Кіріспе

бұрынғы монастырь Жаңа жұмыстың Қасиетті Мария және Қасиетті Мартин монастырі немесе Ньюарк, әдетте Довер монастырі деп аталады, Англияның оңтүстік-шығысындағы Довердегі монастырь болды. Ол әртүрлі тәуелсіз болды, содан кейін канондар өз билігін жүргізді Августиндік билік, содан кейін, ақырында, монахи Бенедиктиндік билік ретінде Крайстчерч монастырының жасушасы ретінде, Кентербери. Монастыр қазіргі Довер Монастыр темір жол стансасының шығысында орналасқан, шын мәнінде темір жол осы жердің батыс бөлігінде салынған. Ғимарат бір кезде тұрған жердің шығыс бөлігінде, Приори Роуд пен Норман көшесі мен Саксон көшесі аймағындағы кейінірек Эффингем көшесі арасында тұрғын үйлер салынды. Довер колледжі, жеке интернат, станция мен Эффингем көшесі арасындағы жерді алып, ортағасырлық ғимараттардың кейбіреулерін оқушылар үшін пайдалануға берді. Эффингем көшесіндегі 12-ғасырдағы бейтаныс қонақ үйі өз қызметін сақтап қалды және концерттер үшін де қолданылады; монастырьге кіретін қақпа қазір музыка мектебі болып табылады, ал монастырь қонақ үйі мектеп шіркеуі ретінде бағышталды.

Саксондық шығу тегі

VII ғасырдың басында Кент патшасы Эдбальдтың (616-640) Дувер қаласындағы Саксон бургінде 22 зайырлы канон қауымы құрылды, мүмкін ол Саксонның Сент-Мари де Кастро шіркеуіне байланысты. Осы ереуілшілер өздерінің қазіргі құқықтары мен артықшылықтарын алып, VII ғасырдың соңында, король Вихред осы әулиеге берген антын орындау үшін, қазір Базар алаңы орналасқан жердегі Сент-Мартинге арналған жаңа кішкентай шіркеуге көшірілді. Олардың тіршілігі жер мен оннан бір бөлігін беруден және портта алынатын алымдардың жартысын беруден байланысты болды.

Одо

Базар алаңындағы бастапқы кішкентай шіркеу Нормандық жаулап алу кезінде Баеуск епискобы Одоға берілді. Ол оны үлкен масштабта қайта салды, мүмкін сол жерде немесе оған жақын жерде, сондықтан енді ол Сент-Мартиннің Ле-Гранд (Ұлы) деп аталды. Ол Рим моншаларының әлдеқайда ертегі негіздері үстінде салынған, оның шіркеуінің қабырғасы қазіргі Базар алаңының көп бөлігін қамтиды.

Жаңа негіз

Сакстардың бастапқы үйі болған Қасқыр шіркеуі белгілі бір мағынада Корольдік часовня болғандықтан, канондар әрқашан корольдік ерекшелік болған, епископтық бақылаудан тыс және тек корольдің, кейіннен Папаның билігін мойындаған. Сол кездегі Кентерберия архиепискобы Уильям де Корбейль бұл жағдайды тоқтатып, өзінің ықпалын Доверге дейін кеңейтуді қалады. Сондықтан 1130 жылы канондардың мінез-құлқын сылтау ретінде пайдаланып, ол Генрих І-ді оған өздерінің активтерін Дувердегі жаңа Сент-Мартин монастырына беруге мүмкіндік беретін жарғы беруге көндірді, ал олардың Базар алаңындағы шіркеуін қала тұрғындарының пайдалануы үшін қаланың басты приход шіркеуі ретінде пайдалануға қалдырды. Қауымдық шіркеу Сент-Мартинге арналған болды. Жаңа монастырьді "Жаңа жұмыстың Сент-Мартин шіркеуі" немесе "Ньюарк" деп атады. Қауіпсіз жерге (бәлкім, бұрынғы Сент-Мартин ле Гранд канондарына тиесілі жерлерден) 1131 жылы құрылыс басталды, ал бес жыл ішінде оны 12 канондар тұрақты түрде Блаженді Мәриям және Сент-Мартинге арналған монастырь ретінде ішінара иеленді. Архиепископ Теобальд ғимараттарды шамамен 1140 жылы аяқтады және 1143 жылы Сент-Мартин-ле-Грандтың активтерін беруді растады және одан кейін жаңа монастырь Бенедиктин ережесін ұстанатынын және Кентербериядағы собор шіркеуінің қарамағында "көк" ретінде қалатынын бекітті. Осылайша содан кейінгі екі ғасыр бойы собор монахтары мен Довер монастырының канондары арасында көп дау-дамайлар болды.

1150-1500 аралығы

Степан патша 1154 жылы монастырда тұрып жатқанда сапарда қайтыс болды. 1231 жылы 1201 жылы өрттен көп зақымданғаннан кейін жөндеуден өтіп, кеңейтілгеннен кейін, 1295 жылы тамызда француздар шабуыл жасап, оны тонаған, бұл шабуыл кезінде Томас де ла Хейл есімді монах өлтірілген. 1480 жылдары күрделі жөндеу жұмыстары жүргізілді. Аббат шіркеуі өте үлкен болған көрінеді. Корольдің комиссары оны Томас Кромвель (оның таратылуынан бұрын) бағалауға жіберді. Ол оған "Кент аймағындағы ең әдемі шіркеу" деп сипаттады. Бұл, мүмкін, Довердегі Сент-Мария шіркеуінен үш есе ұзын, жалпы жоспары Рептон монастырына немесе Уилтширдегі цистерциан Стэнли абатшылығына ұқсас болуы мүмкін. Оның мұнарасы қазіргі Эффингем мен Саксон көшелерінің қиылысында тұрған. Оның шамамен 34 шаршы метр аумағы шамамен 110 фут (34 м2) болды, оның ішінде шіркеудің солтүстік қабырғасына қосылған бөлім үйі бар, ал сегізінші бөлігі асхана болды. Оның әсерлі скрипторийі мен кітапханасы болды, олар таратылу кезінде жазбалардан жоғалып кетті. Оның кейбіреулері кейін ашық нарықта пайда болды және қазір Кембридж университетінің колледждерінде, соның ішінде Довер Киелі кітабы (бар болғаны алты үлкен романдық Киелі кітаптың бірі) Корпус-Кристидің Паркер кітапханасында.

Тарату

1538 жылы монастырлар таратылып, монастырьлар жойылған. Алдын ала жасалған инвентаризация монастырьдің тауарлары бұл уақытта монахтар қиын жағдайда өмір сүргенін көрсетеді (бұл ерудің ойдан шығарылған сылтауы болуы мүмкін), бірақ қалаға келген қонақтарды көңілдестіру үшін әлі де кейбір шаралар жасалды. Оның жойылғанынан кейін қала басшылары ғимараттарды тас, қорғасын және басқа құрылыс материалдары үшін тонаған, тек екі қора, қақпа үйі, асхана және үлкен зал қалды. 1565 жылы сот алдында сөйлеген балықшылар балықтардың оннан бір бөлігін "оның тұрған кезінде" монастырға алып келгендерін айтты. Бұл ғимараттар ауыл шаруашылығы мақсатында пайдаланылған (ауысқан қонақтарды орналастыруға арналған "үлкен залдан" басқа). Қалалық жазбалар (жаңа кедейлер заңы бойынша босқындарды мерейлі уақытта қала әкімі мен оның қызметкерлері тергеуге алып, кейін қаладан шығарып тастауды талап етті) "Priory Barn" деп аталатын осы ғимараттардың бірі босқындар үшін баспана ретінде жиі пайдаланылғанын көрсетеді, әсіресе 1590 және 1620 жылдардағыдай нашар өнім, оба және төмен жұмыс. Бұл, басқа діни үйлер сияқты, Монастырдың кедейлерге бас сауғалайтын және қонақжайлы орын болған уақыттың халықтық естелігіне байланысты болуы мүмкін. Оның жерлері алдымен Ричард Торнден немесе Торнтон есімді дін қызметкеріне берілді, бірақ көп ұзамай Торнтон маңызды игілік алған кезде архиепископ Томас Кранмерге берілді. 1538 жылдың желтоқсанында Кранмер оларды 999 жылдық жалға алу шартымен Генри Бингемге жалға берді, ол кейін (архиепископ монастырь әлі де белсенді болған кезде әрқашан жасайтын) өз кезегінде оларды басқаларға жалға берді. Кейін қала өміріне үлкен ықпал ететін белсенді, іскер адамдар, әрине, Дуврге алғаш рет осы және сол аймақтағы басқа да басылып шыққан діни үйлердің жерлерін және ондықтарын пайдалану мақсатында келді.

18-19 ғасырлар

18 және 19 ғасырдың басында салынған Приория фермасының суреттерінде Норманның құрып бара жатқан ғимараттары мен екі тоғандары көркем қираған жер ретінде және қаланың шетіндегі жағымды жер ретінде көрсетілген. 1839 жылы тамызда Веллингтон герцогының Синк Портс Лорд-Вардені болып тағайындалуымен, монастырь шалғынында үлкен той өтті. Ғимараттардың көп бөлігі 19 ғасырдың бірінші жартысында, соның ішінде екі қора, біреуі 1850 жылдан кейін бір кездері, екіншісі оңтүстік-батыс бұрышында 1868 жылы қиратылды. 1840 жылы монастырьдің иесі (Джон Коулман есімді фермер) жабық жердің оңтүстік-шығыс бөліктерін Паркер Айрске жалға берді. Бұл қалған ғимараттарға зақым келтірді, бірақ, бақытымызға орай, 1845 және 1847 жылдар аралығында жергілікті дін қызметкері доктор Ф.С. Пламптр бастапқы ғимараттардың іргетастары туралы мүмкіндігінше бәрін жазып алған. Оның реконструкциясы құрылысшылар, мүмкін, Effingham Street-ті жатақхана, тарау үйі және трансептілер, Effingham Crescent-ті рередортер болған жердің бойымен және Saxon Street-ті және үйлер мен бақтарды жасады деп болжайды. Сент-Мартин төбесінің солтүстік жағында бір кездері шіркеудің кемесі болған жерде. 1840 жылдан 1868 жылға дейін жергілікті ағаш саудагері Стерикер Финнис сайттың батыс бөлігін жалға алды немесе иеленді. 1868 жылы тоғандар сарқылып, осы жердің бөлігі Priory Gate Road және Довер Приори темір жол станциясының ауласының бөлігі болды.

Довер колледжі

1869 жылы Фолькстоун жолындағы Вестмаунтта жеке мектепті жүргізген Роберт Чигнелл монастырь ғимараттарының бір бөлігін жеке мектеп үшін жалға алды. Алайда ол өзінің қызығушылығын Дувердегі жетекші азаматтардың тобына жеткізді, олар Дувер колледж компаниясын құрыды. Бұл компания жергілікті ер балаларға мемлекеттік мектеп білімін беру және монастырьдің қалған көне ғимараттарын пайдалану және сақтау екі мақсатты көздеп, монастырьдің қалған жерінде мемлекеттік мектептің негізін қалауды ілгерілету үшін. Довер колледжі 1871 жылы кішігірім түрде ашылды. Ол 1879 жылы үлкен залды немесе қонақ үйді сатып алып, шығыс жағын апсидаға кеңейтіп, оны мектептің шіркеуіне айналдырды. Уақыт өте келе, шіркеу комиссарлары бүкіл мүлікті колледждің сенімгерлеріне тапсырды. Шетелдіктердің асханасы қалпына келтірілді және маңызды, бірақ зақымдалған фреска табылды. Қақпа үйі 1881 жылы Дувердің сол кездегі мэрі сэр Ричард Диккенсонның қайырымдылық актісін атап өту үшін қалпына келтірілді. Довер колледжінің танымал түлектері арасында Саймон Коуэлл, әуе маршалы сэр Хью Уолмсли, сэр Фредерик Эштон, Дж. Ли Томпсон, адмирал сэр Питер Уайт, Джордж Лам, Майкл Кун, Гай Ист және Дай Фуджикура бар.