Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының бұрынғы полкі Девоншир полкі - британ армиясының түрлі атаулармен қызмет еткен және 1685 жылдан 1958 жылға дейін көптеген соғыстар мен қақтығыстарда, мысалы, Екінші буар соғысында, Бірінші дүниежүзілік соғыста және Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен. 1958 жылы полк Дорсет полкімен біріктіріліп, Девоншир және Дорсет полкі құрылды, ол 2007 жылы Корольдік Глостершир, Беркшир және Уилтшир полкімен, Корольдік жасыл жакеттермен және Жеңіл жаяу әскермен біріктіріліп, жаңа үлкен полк, The Rifles.
Former regiment of the British Army
The Devonshire Regiment was a line infantry regiment of the British Army that served under various titles and served in many wars and conflicts from 1685 to 1958, such as the Second Boer War, the First World War and the Second World War. In 1958 the regiment was amalgamated with the Dorset Regiment to form the Devonshire and Dorset Regiment which, in 2007, was amalgamated with the Royal Gloucestershire, Berkshire and Wiltshire Regiment, the Royal Green Jackets and The Light Infantry to form a new large regiment, The Rifles.
Құрылу
1667 жылы маусымда Ворчестер маркизі Генри Сомерсетке маркиздің жаяу әскер полкын құруға тапсырма берілді. Полк бірнеше ай ғана өмір сүрді және сол жылы таратылды. Ол 1673 жылдың қаңтарында қайтадан құрылып, 1674 жылы қайтадан таратылды. 1682 жылы Генри Сомерсет Бофорт герцогы болды, ал 1685 жылы оған Бофорт герцогының жаяу полкі немесе Бофорт мушкетерлері полкін құруға тапсырма берілді.
In June 1667 Henry Somerset, Marquess of Worcester, was granted a commission to raise a regiment of foot, The Marquess of Worcester's Regiment of Foot. The regiment remained in existence for only a few months and was disbanded in the same year. It was re raised in January 1673 and again disbanded in 1674. In 1682, Henry Somerset was created Duke of Beaufort, and in 1685 he was again commissioned to raise a regiment, The Duke of Beaufort's Regiment of Foot, or Beaufort Musketeers, to defend Bristol against the Duke of Monmouth's rebellion.
Алғашқы жылдар
Полк құрылған кезде соғысудың қажеті жоқ, өйткені Монмут герцогы Бристольден алыстатылды. Оның алғашқы іс-әрекеті Ирландияда 1690 жылдың шілдесінде Бойн шайқасында және 1691 жылдың тамызында Лимериктің қоршауында болды, ол Вильгельм III үшін құлатылған Джеймс II-дің ирланд армиясына қарсы шайқасты. Ол 1703 жылы Испанияның мұрагерлік соғысында Голландиядағы Марлборо герцогының әскерлеріне қосылды, сонымен қатар Иберия науқанында соғысты, 1704 жылы Порталегреде француздар тұтқындады және 1707 жылы сәуірде Алманса шайқасында жеңілген британдық армияның бір бөлігі болды. Ұлыбританияда 1715 жылғы якобит көтерілісін басуға көмектесті, 1715 жылы қарашада Шеррифмуир шайқасында және 1719 жылы маусымда Глен Шиль шайқасында көтерілісшілерге қарсы күресті. 1742 жылы жаз айында полк Австрияның мұрагерлік соғысына қатысу үшін Фландрияға жіберілді және 1743 жылы маусымда Деттинген шайқасына, 1745 жылы мамыр айында Фонтеной шайқасына және 1746 жылы қазанда Року шайқасына қатысты. 1760 жылы жазында Жетіжылдық соғыста қызмет ету үшін полководец континентке аттанды. Ол 1760 жылдың шілдесінде Варбург шайқасында, 1760 жылдың қазан айында Клостер Кампен шайқасында және 1761 жылдың шілдесінде Виллингхаузен шайқасында, сондай-ақ 1762 жылдың маусым айында Вильгельмсталь шайқасында және қорытындысыз Иберия науқанында шайқасты. Соғыстан кейін ол Менорка аралын қоршап алды. Полк өзінің әр түрлі полковниктерінің атымен қызмет етті, ол 1751 жылы полк атауларының сандық жүйесі қабылданған кезде 11-ші жаяу полк ретінде нөмірленді. Сондай-ақ, 1798 жылы Остенд портына жасалған сәтсіз рейдке қатысқан. 1801 жылы Батыс Үндістанға жіберілді, сол жылы Сент-Бартеломи мен Сент-Мартинді басып алды. 1809 жылы 2-ші батальон құрылды және апатты Вальчерен науқанына қатысты. 1-ші батальон Еуропаға 1809 жылдың шілдесінде Араб жарым аралы соғысында күресу үшін оралды. Ол 1810 жылдың қыркүйегінде Бусако шайқасына қатысып, кейін Торрес-Ведра сызықтарына қайта түсті. Ол 1811 жылы сәуірде Бадахозды қоршауға алуға, 1812 жылы қаңтарда Сиудад Родригоны қоршауға және 1812 жылы шілдеде Саламанка шайқасына қатысты. Ол 1812 жылдың қыркүйегінде Бургосты қоршауда соғысты, содан кейін француз армиясын Францияға қуып, 1813 жылдың шілдесінде Пиреней шайқасына, 1813 жылдың қарашасында Нивель шайқасына және 1813 жылдың желтоқсанында Ниве шайқасына, сондай-ақ 1814 жылдың ақпанында Ортез шайқасына және 1814 жылдың сәуірінде Тулуза шайқасына қатысты. Полк 1870-ші жылдардағы Кардуэлл реформаларына әсер етпеді, ол оған 1873 жылдан бастап Эксетердегі Топшам казармасында депо берді, немесе 1881 жылғы Чилдерс реформалары бойынша - оның екі батальоны болғандықтан, оған басқа полкпен бірігудің қажеті жоқ. Реформалар аясында полк 1881 жылы 1 шілдеде Девоншир полкіне айналды. Сонымен қатар, ол Девон графлығының отаршыл және мылтық ерікті бөлімшелерімен бірікті. Ол 1897 жылы Тира жорығына және 1899 жылы Екінші Бура соғысына қатысты. 2-ші батальон екінші ағылшын-афған соғысында, ағылшын-ашанти соғыстарында және екінші бура соғысында шайқасты. 1908 жылы еріктілер мен милиция ұлттық деңгейде қайта ұйымдастырылды, біріншісі аумақтық күш, екіншісі арнайы резервке айналды; полк қазір бір резерв пен төрт аумақтық батальонға ие болды. Батальон соғыс бойы Батыс майданда қызмет етті, алдымен қазан айында Ла-Бассе шайқасында әрекет етті, онда олар Живанши қырқасын басып алуға көмектесті, содан кейін Іпрдің бірінші шайқасы болды, онда британиялық тұрақты армияның қалған бөлігімен қатар батальон өте ауыр зардап шекті. 1-девондықтар шайқаста офицерлерінің үштен екісін және басқа қатарларының үштен бірін жоғалтты. Содан кейін батальон 1914-1915 жылғы Қыс операцияларына қатысып, терең саз бен қардағы окоптарды басып алды. 1915 жылдың сәуірінде, бірнеше күн бұрын 60 төбені басып алғаннан кейін, бомбалаудан және неміс қарсы шабуылдарынан 200 адам қаза тапты. 2-ші батальон, 23-ші бригада, 8-ші дивизия, генерал Анри Бертело, француз 5-ші армиясының бас қолбасшысы 1918 жылдың 20 тамызындағы күн тәртібі туралы былай деді: "Осылайша бүкіл батальон, полковник, 28 офицер және 552 офицерлер мен ерлер, бірауыздан жауап берді және өз өмірлерін союздастардың қасиетті ісіне қайырымдылық құрбандығы ретінде ұсынды". 3-ші (арнайы резерв) батальоны (бұрынғы әскери құрамының бөлігі) соғыстың басталуымен, негізінен, оқу-жаттығу қызметін атқаруға жұмылдырылды. Соғыстың соңына қарай батальоннан 13000-нан астам адам мен 750 офицер өтті.
The regiment was not required to fight at the time of its formation since the Duke of Monmouth was drawn away from Bristol. Its first action came in Ireland at the Battle of the Boyne in July 1690 and the siege of Limerick in August 1691 when it fought for William III against the Irish Army of the deposed James II. It joined the armies of the Duke of Marlborough in Holland in the War of Spanish Succession in 1703, and also fought in the Iberian Campaign, being captured by the French at Portalegre in 1704 and part of the British army defeated at the Battle of Almansa in April 1707. Back in the United Kingdom, it helped put down the Jacobite rising of 1715, fighting the rebels at the inconclusive Battle of Sheriffmuir in November 1715 and at the Battle of Glen Shiel in June 1719. The regiment was deployed to Flanders in summer 1742 for service in the War of Austrian Succession and took part in the Battle of Dettingen in June 1743, the Battle of Fontenoy in May 1745 and the Battle of Rocoux in October 1746. The regiment embarked for the continent in spring 1760 for service in the Seven Years' War; it fought at the Battle of Warburg in July 1760, the Battle of Kloster Kampen in October 1760 and the Battle of Villinghausen in July 1761 as well as the Battle of Wilhelmsthal in June 1762 and the inconclusive Iberian campaign. After the war, it garrisoned the island of Menorca. The regiment served under the name of its various Colonels until it was numbered as the 11th Regiment of Foot when the numerical system of regimental designation was adopted in 1751. It also took part in an abortive raid on the port of Ostend in 1798. It was deployed to the West Indies in 1801 where it captured Saint Barthélemy and Saint Martin later that year. A 2nd Battalion was formed in 1809 and took part in the disastrous Walcheren Campaign. The 1st battalion returned to Europe in July 1809 to fight in the Peninsular War. It took part in the Battle of Bussaco in September 1810 and then fell back to the Lines of Torres Vedras. It took part in the siege of Badajoz in April 1811, the siege of Ciudad Rodrigo in January 1812 at the Battle of Salamanca in July 1812. It fought at the siege of Burgos in September 1812 and then pursued the French Army into France taking part in the Battle of the Pyrenees in July 1813, the Battle of Nivelle in November 1813 and the Battle of the Nive in December 1813 as well as the Battle of Orthez in February 1814 and the Battle of Toulouse in April 1814. The regiment was not fundamentally affected by the Cardwell Reforms of the 1870s, which gave it a depot at Topsham Barracks in Exeter from 1873, or by the Childers reforms of 1881 – as it already possessed two battalions, there was no need for it to amalgamate with another regiment. Under the reforms the regiment became the Devonshire Regiment on 1 July 1881. At the same time it merged with the militia and rifle volunteer units of the county of Devon. It took part in the Tirah Campaign in 1897 and the Second Boer War in 1899. The 2nd Battalion fought in the Second Anglo Afghan War, the Anglo Ashanti wars and the Second Boer War. In 1908, the Volunteers and Militia were reorganised nationally, with the former becoming the Territorial Force and the latter the Special Reserve; the regiment now had one Reserve and four Territorial battalions. The battalion served on the Western Front throughout the war, seeing action first during the Battle of La Bassée in October where they helped in the capture of Givenchy Ridge, followed by the First Battle of Ypres, where the battalion, in common with most of the rest of the British Regular Army, sustained very heavy casualties. The 1st Devons lost in the battle two thirds of their officers and a third of the other ranks. The battalion then took part in the Winter operations 1914–1915, occupying trenches in deep mud and snow before, in April 1915, suffering 200 casualties from shelling and German counterattacks after holding Hill 60 after its capture a few days before. The 2nd Battalion, assigned to the 23rd Brigade, 8th Division, General Henri Berthelot, General Office Commanding the French 5th Army in his Order of the Day of 20 August 1918 said: "Thus the whole battalion, colonel, 28 officers and 552 non commissioned officers and men, responded with one accord and offered their lives in ungrudging sacrifice to the sacred cause of the Allies." The 3rd (Special Reserve) Battalion (formerly part of the Militia) was mobilised upon the outbreak of war to serve mainly in a training capacity, holding and training officers and men before sending them overseas to active battalions of the regiment throughout the world. By the end of the war over 13,000 men and 750 officers had passed through the battalion.
Аумақтық күш
Девоншир полкінің 1 / 4, 1 / 5 (Уэльс принсі) және 1/ 6 батальондары, барлығы бірінші желілік аумақтық күш (TF) бөлімшелері соғыстың басталуымен жұмылдырылды, Вессекс дивизиясының Девон және Корнуолл бригадасында бірге қызмет етті және Үндістанға жіберілді. 1/4 және 1/6 батальондар кейін Месопотамияда әрекет етті, ал 1/5 батыс майданға ауыстырылды. Екінші желілік батальондар (2/4, 2/5 (Уэльс принсі) және 2/6) да Үндістанға барды, 2/4 және 2/5 батальондар кейін Палестина мен Месопотамияда қызмет етті. 1/7-ші және 2/7 (Велосипедші) батальондары Отан қорғауында қызмет етті.
The 1/4th, 1/5th (Prince of Wales's) and 1/6th Battalions of the Devonshire Regiment, all First Line Territorial Force (TF) units, were mobilised upon the outbreak of war, serving together in the Devon and Cornwall Brigade of the Wessex Division, and were sent to India. The 1/4th and 1/6th Battalions later saw action in Mesopotamia, while the 1/5th was transferred to the Western Front. The Second Line battalions (2/4th, 2/5th (Prince of Wales's) and 2/6th) also went to India, with the 2/4th and 2/5th later serving in Palestine and Mesopotamia respectively. The 1/7th and 2/7th (Cyclist) Battalions served in Home Defence.
Китченердің әскері
9-шы (қызмет) батальоны Сомма шайқасының алғашқы күні бастапқы мақсаттарына қол жеткізген бірнеше британдық бөлімшелердің бірі болды, бірақ "жоғарыдан" кеткен 775 адамның 463-і қаза тапты немесе жараланды, тек бір офицер жараланбады. 20-бригада резервінің бөлігі 8-ші (қызмет) батальоны шабуыл басталғаннан кейін 3 сағат ішінде жасалды және бірінші күні 639 адам қаза тапты. 8-ші батальон кейін Италия майданында қызмет етті. 10-шы (қызмет) батальоны Салоникада қызмет етті. Полк сонымен қатар 11-ші (резерв), 12-ші (еңбек), 13-ші (жұмыс) және 14-ші (еңбек) батальондарын көтерді.
The 9th (Service) Battalion was one of the few British units to reach its initial objectives on the first day of the Battle of the Somme, albeit at the cost of 463 dead or wounded of the 775 men who went 'over the top', with only one officer remaining unwounded. The 8th (Service) Battalion, part of 20th Brigade reserve, was committed within 3 hours of the beginning of the attack and suffered 639 casualties on the first day. The 8th Battalion later served on the Italian Front. The 10th (Service) Battalion served at Salonika. The regiment also raised the 11th (Reserve), 12th (Labour), 13th (Works) and 14th (Labour) Battalions.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде 1-ші батальон Британдық Үндістанда қызмет етіп, соғыс уақытын Үндістанда, Цейлон мен Бірмада өткізді. 1942 жылы батальон 20-шы Үндістанның жаяу әскер дивизиясына қосылған 80-ші Үндістанның жаяу әскер бригадасына қосылды және 1945 жылға дейін олармен қызмет етті. Бригада британдық 36-шы жаяу әскер дивизиясының құрамына кірді. 2-ші батальон, Девоншир полкі - Мальта аралында 1-ші Мальта жаяу әскер бригадасының (апрель айында 231-ші жаяу әскер бригадасы ретінде қайта тағайындалды) құрамында қызмет еткен Регламенттік армияның бірлігі. 1943 жылдың шілдесінде батальон 231-бригадамен бірге Сицилияға қарсы соғысты, ал қыркүйекте Италияға қарсы соғысты. Италиядан кейін бригада Сицилияға, содан кейін Ұлыбританияға көшірілді, онда ол 50 -ші (Нортумбрия) жаяу әскер дивизиясының тұрақты бөлігіне айналды және олармен Нормандияға қарсы одақтастардың шабуылына дайындық барысында жаттықты. 1944 жылы 6 маусымда батальонның командасы подполковник Космо Невилл болды. Алайда теңіздің қолайсыз жағдайы мен күтпегендей жоғары тасқынның әсерінен төрт мылтық ротасының үшеуі жағаға жетуден бұрын шығысқа қарай бір мильден астам жерді алып кетті және өздеріне тағайындалған жиналыс орнына жаяу жүруі керек болды. Төрт ротаның командирлерінің екеуі жараланып, біреуі қаза тапты. Батальон Нормандия шайқасы мен Солтүстік-Батыс Еуропаны азат ету кезінде жақсы күресті. Алайда, 1944 жылдың желтоқсанында 50-ші дивизия сол кездегі Британ армиясында жаяу әскерлердің жетіспеушілігіне байланысты таратылды. Батальон 7 -ші бронетанкті дивизияның бөлігі - Desert Rats 131 -ші (Lorried) жаяу әскер бригадасына ауыстырылды және соғыс аяқталғанға дейін олармен бірге болды. Дивизия Германияның Гамбург қаласына батыстық одақтастардың Германияға басып кіруінің бір бөлігі ретінде 1945 жылдың сәуір айының соңында Гамбург шайқасына қатысып, өзінің мақсаты бойынша алға жылды. Девоншир полкі 7-ші, 8-ші және 9-шы аумақтық армия батальондарын, 4-ші, 5-ші және 6-шы батальондарды жинады, олардың барлығы (соғыс алдында 86-шы танкіге қарсы полк, Корольдік артиллерияға айналдырылған 5-ші батальоннан басқа) соғыс басталған кезде 45-ші (Уэсекс) жаяу әскер дивизиясында қызмет етті. Алайда, бұл бөлімшелердің ешқайсысы, 4-ші батальонды қоспағанда, Ұлыбританиядан тыс жерде белсенді қызметте болған жоқ және негізінен ішкі қорғаныс, оқу немесе полктің басқа батальондарын жаяу әскермен алмастыру үшін пайдаланылды және 80-ші жаяу әскер (резерв) дивизиясы сияқты көптеген бригадалар мен дивизиялармен қызмет етті. 4-ші батальон 1940 жылдың мамыр айында Гибралтарға 2-ші Гибралтар бригадасына қосылуға жіберілді және 1943 жылдың 28 желтоқсанында Ұлыбританияға оралды және ақырында 164-ші бригадаға, 55-ші (Батыс Ланкашир) жаяу әскер дивизиясына қосылды. Соғысты аяқтағанға дейін 183-ші жаяу әскер бригадасы, 61-ші жаяу әскер дивизиясы. 6-шы батальон 47-ші дивизияның 141-ші бригадасына ауыстырылды. 5-ші және 7-ші батальондар танкіге қарсы бөлімшелерге айналдырылды, сәйкесінше 86-шы және 87-ші танкіге қарсы полк, Корольдік артиллерия. 86-шы танкіге қарсы полк - Солтүстік Батыс Еуропа кампаниясында XII корпуспен бірге корпус деңгейіндегі танкіге қарсы бөлімше, ал 87-ші танкіге қарсы полк 1944 жылы таратылмас бұрын Солтүстік Африкада британдық 1-ші армиямен бірге белсенді болды. 50-ші (Холдинг) батальоны 1940 жылы құрылды және сол жылы 12-ші батальон болып қайта саналды және уақытының көп бөлігін неміс басқыншылығын күтіп, ішкі қорғанысқа арнады. 1943 жылдың маусым айында британдық армияның әуеде десантталған күштерінің үлкен ұлғаюына байланысты батальон 6-шы әуеде десантталған дивизияның құрамына кіретін 6-шы әуеде десантталған бригадаға ауыстырылды және желкенші жаяу әскерге айналдырылды. Батальон Нормандияға 1944 жылы 6 маусымда кешкі уақытта "Маллард" операциясы кезінде қонды. Батальон сондай-ақ Бревиль шайқасында да соғысты және Нормандия шайқасында да қызмет етті, бірақ қалыпты жаяу әскер ретінде. Батальон 1944 жылдың тамызына дейін Нормандияда болды, онда ол жағажайдан үзілуге қатысты. Батальон, 6-ауа десантының қалған бөлігімен бірге қыркүйек айының басында Англияға шығарылды, онда олар жаңа алмастырулар, жабдықтар мен оқуды жалғастырды. 1944 жылдың желтоқсан айында олар қысқа уақытқа Арлан шайқасында шайқасты, бірақ дивизия келгенге дейін оның нәтижесі шешілді. Батальон Рейн өзенін 1945 жылдың наурыз айында 17-ші әуеде десантталған дивизиямен бірге Varsity операциясы кезінде кесіп өтті. ...
The 1st Battalion was serving in British India when the Second World War broke out, and spent the entire war in India, Ceylon and Burma. In 1942 the battalion joined the 80th Indian Infantry Brigade, attached to the 20th Indian Infantry Division and served with them until 1945 when the battalion was transferred to the British 26th Infantry Brigade. The brigade was part of the British 36th Infantry Division. The 2nd Battalion, Devonshire Regiment was a Regular Army unit that was serving on the island of Malta as part of the 1st Malta Infantry Brigade (redesignated as the 231st Infantry Brigade in April 1943) and was involved in the siege of Malta from June 1940 until November 1942. In July 1943 the battalion, together with the 231st Brigade, fought in the Allied invasion of Sicily, and, briefly, in the Allied invasion of Italy in September. After Italy the brigade was withdrawn to Sicily and then the United Kingdom where it became permanently part of the veteran 50th (Northumbrian) Infantry Division and trained with them in preparation for the Allied invasion of Normandy. On D Day, 6 June 1944, it was intended that the battalion, commanded by Lieutenant Colonel Cosmo Nevill, should land at Le Hamel, on Gold Beach, behind the 1st Hampshires. However, owing to adverse sea conditions and an unexpectedly high tidal surge, three of the four rifle companies were carried over a mile to the east before they could make landfall and had to make their way to their assigned assembly point on foot. Of the four company commanders, two were wounded and one was killed. The battalion continued to fight well throughout the Battle of Normandy and the liberation of North West Europe. However, in December 1944, the 50th Division was disbanded, due to a severe shortage of infantrymen in the British Army at the time, and the battalion was transferred to the 131st (Lorried) Infantry Brigade, part of the 7th Armoured Division, The Desert Rats, and remained with them for the rest of the war, participating in Operation Blackcock in January 1945 followed by Operation Plunder where they crossed the River Rhine. The division advanced on its destination of the city of Hamburg, Germany, as part of the Western Allied invasion of Germany, taking part in the Battle of Hamburg in late April 1945. The Devonshire Regiment raised the 7th, 8th and 9th Territorial Army battalions, in addition to the 4th, 5th and 6th, all of which (except the 5th, which was converted pre war into 86th Anti Tank Regiment, Royal Artillery) were serving in the 45th (Wessex) Infantry Division on the outbreak of war. However, none of these units, save the 4th Battalion, saw active service outside of the United Kingdom and were used mainly for home defence, training or supplying the other battalions of the regiment with infantry replacements and served with many different brigades and divisions such as the 80th Infantry (Reserve) Division. The 4th Battalion was sent, in May 1940, to Gibraltar to join the 2nd Gibraltar Brigade and returned to the United Kingdom on 28 December 1943 and eventually joined the 164th Brigade, 55th (West Lancashire) Infantry Division before finally ending the war in the 183rd Infantry Brigade, 61st Infantry Division. The 6th Battalion was transferred to the 141st Brigade, 47th Division. The 5th and 7th Battalions were converted to anti tank units, becoming 86th, and 87th Anti Tank Regiments, Royal Artillery respectively. The 86th Anti Tank Regiment was a corps level Anti tank unit with XII Corps in the North West Europe Campaign, while the 87th Anti Tank Regiment was active in North Africa with the British 1st Army before being disbanded in 1944. The 50th (Holding) Battalion was raised in 1940 and renumbered the 12th Battalion the same year and spent most of its time on home defence anticipating a German invasion. In June 1943, due to the huge expansion of the British Army's airborne forces, the battalion was transferred to the 6th Airlanding Brigade, part of the 6th Airborne Division, and were converted into glider infantry, trained to enter battle by glider. The battalion landed in Normandy in the late afternoon of 6 June 1944 in Operation Mallard. The battalion also fought in the Battle of Breville, and served throughout the Battle of Normandy but as normal infantrymen. The battalion remained in Normandy until August 1944 where it participated in the breakout from the beachhead. The battalion, along the rest of 6th Airborne, was withdrawn to England in early September where they received new replacements, equipment and continued training. In December 1944 they fought briefly in the Battle of the Bulge but the outcome was already decided before the division arrived. The battalion crossed the River Rhine in Operation Varsity in March 1945 alongside the U. S. 17th Airborne Division. The battalion ended the war by the River Elbe. Throughout its time in 6th Airlanding Brigade, the battalion was allegedly nicknamed the Swedebashers by the men in the other battalions (1st RUR and 2nd OBLI), due to the battalion being commanded by a regular army officer but nearly all the officers and men of the 12th Devons had enlisted for hostilities only.
Соғыстан кейінгі кезең және бірігу
2-ші батальон 1948 жылы Эксетердегі Топшам казармасында таратылды. Қалған батальон 1948 жылдан 1951 жылға дейін Малайядағы төтенше жағдай кезінде және 1953 жылдан 1955 жылға дейін Кенияда Мау Мау көтерілісі кезінде болды. 1958 жылы полк Дорсет полкімен біріктіріліп, Девоншир және Дорсет полкі құрылды.
The 2nd Battalion was disbanded at Topsham Barracks in Exeter in 1948. The remaining battalion was in Malaya from 1948 to 1951 at the time of the Malayan Emergency and in Kenya from 1953 to 1955, during the Mau Mau Uprising. In 1958, the regiment was amalgamated with the Dorset Regiment to form the Devonshire and Dorset Regiment.
Аскер музейі
Полк жинағы Дорчестердегі Keep әскери мұражайында орналасқан.
The regimental collection is displayed in the Keep Military Museum in Dorchester.