Tony Piccolo

Кіріспе

Австралиялық саясаткер Тони Пикколо, саясаткер Антонио Пикколо (1960 жылы 22 ақпанда туған) - Австралияның Оңтүстік Австралиядағы саясаткері, Австралияның Еңбек партиясының Оңтүстік Австралиядағы филиалының мүшесі. Қазіргі уақытта ол Ассамблея палатасының вице-спикері болып қызмет етеді.

Ерте өмір

Пикколо Италияның Неаполь қаласында дүниеге келді және 1963 жылы ата-анасымен бірге Австралияға көшіп келді. Ол Эванстон бастауыш мектебінде, Гаулер орта мектебінде және Аделаида университетінде білім алған, ол экономика бакалавры дәрежесін алған. 1981 жылы Мунно Пара аудандық кеңесіне сайланды, содан кейін 1985 жылдан 2006 жылға дейін Гаулер қаласының кеңесшісі болды, 1989 жылдан 2000 жылға дейін бірнеше қысқа үзілістермен вице-мэр, 2000 жылдан 2006 жылға дейін мэр болып қызмет етті.

Парламент

Пикколо 2006 жылғы сайлауда Лайтты жеңіп алды, ол либералдық мүше Малкольм Бакбиге қарсы 4,9 баллдан екі партияның басым дауысымен 52,1 пайыз дауыс берді. Ол осы дәстүрлі консервативті орынды жеңген екінші лейборист және 62 жыл ішінде бірінші болды. Бұл сайлауда жеңіске жеткен жалғыз лейборист депутаты 1941 жылдан 1944 жылға дейін оны басқарған және бұрын Уэйкфилд федералды орынды иеленген Сидни МакХью болды. Бұл Пикколоның бұл орынға үшінші рет үміткер болуына мүмкіндік берді. Ол бұған дейін 1985 және 1989 жылдары да сайлауға қатысып, екі рет де либералдық партияның билік басындағы және бұрынғы оппозициялық жетекшісі Брюс Истикке жеңіліске ұшырады. 2006 жылы, алайда, орын Аделаиданың сыртқы солтүстік маңындағы Еңбек достық аумағына жылжытылды, оны толығымен ауылдық орыннан гибридтік қалалық ауылдық орынға айналдырды. Пикколо 2010 жылғы сайлауда өзінің дауысын 55,3 пайызға дейін арттырып, Лайт партиясына қайта сайланған алғашқы лейборист депутаты болды. Пикколоның жеңісі тек штаттық үрдіске ғана емес, сонымен қатар онжылдықтар бойы осы жердегі дауыс беру үрдісіне де қайшы келді. Қағаз бетінде Лайт лейбористердің ең шеткі орынды иеленіп, егер біркелкі болжамдар үкімет алмасу үшін жеткілікті болса, либералдыларға ең бірінші жоғалтудың бірі болар еді. Пикколоның жеңісі лейбористерге екі партиялық дауыс жоғалтқан кезде де екі орынды басымдықты сақтауға мүмкіндік берді. Жарық 2014 жылғы сайлау алдында айтарлықтай қайта бөлінді, бірақ Пикколо бұл орынды сақтап қалды, бұл да екі партиялық дауыс берудің өзгермеген 52,8 пайызымен штаттық үрдіске қарсы. 2018 жылы Пикколо екі партияның 59,9 пайыз дауысын алып, Лайтты қауіпсіз Еңбек партиясы етіп шығарудың шегінде болды. Бұл лейбористер үкіметтен айырылған кезде болды, бұл Либералдылар немесе олардың алдыңғылары Либералды және Отандар Лигасы екінші рет ғана үкіметте болды. Пикколоның Еңбек партиясындағы фракциялық бағыты оның биліктегі уақытында өзгерді. 2010 жылы Пикколо лейбористік солшыл фракциямен бірікті. 2013 жылы министрлікке тағайындалған кезде ол "фракциялық келісім" бойынша солшыл фракциядан оңшылға ауысты. Министрлікте қызметтен кеткен кезде ол оңшылдарға жақын болды.

Piccolo won Light at the 2006 election with a 52.1 percent two party preferred vote from a swing of 4.9 points against the incumbent Liberal member, Malcolm Buckby. He was only the second Labor member ever to win this traditionally conservative seat, and the first in 62 years. The only other Labor MP ever to win it was Sydney McHugh, who held it from 1941 to 1944 and had earlier held the federal seat of Wakefield. This was actually Piccolo's third attempt to win the seat. He'd previously run in 1985 and 1989, losing heavily both times to Liberal incumbent and former state opposition leader Bruce Eastick. By 2006, however, the seat had been pushed further into Labor friendly territory in Adelaide's outer northern suburbs, turning it from an entirely rural seat into a hybrid urban rural seat. Piccolo increased his vote to 55.3 percent at the 2010 election and became the first Labor MP to be re elected to Light. Piccolo's victory ran counter not only to the statewide trend, but decades of voting patterns in the seat. On paper, Light was Labor's most marginal seat, and would have been one of the first to be lost to the Liberals in the event of a uniform swing large enough to bring about a change of government. Piccolo's victory was critical to allowing Labor to retain a bare majority of two seats even as it lost the two party vote. Light was redistributed significantly ahead of the 2014 election, but Piccolo retained the seat, again against the statewide trend with an unchanged two party vote of 52.8 percent. In 2018, Piccolo took 59.9 percent of the two party vote, just on the edge of making Light a safe Labor seat. This came even as Labor lost government, marking only the second time that the Liberals or their predecessors, the Liberal and Country League, had been in government without holding Light. Piccolo's factional alignment within the Labor party changed during his time in office. In 2010, Piccolo was aligned with the Labor Left faction. At the time of his appointment to the ministry in 2013, he had switched from the Left faction to the Right following a "factional deal". At the time of his resignation from cabinet he remained aligned with the Right.

Министр

2013 жылдан 2016 жылға дейін ол Weatherill Еңбек кабинетінде түрлі уақытта тоғыз түрлі министрлік портфельде қызмет етті. Мүгедектер, жастар, еріктілер, қоғамдастықтар және әлеуметтік қамту, әлеуметтік тұрғын үй, полиция, түзеу қызметі, төтенше жағдайлар қызметі және жол қауіпсіздігі.