Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1942 1974 Valley Forge General Hospital) - Пенсильвания штатының Фениксвилл қаласында орналасқан бұрынғы әскери аурухана. Аурухана Филадельфия, Пенсильвания және Вэлли-Фордж қалаларына жақын орналасқан. Бұл АҚШ армиясының бірден-бір ауруханасы болды.
U. S. Army hospital, 1942 1974
Valley Forge General Hospital is a former military hospital in Phoenixville, Pennsylvania. The hospital was near both Philadelphia, Pennsylvania and Valley Forge. It was the only United States Army General Hospital named for a place.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Аурухана 1942 жылы салынған, 1943 жылы Вашингтонның туған күніне екінші дүниежүзілік соғыста жараланғандарды күтіп-ұстау үшін ашылған. Ол АҚШ-тағы ең ірі әскери ауруханаға айналды. Ақырында ауруханада 3 000-нан аса науқас және 100-ден аса жеке ғимарат болды. Аурухананың бір ерекшелігі оның негізінен екі қабатты ғимараттан тұратын, бір-бірімен дәліздер арқылы байланысқан дизайны болды. Бұл жерде дөңгелек арбалар мен таспаларды жылжыту үшін бір қабаттан екінші қабатқа дейін өте ұзын пандустар орнатылған. Архитектураны Мэтью Буклер жобалаған. 1944 жылдың басында Валли Фордж бас ауруханасы екі бас аурухананың бірі ретінде анықталды, екіншісі Леттерман бас ауруханасы Сан-Франциско Президиосында, ол көзге зақым келген науқастарды емдеуге маманданған. Армияның мақсаты - жаңадан анықталған соқырлық жағдайларын сол ауруханалардың біріне мүмкіндігінше тезірек жеткізу, ал егер науқасты жылжытуға болмай қалса, ауруханадан өкілді науқастың орналасқан жеріне жіберіп, мүмкіндігінше тезірек көмек көрсетуді үйлестіру. Физикалық емделуден басқа, орталықтар "әлеуметтік оңалтуға" да назар аударды, науқастарға жаңа жағдайға бейімделуге көмектесіп, оларды ардагерлер әкімшілігіне одан әрі күтімге тапсырудан бұрын, оларды "максималды медициналық пайда" деңгейінен асырып, басқаша айтқанда, әлеуметтік оқытуды аяқтау үшін. 1945 жылы Үш стоматолог Валли Форджге тағайындалды, өйткені хирург-генерал олардың өз бетінше жұмыс істеуі арқылы "қазіргі шыны көздерге қарағанда барлық жағынан жоғары" деп сипатталған жасанды көздің жаңа түрін жасады. Өндiрiс техникасын жетілдіргеннен кейiн және Валли Форджтегi қызметкерлерге көздердi қалай жасау керектігін үйреткеннен кейiн үш стоматолог, капитан Стэнли Ф. Эрпф, майор Милтон С. Виртц және майор Виктор Х. Диц, олардың барлығы басқа ауруханаларға ауыстырылды, онда олар жаңа техникаларды қолданатын адамдардың санын одан әрі кеңейте алды. Олардың әрқайсысы өз жұмыстары үшін "Құрмет легионы" орденін алды және өздерінің процедураларын АҚШ армиясының медициналық бөлімінің бюллетенінде жариялап, бұл процедура туралы білімді одан әрі таратты. 1962 жылдың қаңтар айында Валли Фордж бас ауруханасы армияның алты айлық клиникалық оқыту бағдарламасын ұсынған төрт бас ауруханасының бірі болды. 1967 жылдың қаңтар айында аурухананың жалға алушысы болған АҚШ армиясының медициналық материалдары агенттігі Медициналық қойманың инвентаризациялық менеджменті курсын оқыта бастады. 1974 жылы медициналық материал агенттікпен бірге курс аурухананың жабылуына дайындық ретінде Мэриленд штатындағы Форт-Детрикке көшірілді. 1960 жылдардың соңында Валли Фордж бас ауруханасы басқа жеті ірі армия ауруханасымен бірге "Клиникалық маман" оқу бағдарламасының (әскери MOS 91C) үйі болды. Сол кезде, қабылдау үшін адам кем дегенде екі жыл дәрігер болуы керек еді және мектепті бітіргеннен кейін ең аз екі жыл әскери қызметке алынуы керек еді. Бұл - 10 айлық қосымша оқу. Бұл бағдарлама азаматтық LPN немесе LVN курсына тең деп саналды, бірақ сонымен қатар әскери медицинаға бағытталған көптеген оқу мақсаттарын қамтыды.
The hospital was built in 1942, and opened on Washington's Birthday in 1943 to care for the wounded of World War II. It became the largest military hospital in the United States. Eventually, the hospital had well over 3,000 patients and over 100 separate buildings. One feature of the hospital was its design of primarily two story buildings, interconnected by corridors. There were very long ramps leading from one floor to the other, to facilitate movement of wheelchairs and gurneys. The architecture was designed by Matthew Bookler. By early 1944, Valley Forge General Hospital had been identified as one of two general hospitals, the other being Letterman General Hospital at the Presidio of San Francisco—which specialized in the treatment of patients who had suffered blinding eye injuries. The Army's goal was to get newly identified cases of blindness to one of those hospitals as soon as possible, and if the patient could not be moved, to send a representative from the hospital to the patient's location to begin coordinating care as soon as possible. In addition to physical treatment, the centers also focused on "social rehabilitation," helping the patients to adjust to their new condition before handing them over to the Veterans' Administration for further care—holding them past the point of "maximum medical benefit," in other words, in order to complete their social training. By 1945, three dentists were assigned to Valley Forge after the Surgeon General discovered that their independent work had developed a new type of artificial eye which was described as "superior in every way to the current glass eyes." After perfecting their production techniques and teaching the staff at Valley Forge how to fabricate the eyes, the three dentists, Captain Stanley F. Erpf, Major Milton S. Wirtz, and Major Victor H. Dietz, were all transferred to other hospitals where they could further expand the number of people using their new techniques. They were also each awarded the Legion of Merit for their work, and published their procedure in the Bulletin of the U. S. Army Medical Department, further spreading knowledge of the procedure. In January 1962, Valley Forge General Hospital was one of four Army general hospitals chosen to offer a six month supervised clinical training program in psychiatric nursing for Army Nurse Corps officers, qualifying them for award of the psychiatric nurse military occupational specialty upon completion of the course. In January 1967 the U. S. Army Medical Materiel Agency, which was a tenant of the hospital, began teaching the Medical Depot Inventory Management Course. The course, along with the Medical Materiel Agency, moved to Fort Detrick, Maryland in 1974 in preparation for the hospital's closing. In the late 1960s, Valley Forge General Hospital, along with seven other major Army hospitals, became the home of a "Clinical Specialist" training program (military MOS 91C). At that time, a person had to have been a medic for at least two years, and have a minimum of two years remaining on their enlistment after completing the school, in order to be accepted. This was advanced training for ten months, on top of all previous training and experience. This program was considered equivalent to a civilian LPN or LVN course but also included many military medicine oriented training objectives.
Вьетнам соғысы
Вьетнам соғысы кезінде науқастар Нью-Джерсидегі МакГайр әуе базасына ұшып келген. Армия науқастарын әуе күштерінің жедел жәрдем автобусы жақын орналасқан Форт Дикстегі Уолсон армия ауруханасына апарады, онда олар қозғалысқа дайындалады, әдетте, егер олар Валли Форджге көшіп бара жатса, әскери жедел жәрдем автобустарымен. 1969 жылы Мэриленд штатының Форт-Мид қаласында 212-ші медициналық бөлімше (вертолеттік жедел жәрдем) іске қосылды. Оның негізгі міндеті Нью-Джерси штатындағы Форт-Дикс қаласынан Вэлли-Фордж қаласына науқастарды тасымалдау болды. Қажеттілік анық болды; 1968 жылдың 1 қаңтарынан 1970 жылдың 30 қыркүйегіне дейін 7033 науқас Дикстен Вэлли Фордж жалпы ауруханасына көшірілді. 22-ші жедел жәрдем пойызы 1969 жылы 22 қаңтарда Дикс фортынан Валли Форджге науқастарды тасымалдау мақсатында іске қосылды, бірақ Пенн орталық темір жолы Армияға Дикс пен Валли Фордж арасындағы жолдардың нашарлау жағдайына байланысты темір жол желісін жолаушылар қызметіне пайдалануға болмайтынын хабарлады. 22-ші жедел жәрдем пойызы 1969 жылы 17 шілдеде жаңадан жаңартылған пойызы келгеннен бері бірде-бір науқасты қозғаған жоқ, ал бөлімше 1969 жылы 20 желтоқсанда іске қосылмаған. 212-ші медициналық бөлімше 1973 жылы 29 наурызда Форт-Мидте әрекетсіз болды. Армияның медициналық бөлімін жалпы қайта ұйымдастыру аясында Форт Сэм Хьюстонда генерал-майор Сперджон Нилдің қолбасшылығымен АҚШ Армиясының денсаулық сақтау қызметі командалығы іске қосылды. Қайта ұйымдастыру жоспарының бір бөлігі ретінде ІІ сыныптағы медициналық бөлімнің барлық қызметі мен қондырғылары Бас хирург кеңсесінің тікелей бақылауынан жаңа командаға берілді. Көшірілген бөлімшелердің арасында Валли Фордж бас ауруханасы, сондай-ақ оның қауіпсіздік күштері, 1 сәуірде күшіне енген әскери полицияның 250-ші бөлімшесі болды. Медициналық жабдықтарды сынау және бағалау қызметі, ол АҚШ армиясының денсаулық сақтау ғылымдары академиясының құрамына кірген Форт Сэм Хьюстон, Техас штаты, 1973 жылдың 1 ақпанында Valley Forge жалпы ауруханасының жалға алушы қызметі, АҚШ армиясының медициналық материалдары агенттігіне берілді. 1972 жылы Валли Фордж бас ауруханасы кәсіби терапия маманы (MOS 91L) даярлау бағдарламасын өткізді. Курс 21 аптаға созылып, жұмыс орнында оқытылатын бағдарламаны ресми оқыту курсына айналдырды, кластық оқытуды Валли Фордж пациенттерімен клиникалық тәжірибемен қоса берді. Курсты азаматтық сертификаттау агенттігі - Жұмыс терапиясы көмекшілерінің қауымдастығы толық аккредиттеді. Бірінші сыныпты 17 студент бітіріп, сертификатталған еңбек терапиясы көмекшілері болды. 1973 жылдың басында Операция "Үйге оралу" аясында Валли Фордж бас ауруханасы Вьетнамның 16 әскери тұтқындарын қабылдады. Бұл әскери тұтқындарды қабылдаған сегіз әскери аурухананың ішіндегі ең көп саны. Бұл 16 адам, соның ішінде тұтқынға алынған жалғыз әскери дәрігер (ол да жалғыз әскери дәрігер) әскери медициналық бөлімнің офицері болды, оларды отбасыларымен қайта қауыштыру үшін босатудан бұрын, толық медициналық тексерулер үшін Валли-Форджге жіберді. Бұл - бұрынғы әскери тұтқындарды үйлеріне жақын орналасқан медициналық емханаға жіберу бағдарламасының бір бөлігі.
Patient flow during the Vietnam War had patients flying into McGuire Air Force Base, New Jersey. Army patients would then be moved by Air Force ambulance bus to Walson Army Hospital at the adjacent Fort Dix, where they would be further prepared for movement, typically by Army ambulance buses if they were moving to Valley Forge. In 1969, the 212th Medical Detachment (Helicopter Ambulance) was activated at Fort Meade, Maryland. One of its primary missions was to transport patients from Fort Dix, New Jersey to Valley Forge. The need was clearly there; between January 1, 1968 and September 30, 1970, 7,033 patients were moved from Dix to the Valley Forge General Hospital. The 22nd Ambulance Train was activated at Fort Dix on January 22, 1969, for the purpose of moving patients from Dix to Valley Forge, but the Penn Central Railroad informed the Army that due to the deteriorated condition of the tracks between Dix and Valley Forge, the rail line could not be used for passenger service, and the 22nd Ambulance Train never moved a single patient from the time their newly renovated train arrived on July 17, 1969, and the unit was inactivated on 20 December 1969. The 212th Medical Detachment was inactivated at Fort Meade on March 29, 1973. As part of a general reorganization of the Army Medical Department, the United States Army Health Services Command was activated at Fort Sam Houston under the command of Major General Spurgeon Neel. As part of that reorganization plan, all Class II Medical Department Activities and installations were transferred from the direct control of the Office of the Surgeon General to the new command. Among the units transferred was the Valley Forge General Hospital, as well as its security force, the 250th Military Police Detachment, effective on April 1, 1973. The Medical Equipment Test and Evaluation Activity, which had been part of the United States Army Academy of Health Sciences at Fort Sam Houston, Texas, had already been transferred to the United States Army Medical Materiel Agency, a tenant activity on the Valley Forge General Hospital Installation, on February 1, 1973. In 1972, the Valley Forge General Hospital became host to a program for training Occupational Therapy Specialist (MOS 91L). The course was 21 weeks long, and converted what had been an on the job training program into a formal course of instruction, providing classroom training coupled with clinical experience with Valley Forge's patients. The course was fully accredited by a civilian certification agency, the Association of Occupational Therapy Assistants. Seventeen students graduated from the first class and became Certified Occupational Therapy Assistants. In early 1973, as part of Operation Homecoming, Valley Forge General Hospital received 16 former Army Prisoners of War who had been released by the Vietnamese—the most received by any of the eight Army hospitals which received POWs. These 16 men, including the only Army Medical Department officer (who was also the only military physician) to be captured, were sent to Valley Forge for comprehensive medical examinations before being released to reunite with their families. This was part of a program to send the former POWs to the medical treatment facility closest to their homes.
Танымал мәдениет
Аурухана 1951 жылы жарық Жеңіс фильмінің түсірілім орны болып табылады. "Жарқын жеңіс" фильмі жарық көргеннен кейін ауруханадағы барлық қызметкерлер фильмді көруге міндетті болды. Актер Джин Уайлдер 1950-ші жылдардың аяғында Вэлли Фордж бас ауруханасында нейропсихиатриялық техник болды.
The hospital is the setting for the 1951 film Bright Victory. After the film Bright Victory was released, all personnel assigned to the hospital were required to view the film. Actor Gene Wilder was a neuropsychiatric technician at Valley Forge General Hospital in the late 1950s.
Командирлер
Бейне Рангы Аты Бастау күні Аяқтау күні Полковник Генри Бьюкс1942 21945 3 Бригад генерал Уильям В. Воган1945 031946 05Полковник Клеон Дж. Гентзков1946 51948 8Полковник Джон М. Уэлч1950 91952 8 Бригад генерал Карл В. Темпел1957 51958 8 Бригад генерал Генри С. Мерфи1961 21962 5Полковник Кеннет Дрю Орр1962 61966 05Полковник Алтон Б. Пейтон1966 51966 8 1969 06Полковник Томас Л. Роббинс1969 61969 7Полковник Крайдер Э. Ван Бускирк1969 7Полковник Филлип А. Деффер 1971 081973 08Полковник С. Крейм Туран
Image Rank Name Start Date End Date ColonelHenry Beeuwkes1942 21945 3Brigadier GeneralWilliam W. Vaughan1945 031946 05ColonelCleon J. Gentzkow1946 51948 8ColonelJohn M. Welch1950 91952 8Brigadier GeneralCarl W. Tempel1957 51958 8Brigadier GeneralHenry S. Murphey1961 21962 5ColonelKenneth Drew Orr1962 61966 05ColonelAlton B. Peyton1966 51966 8 1969 06 01ColonelThomas L. Robbins1969 61969 7ColonelKryder E. Van Buskirk1969 7ColonelPhillip A. Deffer1971 081973 08ColonelEkrem S. Turan1973 08closure