Кіріспе
Неміс интернисі (1841-1905) Карл Вильгельм Герман Нотнагель (28 қыркүйек 1841 7 шілде 1905) - неміс интернисі, Олт-Лиецгеорикеде (Старе-Лисогорки), Бранденбургтің Неймарк қаласында, Бранденбургтің Неймарк қаласында, Бэрвальдеге жақын жерде туған.
Carl Wilhelm Hermann Nothnagel (28 September 1841 – 7 July 1905) was a German internist born in Alt Lietzegöricke (Stare Łysogórki), near Bärwalde in der Neumark (Mieszkowice), Neumark, Brandenburg.
Мансап
Фармацевт ұлы, 1858 жылдан 1863 жылға дейін Нотнагель Берлиндегі университетте Людвиг Траубе (1818-1876) және Рудольф Вирхов (1821-1902) ұстаздық етті. 1865-1868 жылдары Кенигсберг университетінде Эрнст Виктор фон Лейденнің (1832-1910) көмекшісі болды. 1866 жылы ол ішкі медицина бойынша біліктілік алды. 1868 жылдан 1870 жылға дейін ол Берлинде әскери дәрігер және оқытушы болып жұмыс істеді, кейіннен Бреслауда (1870-72) сол рөлдерде қызмет етті. 1872 жылы Фрайбургке көшіп келіп, 1874 жылы Йенадағы медициналық клиникада профессор болып тағайындалды. 1882 жылдан 1905 жылы қайтыс болғанға дейін Венадағы университет клиникасында профессор болды. Оның ең танымал шәкірттерінің бірі Константин фон Экономо (18761931) болды. 1879 жылы ол Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina мүшесі болды. 1876 жылы ол атриалдық фибрилляциямен байланысты қалыпсыз импульсті сипаттады. Ол кезде ол бұл табылғанды "делирий кордис" деп атаған. "Нотнагель синдромы" оның есімімен аталған, бұл аурудың ерекшелігі - ипсилатеральды окуломоторлық шалдық және контралатеральды церебеллалық атаксия. Ол Венада қайтыс болды. Ол Мацлейнсдорф протестанттық зиратында (жоғарғы ортаңғы күмбез, No. 109) деген сөздермен толықтырылсын. 1922 жылы медицина тарихшысы Макс Нойбургер "Герман Нотнагель, неміс клиниктерінің өмірі мен жұмысы" деген атпен оның өмірбаянын жариялады.
Жарияланған еңбектер
Басқа дәрігерлермен бірлесіп, Нотнагель "Specielle Pathologie und Therapie" атты 24 томдық медицинаның толық нұсқасын шығарды. Бұл еңбектің алдыңғы басылымдарын Рудольф Вирхов (1854 - 1876 жылдар) және Хьюго Вильгельм фон Цимссен (1875 - 1885 жылдар) "Handbuch der speciellen Pathologie und Therapie" деп шығарған. "Арсенал" нұсқаулығы. 1870 жыл. (Дигиталды 4-шы басылым 1880 жылдан бастап Университет және Дюссельдорф мемлекеттік кітапханасы); Майкл Джозеф Россбахпен, 3-ші басылымнан бастап. Эпилепсиялық шабуыл туралы. (Ричард фон Волкманның клиникалық баяндамалар жинағында), 1872 Über die Diagnose und Aetiologie der einseitigen Lungenschrumpfung. (Волкманның "Клиникалық баяндамалар жинағында" 1874 ж. Неврит диагностикалық және патологиялық қатынаста. (Волкманның клиникалық баяндамалар жинағында), 1876. Анемия және гиперэмия, қан кету және мидың әлсіреуі. Эпилепсия. (Зимссеннің "Маңызды патология және терапия" кітабында). Топиш диагностикалық ми аурулары. Клиникалық зерттеу. 1879 жыл. Ішек қуысының симптомдары. (Волкманның клиникалық баяндамалар жинағында), 1881 ж. Ішек физиологиясы мен патологиясына арналған үлестер. 1884 жылы. Ми ауруларының диагностикасы туралы баяндамалар. 1887 жылы. Патология мен терапияның ерекшелігі. 1894-1905, 24 томдық. Ішек пен перитонеум аурулары" (Зиемсеннің "Маңызды патология және терапия" кітабында).
Über die Diagnose und Aetiologie der einseitigen Lungenschrumpfung. (in Volkmann's Sammlung klinischer Vorträge, 1874. Über Neuritis in diagnostischer und pathologischer Beziehung. (in Volkmann's Sammlung klinischer Vorträge), 1876. Anämie und Hyperämie, Blutungen und Erweichungen des Gehirns. Epilepsie. (in Ziemssen's Handbuch der speciellen Pathologie und Therapie). Tophische Diagnostik der Gehirnkrankheiten. Eine klinische Studie. 1879. Die Symptomatologie der Darmgeschwüre. (in Volkmann's Sammlung klinischer Vorträge), 1881. Beiträge zur Physiologie und Pathologie des Darms. 1884. Vorträge über die Diagnose bei den Gehirnkrankheiten. 1887. Specielle Pathologie und Therapie. 1894–1905, 24 volumes. Die Erkrankungen des Darms und des Peritoneum''. (in Ziemmsen's Handbuch der speciellen Pathologie und Therapie).