Кіріспе

Азық заттардың жетіспеуі

Азот тапшылығы – өсімдіктерде азоттың жетіспеуі. Бұл топыраққа көміртегінің жоғары мөлшері бар органикалық заттар, мысалы, арақ шаңдары қосылған кезде пайда болуы мүмкін. Топырақ микроорганизмдері көміртегіні ыдырату үшін қолда бар азотты пайдаланады, нәтижесінде азот өсімдіктерге қолжетімді болмайды.

Ауру

Өсімдіктер жұқа, бозғылт көрінеді, бұл жағдай жалпы аштық деп аталады. Азоттың жетіспеуі жапырақтардың кішкентай болып қалуына және мерзімінен бұрын түсуіне себеп болады, нәтижесінде өсімдікте фотосинтез процесі азайып, жинауға дайын түбірсабақтардың саны мен мөлшері кем болуы мүмкін. Yara International компаниясы жүргізген зерттеулер түбірсабақтың мөлшері мен өнімділіктің, сондай-ақ топырақтағы азоттың қоры арасында тікелей байланыс бар екенін көрсетті. Осыдан келіп, топырақта жеткілікті азот болса ғана мол өнім алуға болады. Дегенмен, топырақтағы азоттың артық мөлшері картоп өнімділігіне зиян келтіруі мүмкін, тамырлардың дамуына кері әсер етеді және картоптың түйірлену кезеңінде түбірсабақтардың қалыптасуы кешігуі мүмкін.

Анықтау

Азот тапшылығының көрінетін белгілері кейбір өсімдік түрлерінде оны анықтауды салыстырмалы түрде жеңілдетеді. Белгілеріне өсімдіктің жай өсуі, жапырақтардың ақшыл немесе сарғыш түске боялуы жатады, себебі олар жеткілікті хлорофилл өндіре алмайды. Мұндай жапырақтар хлорозданған деп есептеледі. Төменгі жапырақтарда (ескі жапырақтарда) белгілер бірінші болып көрінеді, өйткені өсімдік азотты ескі тіндерден жас, маңызды тіндерге жылжытады. Дегенмен, өсімдіктер азот тапшылығының белгілерін әртүрлі бөліктерінде көрсетеді. Мысалы, шайдың азот тапшылығы сабақтың өсуінің тежелуі және жас жапырақтардың сарғаюы арқылы анықталады. Алайда, осы физикалық белгілер басқа да көптеген факторлардың салдары болуы мүмкін, мысалы, басқа да қоректік заттардың жетіспеуі, уыттану, гербицидтердің зияны, аурулар, жәндіктердің зияны немесе қоршаған ортаның жағдайлары. Сондықтан азот тапшылығын анықтаудың ең сенімді жолы – өсімдіктің көрінетін белгілерін бағалаумен қатар сандық сынақтар жүргізу болып табылады. Бұл сынақтарға топырақ сынақтары және өсімдік тіндері сынақтары кіреді. Өсімдік тіндерін зерттеу үшін қызығушылық тудырған өсімдіктен үлгі алу қажет. Алайда, азот тапшылығын хлорофилл мөлшерін өлшеу арқылы өсімдікке зиян келтірмей де анықтауға болады. Хлорофилл мөлшерін тексерудің негізі – жапырақтардағы азот мөлшері мен хлорофилл концентрациясының тығыз байланысты болуында, себебі жапырақтардағы азоттың көп бөлігі хлорофилл молекулаларында кездеседі. Хлорофилл мөлшерін хлорофилл мөлшерін өлшегішпен анықтауға болады; бұл портативті құрал жапырақтардың жасыл түсін өлшеу арқылы олардың салыстырмалы хлорофилл концентрациясын бағалайды. Хлорофилл мөлшерін хлорофилл флюорометрімен де бағалауға болады, ол азот жетіспеген кезде көбірек өндірілетін фенолдық қосылыстарды анықтау үшін хлорофиллдің флуоресценция қатынасын өлшейді. Осы құралдар азот тапшылығын өсімдікке зиян келтірмей тексеру үшін қолданылуы мүмкін.

Түзету шаралары

Амоний фосфаты, кальций-амоний нитраты, карбамид сияқты тыңайтқыштарды жеткізіп беруге болады. Карбамидті жапырақшаға шашу – шапшаң әдіс.