Кіріспе
Римдегі Константин ваннасындағы мәрмәрден жасалған орасан зор мүсіндер. Римдегі Киринал төбесіндегі Константин ваннасының маңында ежелгі заманнан бері "Ат билеушілер" деп аталатын мәрмәрден жасалған орасан зор қос мүсін Кастор мен Полюкс. Наполеонның агенттері оларды 1797 жылғы Толентино келісімінен кейін Римнен алынған классикалық олжалардың қатарына қосуды қалады, бірақ олар жерленуге немесе өте алыс жерлерге көшуге тым үлкен болды. Олар грек тіліндегі түпнұсқалардың римдік көшірмелері. Олар Квиринальға ортағасырлық атауын берді, ол он тоғызыншы ғасырға дейін сақталды. Олардың қаталдықтары, әсіресе жылқылардың күш-қуаты ерекше бағаланады. Квиринальдағы Колоссилер - билік басындағы биліктің бұл тақырыбының алғашқы көрнекілері, ол XVII ғасырдан бері Марли ле Ройден Санкт-Петербургке дейінгі қуатты меценаттарға тартымды болды. Бұл үлкен мүсіндер ортағасырлық паломшылар үшін "Mirabilia Urbis Romae" атты жолдамада жазылған. Олардың қираған негіздерінде әлі күнге дейін OPUS FIDIÆ және OPUS PRAXITELIS жазулары бар, бұл үмітті атрибуциялар ежелгі дәуірден басталған болуы керек (Haskell and Penny 1981, p 136). Мирабилияда бұл "Тиберийдің тұсында Римге келген екі көрушінің есімдері екені" және олардың "әлемнің әміршілері әлі де адал патшаның үстінде мінбеген аттар сияқты екені" туралы "ақиқатты" айту үшін "жалаңаш келгені" жазылған. Бұл - Доменико Фонтананың тағы бір инженерлік жетістігі, ол Сан-Пьетро алаңында орналасқан обелискті көшіріп, қайта тұрғызып қойған. 1783 жылы олар бұрыштап орнатылды, олардың арасында Аугуст кесенесінен табылған обелиск орнатылды. (Қазіргі граниттен жасалған бассейн, Рим форумында малды суаруға арналған, 1818 жылы олардың арасында орнатылды.) Олардың тақырыбының Александр мен Буцефал ретінде түсіндірілуін 1558 жылы Онофрио Панвинио ұсынды, ол Константин оларды Александриядан алып тастады деп болжады, онда олар қаланың негізін қалаушының таныс аңызына сілтеме жасады. Бұл олардың Диоскури ретінде танылуына танымал балама болды. Халықтық нұсқаулар ұзақ уақыт бойы қайталаған оқиғаға сәйкес, оларды Фидий мен Праксител атақ үшін бәсекелескен, бұл екеуі Александрдан бұрын болған.
The colossal pair of marble "Horse Tamers"—often identified as Castor and Pollux—have stood since antiquity near the site of the Baths of Constantine on the Quirinal Hill, Rome. Napoleon's agents wanted to include them among the classical booty removed from Rome after the 1797 Treaty of Tolentino, but they were too large to be buried or to be moved very far. They are fourth century Roman copies of Greek originals. They gave to the Quirinal its medieval name , which lingered into the nineteenth century. Their coarseness has been noted, while the vigor—notably that of the horses—has been admired. The Colossi of the Quirinal are the original exponents of this theme of dominating power, which has appealed to powerful patrons since the seventeenth century, from Marly le Roi to Saint Petersburg. The huge sculptures were noted in the medieval guidebook for pilgrims, Mirabilia Urbis Romae. Their ruinous bases still bore inscriptions OPUS FIDIÆ and OPUS PRAXITELIS, hopeful attributions that must have dated from Late Antiquity (Haskell and Penny 1981, p 136). The Mirabilia confidently reported that these were "the names of two seers who had arrived in Rome under Tiberius, naked, to tell the 'bare truth' that the princes of the world were like horses which had not yet been mounted by a true king." and set on new pedestals flanking a fountain, another engineering triumph for Domenico Fontana, who had moved and re erected the obelisk in Piazza San Pietro. In 1783 86 they were re set at an angle, and an obelisk, which had recently been found at the Mausoleum of Augustus, was re erected between them. (The present granite basin, which had served for watering cattle in the Roman Forum was set between them in 1818.) An interpretation of their subject as Alexander and Bucephalus was proposed in 1558 by Onofrio Panvinio, who suggested that Constantine had removed them from Alexandria, where they would have referred to the familiar legend of the city's founder. This became a popular alternative to their identification as the Dioscuri. According to a story long repeated by popular guides, they were created by Phidias and Praxiteles competing for fame, despite these two long preceding Alexander.
Басқа жұмыстар
1560 жылы мармордан атпен бірге салынған тағы бір үлкен мүсіндер ашылып, Капидольльге кіреберісінің екі жағына орнатылды. Жылқыны бағындырушылардың атақтылығы оларды төменгі табиғаттың жоғары табиғаттың билігі иконографиялық жағынан қажет болған басқа жағдайларда да ұсынды. Марли Ле Корольдегі Людовик XV үшін Гийом Кустоу Аға жасаған Марли жылқылары Француз революциясы кезінде Парижде жеңіске жетіп, Елисей алаңының кіреберісінде орналасты. 1640 жылдары Луврдің кіреберісінде қола репликалар орналастырылды: мақсат үшін қалыптар алынды, бірақ жоба құлдырап кетті. Пауло Трискорния Санкт-Петербургтегі Манежге (патшалық күзетшілердің ат үстіндегі мектебі) кіреберісіндегі топтардың алғашқы толық масштабтағы көшірмелері болған сияқты" (Хаскелл мен Пенни 139). Батырлық жалаңаштардың мәртебесі неоклассицизмнің антикалық дәстүріне жаңа тәсілмен көтерілді: сэр Ричард Уэстмакоттке Веллингтон герцогына құрмет көрсету үшін "Фидий" фигурасының толық көлемді қоласын құю тапсырылды; ол Хайд Парк бұрышында темір герцогтың Лондондағы резиденциясы Апсли үйіне қарама-қарсы тұрды, онда кейбір француздар бұл герцогтың өзі деп ойлады. Кристиан Фридрих Тиек фигуралардың көшірмелерін құйма темірден Карл Фридрих Шинкельдің Берлиндегі Альтес мұражайының басына орналастырды. Санкт-Петербургтегі Аничков көпірінде Барон Петер Клодт фон Ургенсбургтің төрт қоладан жасалған Ат бауыры мүсіні бар (сурет, сол жақта). Бруклиндегі Prospect Park-та, Ocean Parkway ("Park Circle") кіреберісінде Фредерик МакМоннистің қоладан жасалған Ат билеуші мүсіндерінің жұбы (1899) тұр. Жаңадан біріктірілген Нью-Йорк қаласы Лонг-Айленд пейзажына таралған кезде орнатылған.