National Jury of Elections

Кіріспе

Перудің сайлау органы Перудің сайлау соты ретінде қызмет ететін штаб-пәтері Лима қаласында орналасқан автономды конституциялық орган болып табылады. Оның мақсаты - сайлау процестерінің заңдылығын қадағалау, халықтың еркін құрметтеуге кепілдік беру. Осылайша, ол сайлаудың ресми нәтижелерін жариялау және сайланған билік органдарына танылу немесе сенімхат беруді жүзеге асыратын орган. Сонымен қатар, сайлау ережелерін реттеу үшін қарарлар қабылдайды. Сонымен қатар, арнайы сайлау алқалары қабылдаған қаулыларға шағымдарды қарайды және сайлау мәселелеріне қатысты даулар бойынша соңғы сөзді айтады. Сонымен қатар, ол облыстық және муниципалдық кеңестер жариялаған бос орындар туралы істерді шешеді. Оның бес мүшесін мемлекеттің әртүрлі органдары сайлайды. Оның президенті Жоғарғы Сотта сайланады, ал қалған төрт судьяны Лимадағы заңгерлер мен заң факультеттерінің декандары, бірі мемлекеттік университеттерден, екіншісі жеке университеттерден сайлағаннан кейін Мемлекеттік министрлік тағайындайды. Қазылар алқасы Перудегі белсенді саяси партиялар тіркелген саяси ұйымдар тізілімін жүргізеді.

Тарих

Республика дәуірінің басында сайлауды бақылайтын тиісті мекеме болған жоқ. Ережелер кеңестер немесе сайлаушылар алқаларының бар екеніне назар аударды, тіпті бір рет биліктің сайлау тармағы құрылды. Алайда, іс жүзінде сайлауды атқарушы немесе заң шығарушы билік жүргізді. Дегенмен, бірнеше сайлау заңдары қабылданды, мысалы, Конгресс сайлауының ережесі (1822), Муниципаль сайлау туралы заң (1824), 1839 және 1849 жылдардағы сайлау туралы ереже, 1857 және 1861 жылдардағы сайлау туралы заң және сайлаудың органикалық заңы (1892). ХХ ғасыр сайлаушыларды іріктеуде үлкен өзгерістерге әкелген жоқ. Елімізде бұрынғыдай сайлау процесі бірнеше рет өтті, сайлаушылар бейтарап және тәуелсіз емес, ал сайлаушылар салық төлейтін ер адамдармен шектелген. Кейіннен жаңа заңдар қабылданды, мысалы, сайлау туралы заң (1896), ол алғаш рет 9 мүшеден тұратын Ұлттық сайлау комиссиясын (Junta Electoral Nacional) және Департаменттік сайлау комиссияларын, сондай-ақ сайлау тізілімін құрды. Осы жылдардағы басқа заңдар саяси сайлау туралы No 861 заң (1908), муниципалдық сайлау туралы No 1072 заң (1909), саяси сайлау туралы No 1533 заң (1912) және сайлау туралы заң (1912) болды. Соңғысы Жоғарғы соттың сайлауға қатысуын анықтады, мысалы, 1913 және 1915 жылдардағы сайлау. 1930 жылы командир Луис Мигель Санчес Серро Лима қаласында әскери хунта құрды. Бірақ ол өзінің қызметінен кетуге мәжбүр болды, бұл Дэвид Саманез Окампоның төрағалығымен Ұлттық үкімет кеңесінің құрылуына мүмкіндік берді, ол 7160 заң қаулысымен жалпы сайлауды шақырды, сайлаудың ұлттық қазылар алқасын ең жоғары сайлау органы ретінде құрды. 1931 жылы 22 қыркүйекте құрылған қазылар алқасының бірінші пленарлық отырысына Эрнесто Араухо Альварес төрағалық етті және оған мүшелер Макс Гонсалес Олахеа, Леандро Пареха, Рикардо Риваденейра, Эрнесто Флорес, Хумберто Гарридо Лекка және Никанор Хуртадо қатысты. Бірінші Бас хатшы - Элой Б. Эспиноза. 1993 жылғы Конституция қазылар алқасын үш автономды ұйымға бөледі, одан Ұлттық сәйкестендіру және азаматтық хал тіркелімі (Registro Nacional de Identificación y Estado Civil, RENIEC) және Ұлттық сайлау процестері кеңсесі (Oficina Nacional de Procesos Electorales, ONPE) бөлінді. RENIEC сайлаушылардың тізілімін жүргізуді, ал ONPE сайлауды ұйымдастыруды жүзеге асырды, ал Жюри сайлау процестеріне қатысты кез келген шешім қабылдау, оның ішінде ресми нәтижелерді жариялау міндеттерін қалдырды. 2005 жылға дейін қазылар алқасы 31 жалпыұлттық сайлау процесін бақылады, қосымша сайлаудан, плебисциттерден және күшін жоюдан басқа. Олардың 17-сі саяси сайлау болды, нәтижесінде 12 конституциялық президент және тағы да ұлттық заң шығарушы органдар сайланды. Олардың он шағы - муниципалдық сайлау, екеуі - конституциялық жиналыс сайлауы, біреуі - референдум, біреуі - аймақтық үкімет сайлауы.

At the start of the Republican era there was no proper institution overseeing elections. Regulations pointed to the existence of boards or electoral colleges, and an electoral branch of power was even set up once. However, in practice, elections were run by either the Executive or the Legislative branch. Nevertheless, several electoral laws were passed, such as the Regulation of Elections for Congress (1822), the Law of Municipal Elections (1824), the Regulations of Elections of 1839 and 1849, the Law of Elections of 1857 and 1861 and the Organic Law of Elections (1892). The 20th century did not bring big changes to the electoral entities or for the election system. The country went through several electoral processes like before, without an impartial and independent electoral body, and with the electorate limited to tax paying males. Later, new legislation was passed, like the Law of Elections (1896), which for the first time created the National Electoral Board (Junta Electoral Nacional), made up of 9 members, and the Departmental Electoral Boards, as well as the Electoral Registry. Other laws from these years were Law Number 861 of Political Elections (1908), Law Number 1072 of Municipal Elections (1909), Law Number 1533 of Political Elections (1912) and the Electoral Law (1912). The latter determined the Supreme Court's participation in the conduction of elections, such as those in 1913 and 1915. In 1930, Commander Luis Miguel Sánchez Cerro established a military junta in Lima. But he was forced to resign from his post, permitting the installation of a National Government Board presided over by David Samanez Ocampo, who convoked general elections by Decree Law 7160, creating the National Jury of Elections as the maximum electoral authority. The first plenary session of the Jury, set up on 22 September 1931, was presided over by Ernesto Araujo Alvarez and with the participation of members Max González Olaechea, Leandro Pareja, Ricardo Rivadeneyra, Ernesto Flores, Humberto Garrido Lecca and Nicanor Hurtado. The first Secretary General was Eloy B. Espinoza. The 1993 Constitution fragmented the Jury into three autonomous entities, separating the National Registry of Identification and Civil Status (Registro Nacional de Identificación y Estado Civil, RENIEC) and the National Office of Electoral Processes (Oficina Nacional de Procesos Electorales, ONPE) from it. RENIEC was made in charge of registering eligible voters, while ONPE was designed to organize the elections, leaving the Jury the duties of making any rulings concerning electoral processes, including the proclamation of official results. Until 2005, the Jury oversaw 31 nationwide electoral processes, apart from complementary elections, plebiscites and revocations. 17 of these were political elections, resulting in the election of 12 constitutional presidents and as many national legislative bodies. Ten were municipal elections, two were constituent assembly elections, one was a referendum and one was for the election of regional governments.