Кіріспе
Ортағасырлық сауда ғимараты Ипрес қаласында, Бельгия Киім залы (Lakenhal немесе Lakenhalle) - бұл ортағасырлық сауда ғимараты, Ипрес қаласында, Бельгияда орналасқан үлкен киім залы. Бастапқы құрылымы негізінен 1200 және 1304 жылдар аралығында готика стилімен тұрғызылды. Ол орта ғасырдағы ең ірі сауда ғимараттарының бірі болды, ол фламандтық қаланың гүлденген мата өнеркәсібі үшін басты нарық және қойма ретінде қызмет етті. Ол ортағасырлық сауда қаласының маңыздылығы мен байлығын еске салады. Бірінші дүниежүзілік соғыста артиллерия атысы Ипрді қиратқаннан кейін зал қираған күйде қалды. 1933-1967 жылдар аралығында архитекторлар Ж. Куманс пен П. А. Пауэлс басшылығымен соғыстан бұрынғы күйіне қайта құрылды. Қазіргі уақытта бұл ғимаратта In Flanders Fields мұражайы орналасқан. 1999 жылы Бельгия мен Франциядағы Бел Бел Белдерінің бөлігі ретінде ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілген. Бұл олардың ерекше сәулетінің, азаматтық бостандықтарды алға жылжытудағы рөлінің және діни емес, азаматтық ықпалының мойындалуы.
The Cloth Hall (Lakenhal or Lakenhalle) is a large cloth hall, a medieval commercial building, in Ypres, Belgium. The original structure was erected mainly between 1200 and 1304, in the Gothic style. It was one of the largest commercial buildings of the Middle Ages, when it served as the main market and warehouse for the Flemish city's prosperous cloth industry. At in breadth, with a high belfry tower, it recalls the importance and wealth of the medieval trade city. The hall lay in ruins after artillery fire devastated Ypres in World War I. Between 1933 and 1967, it was meticulously reconstructed to its prewar condition, under the guidance of architects J. Coomans and P. A. Pauwels. The building now houses the In Flanders Fields Museum. In 1999, it was inscribed on the UNESCO World Heritage List as part of the Belfries of Belgium and France site, in recognition of their unique architecture, role in the advancement of civil liberties, and their civic, not religious, influence.
Ортағасырлық құрылым
Алғашқы Киіз үй 1200 - 1304 жылдар аралығында салынған. Қонақ үйдің құрылысы 1200 жылы, ал базар залы 1230 жылы басталды. 1304 жылы ансамбль аяқталды. Ғимараттың көп бөлігі 13 ғасырдың ортасында бір мезгілде салынғандықтан, ғимараттың тұтастай алғанда, сол кездегі ең таза готика дәстүрінде, бір жобаның жемісі болып табылатын өте біртекті стильді ұсынады. Бұл Альп тауларының солтүстігіндегі ең көне қалалық ескерткіштердің бірі, сонымен қатар орта ғасырдағы ең ірі коммерциялық ғимараттардың бірі. Кейінгі кезеңдердегі қаланың құлдырауы алғашқы ғимараттың көп бөлігін сақтауға мүмкіндік берді, ол Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін өте жақсы сақталған, өйткені одан кейін ешқандай кеңейтуді немесе өте маңызды өзгертулерді қажет етпеді, басқа стильде қайта құруды қажет етпеді.
Жою және қайта құру
Киіз үйі Бірінші дүниежүзілік соғыста толығымен жойылып, соғыстан кейін қайта салынған. Әуесқойлар мен сарапшылардың арасындағы дау-дамайлар жандандырған ұзақ талқылаулардан кейін архитекторлар, оның ішінде Жюль Куманс, соғыстан бұрын және соғыс кезінде жүргізілген зерттеулерге негізделген ғимараттың адал және қатаң қалпына келтіруін таңдады. Киіз үйді қайта салу басталғанда, артқы жағында орналасқан Сент-Мартин соборының қайта құрылысы аяқталды. Қазіргі залы соғыс алдындағы ортағасырлық ғимараттың нақты көшірмесі болып табылады. Алайда ескерткіштің кейбір бөліктері әлі де түпнұсқа, әсіресе батыс бөлігінде және қоңырау шалу мұнарасының түбінде. Қираған үйінділер мен үйінділерден табылған қайта қолдануға болатын ескі элементтердің көпшілігі ескерткішке қайта қосылды және олар жоғалған элементтердің үлгісі ретінде қызмет етті. Қайта құру жұмыстары 1967 жылы аяқталды.
Ғимарат
Ғимараттың алдыңғы жағында қатарынан биік, тік аркалар орналасқан, олар терезелер мен соқыр нишаларды кезектесіп қоршап тұрады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын нишаларда тарихи тұлғалардың, Фландрия графтары мен графстволарының өмірлік өлшемімен орнатылған мүсіндері болған. Қапталдағы қанаттардың нишалары қазір негізінен бос, бірақ ортасында ғимараттың аңызға айналған негізін қалаушылар Фландрия графы Бальдуин IX және Шампандық Марияның мүсіндері бар; және король Альберт I және королева Елизавета, оның билігі кезінде қайта құру басталды. Осы екі жұптың арасында, орталық аркалық кіреберіс немесе Донкерпоорттың үстіне, Тюйннің біздің әйелінің мүсіні орналасқан. Төрт мұнара мен мұнараның үстінде 49 қоңырау салынған биылғы қоңыраулы сарай орналасқан. Сырдың үстіндегі бағанадан алтын түсті айдаһар қалаға қарап тұр. Мұнарадан айналадағы аумаққа кеңінен көз жеткізіледі, ол ғасырлар бұрын күзет мұнарасы ретінде қолданылған. Сонымен қатар мұнда қала мұрағаты, қазына, қару-жарақ қоймасы және түрме орналасқан. Бұрынғы заманда мысықтарды да белгісіз себептермен сарайдан лақтырып тастаған. Бір теория бойынша, мысықтар қандай да бір жолмен қара сиқырмен байланысты болған. Басқа бір теория бойынша, мысықтарды тышқаннан қорғау үшін мысықтарды ұстаған, бірақ жыл сайынғы мысықтардың артықшылығымен қандай да бір жолмен күресу керек еді. Бүгінде бір ертегіш бұл оқиғаның құрметіне үш жылда бір рет өткізілетін мысық парад кезінде мұнарадан құмшалған ойыншық мысықтарды лақтырып тастайды. Бұрын Киім залына Иперли су жолы арқылы қайықпен жетуге болатын, ал қазір ол жабық. Бір кезде жүн мен мата сатылған кең жерүсті залдар қазір көрмелер мен туристік ақпарат үшін пайдаланылады; бұрынғы қойма болған екінші қабатта қазір Ұлы соғыстың тарихына арналған "Фландрия далалары" мұражайы орналасқан, сонымен қатар Бірінші дүниежүзілік соғыс зерттеу орталығы орналасқан. Музей арқылы келушілер қоңырау шалу мұнарасына кіре алады. Ғимараттың шығыс бетінде реенессанстық стиліне ие Нейверк тұр, оның реенессанстық стилі негізгі ғимараттың готикасымен айтарлықтай қарама-қайшы келеді. 1619 және 1622 жылдар аралығында салынған және соғыстан кейін қайта салынған бұл қосымша қазір қала әкімдігі болып табылады.
Халықаралық маңызы
Шотландиялық суретші Джеймс Керр Лоусонның 1918 жылы қираған кездегі Киім залының суреті, Канаданың Соғыс мемориалдары қорының соғыстан кейін жоспарланған Бірінші дүниежүзілік соғыс мемориалдық ғимаратының бір бөлігі үшін тапсырған 1000-нан астам өнер туындысының бірі болды. Алайда, ескерткіш ғимараты ақырында Оттавадағы Парламент төбесінің қарама-қарсы жағында Конфедерация алаңының ортасында мемориалдық cenotaph пайдасына жойылды. Киіз үйдің суреті және тапсырыс бойынша жасалған тағы жеті сурет 1921 жылы жаңадан салынған парламенттің Орталық блогының Сенаттық палатасына ілінеді және ол күні бүгінге дейін сонда тұр. Британдық Радж кезінде Үндістанның Бенгал президенттігінде Калькутта қаласында (қазіргі Колката) 1862 жылы 1 шілдеде құрылған Калькутта жоғары сотының ғимаратының дизайны Ипрес мата залынан, 1870 жылы Сэр Джордж Гилберт Скотттің Глазго университетінің жаңа бас ғимаратының дизайнынан және Суррейдегі Вирджиния Уотердегі Холлоуэй санаторийінің дизайнынан шықты.