Кіріспе

Италиялық-американдық фотограф, фоторедактор және фото агент (1909-1991) Мария Эйснер (Мария Эйснер Леффельдт; 8 ақпан 1909 жылы Миланда, Италияда, 8 наурыз 1991 жылы Нью-Йоркте, Нью-Йорк) - итальяндық-американдық фотограф, фоторедактор және фото агент. Ол Magnum Photos-тың негізін қалаушылардың бірі және оның Париждегі кеңсесінің бірінші басшысы болды.

Шығу тегі

Мария Эйснер (туған есімі Мари Жанна Эйснер) - Эмманың (туған есімі Ледер) және саудагер Альфред Эйснердің қызы. Оның еврей ата-анасы 1886 жылы АҚШ-қа көшіп барған, 1891 жылы натурализацияланған, Небраскада, содан кейін 1896 жылы қысқа уақытқа Миланда өмір сүрген, онда Мария 1909 жылы туған.

Ерте мансап

Айснер Германияда оқыды және жиырма жасынан бастап суреттелген баспасөзде жұмыс істеді, оны Берлиндегі өте табысты Dephot (Deutsche Photo Dienst) агенттігінің басшысы Саймон Гуттман оқытты, оның бейнелері Берлин баспасы Мартин Хюрлиманн сияқты клиенттерді тартты.

Франция және Alliance Photo агенттігі

1920-жылдардан бастап Германиядан, сонымен қатар Венгриядан келген фотографтар Парижге бас сауғалады, сонымен қатар кең таралымдағы фотожурналдар пайда болды. Неміс тобы Ullstein, әсіресе, нацизмнен қашып, осы саладағы тәжірибесін Францияға әкелген фотожурналистерді жұмысқа алды. Рафоның негізін қалаушы Чарльз Радо (1932) және Альянс Фото агенттігінің Эйснер екеуі де Ульштейннен шыққан, сондай-ақ Англияда тұратын Стефан Лорант та басқалар арасында. Айснер 1932 жылы нацистік Германиядан Францияға қашып кетті, онда ол соғыс алдында Париж секс-апел 1933 жылы Айснер Саймон Гутманның Париждегі өкілі болды, ол 1934 жылдың ортасында Фриц Горомен бірге Anglo Continental Press Photo Service агенттігін құрғаннан кейін жалғастырды, ол бірнеше ай ғана созылды, содан кейін суретшілердің қызметінде суреттелген баспасөздегі тәжірибесін қолдануға шешім қабылдады.

Құрылтай және мүшелік

Альянс Фото бастапқыда Эйснердің 26-да орналасқан пәтерінде басталды. Ол Эйснердің достарын біріктірді. Студия Зубер Рене Зубермен жұмыс істеді. 1929 жылдан 1932 жылға дейін Этьен Дамурдың жарнама агенттігінде жұмыс істеді, "Вендре" журналына үлес қосты. Көп ұзамай оларға Сюзанна Ларош пен Джульетта Лассерр қосылды. "Хим" Сеймур үйге жазған хаттарының бірінде "неміс қызын" атап өтеді, ол Эйснер; "Әлеуметтік тұрғыдан мен поляк тобына кірместен, жаңа шеңберге көшемін. Мен көбірек фотографтармен, ойлы адамдармен, өзім сияқты проблемаларға қызығушылық танытамын. Бірақ мен өзімді бөтен сезініп, поляк тобының "бірлігі" мен "бірлігі" мен "бірлігі" жоқ. Мен француз баспасөзінде танымал болған неміс қызын кездестірдім, ол да менің сезімдеріммен бөліседі. Біз революциялық ойлы фотографтардың қандай да бір қауымдастығын ұйымдастыруға тырысамыз "1935 жылдың қазан айынан бастап Герда Таро Alliance Photo үшін суреттер сатты, содан кейін агенттікте фотограф ретінде жұмыс істей бастады және жоғары авторлық сыйақы алу үмітімен Alliance-ке ойдан шығарылған американдық Капаны (Эндре Фридманның псевдонимі) таныстырды, бірақ Эйснер оның суреттерін таныды және аптасына үш тапсырманы өтеу үшін айына 1100 франк аванс ұсынды.

Клиенттер

Vu журналынан басқа, Alliance Photo клиенттері арасында Art et Médecine, Arts et Métiers graphiques, Fiat Revue, Le Monde illustré, Paris Magazine, Pour lire à deux, Visages du monde және Voilà бар. Оның төрт тілді жетік білуі, сондай-ақ Нью-Йорктегі Black Star немесе Амстердамдағы ABC Press сияқты агенттіктермен шетелдегі байланыстары. Нәтижесінде агенттік фотографтары Францияда да, оның сыртында да өсіп келе жатқан беделге ие болды. Вергер, Бушер, Феер және Зубер Масон де ла Культура ұйымдастырған "Афиш фото типо" экспозициясына қатысты. Айснердің құлшынысы арқылы Музей де lHomme (19371938) және Alliance Photo фотографтарымен, әсіресе Вергер мен Зубермен ынтымақтастық, музейдің жаңа бөлмелерін жобалау арқылы формалды өлшемге ие болды.

АҚШ-қа ұшу

Альянс фото 1939 жылдың күзінде өз қызметін тоқтатты, өйткені еврей Эйснер оккупация кезінде Парижден қашуға мәжбүр болды. Германияның одақтасы деп саналған ол 1940 жылы маусымда Пиренейдегі Гурс лагеріне қамалды. Ол жерде Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталды. Ол құрған агенттік соғыстан кейін А.Д.Е.П. (Agence de documentation et dédition photographiques) ретінде қайта құрылды, оны Сюзанна мен Пьер Буше басқарады, ол 1959 жылы жабылады. 1947 жылдың мамыр айында Роберт Капа Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында түскі асқа жиналыс ұйымдастырды. Анри Картье Брессон, Дэвид Чим Сеймур және Джордж Роджерге кездесу туралы айтылмаса да, олар Магнумның вице-президенттері болды. Парижге сапар шегіп келе жатқан Сеймур Эйснердің жеделхатын алады: "Сіз Magnum Photos вице-президентісіз. 22 мамырда Парижге жіберілген егжей-тегжейлі хат. Жақында сендерге қызықты тапсырмалар беремін". Жеті мүше Магнумның Нью-Йорктегі және Париждегі кеңселері болатын алғашқы акционерлері болды, оларды жаңа президенті Рита Вандиверт басқарады, ол үшін жылына 8000 доллар төленеді, ал Эйснер Париж "офисінің" хатшысы, қазынашысы және басшысы болып тағайындалды. Нью-Йоркте ол Вандиверттің шағын кеңсесі мен Гринвич ауылындағы Сегізінші көшедегі қоңыр тас үйдегі қара бөлмеден жұмыс істеді. 1949 жылы Нью-Йоркке көшіп келіп, агенттіктің президенті болды. Уилан Капаның өз ұйымымен келіспейтін анархиялық басқару стиліне және оның агенттіктен, әсіресе сол кезде Шығыс аймақта өз бетінше жұмыс істейтін Картье Брессоннан ақша алуға дайын екендігіне алаңдаушылығын білдіреді. Кейпа өзінің жақын арада ана болуын жұмысынан алаңдату деп қарастырды және Джордж Роджерді Африкадан қысқа уақытқа оралғаннан кейін, оны жұмыстан босату керектігін және оның жұмыстан шығу төлемін ұйымдастыруды тапсырды. Кейпа сол жылдың шілде айында президент болып тағайындалды, оның күйеуі мен ұлы өмір сүрді.