaw to Vienna so he could take over for Shirer. At the request of CBS management in New York, Murrow and Shirer put together a European News Roundup of reaction to the Anschluss, which brought correspondents from various European cities together for a single broadcast. On March 13, 1938, the special was broadcast, hosted by Bob Trout in New York, including Shirer in London (with Labour MP Ellen Wilkinson), reporter Edgar Ansel Mowrer of the Chicago Daily News in Paris, reporter Pierre J. Huss of the International News Service in Berlin, and Senator Lewis B. Schwellenbach in Washington, D. C. Reporter Frank Gervasi, in Rome, was unable to find a transmitter to broadcast reaction from the Italian capital but phoned his script to Shirer in London, who read it on the air. In September 1938, Murrow and Shirer were regular participants in CBS's coverage of the crisis over the Sudetenland in Czechoslovakia, which Hitler coveted for Germany and eventually won in the Munich Agreement. Their incisive reporting heightened the American appetite for radio news, with listeners regularly waiting for Murrow's shortwave broadcasts, introduced by analyst H. V. Kaltenborn in New York saying, "Calling Ed Murrow come in Ed Murrow." During the following year, leading up to the outbreak of World War II, Murrow continued to be based in London. William Shirer's reporting from Berlin brought him national acclaim and a commentator's position with CBS News upon his return to the United States in December 1940. Shirer would describe his Berlin experiences in his best selling 1941 book Berlin Diary. When the war broke out in September 1939, Murrow stayed in London, and later provided live radio broadcasts during the height of the Blitz in London After Dark. These live, shortwave broadcasts relayed on CBS electrified radio audiences as news programming never had: previous war coverage had mostly been provided by newspaper reports, along with newsreels seen in movie theaters; earlier radio news programs had simply featured an announcer in a studio reading wire service reports.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Мэрроудың хабарлары, әсіресе "Блитц" кезінде, оның танымал ашылу сөзімен басталды: "Бұл Лондон", осы сөзді айту кезінде дауысының басымдығы естіліп, содан кейін фразаның қалған бөлігіне үзіліс жасалды. Оның бұрынғы тіл шебері Айда Лу Андерсон, CBS Europe-дегі оның ізашары Сезар Сэрчингерден мұра еткенге қарағанда, осы ашылуды ықшамдау үшін ұсынды: "Сәлем, Америка. Бұл Лондоннан хабарласып жатырмыз". Мэрроудың бұл фразасы хабаршы және оның телеарнасымен байланыстырып айтылатын болды. Мэрроу соғыс хабарлары арқылы танымал атанды. Олар 1940 жылдың соңында оның екінші танымал сөзіне әкелді. Неміс бомбалаулары кезінде, бір-бірін ертең көре алмаса да, лондондықтар әдетте әңгімелерін "жақсы түн, сәттілік" деп аяқтады. Болашақ британ монархы, Елизавета ханшайым, жыл соңында радиодағы тікелей эфирде осылай деді: "Жақсы түн, және бәріңізге сәттілік тілеймін". Сондықтан, 1940 жылғы бір хабардың соңында Мэрроу өз сегментін "Жақсы түн, сәттілік" деп аяқтады. Тіл шебері Андерсон оны осылай жалғастыруын қалады, осылайша Мэрроудың тағы бір танымал сөзі дүниеге келді. 1941 жылы Мэрроу АҚШ-қа оралғанда, CBS 2 желтоқсанда Уолдорф Астория қонақүйінде оның құрметіне кеш өткізді. Кешке 1,100 қонақ қатысты, оны телеарна көрсетті. Франклин Д. Рузвельт кешке оқылған құттықтау телеграммасын жіберді, ал Конгресс кітапханашысы Арчибальд МакЛиш Мэрроудың соғыс жылдарындағы хабарларының күші мен жақындығы туралы мақтау сөз айтты. "Сіздер Лондон қаласын біздің үйлерімізде өртеп жібердіңіздер, біз оның жалынын сезіндік", - деді МакЛиш. "Сіздер Лондонның өлгендерін біздің есігімізге жаптыңыз, біз олардың біздің өлгендеріміз екенін, адамзаттың өлгендері екенін білдік. Сіздер 3000 миль судан тыс жерде жасалатын нәрселер шын мәнінде жасалмайды деген сенімді жойдыңыз". Жапонияның Перл-Харборға шабуылы осы сөзден кейін бір аптадан аспайтын уақытта болды, және АҚШ одақтастар тарапынан соғысқа қатысушы ретінде кірді. Мэрроу соғыс кезінде Еуропада 25 одақтас әскери миссиясына қатысты.

Murrow's reports, especially during the Blitz, began with what became his signature opening, "This is London," delivered with his vocal emphasis on the word this, followed by the hint of a pause before the rest of the phrase. His former speech teacher, Ida Lou Anderson, suggested the opening as a more concise alternative to the one he had inherited from his predecessor at CBS Europe, César Saerchinger: "Hello, America. This is London calling." Murrow's phrase became synonymous with the newscaster and his network. Murrow achieved celebrity status as a result of his war reports. They led to his second famous catchphrase, at the end of 1940, with every night's German bombing raid, Londoners who might not necessarily see each other the next morning often closed their conversations with "good night, and good luck." The future British monarch, Princess Elizabeth, said as much to the Western world in a live radio address at the end of the year, when she said "good night, and good luck to you all". So, at the end of one 1940 broadcast, Murrow ended his segment with "Good night, and good luck." Speech teacher Anderson insisted he stick with it, and another Murrow catchphrase was born. When Murrow returned to the U. S. in 1941, CBS hosted a dinner in his honor on December 2 at the Waldorf Astoria Hotel. 1,100 guests attended the dinner, which the network broadcast. Franklin D. Roosevelt sent a welcome back telegram, which was read at the dinner, and Librarian of Congress Archibald MacLeish gave an encomium that commented on the power and intimacy of Murrow's wartime dispatches. "You burned the city of London in our houses and we felt the flames that burned it," MacLeish said. "You laid the dead of London at our doors and we knew that the dead were our dead, were mankind's dead. You have destroyed the superstition that what is done beyond 3,000 miles of water is not really done at all." The Japanese attack on Pearl Harbor occurred less than a week after this speech, and the U. S. entered the war as a combatant on the Allied side. Murrow flew on 25 Allied combat missions in Europe during the war,

Мэрроу британдықтармен тығыз байланыста болғандықтан, 1943 жылы Уинстон Черчилль оған BBC-нің бірлескен бас директоры болып, бағдарламалауға жауап етуді ұсынды. Ол жұмысты қабылдамаса да, соғыс кезінде Мэрроу Черчилльдің келіні Памелаға ғашық болды, оның басқа американдық жақындарының арасында кейіннен оған үйленген Аверелл Харриман да болды. Памела Мэрроудың өзіне үйленуін қалаған, ол осы мүмкіндікті қарастырды; алайда, әйелі жалғыз баласы, Кейси дүниеге келгеннен кейін, ол бұл қарым-қатынасты аяқтады. Соғыстан кейін Мэрроу Александр Кендрик, Дэвид Шоенбрун, Дэниел Шорр және Роберт Пирпойнт сияқты журналистерді "Бейлер" тобының шеңберіне "екінші буын" ретінде шақырды, бірақ соғыс жылдарындағы алғашқы команданың жетістіктері оларды ерекшелендірді. 1945 жылдың 12 сәуірінде Мэрроу мен Билл Шейдел Германиядағы Бухенвальд концлагеріне барған алғашқы тілшілер болды. Олар дені саулығы нашарлаған адамдармен, татуировкасы бар балалармен және крематорийде "өрілген ағаш сияқты үйілген" денелермен кездесті. Үш күннен кейін Мэрроу өзінің хабарламасында былай деді: 1945 жылдың 15 сәуірінде.

Радио

1945 жылдың желтоқсанында Мэрроу Уильям С. Пейлидің телеарна вице-президенті және CBS News басшысы болу ұсынысын көңілі толып қабылдады және 1946 жылдың наурыз айында Лондондан соңғы хабарламасын жасады. Дау Дж. Б. Уильямс, жағылғыш сабын өндірушісі, Ширердің жексенбілік жаңалықтар бағдарламасына демеушілікті тоқтатқанда басталды. Мэрроу сол кезде қоғамдық істер жөніндегі вице-президент болған CBS, «жаңа бағытқа» бұруға шешім қабылдады, жаңа жүргізуші тағайындады және Ширерді жұмыстан шығарды. Оқиғаның әртүрлі нұсқалары бар; Ширердің нұсқасы 1990 жылға дейін жарияланбады. Ширер өзінің қиындықтарының себебі желі мен демеушілердің оның Труман доктринасын сынаған пікірлеріне және басқа да негізгі ағымнан тыс саналатын пікірлеріне байланысты оны қолдамауы болғанын мәлімдеді. Ширер мен оның жақтастары оның көзқарастары үшін оның аузын тыюға тырысқанын сезінді. Ал Мэрроу, тіпті Мэрроудың кейбір достары Ширердің жоғары беделін пайдаланып, өзінің талдауларын өз зерттеулерімен нығайту үшін жеткілікті еңбек етпейтінін ойлады. Мэрроу мен Ширер ешқашан бұрынғыдай жақын дос бола алмады. Бұл оқиға Мэрроудың желілік вице-президенттік лауазымынан бас тартып, жаңалықтарды ұсынуға қайта оралу ниетін күшейтті, сондай-ақ ол CBS басшысы, өзінің досы Пейлимен болатын проблемаларын болжады. Мэрроу мен Пейли соғыс кезінде жақын болды, ол соғысқа қатысып, Италия мен Солтүстік Африкада одақтас радиостанцияларын құрды. Соғыстан кейін ол кез келген мәселені шешу үшін жиі Пейлиге жүгінетін. «Эд Мэрроу Билл Пейлидің CBS-дегі жалғыз адал досы болды», - деп жазды Мэрроудың өмірбаянын жазған Джозеф Персико. Мэрроу 1947 жылдың қыркүйегінде эфирге оралды, ол кешкі сағат 7:45-тегі Campbell's Soup демеушілігімен және оның ескі досы, жаттықтырушысы Боб Троутпен бірге жаңалықтарды ұсынды. Келесі бірнеше жыл бойы Мэрроу радиоға баса назар аударды және жаңалықтардан басқа, CBS News Radio үшін арнайы бағдарламалар жасады. 1950 жылы ол «Ұшқыш табақтың құпиясы» атты жарты сағаттық радио деректі фильмін баяндады. Ол сол кезде кең таралған қызығушылық тудырған НЛО туралы тепе-теңдік сақтайтын көзқарас ұсынды. Мэрроу Кеннет Арнольд пен астроном Дональд Мензельмен сұхбаттасты. 1951 жылдан 1955 жылға дейін Мэрроу «Мен осыған сенемін» бағдарламасын жүргізді, ол қарапайым адамдарға радиода бес минут сөйлеу мүмкіндігін берді. 1959 жылға дейін CBS радио желісінде күнделікті жаңалықтарды ұсынуын жалғастырды. Ол сонымен қатар Columbia Records үшін «Мен қазір ести аламын» атты топтамалық «тарихи альбомдарды» жазды, ол продюсер Фред В. Френдлимен серіктестігінің бастауы болды. 1950 жылы жазбалар апта сайынғы CBS радио бағдарламасына, «Естіңіз» айналды, оны Мэрроу жүргізді және Мэрроу мен Френдли бірлесіп өндірді.

In December 1945 Murrow reluctantly accepted William S. Paley's offer to become a vice president of the network and head of CBS News, and made his last news report from London in March 1946. The dispute began when J. B. Williams, maker of shaving soap, withdrew its sponsorship of Shirer's Sunday news show. CBS, of which Murrow was then vice president for public affairs, decided to "move in a new direction," hired a new host, and let Shirer go. There are different versions of these events; Shirer's was not made public until 1990. Shirer contended that the root of his troubles was the network and sponsor not standing by him because of his comments critical of the Truman Doctrine, as well as other comments that were considered outside of the mainstream. Shirer and his supporters felt he was being muzzled because of his views. Meanwhile, Murrow, and even some of Murrow's Boys, felt that Shirer was coasting on his high reputation and not working hard enough to bolster his analyses with his own research. Murrow and Shirer never regained their close friendship. The episode hastened Murrow's desire to give up his network vice presidency and return to newscasting, and it foreshadowed his own problems to come with his friend Paley, boss of CBS. Murrow and Paley had become close when the network chief himself joined the war effort, setting up Allied radio outlets in Italy and North Africa. After the war, he would often go to Paley directly to settle any problems he had. "Ed Murrow was Bill Paley's one genuine friend in CBS," noted Murrow biographer Joseph Persico. Murrow returned to the air in September 1947, taking over the nightly 7:45 p. m. ET newscast sponsored by Campbell's Soup and anchored by his old friend and announcing coach Bob Trout. For the next several years Murrow focused on radio, and in addition to news reports he produced special presentations for CBS News Radio. In 1950, he narrated a half hour radio documentary called The Case of the Flying Saucer. It offered a balanced look at UFOs, a subject of widespread interest at the time. Murrow interviewed both Kenneth Arnold and astronomer Donald Menzel. From 1951 to 1955, Murrow was the host of This I Believe, which offered ordinary people the opportunity to speak for five minutes on radio. He continued to present daily radio news reports on the CBS Radio Network until 1959. He also recorded a series of narrated "historical albums" for Columbia Records called I Can Hear It Now, which inaugurated his partnership with producer Fred W. Friendly. In 1950 the records evolved into a weekly CBS Radio show, Hear It Now, hosted by Murrow and co produced by Murrow and Friendly.

Теледидар және кино

1950 жылдардың басында Мэрроу теледидарлық мансабын CBS Evening News бағдарламасының редакциялық бөлімдері мен арнайы оқиғаларды жариялау арқылы бастады. Бұл, жаңа медиа туралы өзінің күмәніне және идеялар емес, имиджге баса назар аударуына қарамастан болды. 1951 жылдың 18 қарашасында "Hear It Now" теледидарға көшіріліп, "See It Now" деп қайта аталды. Бірінші эпизодта Мэрроу: "Бұл ескі команда, жаңа мамандыққа үйренуге тырысып жатыр" деді. 1954 жылдың 9 наурызында Мэрроу, Френдли және олардың жаңалықтар тобы "Сенатор Джозеф Маккарти туралы есеп" атты жарты сағаттық "See It Now" арнайы бағдарламасын жасады. Мэрроу "See It Now" бағдарламасы дебюттен бері мұндай хабар таратуды ойластырған және Билл Даунс сияқты бірнеше әріптестері де оған ынталандырған. Дегенмен, Френдли дұрыс уақытты күтті. Мэрроу сенаторды сынау үшін және өзінің сөздеріне қайшы келетін эпизодтарды көрсету үшін Маккартидің өзінің сөздерінен және жарияланымдарынан үзінділерді пайдаланды. Мэрроу мен Френдли бағдарлама үшін газеттегі жарнаманы өздері төледі; оларға жарнама науқанына CBS ақшасын жұмсауға немесе тіпті CBS логотипін пайдалануға рұқсат берілмеді. Бұл хабарлама бүкіл елде Маккартиға қарсы наразылық тудырды және теледидар тарихындағы шешімді момент ретінде қарастырылады. CBS штаб-пәтеріне ондаған мың хаттар, телеграммалар мен телефон қоңыраулары келіп түсті, олардың арасында қолдау білдіргендер 15:1 артықшылықпен басым болды. "Биография" бағдарламасы үшін жасалған ретроспективада Френдли келесі күндері жүк көліктерінің жүргізушілері Мэрроуға көшеде тоқтап, "Жақсы шоу, Эд" деп айқайлағанын еске алды. Мэрроу Маккартиге "See It Now" бағдарламасында жарты сағат бойы сынға жауап беру мүмкіндігін ұсынды. Маккарти шақыруды қабылдап, 1954 жылдың 6 сәуірінде бағдарламаға қатысты. Жауабында Маккарти Мэрроудың сын-пікірін қабылдамады және оны коммунистік көзқарастарды қолдайтын адам деп айыптады [Маккарти сонымен қатар Мэрроуды Әлемдік өнеркәсіптік жұмысшылар партиясының мүшесі деп айыптады, бірақ Мэрроу оны жоққа шығарды]. Маккарти өзінің қарсыластарына шабуыл жасап, жұртшылыққа мынаны мәлімдеді:

"Көбінесе мен Мэрроуға жауап беру үшін қолдағы маңызды жұмыстан уақыт бөлмеймін. Бірақ осы жағдайда мен мұны жасауға құқылымын деп санаймын, өйткені Мэрроу – символ, көшбасшы және коммунистер мен сатқындарды әшкерелеуге батыл болғандардың тамағына жабысқан шакалдардың ең ақылдысы." Ақырында, Маккартидің жауабы оның бұрыннан төмендеп бара жатқан танымалдығын одан әрі азайтуға ғана себеп болды. Маккартидің сөзінен кейін бағдарламада Мэрроу сенатордың "біз айтқан нақты фактілерге еш сілтеме жасамағанын" мәлімдеді. 1960 жылы Мэрроу британдық "Бисмаркты батыру!" фильмінде эпизодтық рөлде өзін-өзі сомдады, ол CBS телеарнасы үшін Лондоннан жасаған соғыс жылдарындағы хабарларын қайта жаңғыртты. 1962 жылдың 16 қыркүйегінде ол WNDT бағдарламасының алғашқы эфирі арқылы Нью-Йорк қаласына білім беру теледидарымен таныстырды, ол кейін WNET болып өзгерді.

Қадірдену

Мэрроудың репортажы оны CBS-пен, әсіресе оның төрағасы Уильям Пейлимен қайта-қайта қақтығысқа әкелді, ол туралы Френдли өзінің "Бақылауымыздан тыс жағдайлар" кітабында түйіндеді. "Көріңіз бүгін" 1958 жылдың жазында Пейлидің кеңсесінде болған қақтығыстан кейін толықтай аяқталды. Мэрроу Пейлиге, егер желі бағдарламадан зардап шеккендерге (Мэрроумен кеңеспей) бірдей эфир уақыты беріп отырса, ол бағдарламаны жалғастыра алмайтынын айтқан. Френдлидің сөзіне қарағанда, Мэрроу Пейлиден "Көріңіз бүгін" бағдарламасына көп инвестиция салған CBS бас директоры оны жоя ма деп сұрады. Пейли Мэрроудың даулы тақырыптарды қамтыған сайын қарын ауыртпалығын сезінетінін айтты. "Көріңіз бүгін" бағдарламасының соңғы эфирі, "Руртағы күзет" (соғыстан кейінгі Германия туралы), 1958 жылдың 7 шілдесінде көрсетілді. Үш айдан кейін, 1958 жылдың 15 қазанында Чикагодағы Радио және Телевизия Жаңалықтар Директорлары Ассоциациясының алдында сөйлеген сөзінде Мэрроу "сымдар мен шамдар" атты баяндамасында теледидардың ойын-сауық пен коммерцияға басымдық беруінің, қоғамдық мүдделерге зиян келтіргенін сынады: Күнделікті ең көп көретін уақыттарда теледидар бізді біз өмір сүріп жатқан әлемнің шындығынан оқшаулайды. Егер осы жағдай жалғаса берсе, біз жарнамалық ұранымызды былай өзгерте аламыз: Қазір қараңыз, кейін төлеңіз. Чикагодағы сөзінің қаталдығы Мэрроу мен Пейлидің достығына ауыр соққы берді, ол Мэрроу өзін асырап отырған қолды шауып жатыр деп сезінді. Өлер алдында Френдли RTNDA (қазіргі Радио Телевизия Цифрлық Жаңалықтар Ассоциациясы) алдындағы сөзінің Маккарти шоусынан гөрі CBS басшысы мен оның ең құрметті журналисі арасындағы қарым-қатынасты бұзуға көбірек себеп болғанын айтты. Мэрроудың мансабының құлдырауына себеп болған тағы бір фактор – жаңа тележурналистердің пайда болуы. Уолтер Кронкайттың 1950 жылы CBS-ке келуі 1961 жылы Мэрроу желіден кеткенге дейін жалғасқан үлкен бәсекелестіктің басталуын білдірді. Мэрроу 1944 жылдан бері реніш сақтап келген, ол кезде Кронкайт CBS-тің Мәскеу бюросын басқару туралы ұсынысынан бас тартыпты. Мэрроу жігіттері редакцияда үстемдік танытқандықтан, Кронкайт желіге қосылғаннан кейін өзін шеттен тыс сезінді. Уақыт өте келе, Мэрроудың мансабы құлдырап, Кронкайттың мансабы көтеріліп бара жатқандықтан, екеуінің бірге жұмыс істеуі қиынға соқты. Кронкайттың мінез-құлқы Мэрроу жалдаған репортерлерге ұқсас болды, бірақ Мэрроу Мэрроу жігіттерін Кронкайт сияқты ықтимал қарсыластар емес, серіктес ретінде қарастырды. 1950 жылдары екеуі кәсіби бәсекелестікке байланысты қызу дау-дамайларға түсті. Билл Даунстың Бетестададағы үйінде өткізген кешкі ас кезінде Кронкайт пен Мэрроу демеушілердің рөлі туралы пікір таластырып, Кронкайт оны қажет деп қабылдады және "жалдау ақысын төлейді" деді. Демеушілерді ұзақ уақыттан бері жек көретін, бірақ оларға да тәуелді болған Мэрроу ашуланып жауап берді. Басқа бір жағдайда, дау "дуэльге" айналды, онда екеуі мас күйінде антикварлық дуэль пистолеттерін алып, бір-бірін атып жатқандай болды. Мэрроу 1961 жылдың қаңтарында Америка Дауысының бас редакторы – АҚШ Ақпарат агенттігінің басшысы лауазымына тағайындалу үшін CBS-тен кетті. Президент Джон Кеннеди Мэрроуға бұл лауазымды ұсынды, ол оны "уақытылы сыйлық" деп қарастырды. CBS президенті Франк Стэнтонға бұл жұмыс ұсынылғанын, бірақ ол бас тартып, Мэрроуға ұсынылуын ұсынды. Оның АҚШ Ақпарат агенттігінің басшысы қызметіне тағайындалуы басқа елдердің жұртшылығына үкіметтің ресми көзқарастарын жеткізген агенттікке сенім білдіру ретінде қаралды. Маккарти дәуірінде USIA-ға шабуыл жасалды, ал Мэрроу Маккартидің мақсаттарының кем дегенде біреуін, Рид Харристі қайта тағайындады. Мэрроу президенттік қол жеткізудің жоғары деңгейін талап етіп, Кеннедиге: "Егер сіз мені қонуға шақыратын болсаңыз, мен ұшып көтерілу кезінде болғаным жақсы" деді. Алайда, қатерлі ісік ауруының алғашқы әсері оны Шошқалар шығанағына шабуылды жоспарлауда белсенді рөл атқарудан сақтады. Ол Кубадағы дағдарыс кезінде президентке кеңес берген, бірақ президент өлтірілген кезде науқастанып қалған. Мэрроу Вьетнамға жіберілді, себебі USIA Сайгондағы репортерлерді Нго Динь Дием үкіметі вьетнамдықтардың үміті мен арманын жүзеге асыратынын сендіруге тағайындалды. Мэрроу Дьемнің үкіметі мұндай нәрсені істемегенін білген. Президент Линдон Б. Джонсонның өтініші бойынша Мэрроу қызметтен кетпейді, бірақ 1964 жылдың басында ауру...

Murrow's reporting brought him into repeated conflicts with CBS, especially its chairman William Paley, which Friendly summarized in his book Due to Circumstances Beyond our Control. See It Now ended entirely in the summer of 1958 after a clash in Paley's office. Murrow had complained to Paley he could not continue doing the show if the network repeatedly provided (without consulting Murrow) equal time to subjects who felt wronged by the program. According to Friendly, Murrow asked Paley if he was going to destroy See It Now, into which the CBS chief executive had invested so much. Paley replied that he did not want a constant stomach ache every time Murrow covered a controversial subject. See It Nows final broadcast, "Watch on the Ruhr" (covering postwar Germany), aired July 7, 1958. Three months later, on October 15, 1958, in a speech before the Radio and Television News Directors Association in Chicago, Murrow blasted TV's emphasis on entertainment and commercialism at the expense of public interest in his "wires and lights" speech:

During the daily peak viewing periods, television in the main insulates us from the realities of the world in which we live. If this state of affairs continues, we may alter an advertising slogan to read: Look now, pay later. The harsh tone of the Chicago speech seriously damaged Murrow's friendship with Paley, who felt Murrow was biting the hand that fed him. Before his death, Friendly said that the RTNDA (now Radio Television Digital News Association) address did more than the McCarthy show to break the relationship between the CBS boss and his most respected journalist. Another contributing element to Murrow's career decline was the rise of a new crop of television journalists. Walter Cronkite's arrival at CBS in 1950 marked the beginning of a major rivalry which continued until Murrow resigned from the network in 1961. Murrow held a grudge dating back to 1944, when Cronkite turned down his offer to head the CBS Moscow bureau. With the Murrow Boys dominating the newsroom, Cronkite felt like an outsider soon after joining the network. Over time, as Murrow's career seemed on the decline and Cronkite's on the rise, the two found it increasingly difficult to work together. Cronkite's demeanor was similar to reporters Murrow had hired; the difference being that Murrow viewed the Murrow Boys as satellites rather than potential rivals, as Cronkite seemed to be. Throughout the 1950s the two got into heated arguments stoked in part by their professional rivalry. At a dinner party hosted by Bill Downs at his home in Bethesda, Cronkite and Murrow argued over the role of sponsors, which Cronkite accepted as necessary and said "paid the rent." Murrow, who had long despised sponsors despite also relying on them, responded angrily. In another instance, an argument devolved into a "duel" in which the two drunkenly took a pair of antique dueling pistols and pretended to shoot at each other. Murrow resigned from CBS to accept a position as head of the United States Information Agency, parent of the Voice of America, in January 1961. President John F. Kennedy offered Murrow the position, which he viewed as "a timely gift." CBS president Frank Stanton had reportedly been offered the job but declined, suggesting that Murrow be offered the job. His appointment as head of the United States Information Agency was seen as a vote of confidence in the agency, which provided the official views of the government to the public in other nations. The USIA had been under fire during the McCarthy era, and Murrow reappointed at least one of McCarthy's targets, Reed Harris. Murrow insisted on a high level of presidential access, telling Kennedy, "If you want me in on the landings, I'd better be there for the takeoffs." However, the early effects of cancer kept him from taking an active role in the Bay of Pigs Invasion planning. He did advise the president during the Cuban Missile Crisis but was ill at the time the president was assassinated. Murrow was drawn into Vietnam because the USIA was assigned to convince reporters in Saigon that the government of Ngo Dinh Diem embodied the hopes and dreams of the Vietnamese people. Murrow knew the Diem government did no such thing. Asked to stay on by President Lyndon B. Johnson, Murrow did so but resigned in early 1964, citing illness. Before his departure, his last recommendation was of Barry Zorthian to be chief spokesman for the U. S. government in Saigon, Vietnam. Murrow's celebrity gave the agency a higher profile, which may have helped it earn more funds from Congress. His transfer to a governmental position—Murrow was a member of the National Security Council, led to an embarrassing incident shortly after taking the job; he asked the BBC not to show his documentary "Harvest of Shame," in order not to damage the European view of the USA; however, the BBC refused as it had bought the program in good faith. British newspapers delighted in the irony of the situation, with one Daily Sketch writer saying: "if Murrow builds up America as skillfully as he tore it to pieces last night, the propaganda war is as good as won."

Өлім

Өмір бойы темекіге тәуелді болған Мэрроу, өзінің танымал "Camel" темекісінен дерлік айырылмаған. Ол күніне 60-65 темекі шегетін, шамамен үш қорапқа тең. "Көріңіздер, қазір" телебағдарламасы темекі мен қатерлі ісік арасындағы байланыс туралы хабарлаған алғашқы телебағдарлама болды. Бағдарлама барысында Мэрроу: "Мен темекісіз жарты сағатқа ыңғайлы да, жеңіл де өмір сүре алмайтынымды күмәнданамын", - деді. Ол өкпе қатерлі ісігіне шалдықты және сол өкпесін алып тастаған операциядан кейін екі жыл өмір сүрді. 1965 жылдың 27 сәуірінде, 57 жасқа толып, Нью-Йорк штатының Паулинг қаласындағы үйінде қайтыс болды. Оның әріптесі және досы Эрик Севарейд оның туралы: "Ол құлаған жұлдыз еді; және біз оның сәулесінде ұзақ уақыт өмір сүреміз", - деді. CBS телеарнасы CBS-тің негізін қалаушы Уильям С. Пейлидің камераға сирек түскен сұхбатын қамтыған еске алу бағдарламасын көрсетті.

Мұра

Мэрроу қайтыс болғаннан кейін, Тюфтс университетінің Флетчер заң және дипломатия мектебінде Эдвард Р. Мэрроу атындағы қоғамдық дипломатия орталығы құрылды. Мэрроудың кітапханасы мен таңдалған артефакттары Мэрроу еске алу оқу залында сақталады, ол Флетчер қызметі үшін арнайы семинарлар өткізуге және кездесулер ұйымдастыруға да қолданылады. Мэрроудың құжаттары Тюфтс университетінің Цифрлық жинақтары мен мұрағаттарында зерттеу үшін қолжетімді, онда жинаққа арналған веб-сайт бар және көптеген цифрланған құжаттар Тюфтс Цифрлық кітапханасы арқылы қолжетімді. Орталық 1970 және 1980 жылдары халықаралық БАҚ-та «Жаңа әлемдік ақпарат тәртібі» пікірсайысының әсерінен бастап, қазіргі телекоммуникация саясаты мен ережелеріне дейінгі зерттеулермен айналысатын карьералық сатыдағы мамандарға Мэрроу стипендиясын тағайындайды. Көптеген белгілі журналистер, дипломаттар мен саясаткерлер орталықта уақыт өткізді, соның ішінде 1972 жылы Пулитцер сыйлығын жеңіп алған «Ең жақсы және ең данышпан» кітабын жазған резидент-жазушы Дэвид Халберстам. 2005 жылы тәжірибелі журналист Крокер Сноу-младший Мэрроу орталығының директоры болып тағайындалды. 1971 жылы RTNDA (қазіргі Радио, Телевизия және Цифрлық Жаңалықтар Ассоциациясы) электрондық журналистика саласындағы ең үлкен жетістіктерді марапаттау үшін Эдвард Р. Мэрроу сыйлығын құрды. «Эдвард Р. Мэрроу сыйлығы» деп аталатын тағы төрт сыйлық бар, оның бірі Вашингтон штаты университетінде беріледі. 1973 жылы Мэрроудың бітірген оқу орны – Вашингтон штаты университеті кеңейтілген коммуникациялық құрылыстарын Эдвард Р. Мэрроу коммуникация орталығы деп атады және жыл сайынғы Эдвард Р. Мэрроу симпозиумын өткізуді қалыптастырды. 1990 жылы WSU Коммуникация факультеті Эдвард Р. Мэрроу коммуникация мектебіне айналды, ал 2008 жылдың 1 шілдесінде мектеп Эдвард Р. Мэрроу коммуникация колледжіне трансформацияланды. Тәжірибелі халықаралық журналист Лоренс Пинтак колледждің алғашқы деканы болды. Бірнеше фильмдер Мэрроу туралы толығымен немесе ішінара түсірілді. 1986 жылы HBO телеарнасы Дэниел Дж. Травантидің басты рөлде және Роберт Вонның қосалқы рөлде ойнаған «Мэрроу» атты телефильмді көрсетті. 1999 жылғы «Инсайдер» фильмінде Аль Пачино ойнаған CBS жаңалықтары бағдарламасы 60 минуттың теледидар продюсері Лоуэлл Бергман Кристофер Пламмер ойнаған Майк Уоллеспен бетпе-бет келеді, темекі индустриясының ашылуы CBS басшылығының талабына сәйкес өңделгеннен кейін, өзі цензураға ұшырайды және баспасөзде жария болады. Уоллес Бергманға The New York Times газетінде жарияланған редакциялық мақаланы ұсынады, онда CBS Эдвард Р. Мэрроудың мұрасын сатқандықпен айыпталады. «Жақсы түң, және сәлем» (Good Night, and Good Luck) – 2005 жылы Оскар сыйлығына ұсынылған, Джордж Клуни режиссерлік еткен, сонымен қатар актерлік және сценарийлік жұмыстарды атқарған фильм. Мэрроу рөлін Дэвид Стратерн сомдады, ол Оскар сыйлығына ұсынылды. Фильмде Мэрроудың CBS басшысы Уильям Пейлимен болған қақтығысы Маккартимен болған жанжалдан кейін орын алады. 2003 жылы Fleetwood Mac «Murrow Turning Over in His Grave» әні бар «Say You Will» альбомын шығарды. Ән ішінде Линдси Бэкингем қазіргі жаңалықтар медиасын еске алып, егер Мэрроу тірі болса, жаңа ғасырдағы репортерлердің бейтараптығына және сенсациялыққа таң қалар еді деп мәлімдейді.

After Murrow's death, the Edward R. Murrow Center of Public Diplomacy was established at Tufts University's Fletcher School of Law and Diplomacy. Murrow's library and selected artifacts are housed in the Murrow Memorial Reading Room that also serves as a special seminar classroom and meeting room for Fletcher activities. Murrow's papers are available for research at the Digital Collections and Archives at Tufts, which has a website for the collection and makes many of the digitized papers available through the Tufts Digital Library. The center awards Murrow fellowships to mid career professionals who engage in research at Fletcher, ranging from the impact of the New World Information Order debate in the international media during the 1970s and 1980s to current telecommunications policies and regulations. Many distinguished journalists, diplomats, and policymakers have spent time at the center, among them David Halberstam, who worked on his Pulitzer Prize winning 1972 book, The Best and the Brightest, as a writer in residence. Veteran journalist Crocker Snow Jr. was named director of the Murrow Center in 2005. In 1971 the RTNDA (Now Radio Television Digital News Association) established the Edward R. Murrow Awards, honoring outstanding achievement in the field of electronic journalism. There are four other awards also known as the "Edward R. Murrow Award", including the one at Washington State University. In 1973, Murrow's alma mater, Washington State University, dedicated its expanded communication facilities the Edward R. Murrow Communications Center and established the annual Edward R. Murrow Symposium. In 1990, the WSU Department of Communications became the Edward R. Murrow School of Communication, followed on July 1, 2008, with the school becoming the Edward R. Murrow College of Communication. Veteran international journalist Lawrence Pintak is the college's founding dean. Several movies were filmed, either completely or partly about Murrow. In 1986, HBO broadcast the made for cable biographical movie, Murrow, with Daniel J. Travanti in the title role, and Robert Vaughn in a supporting role. In the 1999 film The Insider, Lowell Bergman, a television producer for the CBS news magazine 60 Minutes, played by Al Pacino, is confronted by Mike Wallace, played by Christopher Plummer, after an exposé of the tobacco industry is edited down to suit CBS management and then, itself, gets exposed in the press for the self censorship. Wallace passes Bergman an editorial printed in The New York Times, which accuses CBS of betraying the legacy of Edward R. Murrow. Good Night, and Good Luck is a 2005 Oscar nominated film directed, co starring and co written by George Clooney about the conflict between Murrow and Joseph McCarthy on See It Now. Murrow is portrayed by actor David Strathairn, who received an Oscar nomination. In the film, Murrow's conflict with CBS boss William Paley occurs immediately after his skirmish with McCarthy. In 2003, Fleetwood Mac released their album Say You Will, featuring the track "Murrow Turning Over in His Grave". On the track, Lindsey Buckingham reflects on current news media and claims "Ed Murrow" would be shocked at the bias and sensationalism displayed by reporters in the new century if he was alive.