Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз педиатры және психоаналитикасы Франсуаза Дольто (Françoise Dolto; 6 қараша 1908 жыл - 25 тамыз 1988 жыл) - француз педиатры және психоаналитикасы.
French pediatrician and psychoanalyst
Françoise Dolto (dɔlto; November 6, 1908 – August 25, 1988) was a French pediatrician and psychoanalyst.
Өмірбаян
Франсуаза Марет деп туылған ол Париждегі дәстүрлі католиктердің бай, оңшыл монархтар отбасының қызы болды. Оның алсасалық анасы Сюзанн Деммлер инженердің қызы, ал әкесі Анри Марет те политехникалық инженер болып, өнеркәсіпші болды. Ол жеті баланың төртіншісі еді. Оның ағасы Жак Марет (1922-1984) 1962 жылдан 1967 жылға дейін Франция почтасының бастығы (пошта және телекоммуникация министрі) болды. Ол кішкентай кезінде ирландтық медбике жиі оған қамқорлық жасады; содан кейін оның ата-анасы оны күлімсірету үшін ағылшын тілін үйрену керек болды. Оның ата-анасы 8 айлық кезінде медбикені жұмыстан шығарды. Элизабет Рудинеско "өте католик, оңшыл" деп сипаттаған Дольтоның дәстүрлі тәрбиесі Шарль Мауррастың құндылықтарын бейнеледі. Оның жеке тәлімгері Фридрих Фребельдің әдістері бойынша оқытылған. Сегіз жасында оның ағасы және құдасы Пьер Деммлер Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапты. Он екі жасында ол анасының сүйікті баласы Жакелиннің өліміне қатты күйзелді. Анасы күйзеліске түсіп, оны әпкесі үшін жеткілікті дұға етпегендігі үшін айыптайды. Дольтоның анасы қыздың некеден басқа үміті жоқ деп санады, сондықтан оған оқуын жалғастыруға тыйым салды. Он алты жасында оған анасымен бетпе-бет келу керек болды, ол оның бакалавриаттан өтуін қаламады, өйткені ол үйленуге мүмкіндік бермейтін. Дегенмен, Дольто Париждегі Мольер лицейіне оқуға түседі, 1924-1925 жылдары философия мамандығы бойынша бітіреді. 1930 жылы медбике мамандығы бойынша білім алды. Бір жылдан кейін ол ағасы Филиппен медицинаны оқып, "білімін өзі тапқан ақшаға төлейді". Дольтоны Мишель Фуко 1977 жылы келісімнің жасына қарсы француз петициясына қол қойған көрнекті тұлғалардың бірі деп атады. Франсуаза Дольто әнші Карлос (1943-2008), инженер Грегуар (1944), Кэтрин (1946) анасы болды.
Born as Françoise Marette, she was the daughter of an affluent far right royalist family of traditional Catholics in Paris. Her Alsatian mother, Suzanne Demmler, was the daughter of an engineer, and Henri Marette, her father, was also a Polytechnic engineer who became an industrialist. She was the fourth child of a family of seven. Her brother Jacques Marette (1922 1984), was French Postmaster (minister of Posts and Telecommunications) from 1962 to 1967. An Irish nurse frequently took care of her when she was a baby; her parents then had to learn to speak English to get her to smile. Her parents fired the nurse when she was 8 months old. Dolto's very traditional upbringing, which Élisabeth Roudinesco described as "very Catholic, extreme right wing", reflected the values of Charles Maurras. Her personal tutor was trained in the methods of Friedrich Fröbel. When she was eight her uncle and godfather Pierre Demmler died in World War I. When she was twelve, she was very affected by the death of her older sister Jacqueline, her mother's favorite child. Her mother sank into a depression and accused her of not praying hard enough for her sister's life. Dolto's mother felt that a girl had no other prospects than marriage and therefore forbade her to pursue her studies. At sixteen she had to confront her mother, who did not want her to pass her baccalaureate because she would then not be able to get married. Nevertheless, Dolto attended the Lycée Molière in Paris where she graduated in philosophy in 1924–1925. In 1930 she obtained a nursing degree. A year later, she began her medical studies with her brother Philip, "paying for her studies with the money she earns". Dolto was named by Michel Foucault as one of the prominent signatories of the 1977 French petition against age of consent laws. Françoise Dolto was the mother of Carlos (1943–2008), a singer, Grégoire (1944 ), an engineer, and Catherine (1946 ).
Психоанализ
1932 жылы Марк Шламбергер [fr] Дольтоны психоаналитик Рене Лафоргпен таныстырды, ол бір жыл бұрын оның інісі Филиппен емделе бастаған болатын. Осылайша ол француз фрейдизмінің басталуына қатысқан. 1934 жылдың ақпан айының соңында ол Лафоргпен үш жылдық талдауды бастады, бұл оның өміріне үлкен әсер етті, оны білім берудің неврозынан, шығу тегі мен депрессиялық анасынан босатуға көмектесті. Лафорг Дольтоның талдау қабілеті бар екенін анықтап, оған психоаналитик болуға кеңес берді, ол алдымен өзін медицинаға арнау үшін бас тартты. Доктор Жорж Гейердің қарамағында жұмыс істеп жүрген кезінде Францияда балалармен психоанализ жасауды алғаш рет жүзеге асырған Софи Моргенстернмен танысады. Ол өзіне емделу үшін келген науқас балаларды тыңдады, Дольто (Эдуар Пишонның жігерленуімен) психоаналитикалық педиатр ретінде бала психологиясына маманданды. Оның пациенттері көбінесе психозбен ауыратын балалар болды, олармен ол өзінің ерекше емін әзірлеуге кірісті. Оның мамандығы - сәбилер мен балалардың ақыл-ойының алғашқы кезеңдері, әсіресе олардың алғашқы тәжірибелері мен дене арқылы қарым-қатынас жасау әдістері туралы білім алу. Ол ана мен бала арасындағы физикалық аспектілерді атап өтті және психологиялық проблемалары бар немесе оқу мен әлеуметтік кемшіліктері бар балалардың қарым-қатынас құралдарын байқау мен түсінудің маңыздылығын атап өтті. Оның санасыз дене бейнесі туралы жұмысы - балалар нақты тілден бұрын дене тіліне ие болу жолында - ерекше ықпал етті, оны басқалармен қатар Мод Маннони да дамытты. 2013 жылы оның шығармаларын ағылшын тіліне Франсуаза Хивернел аударды. Дольто Жак Лаканның жақын досы және одақтасы болды, оны "Парсы фрейдиан мектебінде" бірге ертіп жүрді. Ол "Лакан талдау жасағандардың арасында мен балаларды жақсы түсінетін және баланың, тіпті өте кішкентай баланың да, өзін білдіруді қалайтын тақырып ретінде қажеттіліктерін түсінуге дайын адамдарды таптым" деп есептеді.
In 1932, Marc Schlumberger [fr] introduced Dolto to psychoanalyst René Laforgue, who had already begun to treat her brother Philip a year earlier. She participated thereby in the beginnings of French Freudianism. At the end of February 1934, she began a three year analysis with Laforgue, which had a major impact on her life, helping to free her of her neurosis of her education, her origin, and her depressive mother. Laforgue found that Dolto had an aptitude for analysis, and advised her to become a psychoanalyst, something which she at first rejected in favor of devoting herself to medicine. During her medical training, working under Dr. Georges Heuyer, she met Sophie Morgenstern, who was the first to practice psychoanalysis with children in France, and who would subsequently be a mentor for her. She listened to the sick children who came to her for treatment, Dolto began (with the encouragement of Edouard Pichon) to specialise in child psychology, as a psychoanalytic pediatrician. Her patients were mostly children with psychoses, with whom she began to develop her own idiosyncratic kind of treatment. Her speciality was learning about the early mental stages of babies and children, notably their first experiences and methods of communication through their body. She emphasized the physical aspects of the mother baby dyad, and stressed the importance of observation and understanding of the means of communication used by children with psychological problems, or learning and social disabilities. Her work on the unconscious body image – on the way children have a body language before actual language – has been especially influential, being developed by, among others, Maud Mannoni. In 2013 her work was translated into English by Francoise Hivernel. Dolto was a close friend and ally of Jacques Lacan, who she accompanied into the "École Freudienne de Paris". She considered that "it was among those analysed by Lacan that I found those best able to understand children and ready to understand the needs of a child, even a very young one, as a subject with a desire to express".
Өлім
1984 жылы Дольто өкпе фиброзына шалдықты. Ол 1988 жылы 25 тамызда қайтыс болды және күйеуі Борис Долтомен бірге Бург-ла-Рейндегі зиратта жерленді. Бұл жерде олардың 2008 жылы қайтыс болған ұлы, әнші Карлос да жерленген. Оның қабірінде: "Қорықпаңдар! "Мен жолмын, шындық пен өмірмін"
Dolto contracted pulmonary fibrosis in 1984. She died on 25 August 1988 and was buried in the cemetery at Bourg la Reine alongside her husband Boris Dolto. This is also the burial place of their son, the singer Carlos, who died in 2008. On her tomb stone is inscribed: "Have no fear! I am the Path, the Truth and the Life"