Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алван Куллем Гиллем (Alvan Cullem Gillem, 1830 жылы 29 шілде - 1875 жылы 2 желтоқсан) - Америкада Азамат соғысы кезінде одақ армиясының генералы. Оңтүстік штатта туылғанына қарамастан, ол федералды үкіметке адал болып қалды және Реконструкция кезінде Миссисипи мен Арканзастағы оккупациялық әскерлерге қолбасшылық етуден бұрын Батыс театрында бірнеше шайқаста шайқасты. Кейін 1873 жылы Модок соғысында маңызды рөл атқарды.
Union Army general
Alvan Cullem Gillem (July 29, 1830 – December 2, 1875) was a general in the Union Army during the American Civil War. Although Southern born, he remained loyal to the Federal government and fought in several battles in the Western Theater before commanding occupation troops in Mississippi and Arkansas during Reconstruction. He later played a prominent role in the Modoc War in 1873.
Ерте өмір және мансап
Гиллем Теннесси штатының Джексон округіне қарасты Гейнесборо қаласында, Сэмюэл Гиллемнің ұлы болып дүниеге келген. 1851 жылы ол АҚШ әскери академиясын 11-ші сыныпта бітіріп, артиллерияға екінші лейтенант болып тағайындалды. Көп ұзамай Флоридадағы майданға жіберілді. Соғыстан кейін ол Техас шекарасына қайта тағайындалды.
Gillem was born in Gainesboro in Jackson County, Tennessee, the son of Samuel Gillem. In 1851, he graduated 11th in his class from the United States Military Academy and was assigned as a second lieutenant to the artillery. He was soon sent to the front lines in Florida to serve in a battery during the Third Seminole War until 1852. He was then reassigned to the Texas frontier following the war.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы басталғанда, Гиллем 1861 жылы 14 мамырда капитан болды, бастапқыда Джордж Х. Томастың қол астында қызмет етті. Гиллем Теннесси штатындағы бірнеше науқанда Огайо армиясының бас квартирмейстері болды және Милл-Спрингс шайқасында ерлік үшін майор ретінде патенттелген. Ол 1862 жылдың мамыр айында 10-шы Теннесси пехотасының полковнигі болып тағайындалды және қаладағы Федералды оккупация кезінде Нешвиллдің проконсультанты маршалы болып қызмет етті. Ол және әскери губернатор Эндрю Джонсон "өте жақын достық қарым-қатынас орнатты" және Гиллем 10-шы Теннесси, жеңіл артиллерия батареясы және үш ат әскер полкіне жататын "губернатор гвардиясының" қолбасшылығына тағайындалды. 1863 жылдың 1 маусымынан бастап соғыстың соңына дейін еріктілердің бригадир генерал дәрежесінде Теннессиде белсенді болды, онда ол генерал-адъютант болды. Ол 1863 жылдың маусым айынан бастап 1864 жылдың тамызына дейін Нэшвилл және Солтүстік-Батыс темір жолын күзететін әскерлерге қолбасшылық етті. Шығыс Теннессидегі адал альпинистерді қорғау науқанында оның әскерлері таңғалдырып, Гринвиллде 1864 жылдың 4 қыркүйегінде Конфедерация генералы Джон Х. Морганды өлтірді. 28 қазанда Гиллем генерал Джон К. Вонның қол астында Конфедерация күштерін Мористаундағы шайқаста жеңілдетті, оларды Шығыс Теннессиден "Вонның шабуылдары" деп атады. Вон екі аптадан кейін генерал Джон К. Брекинриджтің қол астында қайтып келді және Гиллемді Буль-Гап шайқасында жеңілдетті. Гиллем Ноксвиллдің маңында Строберри-Плейнске шегінуге мәжбүр болды және шайқас "Гиллемнің шабуылдары" деп аталды. Жылдың соңында Вирджиния штатының Марион қаласының маңында Гиллем конфедерациямен шайқаста жақсы өнер көрсетті және тұрақты армияда полковник болып, ерлігі үшін тағы да танылды. Гиллем Теннесси штатының конституциясын қайта қарау үшін конвенцияның вице-президенті болды (9 қаңтар 1865 ж.) және содан кейін сайланған алғашқы заң шығарушы органда отырды. Кейін Гиллем Теннессидің шығысында одақ ат әскеріне қолбасшылық етті және Солтүстiк Каролинаға экспедицияға қатысып, Солсбериді басып алды. Осы әрекеті үшін ол еріктілер армиясының генерал-майоры атағын алды, бұл оның соғыстағы үшінші атағы болды.
With the outbreak of the Civil War, Gillem became a captain on May 14, 1861, initially serving under George H. Thomas. Gillem was chief quartermaster of the Army of the Ohio in the several Tennessee campaigns and was brevetted as a major for gallantry in the Battle of Mill Springs. He was appointed colonel of the 10th Tennessee Infantry in May 1862 and served for a time as the provost marshal of Nashville during the Federal occupation of the city. He and military governor Andrew Johnson had "developed an extremely close friendship" and Gillem was put in command of the "Governor's Guard" which consisted of the 10th Tennessee, a battery of light artillery, and three cavalry regiments, all of which were essentially a "personal army" under Johnson's control. From June 1, 1863, until the close of the war, with rank of brigadier general of volunteers, he was active in Tennessee, where he was adjutant general. He commanded the troops guarding the Nashville and Northwestern railroad from June 1863, until August 1864. In a campaign to protect the loyal mountaineers in East Tennessee, his troops surprised and killed Confederate General John H. Morgan in Greeneville, on September 4, 1864. On October 28, Gillem routed Confederate forces under General John C. Vaughn at the Battle of Morristown in order to push them out of East Tennessee in what became known as “Vaughn’s Stampede.” Vaughn returned two weeks later under the command of General John C. Breckinridge and routed Gillem at the Battle of Bull's Gap. Gillem was forced to retreat to Strawberry Plains near Knoxville and the battle became known as “Gillem’s Stampede.” Operating later in the year near Marion, Virginia, Gillem performed well in combat against the Confederates and was again recognized for bravery, being brevetted as a colonel in the Regular Army. Gillem was vice president of the convention (January 9, 1865) for the revision of the constitution of the State of Tennessee, and sat in the first Legislature elected thereafter. Afterwards, Gillem commanded the Union cavalry in east Tennessee, and participated in an expedition to North Carolina which resulted in the capture of Salisbury. For this action, he was brevetted as a major general in the volunteer army, his third such citation of the war.
Ұрсақтан кейінгі
Соғыстан кейін, 1866 жылдың қаңтарында Гиллемге штаб-пәтері Виксбургте орналасқан және Миссисипи мен Арканзастағы Федералды оккупациялық күштерден тұратын Төртінші әскери округтің командалығы берілді. Ол ерікті әскерден шақырылып, 1866 жылы 28 шілдеде Регулярлы әскерде полковник болып тағайындалды. Гиллем 1868 жылға дейін ауданды бақылады. Ол өзінің округінде бұрынғы Конфедерация сарбаздарына жұмсақтықпен қарағаны үшін АҚШ Конгресіндегі Радикалды республикашылармен жиі қақтығысты. 1869 жылы Улисс С. Грант президент болып тағайындалғанда, Гиллем Гранттың жеке досы Эдвард Ордтың пайдасына Төртінші әскери округтен шығарылды. Ол Техаста, кейін Калифорнияда қызмет атқарды, онда ол 1873 жылы Модок үндістеріне қарсы әскери операцияларда көрнекті болды. Ол 1873 жылы 15 сәуірде Лава Бедс шабуылға қатысқан. Алайда, оның кейбір әскерлері таңғалдырылды және 26 сәуірде Sand Butte шайқасында қатты ұтылды, олардың күшінің 40% -дан астамын жоғалтты. "Томас Райт қазасы" деп аталатын оқиғадан кейін көпшілік полковник Гиллемді алып тастауды талап етті. 2 мамырда Колумбия департаментінің жаңа қолбасшысы бригадалық. Генерал Джефферсон С. Дэвис Гиллемді ресми түрде командалық қызметтен босатты және жеке өзі даладағы армияны басқаруды қолға алды. 1875 жылы Гиллем қатты ауырып, сауығып қалу үшін Теннессиге оралды. Алайда ол 45 жасында Нэшвиллдің маңындағы солдаттар үйінде ауруға шалдықты. Ол қаланың Зәйтүн тауындағы зиратында жерленді.
Following the war, in January 1866, Gillem was assigned command of the Fourth Military District, headquartered in Vicksburg, Mississippi and composed of the Federal occupation forces in Mississippi and Arkansas. He was mustered out of the volunteer army and commissioned as a colonel in the Regular Army on July 28, 1866. Gillem supervised the district until 1868. He often feuded with the Radical Republicans in the United States Congress over his lenient treatment of ex Confederate soldiers in his district. When Ulysses S. Grant assumed the Presidency in 1869, Gillem was removed from the Fourth Military District in favor of Grant's personal friend Edward Ord. He was reassigned to duty in Texas, and later to California, where he was prominent in the military operations against the Modoc Indians in 1873. He was engaged in the attack at the Lava Beds on April 15, 1873. However, some of his troops were surprised and thoroughly beaten on April 26 at the Battle of Sand Butte, losing over 40% of their strength. Following the so called "Thomas Wright Massacre", many called for Colonel Gillem to be removed. On May 2, the new commander of the Department of the Columbia, Brig. Gen. Jefferson C. Davis formally relieved Gillem of command, and personally assumed control of the army in the field. In 1875, Gillem became seriously ill and returned home to Tennessee to recuperate. However, he died of consumption in the Soldier's Rest home near Nashville at the relatively young age of 45. He was buried in the city's Mount Olivet Cemetery.