Кіріспе

Жасыл жеміс-жидек, көктеп шыққаннан кейін көп ұзамай жиналады Микрожасыл жеміс-жидек - көктеп шыққаннан кейін ғана жиналатын көкөніс (көкпектермен немесе сабақтармен шатастырмау керек). Олар көрнекті, дәмді және текстуралық жақсарту ретінде қолданылады. Микрожасыл жемістер тамаққа тәттілік пен дәмділік қосу үшін қолданылады. Микрожасыл жеміс "бала жасыл жемістерінен" кішірек, өйткені олар өсімдік жетіліп, бірнеше жапырақ шығарғаннан кейін емес, өсіп шыққаннан кейін көп ұзамай жиналады. Олар салат, шұбат, бутерброд және тағамға арналады. Кейбір рецептерде олар гарнитура ретінде, ал басқалары негізгі ингредиент ретінде қолданылады. Жасыл жеміс - көкөністердің әртүрлі түрлерін, шөптерді немесе басқа да өсімдіктерді алады. Олардың көлемі , оның ішінде сабағы мен жапырақтары. Орақ кезінде сабағы топырақ деңгейінен жоғары кетеді. Микрожасыл желектерде толық дамыған котиледон жапырақтары және әдетте, бір жұп шағын, ішінара дамыған шынайы жапырақтары болады.

Тарих

Микрогриндер 1980 жылдары Сан-Францискода аспазшылардың мәзірінде пайда бола бастады. Бидай, шатырша, көптеген шөптер сияқты баяу өсетін микрожасыл өсімдіктер жинауға жарамды мөлшерге жету үшін 16-25 күн қажет болуы мүмкін. Бейби-гриндер мен микрогриндер де заңдық анықтамасы жоқ. "Балалар жасыл" және "микрожасыл" терминдері олардың тиісті санаттарын сипаттау үшін қолданылатын маркетингтік терминдер. Өскіндер - өскінді тұқымдар және оларды, әдетте, тұтас өсімдік ретінде (тамыр, тұқым және шыбық) тұтынады. Бадам, құмшеңке, арахис сияқты өсімдіктердің шырыны тамырлары өспей жиналғанда, дәмдірек болады. Өсімдіктер басқа көк көкөністермен салыстырғанда микробтық ластанудың салыстырмалы түрде жоғары тәуекеліне байланысты өсіру мен өткізуге қатысты қосымша ережелерге ие. Сату үшін өскіндер өндіруге мүдделі өндірушілер FDA басылымында: Өнеркәсіпке арналған нұсқаулар: Өскіндер тұқымдарындағы микробтық азық-түлік қауіпсіздігіне қауіптерді азайту (FDA 1999) жинақталған қауіптер мен сақтық шараларын білуі керек.

Өсу

Микрожасыл жеміс-жидек өсімдіктері өсіру оңай, бірақ олардың күрделілігі саңырауқұлақтың немесе көбелектің өсуін болдырмау мен басқарудан бастап, өсімдіктерге дұрыс қоректік заттар мен өсіру ортасын беруден бастап, сапалы өнімді қамтамасыз ету үшін болуы мүмкін. Көптеген шағын "бақша" өсірушілер көкөністерін базарларда немесе мейрамханаларда сата бастады. Құрғақ шаңның әсерінен өсімдіктің тұқымдасы көбейеді. Алайда коммерциялық масштабта өсіру үшін микрожасыл желектерді өсіру мен қолдауға жақсы бейімделген арнайы табалар қолданылады. Жоғары сапалы микрожасыл жемістерді коммерциялық тұрғыдан өсіру және сату қарқындырақ, бірақ сонымен қатар бақыланатын және стерильді ортада сапалы өнім беруге мүмкіндік береді және жергілікті қоғамдастықтарға кең ауқымды тамақтанудың әртүрлілігін қамтамасыз етуі мүмкін. Жарық шарттарының әртүрлі болуы өсірілетін микрожасыл жемістердің дәмін өзгерте алады. Мысалы, жүгері микро-жасыл жемісі қараңғыда өскенде тәтті болады, бірақ өскін өсімдіктерде өтетін фотосинтез процестеріне байланысты жарыққа шыққанда ащы болады. Кештей көлеңкелі өсімдіктер тұқымдасына жататын картоп, қызанақ, баклажан, қырыққабат сияқты өсімдіктерді өсіріп, микрожасыл жеміс ретінде тұтынуға болмайды, өйткені кештей көлеңкелі өсімдіктер өскіндері улы.

Тағамдық талдау

2014 жылдың басында USDA ауыл шаруашылығы ғылыми-зерттеу қызметінің зерттеушілері микрожасыл жемістердің қоректік құрамы мен сақталу мерзімін анықтайтын бірнеше зерттеу жариялады. 25 сортты сынап, негізгі қоректік заттарды - аскорбин қышқылын (С витаминін), токоферолдарды (Е витаминін), филохинонды (К витаминін) және бета-каротинді (А витаминінің алғысы) және басқа да каротиноидтарды өлшеді. Сыналған 25 микрожасыл жемістің ішінде қызыл көкөніс, кориандр, гранат амаранты және жасыл дайконды қатпарда С, каротиноидтар, К және Е витаминдерінің концентрациясы ең жоғары. Жалпы алғанда, микрожасыл жеміс-жидектерде витаминдер мен каротиноидтар мөлшері жетілген өсімдіктердегіге қарағанда 5 есе жоғары.

Микрожасыл жемістерді өскіндермен салыстыру

Өскіндер - өскінді немесе жартылай өскінді тұқымдар. Өскін тұқымнан, тамырдан, сабақтан тұрады, ал микрожасыл жемістер тамырсыз жиналады. Микрожасыл жемістердің дәмдері өскіндерге қарағанда күштірек және жапырақ пішіндері, текстурасы мен түстері кеңірек болады. Микрожасыл желектер топыраққа немесе шөптесінге ұқсас материалдарға өсіріледі. Микрожасыл желектер жарықтың жоғары деңгейін, әсіресе төмен ылғалдылық пен жақсы ауа айналымы бар табиғи күн сәулесін қажет етеді. Микрожасыл желектер тұқымның тығыздығы шыбықтарды өңдеуге қарағанда өте төмен. Өсімдіктер өсіру уақыты көбінесе бір-екі аптаға созылады, бірақ кейбіреулері төрт-алты аптаға созылады. Микрожасыл жемістерді жинауға котиледон толық өскенде дайын болады. Егінді әдетте тамырларын алып тастай, топырақ бетінен жоғары қиыршықпен кесу керек. Кейбір бау-бақшалар оларды өсіп келе жатқанда, тамыр жайып, кейін кесу үшін сатады. Өсіру ортасынан шығарылғаннан кейін, микрожасыл жемістерді тез арада пайдалану керек, әйтпесе олар тез ұзартылады және түсі мен дәмін жоғалтады. Өскіннің тұқымын суға себіп, әдетте сегіз сағат бойы суға салып, содан кейін суды құяды. Тұқымның көп мөлшерін өсіру құрылғысына немесе жабық ыдыстарға орналастырады. Тұқымдар жабық орындарда сақталатын жоғары ылғал мен ылғалдылық деңгейіне байланысты тез өседі. Тұқымдарды суға бірнеше рет батырып, матадан жасалған қаптарға салып, өсіруге болады. Өсімдіктің өсіп-өну процесі қараңғы немесе жарық аз жағдайда жүреді. Бірнеше күн бойы суға батырып, қайта-қайта шаюдан кейін (күнде бірнеше рет бұзылуды азайту үшін) өңдеу аяқталады, ал өскіндер тұтынуға дайын болады. Микрожасыл желектердің дұрыс өсірілуі үшін қолайлы жағдайлар қауіпті патогендердің өсуіне ықпал етпейді. Бұл әдістер шыбық өсіру үшін жарамсыз. Алайда, микрожасыл жемістермен азық-түлік қауіпсіздігі мәселелерінің туындау ықтималдығы, тұқымның тығыздығы, жарықтың аз болуы, ауаның аз айналымы немесе әдетте, GAP (жақсы ауыл шаруашылығы практикасы) және GMP (жақсы өндірістік практика) негізделген азық-түлік қауіпсіздігі процедураларының болмауымен байланысты, ішкі микрожасыл жемістерді өсіру операцияларының саны артуы мүмкін. Өнеркәсіпке арналған нұсқаулықтардың кейбір ережелері: Өскінді тұқымдарға азық-түлік қауіпсіздігіне қауіп төндіретін микробтық қауіптерді азайту микрожасыл жемістерді өсірушілерге пайдалы және парасатты болуы мүмкін. Сонымен қатар, барлық өсімдіктерді улылық мәселелеріне байланысты микрожасыл желектер ретінде өсіруге болмайды. Мысалы, түнгі көлеңкелі өсімдіктер (бұршақ, қызанақ, картоп, қымыз және т.б.) микрожасыл өскіндер ретінде өсіруге болмайды, өйткені түнгі көлеңкелі өскіндер улы. Саудадағы микрожасыл жемістер көбінесе пластикалық ыдыстарда сақталады, олар тірі жемістерге тыныс алу үшін оттегі мен көмірқышқыл газын дұрыс қамтамасыз етпейді. Сондықтан микрожасыл жемістерді, әдетте, кесу арқылы және тыныс алу мүмкіндігі жоқ ыдысқа салып сатады. Микрожасыл жемістердің жаңа кесілген кезде сақталу мерзімі бірнеше аптаға созылуы мүмкін. Кейбір өндірушілер сақтау мерзімін ұзарту үшін ыдыстың түбіне азық-түлік қауіпсіз ылғалдылығын өшіретін материал қосады. Ылғалдылық пен температураны бақылау - ыдысқа салынған микрожасыл жемістердің ұзақ өмір сүруіне және оларды тасымалдауға байланысты ең маңызды факторлар. ARS зерттеушілері күн сайын 225 текше сантиметрлік оксигенді өткізетін фильмдерге салынған қара бидай микрожасыл өнімдерінің басқа фильмдерге салыстырғанда жаңаша көрінісі мен жасуша мембранасының жақсы тұтастығын көрсетті. Осы қадамдарды орындағаннан кейін, зерттеушілер тобы қызанақтың микрожасыл сапасын он төрт күннен астам уақыт бойы сақтап қалды - бұл, авторлардың айтуынша, елеулі ұзарту. Бұл зерттеу 2013 жылы LWT Food Science and Technology журналында жарияланды.