Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ширли Джексонның "Жануарлар арасындағы өмір" кітабы - Ширли Джексонның роман түрінде редакцияланған қысқа әңгімелер жинағы. Бастапқыда бұл әңгімелер Good Housekeeping, Woman's Day, Mademoiselle және басқалар сияқты әйелдер журналдарында жеке-жеке жарияланды. 1952 жылы жарық көрген "Жануарлар арасындағы өмір" - автордың төрт баласымен бірге өмір сүргенін баяндайтын орташа фантастикалық естелік, Лора Шапиро "отбасылық хаос әдебиеті" деп атағанның алғашқы жұмысы.
Book by Shirley Jackson
Life Among the Savages is a collection of short stories edited into novel form, written by Shirley Jackson. Originally these stories were published individually in women's magazines such as Good Housekeeping, Woman's Day, Mademoiselle, and others. Published in 1952, Life Among the Savages is a moderately fictionalised memoir of the author's life with her own four children, an early work in what Laura Shapiro calls "the literature of domestic chaos".
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Джексон - атын атамаған ана ретінде сөйлеген, ол өзінің отбасының өміріндегі шамамен алты жыл кезеңін баяндайды, оның көбінесе балаларының саны артып келе жатқанына қарамастан, тыныштық пен үйдегі тиімділікті сақтауға тырысқанына назар аударады. Кітаптың басты оқиғалары басталған кезде, отбасына "екі бала және бес мыңға жуық кітап" бар, оларға кенеттен қаладағы пәтерлерін босату туралы хабар беріледі. Олар соңғы кездегі іздеуден кейін ауылдағы керемет үйді тауып алады және жаңа Англиядағы кішкентай, аралдық ауылға жаңа келгендер ретінде жаңа тыныш, бірақ ерекше өмірге бейімделуге дайындалады. Кітапта балалардың өзгерісті табиғи қабылдауы мен ата-аналарының оларға ілесу үшін күресуімен салыстыратын шағын комедиялық оқиғалар сериясы баяндалады, мысалы, үлкен бала Лоридің балабақшаға кіруі (және оның қиындық тудыратын сыныптасы Чарльздың әзіл-қасіреті туралы күнделікті хабарлауы); ортаңғы бала Джэнни өзінің жеті ойдағы қыздарын (барлығының аты бірдей) әр отбасылық саяхатта ескеріп отыруды талап етеді; отбасының үшінші баласы Саллидің комедиясы, оның ұзақ кешіктірілуі бүкіл отбасын хаосқа ұшыратады; және түнде бүкіл отбасы тұмаумен ауырады және содан кейінгі араласулар. Кітап төртінші және соңғы бала Баридің дүниеге келуімен аяқталады, ол тағы да Джексонның кіші баласының ойдан шығарылған орнын алады. Кітаптың соңынан "Жын-шайтандарды өсіру" атты жалғасы жарық көрді.
Jackson—speaking as the nameless mother who serves as narrator—relates a period of roughly six years in the life of her family, focusing particularly on her attempts to keep peace and domestic efficiency despite her increasing number of children. As the book's primary incidents begin, the family has "two children and about five thousand books" when they are abruptly given notice to vacate their city apartment. After a frantic last minute search, they come upon the perfect home in the country and prepare to adjust to their new quiet but quirky life as newcomers to a small, insular New England village. The book relays a series of small comical adventures largely contrasting the children's natural acceptance of the change with their parents' struggles to keep up with them, such as eldest child Laurie's introduction to kindergarten (and his daily reporting of troublemaker classmate Charles' antics); middle child Jannie's insistence that her seven imaginary daughters (who all have the same name) be taken into account on every family outing; the comedy of the family's third child, Sally, whose lengthy delay in being born throws the whole family into chaos; and the night the entire family came down with grippe and the ensuing mix ups. The book closes with the birth of a fourth and final child, Barry, who is again a fictional stand in for Jackson's youngest child. The book was followed by a sequel, Raising Demons.
Кейіпкерлер
Алыпбарыс: Есімін атамаған үйде тұратын ана, ол байсалды, көңілді бақылаушы рөлін атқарады. Үй шаруасына көмекші жалдауға бірнеше рет тырысқанына қарамастан, ол әрқашан отбасының жұмыс істеуін тегіс тетіктей алатын жалғыз күш болып табылады. Айтушы Ширли Джексонның өзі деп болжанады. Балалардың әкесі: Балалардың әкесі тек "ерім" деп аталады, ол Джексонның күйеуі Стэнли Эдгар Хайманның бейнесі деп есептеледі (оның инициалдары S.E.H. деп берілген). Балалардың әкесі еркектік істерге, мысалы, жолсыз кеміргіштерге әуелі пішінмен ату және Лоридің кішкентай лигасының ойындарына көтермелеу сияқты әрекеттерге араласуға талпындыруы мүмкін болса да, ол көбінесе газеттің артында тұрғанда үйдегі жарияланымдарды шығаратын стереотиптік әке. Сонымен қатар, ол өзінің монеталар жинағына қатты қызығушылық танытады. Лори: Лаури - жақсы мінезді, спортшы бала. Ол бейсбол, скауттар, жылқы және шайқас сияқты америкалықтардың әртүрлі қызығушылықтарын жақсы көреді. Кез келген кішкентай бала сияқты, ол анасының көпшілік алдында оған тым көп сүйіспеншілік танытуына ренжіді және ол кіші әпке-қарындастарына (олар ұжымдық түрде "балалар" деп аталады) жиі ұялуды білдіреді. Әңгімедегі басты оқиғалардың бірі Лориді көлік соққылап, жарақаттағанда болады; бұл оқиға кітаптағы комедия үшін ойнатылғанымен, бұл оқиға шын мәнінде Лоуренс Хайманмен болған. Ол оқиғаның басталуында бес, ал оқиға аяқталғанда тоғыз жаста. Ол Лориден үш жасқа кіші. Ол қиялшыл, бірақ дәстүрлі әйелдік мінез-құлықпен ерекшеленген кішкентай қыз ретінде таныстырылады. Ол өзінің қуыршақтарымен және жеті қиял қыздарымен ойнауды ұнатады. Джени жиі өзін Лоридің жиі кездесетін әдепсіздігіне ("Лори жаман болды ма? Мен жақсымын, солай емес пе? Лори жаңа жамандық жасады ма? "), екі үлкен бала жиі ата-анасының көңілін қалдыру үшін бірлесіп жұмыс істейді. Салли: Кітаптың көп бөлігінде "бала" деп аталады (басқа сәбидің болашағы оның мәртебесін алып тастағанша), Салли Дженниден үш жасқа кіші. Кейде үлкен аға-інілерімен бірге күш біріктіріп жүрсе де, Салли көбінесе "әдемі әуендер әлеміне" тән өмір сүреді деп сипатталады. Ол өте ойлы, тіпті ата-анасын таң қалдырады, және көбінесе өз жасына қарағанда өсектейді және өзін-өзі сенімді. Барри: Барри - ең кіші бала, ауруханадан жаңа келген сәби ретінде ғана көрінеді. Басқа балалар оған қысқаша құлшыныс білдіреді ("Біз сәл үлкен нәрсені ойлап таптық деп ойлаймын") оны "барлығы өскеннен кейін" аналарын жұмыспен қамтуға арналған нәрсе деп жоққа шығарады.
The Narrator: A stay at home mother who is never identified by name, she maintains the role of detached, amused observer. Despite several attempts to hire domestic help, she is invariably the only force that can make her family's gears mesh smoothly. The narrator is assumed to be Shirley Jackson herself. The Children's Father: Referred to only as "my husband", the children's father is assumed to be a representation of Jackson's own husband, Stanley Edgar Hyman (once his initials are given as S. E. H.). Although the children's father can be motivated to involve himself in such manly pursuits as shooting at stray rodents with an air gun and cheering at Laurie's Little League games, he is mostly a stereotypical hands off father who makes domestic proclamations from behind his newspaper. He is also shown to be deeply interested—nearly obsessed—with his coin collection. Laurie: A good natured, athletic little boy, Laurie enjoys a variety of typical all American pursuits including baseball, Cub Scouts, horses, and getting into scuffles. Like any small boy, he resents when his mother shows him too much affection in public, and he frequently expresses embarrassment of his younger sisters (whom he refers to collectively as "the kids"). One of the major points in the story comes when Laurie is struck by a car and injured; although this is played off for comedy in the book, this incident actually occurred with the real Laurence Hyman. He is five when the major action opens and about nine when the story ends. Jannie: She is roughly three years younger than Laurie. She is presented as an imaginative yet extremely traditionally feminine little girl who enjoys playing games of make believe with her dolls and her seven imaginary daughters. While Jannie often deliberately sets herself up as the winsome "good girl" to Laurie's more frequent naughtiness ("Was Laurie bad? I'm good, aren't I? Did Laurie do something new bad? "), the two older children often work in collusion to frustrate their parents. Sally: Referred to for much of the book as "the baby" (until the prospect of another infant usurps her status), Sally is about three years younger than Jannie. While occasionally joining forces with her older siblings, Sally is more often described as living in "a form fitting fairyland". She is highly imaginative, to the point of baffling her parents, and is often stubborn and self assured beyond her years. Barry: The youngest of the children, Barry appears only as a baby newly arrived from the hospital. The other children admire him briefly ("I guess we figured on something a little bigger") before dismissing him as something to keep their mother busy now that they "are all grown up."