Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ллойд Бэконның 1954 жылғы "Француз желісі" - 1953 жылы жарық көрген Джейн Расселлдің қатысуымен RKO Radio Pictures түсірген, Ллойд Бэконның режиссері және Эдмунд Грейнгердің продюсері, Говард Хьюздың атқарушы продюсері. Сценарийді Мэри Лоус пен Ричард Сэйл жазды, ол Мэтт Кемп пен Изабел Доунның әңгімесіне негізделген. Ол 1952-1954 жылдар аралығында 3D фильмнің "алтын дәуірі" деп саналатын кезеңде үш жолақ техникасы мен екі жолақ поляризацияланған 3D-де түсірілді. Гилберт Роланд - киноның серіктесі, Ким Новак - алғашқы фильмінде.
1954 film by Lloyd Bacon
The French Line is a 1953 American musical film starring Jane Russell made by RKO Radio Pictures, directed by Lloyd Bacon and produced by Edmund Grainger, with Howard Hughes as executive producer. The screenplay was by Mary Loos and Richard Sale, based on a story by Matty Kemp and Isabel Dawn. It was filmed in three strip technicolor and Dual strip polarized 3D during what many consider 3 D film's "golden era" of 1952 1954. Gilbert Roland co stars and Kim Novak makes her first film appearance.
Сюжет
Миллионер Маме Карсонның (Джейн Рассел) мұнай империясы оның махаббат өмірінде қиындықтар туғызады. Ерлер оның байлығын іздеп жүр немесе одан қорқады. Оның ақшаға ұялған күйеуі Фил Бартон (Крейг Стивенс) оны тастап кетті. Асыққан Маме досы және сәнді дизайнер Энни Фарреллмен (Мэри МакКарти) бірге Француз желісінің Либерте кемесімен Парижге жолға шығады. Ол анидің модельдерінің бірі Миртл Браунмен (Джойс МакКензи) таныссыздықтарын алмасады, ол шын махаббатын табуға үміттенеді. Кемеде ол француз плейбойы Пьер ДюКеснеге (Гилберт Роланд) ғашық болады, оны Маме білмей, оның құлшынысты қамқоршысы Вако Мосби (Артур Хунникатт) байлық аулаушыларды аулақ ұстауға жалдаған. Пьер Мамеге деген сүйіспеншілігін мойындайды. Ол шын жүректен айтып отыр ма, әлде бұл оның миллиондаған ақшасына қол жеткізу үшін жасалған амал ба? Пьердің нағыз ниеті ашылғанға дейін бірнеше музыкалық нөмірлермен араласқан ақымақтық пайда болады.
Millionairess Mame Carson's (Jane Russell) oil empire spells trouble for her love life. Men are either after her fortune or afraid of it. Her money shy fiancé Phil Barton (Craig Stevens) has just given her the brush off. A disappointed Mame heads for Paris on the French Line's Liberté with friend and fashion designer Annie Farrell (Mary McCarty). She swaps identities with Myrtle Brown (Joyce MacKenzie), one of Annie's models, hoping to find true love incognito. Aboard ship, she falls in love with French playboy Pierre DuQuesne (Gilbert Roland) who, unbeknownst to Mame, has been hired by her zealous guardian Waco Mosby (Arthur Hunnicutt) to keep the fortune hunters at bay. Pierre professes his love for Mame. Is he sincere or is this just a ploy to gain access to her millions? Silliness ensues interspersed with several musical numbers until Pierre's real intentions are revealed.
Өндіріс
The French Line Расселлдің мансабының шыңына жеткенін, Gentlemen Prefer Blondes-тен бір жыл өткен соң, костюмдері өте аз болғандықтан, Католик ұлттық әдептілік легионының "қатаң" бағасын алған. Бұл әсем киімдерді Говард Хьюз және RKO шеберлері Расселдің дене бітімін барынша жақсы көрсету үшін жасаған. Расселлдің ән айту, билеу және комедиялық қабілеттері де айқын көрінеді. Ол кезде фильмді қорқынышты деп санаған.
The French Line captures Russell at the height of her career, the year after Gentlemen Prefer Blondes, in a splashy musical comedy specializing in costumes so purposely skimpy that it received a "condemned" rating from the Catholic National Legion of Decency. The outrageous outfits were designed by Howard Hughes and the craftsmen at RKO to display Russell's physique to best advantage. Russell's singing, dancing, and comedic skills are also much in evidence. The film was considered scandalous at the time.
Дау
Продюсер Хауард Хьюз, әсіресе Джейн Расселл туралы айтылғанда, дау-дамайға беймәлім болған емес. Оның "Заңсыздар" фильміндегі Джейннің омыртқасының орынына деген назары 1941 жылы "Өндірістік кодекске" қайшы келді. Фильм 1943 жылға дейін тоқтап, ақыры шектеулі релизге шығарылды. Француз желісінің өз даулары болды. Жаңылдың кең көкірегі 3D-де экраннан шықты. Хауард бұл ойды баса көрсету үшін "J.R. in 3D. Ол екі көзіңді де ұрып салады!" жарнамалық кампанияның бір бөлігі ретінде. Ол сондай-ақ Джейннің стратегиялық орналастырылған үш кесіндісі бар бір бөлшекті киіммен орындаған "Lookin' for Trouble" атты әдепсіз ән мен би нөмірін қосты. Брин кеңсесі фильмге "өнеркәсіп кодексі" мақұлдауының мөрін беруден бас тартты, өйткені ол "жамандыққа" "жамандыққа" байланысты, өйткені ол көп ұзамай атақты би нөмірінде болды. Хьюз фильмнің премьерасын Сент-Луистегі Фокс театрында 1953 жылдың 29 желтоқсанында мөрсіз өткізуді ұйымдастырды. RKO-ға фильмді жарнамалаған және көрмеге шығарған үшін 25 000 доллар айыппұл салынды. Бұл фильмге Production Code мөрі де, кино индустриясының жарнамалық кеңесінің мақұлдауы да берілмеген. Сент-Луис архиепискобы Джозеф Риттер католиктерге "өлім жазасы ретінде" фильмді көруге тыйым салды. Дегенмен, фильм Сент-Луистегі алғашқы бес күн ішінде 60 000-нан астам билет сатылған. Бюро фильмді әлі де мақұлдамағанымен, RKO оны кинотеатрларда қалдыруға шешім қабылдады, ал Католиктік ұлттық әдептілік легионы фильмді С класы немесе "Қылмыстық жазаға тартылды" деп бағалады. Фильмді Чикагода түсіруге тыйым салынды және Нью-Йоркте, Пенсильванияда, Мэрилендте, Канзаста және Детройтте тек қана бейіннің бір бөлігі өңделгеннен кейін ғана жарыққа шықты. Алғашқы түсірілгеннен кейін Хьюз фильмнің редакцияланған нұсқасын (3D процессіз) қайта шығарды. Жарнамада жарнаманың тақырыбы "ОЛ СӨНІМ! Бұл би! - деп ойладым. Фильмнің жарық көруі екі нұсқаның да табысты болуына кепілдік берді.
Producer Howard Hughes was no stranger to controversy, especially when it came to Jane Russell. His focus on Jane's cleavage in The Outlaw ran afoul of The Production Code in 1941. The film was held up until 1943 before it was finally given a limited release. The French Line had its own set of controversies. Jane's ample bosom literally popped out of the screen in 3 D. To stress the point Howard used the tagline "J. R. in 3D. It'll knock both your eyes out!" as part of the advertising campaign. He also added the raunchy song and dance number "Lookin' for Trouble" performed by Jane in a revealing one piece outfit with three strategically placed cutouts. The Breen Office refused to give the film a Production Code seal of approval, branding it "offensive" because of "indecent exposure" during the soon to be notorious dance number. Hughes defiantly arranged for the film to premiere at the Fox Theatre in St. Louis on December 29, 1953 without the seal. RKO was fined $25,000 for advertising and exhibiting the film with neither the Production Code seal nor the approval of the film industry's Advertising Advisory Council, and the Archbishop of St. Louis Joseph Ritter forbade Catholics "under penalty of mortal sin" from seeing the film. Nevertheless, the film sold over 60,000 tickets in the first five days of its St. Louis engagement. When the Office still refused to approve the film RKO decided to keep it in theaters, and the Catholic National Legion of Decency graded the film Class C or "Condemned" as a consequence. The film was banned in Chicago and was released in New York, Pennsylvania, Maryland, Kansas and Detroit only after part of the offending dance number was edited out. After the initial run Hughes re released the edited version of the film flat (without the 3D process). Advertising changed the tagline to "THAT Picture! THAT Dance! you've heard so much about!" The publicity surrounding the film guaranteed a success for both versions.
Қабылдау
Пікірлер негізінен жағымсыз болды. The New York Times басылымындағы Босли Кроутер фильмді "арзан, экспозиционисттік нәрсе деп атады, онда тіпті әйелдің бейнесі ақырында әзілге айналады. Бұл RKO фильмінің арзандығы мен айқындығы туралы көбірек айту оған көбірек көңіл бөлу еді. Ал ол, әрине, лайық емес". Variety оны "басқаша жұмсақ, 3D-дегі жағымды сәндік парад" деп атады, оның режиссері мен сценарийінде "ақылға қонымды аз". "Вашингтон пост" газетінің редакторы Ричард Л. Коу былай деп жазды: "Бұл жартылай пісірілген тағамның басты күнәсі - оның жайсыз, қатал болуы. Мен бұл егжей-тегжейлі ақпаратты тез ұмытуға тырысамын, сондықтан сіздер мені кешіріңіздер, мен бұл туралы нақты айтпадым". "Лос-Анджелес таймс" газетінде: "Музыкалы романтикалық комедия ретінде фильмді "Джентльмендер еркекпен" және "Роберта" сияқты алдыңғы қатарлы фильмдерді еске түсіретінін сипаттауға болады. Тіпті үзіліспен де ол өте ұзақ жүреді". Harrison's Reports "көрікті" Техниколорды мақтады, бірақ әңгімені "өте әлсіз, алғашқы үш төрттен бір бөлігі баяу және әсерсіз. Бұл соңғы бір төрттен бір бөлігінде дене көрінісі айқын көрінетін модельдер сахналарында және Мисс Расселл қызға киіп алу мүмкіндігінше аз киіммен жүгіріп жүрген кезде таңғалдыратын би секілді көріністерде жан-жақты болады ". The New Yorker журналының Джон Маккартені фильмнің 3D эффекттерін "көп қызығушылықпен, бірақ аз қанағатпен" көргенін және Мэри Маккартидің "осындай қоқысқа қатты ысырап болғанын" айтып қайғыратынын хабарлады. Айлық кино бюллетень сценарийде "қомекті жағдайлардың аз болғанына қарамастан, жұлдызды кейбір тиімді әзіл-аңыздармен және кем дегенде бір нөмірмен қамтамасыз етеді ("Мен бұл не сезінемін?") "Оның комедиялық таланты жоғары деңгейде көрінеді". Соңғы бағалаулар арасында Time Out London ән мен би реттілігін "Жермендер еркекпен еркекпен еркекпен еркекпен еркекпен еркекпен еркекпен еркекпен еркекпен еркекпен еркекпен еркекпен еркекпен" және "Кейін қалай үйленуге болады" сияқты деп сипаттады. Ал AllMovie-дің Крейг Батлер оны бес жұлдыздың бір жарымға берді, оны "жүргізуші, жарқын және арсыз, бірақ аралықта көңілді және қызықты" деп атады.
Reviews were mostly negative. Bosley Crowther of The New York Times slammed the film as a "cheap, exhibitionistic thing in which even the elaboration of the feminine figure eventually becomes grotesque To say any more about the cheapness and obviousness of this R. K. O. film would be but to give it more attention. And that it most certainly does not deserve." Variety called it "a rather mild, gabby fashion parade in 3 D" with "little of the imaginative" in the direction or screenplay. Richard L. Coe of The Washington Post wrote that "the essential sin of this half baked dish is its dull, boring insistence. Since I am trying to forget the details as rapidly as possible, you will forgive me for not going into them specifically." The Los Angeles Times wrote, "As a romantic comedy with music, the film may be described as uninventively reminiscent of such predecessors as 'Gentlemen Prefer Blondes' and 'Roberta.' Even with an intermission it runs uncomfortably long." Harrison's Reports praised the "gorgeous" Technicolor but called the story "very weak, with the first three fourths slow and uninspiring. It becomes lively in the model scenes in the last one fourth, where flesh is displayed prominently, and in the dance sequences, where Miss Russell is tantalizing as she prances about in as scanty a costume as it is possible for a girl to wear." John McCarten of The New Yorker reported that he watched the film's 3D effects "with interest, if very little pleasure," and lamented that Mary McCarty was "grievously wasted on such trash." The Monthly Film Bulletin was somewhat kinder, writing that the script, "though low on comic situations, provides the star with some effective wisecracks and at least one number ('What is this I feel?') in which her comedy talent reveals itself as of a high order." Among more recent assessments, Time Out London described the song and dance routines as looking like "out takes from Gentlemen Prefer Blondes and How to Marry a Millionaire, and Craig Butler of AllMovie gave it one and a half out of five stars, calling it "loud, garish and trashy but not so much so as to be more than intermittently fun and amusing."
3D фильмдер
"Француз желісі" RKO-ның өз 3D процесінде түсірілді, оны "Болашақ өлшемі" деп атады. 1952 жылғы "Бунуа-девил" фильмінің алғашқы 3D фильм ретінде танымал. 3D фильмдердегі соңғы жетістіктер, соның ішінде IMAX 3D және 3D 3D фильмдер жасаудың жаңа дәуірін ашады. 3D фильмдердің толық тізімін 3D фильмдер тізіміне қараңыз.
The French Line was filmed in RKO's own 3 D process which they titled "Future Dimension". Bwana Devil 1952 is often credited as the first 3 D film. Recent advances in 3 D films including IMAX 3 D and 3D are opening a new era of 3 D filmmaking. For an extensive index of 3D films see List of 3D films.
Қолжетімділік
"Француз желісі" фильмінің 3D-де басылып шыққан жалғыз нұсқасы 2006 жылғы 15 қыркүйекте Голливудтағы Египет театрында өткен The World 3D Expo 2006 көрмесінде көрсетілді. Баспаға "Lookin' for Trouble" нөмірінің өте сирек кездесетін цензурасыз нұсқасы кірді. Turner Home Entertainment 1989 жылы VHS-те "Француз желісі" атты фильм шығарды. Қорапта "The Original Studio Edition" деп жазылғанмен, ол қайта өңделген нұсқасы және цензураланған "Lookin' for Trouble" нөмірі. VHS бірнеше жылдан бері шығарылмайды. Ол әр түрлі аукциондық веб-сайттарда жиі пайда болады. Turner Classic Movie (TCM) кабельдік арнасы кейде теледидарда цензураланған нұсқаны көрсетеді. Австралиядағы ABC телеарнасы да кез-келген уақытта цензураланған нұсқаны эфирге шығарады.
The only known surviving 3 D print of "The French Line" was screened at The World 3 D Expo 2006 September 15, 2006 at the Egyptian Theater in Hollywood, CA. The print included the very rare uncensored version of the "Lookin' for Trouble" number. Turner Home Entertainment released "The French Line" on VHS in 1989. Although the box claimed the print to be "The Original Studio Edition" it was the re edited version with the censored "Lookin' for Trouble" number. The VHS has been out of print for several years. It periodically surfaces on various auction web sites. The Turner Classic Movie (TCM) cable channel occasionally shows the censored version on TV. ABC Television in Australia also occasionally airs the censored version.