Кіріспе
Француз психоаналитигі (1930–1992)
Ла Бордеде дамыған ерекше жаңа бағыттың бірі – классикалық талдаушы/талданушы жұбын тоқтатып, топтық терапияда ашық қақтығысқа басуды ұсынды. Фрейд мектебінің жекелей стильдегі талдауына қарамастан, бұл тәжірибе күрделі өзара әрекеттесудегі бірнеше субъектілердің динамикасын зерттеді. Осының нәтижесінде Гуатари философиялық зерттеулерге және көптеген интеллектуалдық және мәдени салалармен (философия, этнология, лингвистика, архитектура және т.б.) саяси қатысуға кеңінен тартты.
One particularly novel orientation developed at La Borde consisted of the suspension of the classical analyst/analysand pair in favour of an open confrontation in group therapy. In contrast to the Freudian school's individualistic style of analysis, this practice studied the dynamics of several subjects in complex interaction. It led Guattari into a broader philosophical exploration of, and political engagement with, a vast array of intellectual and cultural domains (philosophy, ethnology, linguistics, architecture, etc. ).
1960-1970 жылдар
1955 жылдан 1965 жылға дейін Гуаттари троцкистік газеттің редакторы және үлескері болды. Ол отаршылдыққа қарсы күрес пен итальян автономистерін қолдады. Гуаттари сонымен қатар 1960 жылдардың басында көптеген психиатрларды біріктірген G. T. P. S. I. қатысты, және 1965 жылдың қарашасында Институционалдық психотерапия қауымдастығын құрды. Ол сол кезде басқа белсенділермен бірге F.G.E.R.I. (Институционалдық зерттеулер мен талдаулар тобының федерациясы) және оның «Recherche» (Зерттеу) журналын құрды, олар философия, психоанализ, этнология, білім беру, математика, архитектура және т.б. салаларында жұмыс істеді. F.G.E.R.I. Гуаттаридің көптеген саяси және мәдени ұмтылыстарының бір бөлігін білдірді: жас испандықтар тобы, француз-қытай достығы (халық коммундары кезінде), Алжир мен Вьетнамдағы соғыстарға қарсы қозғалыс, M.N.E.F. және U.N.E.F. қатысуы, психологиялық академиялық көмек кеңселерiнiң (B.A.P.U.) саясаты, Университеттердегі жұмыс топтарын ұйымдастыру (G.T.U.), сондай-ақ психиатриялық еркек медбикелер үшін оқыту әдістерін оқыту орталықтарымен (C.E.M.E.A.) оқыту курстарын қайта ұйымдастыру, медбикелер қауымдастығын (Amicales d'infirmiers) (1958 жылы) құру, архитектураны зерттеу және «студенттер мен жас жұмысшылар» үшін күндізгі стационар салу жобалары. 1967 жылы ол OSARLA (Латын Америкасы революциясына ынтымақтастық және көмек көрсету ұйымы) құрылтайшыларының бірі болды. 1968 жылы Гуаттари Дэниел Кон-Бендит, Жан-Жак Лебель және Джулиан Бекпен кездесті. Ол 1968 жылдың мамырындағы француз наразылықтарына, 22 наурыз қозғалысынан бастап қатысты. 1968 жылдан кейін Гуаттари Винсенс университетінде Жиль Делеузбен танысты. Содан кейін ол «Anti Oedipus» (1972) кітабының негізін қалауға кірісті, ал Мишель Фуко кітапқа жазған алғы сөзінде оны «фашистік емес өмірге кіріспе» деп сипаттады. 1970 жылы ол CERFI құрды, ол «Recherches» журналында зерттелген тәсілді дамытты. 1973 жылы Гуаттари гомосексуализм туралы мақала жариялағаны үшін «қоғамдық әдептілікке қарсы» деп айыпталып, айыппұл төледі. 1977 жылы ол «жаңа бостандық кеңістіктері» үшін CINEL құрды, ал 1980 жылдары «экософия» арқылы экологиялық қозғалысқа қосылды.
1980-1990 жылдар
Гуаттари капитализмде өндірілетін негізгі тауарды – өзінің субъективтілігі деп қарастырды. Гуаттаридің пікірінше, тауарлар мен өмірлік тәжірибелерді үнемі сатып алу арқылы қанағаттандырылатын жаңа тілектері бар тұтынушылар жасау – тұтынушылық қоғамды құрудың алғы шарты болып табылады. Бұл схема Гуаттари түсінгендей, субъективтіліктің өндірісіне қатысқан компоненттердің әртүрлілігін ұғынуға бағытталған, оған мағынаны білдіретін семиотикалық компоненттер және олардың болған кез келген мағыналық функциясына қарамастан "параллель немесе тәуелсіз" жұмыс істейтін "мағыналық семиологиялық өлшемдер" кіреді.
Өлім және қайтыс болғаннан кейін жарық көрген басылымдар
1992 жылғы 29 тамызда, Грекия теледидары үшін берген сұхбатынан екі апта өткен соң, Гуатари Ла Бордеде жүрек талмасынан қайтыс болды. 1995 жылы Гуатаридің "Хаософия" атты өзінен кейін қалған еңбегі жарық көрді, онда Гуатаридің эксперименталды Ла Борде клиникасының директоры ретіндегі жұмысы және Делезбен ынтымақтастығы туралы эсселер мен сұхбаттар жарияланды. Жинаққа Делеуздің (оныңмен бірге "Эдипке қарсы және Мың плато" кітаптарын жазған) қол қойған "Қалау машиналарын теңгерімге келтіру бағдарламасы" және "Әркім фашист болғысы келеді" сияқты эсселер енді. Ол Гуатаридің "шизоанализ" теориясына кіріспе береді, бұл процесс Зигмунд Фрейдтің психоанализін дамытады, бірақ талдауға қатысты тәжірибелі және ұжымдық көзқарасты ұстанады. 1996 жылы Гуатаридің эсселер, лекциялар мен сұхбаттарының "Жұмсақ бұрмалаулар" атты тағы бір жинағы жарық көрді, ол 1980 жылдардағы ( "қысқы жылдар") оның ойлау және қызметін дамыту жолын көрсетеді. Оның өнер, кино, жастар мәдениеті, экономика және билік құрылымдарын талдауы "постмедиа дәуірінде" жаһандық капитализмнің стандартизация және біртектілендіру процестеріне қарсы саяси және шығармашылық қарсылық көрсету үшін жаңа горизонттар ашуға бағытталған "микрополитика", "шизоанализ" және "әйелге айналу" сияқты ұғымдарды дамытады (ол "Интеграцияланған әлемдік капитализм" деп атайды). Мысалы, ол "микрополитика" терминін әлеуметтік практикаларды бақылаудың белгілі бір деңгейін анықтау үшін (көңілсіз экономика, онда тілек пен институттың икемділігі бар) және іс жүзінде бөлінген әлемде "өздерін басқаның сөздеріне қызықтыру үшін жұмыс істейтін адамдардың" араласу саласын анықтау үшін қолданды.
Ағылшын тіліне аударылған шығармалары
Делеуз, Жиль және Феликс Гуатари. 1972. Эдипке қарсы. Роберт Херли, Марк Сейм және Хелен Р. Лейн аударған. Лондон және Нью-Йорк: Continuum, 2004. Капитализм және шизофрения. 2 томдық. 1972–1980. L'Anti Oedipe кітабынан аударма. Париж: Les Editions de Minuit. 1975. Кафка: Кіші әдебиетке қарай. Дана Полан аударған. Әдебиет теориясы мен тарихы 30. Миннеаполис және Лондон: U of Minnesota P, 1986. Kafka: pour une littérature mineure кітабынан аударма. Париж: Les Editions de Minuit. 1980. Мың жазық. Брайан Масуми аударған. Лондон және Нью-Йорк: Continuum, 2004. Капитализм және шизофрения. 2 томдық. 1972–1980. Mille plateaux кітабынан аударма. Париж: Les Editions de Minuit. 1991. Философия не? Грэм Бурчелл және Хью Томлинсон аударған. Лондон және Нью-Йорк: Verso, 1994. Qu'est ce que la philosophie? кітабынан аударма. Париж: Les Editions de Minuit. 1979. Машиналық санасыздық: Шизоанализдегі эсселер. Тейлор Адкинс аударған. Лос-Анджелес, CA: Semiotext(e), 2011. L'inconscient machinique: Essais de schizo analyse кітабынан аударма. Париж: Recherches. 1977. Молекулалық революция: Психиатрия және саясат. Розмари Шид аударған. Хармондсворт: Penguin, 1984. 1989a. Шизоаналитикалық картографиялар. Эндрю Гоффи аударған. Лондон және Нью-Йорк: Bloomsbury, 2013. Cartographies schizoanalytiques кітабынан аударма. Париж: Editions Galilée 1989b. Үш экология. Иан Пиндар және Пол Саттон аударған. Лондон және Нью-Йорк: Continuum, 2000. Les trois écologies кітабынан аударма. Париж: Editions Galilée. 1992. Хаосмоз: Этико-эстетикалық парадигма. Пол Бэйнс және Джулиан Пефанис аударған. Блумингтон және Индианаполис: Indiana UP, 1995. Chaosmose кітабынан аударма. Париж: Editions Galilee. 1995. Хаософия (1972–1977 жылдардағы мәтіндер мен сұхбаттар). Сильвер Лотингер редакциялаған. Semiotext(e) Foreign Agents Ser. Нью-Йорк: Semiotext(e). 1996. Жұмсақ бұрмалаулар (1977–1985 жылдардағы мәтіндер мен сұхбаттар). Сильвер Лотингер редакциялаған. Дэвид Л. Свит және Чет Винер аударған. Semiotext(e) Foreign Agents Ser. Нью-Йорк: Semiotext(e). 1996. Гуатари оқулығы. Гари Геноско редакциялаған. Blackwell Readers ser. Оксфорд және Кембридж, MA: Blackwell. 2006. Эдипке қарсы материалдары. Стефан Надо редакциялаған. Келина Готман аударған. Нью-Йорк: Semiotext(e). 2015. Ұшу жолдары: Мүмкіндіктердің басқа әлемі үшін. Bloomsbury Academic. 2015. Машиналық Эрос: Жапония туралы жазбалар. Гари Геноско және Джей Хетрик редакциялаған. Univocal Publishing. 2015. Психоанализ және көлденеңдік: 1955–1971 жылдардағы мәтіндер мен сұхбаттар. Эймс Ходжес аударған. MIT Press. 2016. UIQ-ға деген махаббат. Грэйм Томсон және Сильвия Маглиони аударған. Миннеаполис: University of Minnesota Press. Гуатари, Феликс және Луис Инасио Лула да Силва. 2003. Босссыз партия: Гуатари мен Луладан антикапитализм сабақтары. Гари Геноско редакциялаған. Arbeiter Ring Publishing. Гуатари, Феликс және Тони Негри. 1985. Біз сияқты коммунистер: Жаңа еркіндік кеңістіктері, жаңа одақ желілері. Майкл Райан аударған. Semiotext(e) Foreign Agents Ser. Нью-Йорк: Semiotext(e), 1990. Nouvelles espaces de liberté кітабынан аударма. Париж: Bedon. Гуатари, Феликс және Суэли Ролник. 1986. Бразилиядағы молекулалық революция. Нью-Йорк: Semiotext(e), 2008. Micropolitica: Cartografias do Desejo кітабынан аударма.