Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вольпанолық Вильгельм (итальянша: Guglielmo da Volpiano; французша: Guillaume de Volpiano, сондай-ақ Дижон, Сент-Бениньюс немесе Фэкамп; маусым/шілде 962 1 қаңтар 1031) - Солтүстік Италияның монастырлық реформаторы, композиторы және Бургундия, Италия және Нормандиядағы көптеген аббатханалардың негізін қалаушы абысы.
Saint William of Volpiano (Italian: Guglielmo da Volpiano; French: Guillaume de Volpiano, also of Dijon, of Saint Benignus, or of Fécamp; June/July 962 – 1 January 1031) was a Northern Italian monastic reformer, composer, and founding abbot of numerous abbeys in Burgundy, Italy and Normandy.
Өмір және мансап
Ол туралы көп мәлімет жоқ. Негізгі дереккөз - Вита монахы Рауль Глабер, Уильямды ертіп жүрген және кейде өз ұстазын бәсекелес ретінде, сонымен қатар оның хроникашы ретінде жұмысын көтермелеген ұстаз ретінде қараған. Вильгельм Сан-Джулио аралында, Орта көлі, Новара, Пьемонт аралында туған. Ол граф Роберт Вольпианоның ұлы, ол император Оттонның цитадельге шабуыл жасауы кезінде дүниеге келді. Шабуыл сәтті болғандықтан, Отто граф Роберт ұлының демеушісі және қамқоршысы болды. Граф Роберттің төртінші ұлы, 969 жылы жеті жасында Верчеллидегі Локадиодағы бенедиктин абатханасында білім ала бастады. Ол осы аббатханада монах болды. 987 жылы ол Клуни абатханасында мажоль әулиеге монах болды. Реформаға құлшыныс танытқан Мажолус Ронда өзенінің бойындағы Сен-Сернин аббатлығын қайта ұйымдастырды. Вильгельм 990 жылы діни қызметке тағайындалды және Дижонның әулие Бенигнге арналған Дижондағы Сент-Бенигн аббатшылығының иесі болды. Вильгельмнің басшылығымен және Клюниан реформасына деген құлшынысымен Сент-Бениньон рухани, білім және мәдениет орталығы болды. Сонымен қатар ол Бургундия, Лотарингия, Нормандия және Солтүстік Италиядағы тағы қырық монастырьдың бас үйі болды. 1001 жылы Рихард II оны Нормандия герцогтарының сарайы болған және жерленген жерді таңдаған Фэкамп (қазіргі Сена теңіз департаменті) шіркеуін қайта құруға шақырды. Вильгельмге (қайта) салуды қадағалау және Нормандияда бірнеше аббатханаларды (Берне және Мон-Сен-Мишель) құру керек болды. 1015 жылы ол Джумиеж аббатшылығының иесі болды. Ол 11 ғасырда Мон-Сен-Мишельдің құрылыс мердігері болып таңдалды. Ол аббатхананың роман стиліне тән шіркеуін жобалап, трансепті таудың басына батыл орналастырды. Бұл салмақты өтеуге жер астындағы көптеген склептер мен шіркеулер салынды. Бұл ғимараттар бүгінгі күні көруге болатын жоғарыға қарай тіреліп салынған. Ол сондай-ақ Сен-Жермен-де-Пру абатлығын қайта салды. Вильгельм Фекамп қаласында табиғи себептерден қайтыс болды.
Not much is known about him. The main source is a Vita of the monk Raoul Glaber, a novice who accompanied William and who sometimes regarded his master as a rival, but also as a mentor who encouraged his work as a chronicler. William was born on the family citadel on the island of San Giulio, Lake Orta, Novara, Piedmont. The son of Count Robert of Volpiano, he was born during an assault on the citadel by the Emperor Otto. The assault being successful, Otto became the sponsor and patron of Count Robert's son. The fourth son of Count Robert, in 969, at the age of seven, he began his education at the Benedictine abbey at Locadio, Vercelli. He became a monk at this abbey. In 987, he became a monk at the Abbey of Cluny under Saint Majolus. Zealous for reform, Saint Majolus had reorganized Saint Sernin Abbey on the Rhône River. William was ordained in 990 and served as abbot of Saint Benignus' Abbey at Dijon, dedicated to Saint Benignus of Dijon. Under William's direction, and his zeal for the Cluniac reform, St. Benignus' became a centre of spirituality, education, and culture. It also became the mother house of some forty other monasteries in Burgundy, Lorraine, Normandy, and northern Italy. In 1001, he was called to rebuild the destructed Abbey of Fécamp (present day department of Seine Maritime) by Richard II, where the Dukes of Normandy had their palace and had chosen to be buried. William had to supervise the (re)construction and to found several abbeys in Normandy (Bernay, and Mont Saint Michel). In 1015 he became abbot of Jumièges Abbey. He was chosen as building contractor for Mont Saint Michel in the 11th century. He designed the Romanesque church of the abbey, daringly placing the transept crossing at the top of the mount. Many underground crypts and chapels had to be built to compensate for this weight. These formed the basis for the supportive upward structure that can be seen today. He also rebuilt the Abbey of Saint Germain des Prés. William died of natural causes at Fécamp.