Кіріспе

Вайссенау абатлығы (немісше: Kloster Weißenau, Reichsstift Weißenau) - Шваб шеңберіндегі Равенсбургке жақын орналасқан Киелі Рим империясының императорлық абатлығы (Reichsabtei). Премонт монастырі болған аббатхана императорлық елдiк болды, сондықтан оның абысы рейхстагта Швабияның прелаты ретінде дауыс берді. Аббатхана 1145 жылдан бастап 1802 жылдың секуляризациясына дейін 1803 жылы өмір сүрді.

Тарих

Алғашында бұл жер Ау (Аугия, ), содан кейін Миндерау (Аугия Минор, кіші шабындық) және ақырында Вайссенау (Аугия Альба немесе Кандида, ақ шабындық) деп аталды. Монастырға 1145 жылы Велфтердің министрлік қызметшісі Равенсбургтік Гебизо мен оның қарындасы Луиггарда негізін қалады. Оның алғашқы монахтары мен олардың провосты Герман (114575) Меммингенге жақын Рот-ан-дер-Рот аббатханасынан келді. Монастырь ғимараттары 1156 жылы аяқталды, ал 1172 жылы шіркеуді Констанц епискобы Отто біздің ханымға және әулие Петірге арнады, ол сол кезде оның епархиясына тиесілі болды. Оның алғашқы бірнеше жылында оған монастырь қосылды, бірақ оны проваст Герман жақын маңдағы Вайсентхалға көшірді, онда ол 15 ғасырға дейін жалғасты. Вейссенаудағы канондар саны өте тез өсті, сондықтан 1183 жылы жаңадан құрылған Шуссенрид аббатшылығындағы монастырдың қызметкерлері сол жерден қабылданды. 1257 жылы Вайссенау аббатшылық дәрежесіне көтерілді, Генрих I (1257-66) оның алғашқы абысы болды. Бұл уақытқа "Императорлық аббат" (яғни, аумақтық тәуелсіз) мәртебесі берілді. 13 - 14 ғасырларда Вайснау қаласын соғысып жатқан топтар бірнеше рет тонаған. Оның ең ауыр сынағы неміс шаруалары соғысы кезінде болды, онда канондар уақытша айдалды және игумен Якоб Мюрер (152333) шаруа Иоганн Ветцельмен алмастырылды. Абат Леопольд Маух (170422) 1708 жылы абатхананы және 1717 жылы шіркеуді қайта тұрғызуды бастады. Барокко стиліне тән шіркеуді 1724 жылы оның мұрагері Михаэль Гельмлинг (172224) аяқтады, ал монастырь ғимараттарын Антон Унолд (172465), оның ішінде әлі күнге дейін концерттер үшін пайдаланылатын "Festsaal" әсіресе пысық штук жұмыстарымен ерекшеленеді. 1802 жылы секуляризация кезінде оның 27 каноны болды, олар Вайссенау, Сент-Йоддок, Боднег, Гренкраут, Талдорф, Сент-Кристиан, Горнхофен, Обершех және Оберэйсенбах приходтарын басқаратын. Оның иелігінде 198 егіндік, ал оның юрисдикциясы 137 ауылға дейін созылған. Вейссенауда барлығы сегіз провизор және 41 абат болды. Соңғы иесі Бонавентур Брем (1794 - 1802) 1818 жылы 4 тамызда қайтыс болды. Секуляризациядан кейін бұрынғы аббатхана Стернберг граф Мандершайдтың меншігіне айналды, оның өліміне байланысты оны 1835 жылы Вюртемберг үкіметі сатып алды, бірақ ішінара қайта сатылып, киім тігу және ағарту концерніне айналды, ол 2006 жылға дейін шеттегі үй-жайлардың кейбір бөліктерінде жұмыс істеді. 1892 жылдан бастап негізгі ғимараттар ақылсыздардың панасы ретінде пайдаланылды, қазіргі психиатриялық клиника "Die Weissenau", ол жақында ғана Раленхофта бұрынғы абаттардың жазғы резиденциясын басқарды.

Қасиетті қанның шебері

Вайснау 1283 жылы Габсбург Рудольфінен алған Мәсіхтің қанының монументімен танымал болды. 1783 жылға дейін көршілес Вейгартен аббатшылығындағы сияқты атақты Блутрит жыл сайын өткізілетін болды. Бұл рәсімде діни қызметкердің ат үстінде, көптеген басқа салт аттылар мен көпшілікпен бірге алып жүруі салтанатты рәсім болды. Бұл ескерткіш әлі күнге дейін ескі аббат шіркеуінде сақталған, ол қазір Вайссенаудың приход шіркеуі болып табылады. Ол туралы ортағасырлық эпос Лохенгринде айтылған.