Норман Корвин: Америка радио театрының шебері

Кіріспе

Норман Льюис Корвин (3 мамыр 1910 – 18 қазан 2011) – американдық жазушы, сценарист, радио продюсері (1910–2011).

Норман Льюис Корвин (3 мамыр 1910 – 18 қазан 2011) – американдық жазушы, сценарист, продюсер, эссеші және журналистика мен жазу пәнінің оқытушысы. Оның алғашқы және ең үлкен жетістіктері 1930 және 1940 жылдары радио драмаларын жазу және режиссуралау саласында болды. Корвин – ойын-сауық, тіпті жеңіл ойын-сауықты әлеуметтік мәселелерді көтеру үшін пайдаланған алғашқы продюсерлердің бірі. Ол бұл сала бойынша Орсон Уэллс пен Уильям Н. Робсонмен тең дәрежеде болды және Род Серлинг, Джин Родденберри, Норман Лир, Дж. Майкл Страчински және Юрий Расовский сияқты келешек радио/телевизия сценаристтеріне шабыт берді. Оның еңбектері Рей Брэдбери, Чарльз Куральт, The Firesign Theatre, Роберт Альтман және Робин Уильямс сияқты көптеген талантты суретшілерге зор әсер етті. Радионың алтын ғасырындағы маңызды тұлға болған Корвиннің жұмысы сол кезде де, кейін де үлкен ықпалға ие болды. Оны «Америкалық аудио театрының ұлы шебері» деп атайды. 1930 және 1940 жылдары ол тарих, өмірбаян, фантастика, көркем әдебиет, поэзия және драма жанрларында көптеген радио бағдарламаларын жазып, продюсерлік етті. Ол «Колумбия шеберханасы», «Корвиннің 13», «Корвиннің 26» және тағы басқа сериалдардың авторы және жасаушысы болды. CBS телеарнасынан кеткеннен кейін, 1950 жылдардың басында ол Біріккен Ұлттар Ұйымының арнайы медиа бағдарламаларына жетекшілік етті, БҰҰ-ның ұйымдық құрылымын және мақсаттарын түсіндіретін радио бағдарламаларын жасады және оның әлемдік деңгейдегі жұмыстарын құжаттады. Ол 97 жасқа дейін Оңтүстік Калифорния университетінде журналистика пәнінен дәріс берді. Корвиннің өміріне арналған деректі фильм «Триумфтың нотасы: Норман Корвиннің алтын ғасыры» 2006 жылы «Үздік деректі фильм» (қысқа метражды) номинациясында «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Лес Гутманның Корвиннің мансабына арналған деректі фильмі «Корвин» 1990 жылдары PBS телеарнасында көрсетілді. 1994 жылы ол «Тынық мұхитының ізашар радио хабар таратушыларының» алмаздық шеңіріне енгізілді. Корвиннің 100 жылдық мерейтойында Writers Guild Of America West оған Голливудта гала-кеш ұйымдастырды, оны Леонард Мальтин жүргізді, онда оның ең сүйікті еңбектерінің тікелей орындалуы және Карл Райнер, Хал Кантер, Уильям Шатнер және тағы басқалардың естелік сөздері айтылды. Сол күні Ұлттық аудио театр фестивалі ұйымы Америка Құрама Штаттарындағы аудио театр өнеріне елеулі үлес қосқан жеке тұлға немесе топқа жыл сайын табыс етілетін Норман Корвин атындағы аудио театр үздіктері сыйлығының құрылғанын жариялады.

Norman Lewis Corwin (May 3, 1910 – October 18, 2011) was an American writer, screenwriter, producer, essayist and teacher of journalism and writing. His earliest and biggest successes were in the writing and directing of radio drama during the 1930s and 1940s. Corwin was among the first producers to regularly use entertainmenteven light entertainmentto tackle serious social issues. In this area, he was a peer of Orson Welles and William N. Robson, and an inspiration to other later radio/TV writers such as Rod Serling, Gene Roddenberry, Norman Lear, J. Michael Straczynski and Yuri Rasovsky. His work was very influential on successful creative and performing artists, including Ray Bradbury, Charles Kuralt, The Firesign Theatre, Robert Altman, and Robin Williams among many others. A major figure during the Golden Age of Radio, his work was very influential both at the time and later. He has been called "The Grand Master Of American Audio Theatre." During the 1930s and 1940s he was a writer and producer of many radio programs in many genres: history, biography, fantasy, fiction, poetry and drama. He was the writer and creator of series such as The Columbia Workshop, 13 By Corwin, 26 By Corwin and others. After leaving the CBS Network, he was Head of Special Media Programming for the United Nations in the early 1950s, producing radio programs explaining the U. N.'s organization and goals, and documenting some of its efforts worldwide. He was a lecturer in Journalism at the University of Southern California until he was 97. A documentary film on Corwin's life, A Note of Triumph: The Golden Age of Norman Corwin, won an Academy Award for Best Documentary (Short Feature) in 2006. Les Guthman's feature documentary on Mr. Corwin's career, Corwin aired on PBS in the 1990s. He was inducted into the Pacific Pioneer Broadcasters Diamond Circle in 1994. On Corwin's 100th birthday, the Writers Guild Of America West gave him a "Gala" in Hollywood, which was hosted by Leonard Maltin and featured live performances of two of his favorite works and birthday speeches and reminiscences by many people, including Carl Reiner, Hal Kanter, William Shatner, and others. On that occasion, the National Audio Theatre Festival organization announced the creation of the Norman Corwin Award for Excellence in Audio Theatre, which is given annually to an individual or group who have made significant contributions to the art form in the United States.

Алғашқы жылдар

Норман Льюис Корвин Бостонда дүниеге келді, Роза, үй шаруасымен айналысатын әйел, және Сэмюэл, баспагер, отбасының төрт баласының үшіншісі болды. Олар отбасын Массачусетс штатының Шығыс Бостонында тәрбиеледі, содан кейін Норман он үш жасқа келгенде Винтропқа, Массачусетске көшіп кетті. Норман Винтроп орта мектебін бітірді, бірақ ағаларынан өзгеше, ол колледжге түспеді. Оның ең алғашқы мақсаты жазушы болу еді. Жазуға деген қызығушылығының арқасында ол журналистика саласында жұмыс іздеді және ақыры он жеті жасында Гринфилд (МА) «Рекордер» газетіне жас тілші ретінде қабылданды. Бірнеше жыл өткен соң Корвин Спрингфилд (МА) «Республикашыл» газетіне жұмысқа орналасты.

Радиодағы мансабы

1930 жылдардың басында Спрингфилд қаласында тұрып, жұмыс істеген кезде ол радио хабарларын таратумен айналысты. Алдымен ол «Спрингфилд Республикашысы» газетінің радио редакторы болып жұмыс істеді, сосын жеке радио бағдарламасын шығара бастады. Оның алғашқы хабар тарату күні туралы 1931 жылы Р. Лерой Баннерман хабарлаған; алайда «Спрингфилд Республикашысы» газеті оның алғашқы бағдарламасы – «Рифмалар мен үнқатарлар» шоуында Корвин поэзия оқыған, ал досы Бенджамин Калман фортепианода музыкалық қосымшалар орындаған, 1934 жылғы наурыз айында Бостон қаласындағы WBZ және Спрингфилдтегі WBZA радиостанцияларында көрсетілгенін мәлімдеді. «Республикашы» газетінің радио редакторы ретінде ол «Владимир Шрдлу» псевдонімімен жарияланған «Радиосинкразиялар» атты бағанасымен танымал болды. Ол сондай-ақ WBZ және WBZA радиостанцияларында жаңалықтарды баяндаушы болып жұмыс істеді. 1935 жылдың маусым айында Корвин Цинциннати қаласындағы WLW станциясында басшылық лауазымға қабылданды. 1937 жылы Корвин Нью-Йорктегі WQXR радиостанциясында «Поэзияға рұқсат» деп аталатын поэзия бағдарламасын жүргізуге шақырылды, бұл оны CBS радиожелісіне мәдени бағдарламаларды өндіруге және басқаруға шақыруға әкелді. Ол 1949 жылға дейін CBS-те жұмыс істеді. CBS телеарнасында ол өндірген және жүргізген алғашқы бағдарлама – «Музыкасыз сөздер» болды, Корвиннің айтуынша, оның мақсаты поэзияны көбірек ойын-сауыққа айналдыру еді. Ол 1938 жылдың желтоқсан айының басында Нью-Йорктегі CBS филиалы WABC арнасында эфирге шықты. Корвин CBS үшін көптеген бағдарламаларды өндіруді және жүргізуді жалғастырды. 1941 жылдың желтоқсан айында ол АҚШ Конституциясының Білімдерінің 150 жылдығын тойлау үшін бағдарлама жасады: «Біз осы шындықтарды ұстаймыз» бағдарламасы алғаш рет 1941 жылдың 15 желтоқсанында эфирге шықты. Корвиннің айтуынша, ол АҚШ Фактілер мен сандар кеңсесінің шақыруымен жазылған. Ол Пёрл-Харборға шабуыл туралы хабар алған кезде Калифорнияға бағдарламаны өндіруге бара жатқан пойызбен келе жатқанын еске алды. Ол келесі аялдамадан Вашингтонға жеделхат жіберіп, ОФФ бағдарламаны орындауды қалайтынын сұрады. Ол Альбукеркиге жеткенде, оны телеграмма күтіп тұрды: «Президент былай дейді: «Қазір бұрынғыдан да маңызды»». Бағдарламаға сол заманғы көптеген радио және кино жұлдыздары қатысты, сондай-ақ президент Франклин Делано Рузвельт эпилог айтты. 60 миллион тыңдаушысы болғандықтан, ол радиодағы ең танымал бағдарламалардың біріне айналды. 1941 жылы ол осы бағдарламасы үшін Пибоди сыйлығын алды. 1942 жылы Корвин мен Эдвард Р. Мэрроу CBS радиосында «Англиядағы америкалық» бағдарламасын жасады. Корвин үкіметтік шенеуніктермен сұхбаттасудан қасақана бас тартты, оның орнына қарапайым адамдарға және соғыс оларға қалай әсер еткеніне назар аударды. Ол 3 тамыз – 7 қыркүйек аралығында Англиядан қысқа толқын арқылы апта сайын хабарласып, Нью-Йоркке оралғаннан кейін 1–22 желтоқсанда тағы төрт эпизод жасады. Корвиннің ең танымал туындысы – «Триумф нотасында», ол Еуропадағы одақтастардың жеңісін тойлайтын бағдарлама, алғаш рет 1945 жылдың 8 мамырында VE күні эфирге шықты. Соңғы сәтте қайда болатынын білмейтіндіктен, радио тарихшысы Эрик Барноу жазғандай, Корвин Нью-Йорк пен Лос-Анджелесте орындаушыларды дайындаған. Бағдарлама (CBS радио станциясы KNX Лос-Анджелес студиясынан) Мартин Габелдің жүргізуші/баяндаушы ретінде және Уильям Л. Ширердің (Нью-Йорктегі кабель арқылы) Компиен орманында француздардың Германияға қарсы капитуляциясын баяндаған репортер рөлін қайта орындауымен көрсетілді. Корвин CBS үшін ұқсас бағдарлама жазды, «Төртінші тамыз», ол V J күні эфирге шықты. Бұл сыншылар тарапынан жоғары бағаланған бағдарлама оған Radio Life журналының «Ерекше жетістік» сыйлығын әкелді. Корвин сондай-ақ Американың бірлігі жөніндегі ортақ кеңеспен бірге Freedom House-тің «Бір әлем» сыйлығының алғашқы иегері болды (Венделл) Вилкидің Еріктер үйі. Жеңімпазға әлемді аралау сапары ұсынылды. Ол бұл сыйлықты жаппай коммуникация саласындағы еңбегі үшін, әлемнің бірігуіне үлес қосқаны үшін алды. 1946 жылдың маусым айында ол Нью-Йорктен 4 айлық сапарға шықты. Ол әлемнің басшыларымен де, қарапайым азаматтармен де сұхбаттасты, оған CBS-тің 225 фунт салмақтағы магниттік сыммен жазғыш құрылғылары бар инженері еріп барды. Оның 100 сағаттық сұхбаттары транскрипцияланып, 3700 бетке дейін көлемді құрады. Содан кейін CBS желісі оның жұмысын 13 бөлімнен тұратын деректі фильмге айналдырып, 1947 жылдың қысы мен көктемінде көрсетті. Бағдарламада Ұлыбритания, Батыс Еуропа, Швеция және Польша, Ресей, Чехословакия, Италия, Мысыр және Үндістан, Шанхай және Қиыр Шығыстың қалалары, Филиппин, Австралия және Жаңа Зеландия елдері көрсетілді.

While living and working in Springfield in the early 1930s, he became involved with radio broadcasting. He first worked as the radio editor of the Springfield Republican and subsequently began broadcasting his own radio program. The date of his first broadcast has been reported as early as 1931 by R. Leroy Bannerman; but the Springfield (MA) Republican reported that his first program, Rhymes and Cadences, a show during which Corwin read poetry, and his friend Benjamin Kalman offered musical interludes on the piano, debuted in March 1934 on WBZ in Boston and WBZA in Springfield. As radio editor of the Republican, he became known for his column "Radiosyncracies," which he published under the pseudonym 'Vladimir Shrdlu.' He also worked as a news commentator over WBZ and WBZA. In June 1935, Corwin accepted an executive position in Cincinnati at station WLW. By 1937, Corwin was hired to host a poetry program called "Poetic License" on New York station WQXR, which led to his being hired by the CBS Radio Network to produce and direct cultural programs. He remained with CBS until 1949. The first program he produced and hosted for CBS was Words Without Music, the goal of which, Corwin said, was to make poetry more entertaining. It went on the air over CBS affiliate WABC in New York in early December 1938. Corwin continued to produce and host a wide range of programs for CBS. In December 1941, he created a program to commemorate the 150th anniversary of the United States Bill of Rights: We Hold These Truths was first broadcast on December 15, 1941. Corwin said it was written at the "invitation" of the U. S. Office of Facts and Figures. He recalled being on a train on his way to California to produce the program when news of the attack on Pearl Harbor came to him. He sent a telegram to Washington at the next stop, asking if the OFF still wanted the program done. When he got to Albuquerque, a telegram was waiting for him: "the President says, 'now more than ever.'" Many radio and movie stars of the day featured, along with an epilogue by President Franklin Delano Roosevelt. With an audience of 60 million listeners it became one of the most famous ever produced on radio. In 1941, he received a Peabody Award for that program. In 1942, Corwin and Edward R. Murrow combined to produce An American in England on CBS radio. Corwin intentionally avoided interviewing government officials, choosing instead to focus on everyday people and how they were affected by the war. He made weekly reports from England via shortwave August 3 – September 7, then did four more episodes December 1–22 after he had returned to New York City. Corwin's most famous work is On a Note of Triumph, a celebration of the Allied victory in Europe, first broadcast on VE Day, May 8, 1945. Not knowing where he would be when the end came, broadcast historian Erik Barnouw wrote, Corwin had performers ready in both New York City and Los Angeles. The program went on (from the Los Angeles studios of CBS Radio Station KNX), with Martin Gabel as host/narrator and with William L. Shirer (via cable from New York) re creating his role as reporter in the Compiègne forest covering the French surrender to Germany. Corwin wrote a similar program for CBS, Fourteen August, which was broadcast on V J Day. This critically acclaimed broadcast earned him a Distinguished Achievement Award from Radio Life magazine. Corwin was also the first winner of the One World Award established by the Common Council for American Unity along with the (Wendell) Willkie Memorial of Freedom House. The award's winner was given an around the world trip. He won the award for his contributions in the field of mass communication to the concept of the world becoming more unified. In June 1946, he set out from New York for a 4 month journey. He interviewed both world leaders and ordinary citizens, accompanied by a CBS recording engineer with 225 pounds of magnetic wire recording equipment. His 100 hours of recorded interviews was transcribed and took up 3700 pages. The CBS network then molded his work into a 13 part documentary that was aired in the Winter and Spring of 1947. Programs featured Great Britain, Western Europe, Sweden and Poland, Russia, Czechoslovakia, Italy, Egypt and India, Shanghai and Cities of the Far East, The Philippines, Australia, and New Zealand.

CBS-тен кейінгі мансап

1949 жылы наурыз айында CBS-тен кеткеннен кейін Корвин Біріккен Ұлттар Ұйымының радио бөлімінде жұмыс істеуге түсті; арнайы жобаларға жауапты болды, ал оның алғашқы туындысы 1949 жылдың шілдесінде "Әлем азаматы" болды. Ол шамамен 1952 жылы радиодан кетуге мәжбүр болды; кейбір дереккөздер радионың Маккартизмге шамадан тыс реакция жасауы оны көңіліне тигенін айтады. Американдықтарға қарсы қызметтер комитеті (The House Un-American Activities Committee) 1951 жылы оны, басқа ойын-сауық өнерінің шеберлерімен бірге, коммунизмге симпатия танытқандардың тізіміне енгізді. Осы тізімде дирижер Леонард Бернштейн, актер Ли Дж. Кобб және архитектор Франк Ллойд Райт та болды. Радиодан кеткен соң Корвин теледидар үшін де жұмыс істеді, оның ішінде Грейс Келлидің ойнаған "Энн Ратледж" атты алғашқы телеспектаклі де бар. Ол сонымен қатар "The Blue Veil" (1951), "Scandal at Scourie" (1953), "Lust for Life" (1956) және "The Story of Ruth" (1961) сияқты бірнеше киносценарийлердің авторы болды. 1970-ші жылдардың басында Корвин "Норман Корвин ұсынады" атты телешоуын жүргізді. 1979 жылы ол "Оскар" сыйлығын жеңіп алған немесе оған ұсынылған қысқаметражды фильмдерді көрсетіп, "Оскар көшбасшылары" фестивалін ұйымдастырды. Корвин "Trivializing America" және басқа да көптеген эсселер, хаттар, мақалалар мен пьесаларды қамтитын бірнеше кітап жазды. 1980-ші жылдары Корвин "Babylon 5" телесериалының авторы J. Michael Straczynski-дің жазу сабақтарынан бірін берді. Страцизински сериалдағы бір кейіпкерге, Дэвид Корвинге, Норманның құрметіне ат қойды. rec.arts.babylon5 Usenet жаңалықтар тобында Страцизински Норман Корвиннің туындылары туралы бірнеше жазба жариялады. Корвин Бродвейде "Байқастық" (1959) және "Карл Сандбургтің әлемі" (1960) атты екі пьесаны жазып, қойды. Композитор Дэвид Раксиннің 1950 жылғы MGM фильмі "The Next Voice You Hear" үшін жазған "қадірлі оркестрлік тақырыбы" кейіннен Корвиннің түпнұсқа сөздерімен "Күнді тездету" әнұраны ретінде жарияланды. 1990-шы жылдары Корвин радио драмасына қайта оралып, Ұлттық қоғамдық радио үшін бірқатар радиоспектакльдер жасады. 1993 жылы Корвин ұзақ жылдарлық еңбегінен кейін Радионың Даңқ залына енгізілді. 2001 жылы NPR телеарнасы Корвиннің "Корвиннің көбірек" атты алты жаңа пьесасын көрсетті. Ол сонымен қатар USC-де қонақ профессор болып дәріс оқыды және Ұлттық аудио театр фестивалінің кеңесші кеңесіне мүше болды. Корвин 2010 жылдың мамыр айында 100 жылдық мерейтойын тойлады. Корвин 2011 жылдың 18 қазанында 101 жасында дүние салды.

After leaving CBS in March 1949, Corwin went to work for the radio division of the United Nations; in charge of special projects, his first production was "Citizen of the World" in July 1949. He ultimately left radio around 1952; some sources say he was frustrated by what he felt was radio's over reaction to Mccarthyism; The House Un American Activities Committee also named him among a number of other entertainers and performers in a 1951 list of alleged Communist sympathizers. The list included conductor Leonard Bernstein, actor Lee J. Cobb, and architect Frank Lloyd Wright. After leaving radio, Corwin and produced some work for television, including his first televised play, "Ann Rutledge," which starred Grace Kelly. He also wrote a number of motion picture screenplays, including The Blue Veil (1951), Scandal at Scourie (1953), Lust for Life (1956), and The Story of Ruth (1961). In the early 1970s, Corwin produced and hosted the television show Norman Corwin Presents. In 1979 he hosted Academy Leaders, a weekly showcase for short films which had won or been nominated for an Academy Award. Corwin wrote several books, which include Trivializing America; plus many essays, letters, articles and plays. In the 1980s, Corwin was one of the writing teachers of J. Michael Straczynski, creator of the television series Babylon 5. Stracyzynski named a recurring character in the series, David Corwin, after Norman. On the rec. arts. babylon5. moderated Usenet newsgroup, Stracyzynski wrote a series of posts on Norman Corwin's work. Corwin wrote and directed two plays produced on Broadway, The Rivalry (1959) and The World of Carl Sandburg (1960). Composer David Raksin's "reverent orchestral theme" for the 1950 MGM film The Next Voice You Hear was later published with original lyrics by Corwin as a hymn, "Hasten the Day". During the 1990s, Corwin returned to radio drama, producing a series of radio plays for National Public Radio. In 1993, Corwin was finally inducted into the Radio Hall of Fame after a long career. And in 2001, NPR aired six new plays by Corwin under the title More By Corwin. He also lectured at USC as a visiting professor and was also on the Advisory Board of the National Audio Theatre Festival. Corwin celebrated his 100th birthday in May 2010. Corwin died at the age of 101 on October 18, 2011.

Неке, балалар және отбасы

1947 жылы Корвин актриса Кэтрин Локка үйленді. Олардың екі баласы болды – асырап алған ұлы Энтони Леон және қызы Диана Арлин. Кэтрин Локк 1995 жылы дүниеден озды. Норман Корвин 2011 жылы 101 жасында қайтыс болды. Оның әкесі Самуил 1987 жылы 110 жасында қайтыс болды. Оның үлкен ағасы Эмиль федералдық мемлекеттік қызметтегі көрнекті мансабынан 96 жасында зейнетке шықты және 2011 жылы 107 жасында қайтыс болды.

Радио драмасындағы кейінгі еңбектері

Соңғы жылдары Ұлттық қоғамдық радио Корвиннің бірқатар жаңа пьесаларын тапсырыс берді; осы серия "Корвиннің көбірек туындылары" деп аталды. "Біздің Бостандықтардың Анасы және оның достары" – "Еркіндік мүсіні" туралы пьеса. "No Love Lost" – Америкадағы демократияның мәні туралы қызу пікірталас, Томас Джефферсон, Александр Гамильтон және Аарон Берр арасындағы ойша диалог түрінде; туынды олардың жазбаларына негізделген. Осы пьесада Ллойд Бриджес, Джек Леммон, Мартин Ландау және Корвиннің досы Уильям Шатнер ойнады. Шатнер Корвиннің көптеген туындыларында қатысты. "Сол қолы жаралы жазушы" – "Дон Кихот" романының авторы Мигель де Сервантестің өмірбаянына негізделген. Бұл қойылымда Эд Аснер, Чарльз Дёрнинг, Саманта Эггар және Уильям Шатнер ойнады. "The Curse Of 589" – жұмыс істейтін сиқырлы таяғы бар нағыз ертегілік кейіпкерге кездесетін физик (Уильям Шатнер) туралы комедия. "The Secretariat" – дұғаның мәні туралы пьеса. Бұл қойылымда Хьюм Кронин мен Джессика Танди, Фил Проктор және Уильям Шатнер ойнады. "14 тамыздан кейін 50 жыл" – Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына арналған ойлар; Дэн Гедиманмен бірлесіп жасалды.

Сыйлықтар/ардақтанулар

Корвин One World Award, екі Peabody Medals, Emmy Award, Golden Globe Award, duPont Columbia Award сыйлықтарын жеңіп алды; ол "Өмірге құмарлық" (1956) фильмі үшін "Ең үздік бейімделген сценарий" номинациясында Академия сыйлығына ұсынылды. 1990 жылдың 12 мамырында Линкольн колледжінен құрметті доктор дәрежесін алды. 1996 жылы Калифорния лютеран университетінен құрметті гуманитар ғылымдары докторы атағын алды. Корвин 1993 жылы Ұлттық радионың Даңқ залына енгізілді.