Кіріспе

Индия армиясының офицері бригадир Мұхаммед Усман (1912 жылы 15 шілде - 1948 жылы 3 шілде) 1947 жылы Үнді-Пакистан соғысында қаза тапқан Үнді армиясының ең жоғары лауазымды офицері. Мұсылман ретінде Усман Үндістанның барлық халықты қамтитын зайырлылық символына айналды. Үндістанның бөлінуі кезінде ол көптеген басқа мұсылман офицерлерімен бірге заңсыз басқыншылық пен тәртіпсіздіктерге байланысты Пәкістан армиясына барудан бас тартты және Үндістан армиясында қызмет етуді жалғастырды. Кейіннен ол жаудың алдындағы ерлігі үшін екінші ең жоғары Үндістан әскери марапаты - Маха Вир Чакрамен марапатталды.

Туған жері мен білімі

Мұхаммед Усман 1912 жылы 15 шілдеде Бибипур қаласында, қазіргі Мау, Уттар Прадеш, Азамгарх ауданы, Біріккен провинциялар, Британдық Үндістанда Жамилун Биби мен Мұхаммед Фарук Хунамбирдің отбасында дүниеге келген. Усманның аналық отбасы Юсуфпурдан жер иеленуші үлкен заминдар отбасы болды, олар Юсуфпурдың ансарилері деп аталатын. Осы жағынан ол доктор Мухтар Ахмет Ансари, Фаридул Хақ Ансари, Хамид Ансари және Мухтар Ансаридің алыс туыстары болды. Усман мен оның кіші ағалары Субхан мен Гуфран Варанасидегі Хариш Чандра Бхай мектебінде білім алған. Ол 12 жасында суға батып бара жатқан баланы құтқару үшін құдыққа секіріп түсіпті. Кейін Усман армияға кіруге шешім қабылдады. Үндістердің әскери қызметке орналасу мүмкіндігі шектеулі болғанымен, ол атақты Sandhurst (RMC) Корольдік әскери колледжіне оқуға түсуге мүмкіндік алды. Ол 1932 жылы RMC-ге кірді, екінші лейтенант болып тағайындалды және 1934 жылы 1 ақпанда Үнді армиясының тіркелмеген тізіміне тағайындалды. 1934 жылы 12 наурызда Камерун армиясының 1-ші батальонына бір жыл бойы қосылды.

Әскери мансап

Камерундықтармен бірге болған жылдың соңында, 1935 жылы 19 наурызда, ол Үндістан армиясына тағайындалды және 10-шы Балуч полкінің 5-ші батальонына (5/10 Балуч) орналастырылды. Сол жылы ол 1935 жылғы Мохманд жорығы кезінде Үндістанның Солтүстік-Батыс шекарасында белсенді қызмет атқарды. 1935 жылы қарашада ол урду тілінде 1-сыныпты аудармашы болып шықты. Усман 1936 жылы 30 сәуірде лейтенант, ал 1941 жылы 31 тамызда капитан дәрежесіне көтерілді. 1942 жылдың ақпан мен шілде аралығында Кветтадағы Үндістан армиясының штаб колледжінде оқыды. 1944 жылдың сәуірінде ол уақытша майор болды. Ол Бирмада қызмет етті және 1945 жылдың 25 қыркүйегінде Лондон Газетінде уақытша майор ретінде хабарландыруларда аталды. 1945 жылдың сәуірінен 1946 жылдың сәуіріне дейін 10-шы Балуч полкінің 14-ші батальонын басқарды. Үндістанның бөлінісі кезінде Үндістан әскері екіге бөлінген кезде, Пәкістан оған Пәкістанның әскер басшысы болу мүмкіндігін ұсынды. Алайда ол Үндістанда қалуды жөн көрді. 1947 жылдың желтоқсанында. 1948 жылдың қаңтар-ақпанында Усман Жаму-Кешмірдің стратегиялық маңызды жерлері Ноушера мен Жангарға шабуыл жасады. Ноушераны қорғану кезінде, Үндістан әскерлері пакистандықтарға 2000 адамнан (шамамен 1000 өлгендер мен 1000 жарақат алғандар) зардап шекті, ал Үндістан әскерлері тек 33 өлгенді және 102 жарақат алған. Оның қорғанысы оған Ноушераның арыстаны деген лақап ат берді. Пәкістан әскері оның басы үшін 50 мың рупия сыйлық жариялады. Ол 1947 жылдың соңында кері қайтуға мәжбүр болған Жангарды қайтадан басып алмайынша төсекте ұйықтай алмаймын деп ант берген еді. Үндістанның премьер-министрі Джавахарлал Неру және оның министрлер кабинетіндегі әріптестері "қазіргі кездегі ең жоғары әскери командир" Усманның жерлеу рәсіміне қатысты. Оған шейіт ретінде мемлекеттік жерлеу рәсімі жасалды. Үндістандық журналист Хваджа Ахмад Аббас оның өлімі туралы былай деп жазды: "Қиял-ойы мен табанды патриотизмі бар асыл өмір қауымдық фанатизмнің құрбаны болды. Бригадир Усманның батыл үлгісі еркін Үндістан үшін шабыт көзі болады".

Ескерткіш

Усман Нью-Делидегі Джамиа Миллиа Исламия кампусына жақын Охла зиратында жерленген. Фильм режиссерлері Ранджан Кумар Сингх пен Упендра Суд бригадир Усманның өмірі туралы фильм түсірді. 2020 жылы қабірдің бүлінген бас тасының суреттері кеңінен таралып, әлеуметтік желілерде ашу тудырды. Бұл бірнеше армей ардагерлерін оның есіне жасалған қорлықты айыптауға, ақыр соңында армияны вандализмнен зардап шеккен қабірді қалпына келтіруді бастауға итермеледі. Оның туғанына 100 жыл толған мерекені 2012 жылы Үндістан армиясы Жангар қаласында атап өтті.