Кіріспе

Римдегі Константин ваннасындағы мәрмәрден жасалған орасан зор мүсіндер. Римдегі Киринал төбесіндегі Константин ваннасының маңында ежелгі заманнан бері "Ат билеушілер" деп аталатын мәрмәрден жасалған орасан зор қос мүсін Кастор мен Полюкс. Наполеонның агенттері оларды 1797 жылғы Толентино келісімінен кейін Римнен алынған классикалық олжалардың қатарына қосуды қалады, бірақ олар жерленуге немесе өте алыс жерлерге көшуге тым үлкен болды. Олар грек тіліндегі түпнұсқалардың римдік көшірмелері. Олар Квиринальға ортағасырлық атауын берді, ол он тоғызыншы ғасырға дейін сақталды. Олардың қаталдықтары, әсіресе жылқылардың күш-қуаты ерекше бағаланады. Квиринальдағы Колоссилер - билік басындағы биліктің бұл тақырыбының алғашқы көрнекілері, ол XVII ғасырдан бері Марли ле Ройден Санкт-Петербургке дейінгі қуатты меценаттарға тартымды болды. Бұл үлкен мүсіндер ортағасырлық паломшылар үшін "Mirabilia Urbis Romae" атты жолдамада жазылған. Олардың қираған негіздерінде әлі күнге дейін OPUS FIDIÆ және OPUS PRAXITELIS жазулары бар, бұл үмітті атрибуциялар ежелгі дәуірден басталған болуы керек (Haskell and Penny 1981, p 136). Мирабилияда бұл "Тиберийдің тұсында Римге келген екі көрушінің есімдері екені" және олардың "әлемнің әміршілері әлі де адал патшаның үстінде мінбеген аттар сияқты екені" туралы "ақиқатты" айту үшін "жалаңаш келгені" жазылған. Бұл - Доменико Фонтананың тағы бір инженерлік жетістігі, ол Сан-Пьетро алаңында орналасқан обелискті көшіріп, қайта тұрғызып қойған. 1783 жылы олар бұрыштап орнатылды, олардың арасында Аугуст кесенесінен табылған обелиск орнатылды. (Қазіргі граниттен жасалған бассейн, Рим форумында малды суаруға арналған, 1818 жылы олардың арасында орнатылды.) Олардың тақырыбының Александр мен Буцефал ретінде түсіндірілуін 1558 жылы Онофрио Панвинио ұсынды, ол Константин оларды Александриядан алып тастады деп болжады, онда олар қаланың негізін қалаушының таныс аңызына сілтеме жасады. Бұл олардың Диоскури ретінде танылуына танымал балама болды. Халықтық нұсқаулар ұзақ уақыт бойы қайталаған оқиғаға сәйкес, оларды Фидий мен Праксител атақ үшін бәсекелескен, бұл екеуі Александрдан бұрын болған.

Басқа жұмыстар

1560 жылы мармордан атпен бірге салынған тағы бір үлкен мүсіндер ашылып, Капидольльге кіреберісінің екі жағына орнатылды. Жылқыны бағындырушылардың атақтылығы оларды төменгі табиғаттың жоғары табиғаттың билігі иконографиялық жағынан қажет болған басқа жағдайларда да ұсынды. Марли Ле Корольдегі Людовик XV үшін Гийом Кустоу Аға жасаған Марли жылқылары Француз революциясы кезінде Парижде жеңіске жетіп, Елисей алаңының кіреберісінде орналасты. 1640 жылдары Луврдің кіреберісінде қола репликалар орналастырылды: мақсат үшін қалыптар алынды, бірақ жоба құлдырап кетті. Пауло Трискорния Санкт-Петербургтегі Манежге (патшалық күзетшілердің ат үстіндегі мектебі) кіреберісіндегі топтардың алғашқы толық масштабтағы көшірмелері болған сияқты" (Хаскелл мен Пенни 139). Батырлық жалаңаштардың мәртебесі неоклассицизмнің антикалық дәстүріне жаңа тәсілмен көтерілді: сэр Ричард Уэстмакоттке Веллингтон герцогына құрмет көрсету үшін "Фидий" фигурасының толық көлемді қоласын құю тапсырылды; ол Хайд Парк бұрышында темір герцогтың Лондондағы резиденциясы Апсли үйіне қарама-қарсы тұрды, онда кейбір француздар бұл герцогтың өзі деп ойлады. Кристиан Фридрих Тиек фигуралардың көшірмелерін құйма темірден Карл Фридрих Шинкельдің Берлиндегі Альтес мұражайының басына орналастырды. Санкт-Петербургтегі Аничков көпірінде Барон Петер Клодт фон Ургенсбургтің төрт қоладан жасалған Ат бауыры мүсіні бар (сурет, сол жақта). Бруклиндегі Prospect Park-та, Ocean Parkway ("Park Circle") кіреберісінде Фредерик МакМоннистің қоладан жасалған Ат билеуші мүсіндерінің жұбы (1899) тұр. Жаңадан біріктірілген Нью-Йорк қаласы Лонг-Айленд пейзажына таралған кезде орнатылған.