Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Акродиния - сынаптан уланудан болатын медициналық жағдай. Қол мен аяқтардың ауырсынуы мен қара-қызғылт түсті түсі өзгеруі сынапқа әсер ету немесе жұтудан болады. Бұл ауруды қызыл ауру деп атаған (осы симптомдарға байланысты), бірақ ол тек сынаптан улану деп танылғанға дейін. Акродиния сөзі ακρος - аяқ немесе аяқ, οδυνη - ауырсыну деген сөзден алынған. Осылайша, ол (қате) науқастың қолы немесе аяғы ауырғанын көрсету үшін қолданылуы мүмкін. Бұл жағдай басқа да атаулармен белгілі, соның ішінде гидраргирия, меркуриализм, эритредема, эритредема полиневропатиясы, Бильдербек, Селтер, Свифт және Свифт-Фир аурулары.
Acrodynia is a medical condition which occurs due to mercury poisoning. The condition of pain and dusky pink discoloration in the hands and feet is due to exposure or ingesting of mercury. It was known as Pink Disease (due to these symptoms) before it was accepted that it was just mercury poisoning. The word acrodynia is derived from the ακρος, which means end or extremity, and οδυνη, which means pain. As such, it might be (erroneously) used to indicate that a patient has pain in the hands or feet. The condition is known by various other names including hydrargyria, mercurialism, erythredema, erythredema polyneuropathy, Bilderbeck's, Selter's, Swift's and Swift Feer disease.
Симптомдар мен белгілер
Перифериялық нейропатиядан (парестезия немесе қышу, күйіп кету немесе ауырсыну) және түс ауысудан басқа, ісіктер (эдема) және десквамация болуы мүмкін. Жибек катехоламиндердің ыдырау жолын бұғаттағандықтан, эпинефриннің артық болуынан қатты терлеу (диафора), тахикардия, сілекей шығару және қан қысымының жоғарылауы болады. Жибек S аденозил метионинді, катехоламиннің катаклизмі үшін қажет, катехол метил трансфераза арқылы инактивациялайды. Ауру балаларда бет- бет пен мұрынның қызуы, еріннің қызуы (эригема), шаштың, тістер мен тырнақтардың түсіп кетуі, өткінші қабынулар, гипотония және фотофобия болуы мүмкін. Басқа симптомдарға бүйрек қызметінің бұзылуы (мысалы, Фанкони синдромы) немесе нейропсихиатриялық симптомдар (эмоционалдық лабильділік, есте сақтау қабілетінің бұзылуы, ұйқысыздық) жатады. Осылайша, клиникалық көрінісі феохромоцитома немесе Кавасаки ауруына ұқсауы мүмкін. Бірнеше дәлел бар, сол сынаптан улану Янг синдромына (бронхоэктазиясы бар және сперматозоид саны аз еркектерде) бейімделуі мүмкін.
Besides peripheral neuropathy (presenting as paresthesia or itching, burning or pain) and discoloration, swelling (edema) and desquamation may occur. Since mercury blocks the degradation pathway of catecholamines, epinephrine excess causes profuse sweating (diaphora), tachycardia, salivation and elevated blood pressure. Mercury is suggested to inactivate S adenosyl methionine, which is necessary for catecholamine catabolism by catechol o methyl transferase. Affected children may show red cheeks and nose, red (erythematous) lips, loss of hair, teeth, and nails, transient rashes, hypotonia and photophobia. Other symptoms may include kidney dysfunction (e. g. Fanconi syndrome) or neuropsychiatric symptoms (emotional lability, memory impairment, insomnia). Thus, the clinical presentation may resemble pheochromocytoma or Kawasaki disease. There is some evidence that the same mercury poisoning may predispose to Young's syndrome (men with bronchiectasis and low sperm count).
Себептер
Каломель сияқты сынап қосылыстары әртүрлі медициналық мақсаттарда: слабитель, диуретик, антисептик немесе сифилис, тиф және сары қызылшаға қарсы микробқа қарсы дәрі ретінде қолданылған. 1940 жылдары сынап токсикологиялық әсері анықталғанға дейін тіс ұнтақтары сынаптан уланудың кең таралған көзі болды. Алайда, сынаппен улану және акродиния әлі күнге дейін бар. Қазіргі кездегі сынаппен уланудың себептері - сынған термометрлер.
Mercury compounds like calomel were historically used for various medical purposes: as laxatives, diuretics, antiseptics or antimicrobial drugs for syphilis, typhus and yellow fever. Teething powders were a widespread source of mercury poisoning until the recognition of mercury toxicity in the 1940s. However, mercury poisoning and acrodynia still exist today. Modern sources of mercury intoxication include broken thermometers.
Диагностика
Емдеудің мақсаты - қоздырғышты жою. Ауруды емдеуде сұйықтық пен электролит шығынын түзету және кез келген тамақтану теңгерімсіздігін түзету (витаминге бай диета, В витамин кешені) өте маңызды. Келаттаушы препарат мезо 2, 3 димеркаптосукцин қышқылының емдеудің артықшылықты әдісі екені дәлелденді. Ол эритроциттер мен гепатоциттерге метилжидiң алынуын мүлдем болдырмауға мүмкiндiк бередi. Бұрын димеркапрол (британдық антилевизит; 2,3 димер каптол пропанолы) және D пеницилламин ең танымал емдеу әдістері болды. Динатрий эдетаты (Versene) де қолданылды. Динатрий эдетат пен британдық антилевизит сенімді болып табылмады. Британдық антилевизиттің орталық жүйке жүйесіндегі концентрациясын көтеретіндігі және токсикологиялық әсерін күшейтетіндігі анықталды. N ацетилпеницилламинді сынаптан туындаған нейропатия мен созылмалы улануы бар науқастарға сәтті қолданған, бірақ мұндай мақсаттар үшін рұқсат етілмеген. Оның жағымсыз әсер ету профилі мезо-2,3 димеркаптосукцин қышқылынан төмен. Перитонеалдық диализ және плазма алмасу да пайдалы болуы мүмкін. Толазолин (присколин) симпатикалық белсенділіктің жоғары болуын симптомдық түрде жеңілдетеді. Милиарлық рубраға тез әкелуі мүмкін гипергидроз кезінде антибиотиктер қажет. Бұл бактериялық екінші инфекцияға дейін тез өршіп, ісік түзуге бейім болуы мүмкін.
Removal of the inciting agent is the goal of treatment. Correcting fluid and electrolyte losses and rectifying any nutritional imbalances (vitamin rich diets, vitamin B complex) are of utmost importance in the treatment of the disease. The chelating agent meso 2,3 dimercaptosuccinic acid has been shown to be the preferred treatment modality. It can almost completely prevent methylmercury uptake by erythrocytes and hepatocytes. In the past, dimercaprol (British antilewisite; 2,3 dimer capto l propanol) and D penicillamine were the most popular treatment modalities. Disodium edetate (Versene) was also used. Neither disodium edetate nor British antilewisite has proven reliable. British antilewisite has now been shown to increase CNS levels and exacerbate toxicity. N acetyl penicillamine has been successfully given to patients with mercury induced neuropathies and chronic toxicity, although it is not approved for such uses. It has a less favorable adverse effect profile than meso 2,3 dimercaptosuccinic acid. Hemodialysis with and without the addition of L cysteine as a chelating agent has been used in some patients experiencing acute kidney injury from mercury toxicity. Peritoneal dialysis and plasma exchange also may be of benefit. Tolazoline (Priscoline) has been shown to offer symptomatic relief from sympathetic overactivity. Antibiotics are necessary when massive hyperhidrosis, which may rapidly lead to miliaria rubra, is present. This can easily progress to bacterial secondary infection with a tendency for ulcerating pyoderma.