Abbey of Saint-Vaast

Кіріспе

Арас монастыры Сент-Васт монастыры - Францияның Па-де-Кала департаментіне қарасты Арас қаласында орналасқан бенедиктин монастыры.

Тарих

Аббатхана 667 жылы құрылған. 453-540 жж.) - Аррастың алғашқы епискобы. Аррастағы ескі соборда жерленген. 667 жылы Аррастың жетінші епископы Обер бенедиктиндік монахтар үшін әбатхананы киелі Петрдің құрметіне киелі Ведаст тұрғызған кішкентай часовняның орнында салуға кірісті. Ведасттың монументтері жаңа аббатханаға көшірілді, оны Обурттың мұрагері аяқтады және патша Теодерик III жомарттықпен сыйлады, кейіннен ол әйелімен бірге сол жерде жерленді. Аббатхана 783 жылы өртеніп кетті, бірақ кейіннен қайта құрылды. 867 жылы монастырь айналасында викус монастырьі пайда болды, онда аббатханаға қызмет көрсететін нан пісірушілер, сыра жасаушылар және теміршілер сияқты әр түрлі қолөнерде жұмыс істейтін адамдар өмір сүрді. Шарль Тікбас жарғысына сәйкес, аббатхананы зығыр мен жүнмен қамтамасыз ету үшін жеті әулет қажет болды. 1008 жылы Верденнің Рихард. Сент-Ванн абысы, сондай-ақ Сент-Васт абысы болды, ол преор арқылы басқарылды. Ол кейбірінің қай жерден келгені белгісіз болған жәдігерлерді жинағанымен танымал болды. Аббатханада, демек, паломшыларды тартқан Сент-Джеймстің басы сақталған. Осы уақытта аббатхананың скрипториумы Сент-Васт Киелі кітапын шығарды. Ол әр түрлі кітаптар алдындағы оқиғалармен жарық көреді. Сент-Васт аббатшылығы Төменгі елдердегі монастырлардың ішінде үлкен маңызға ие болды. 1433 және 1435 жылдар аралығында аббат Жан де Клерк Жак Дареге монастырь шіркеуінің құрбандық үстелінің суретімен жұмыс істеуге тапсырды. Төрт панельде Мәсіхтің келуі, Оның тууы, Ақиқатты білгендердің табынуы және ғибадатханада ұсыну бейнеленген, олардың барлығы қазір әртүрлі мұражайларға таралған. Аббатхана епископтық биліктен босатылды және 1778 жылға дейін тәуелсіздігін сақтады, содан кейін ол Клуни қауымына қосылды. Француз төңкерісі кезінде ол басылып, монастырь ғимараттары алдымен аурухана, содан кейін казарма ретінде пайдаланылды. 1838 жылы ғимаратты қала сатып алды; оның бір бөлігі мұражай және мұрағат ретінде, ал қалған бөлігі епископтың резиденциясы ретінде пайдаланылды. 1833 жылы қайтадан салынып, киелілендірілген шіркеу, революция кезінде қираған бұрынғы готика соборын алмастырып, қазір Аррастың соборы болып қызмет етеді. Қазір монастырь ғимараттарында Аррас көркемсурет мұражайы орналасқан.

The abbey was founded in 667. Saint Vedast, or Vaast (c. 453–540) was the first Bishop of Arras and was buried in the old cathedral at Arras. In 667 Aubert, seventh Bishop of Arras, began to build an abbey for Benedictine monks on the site of a little chapel which Saint Vedast had erected in honour of Saint Peter. Vedast's relics were transferred to the new abbey, which was completed by Auburt's successor and generously endowed by King Theuderic III, who together with his wife was afterwards buried there. The Abbey burned down in 783, but was subsequently rebuilt. By 867, a vicus monasterii had grown up around the monastery, inhabited by people employed in various crafts such as bakers, brewers, and smiths who provided services to the abbey. Under a charter of Charles the Bald, seven manors were required to supply the abbey with flax and wool. In 1008, Richard of Verdun. abbot of Saint Vanne, became abbot of Saint Vaast, as well, which he governed through the prior. He was notorious for acquiring relics, some of dubious provenance. The abbey purportedly held the head of Saint James, which attracted pilgrims. It was at this time that the Saint Vaast Bible was produced by the abbey scriptorium. It is illuminated with narrative scenes before various books. The Abbey of St Vaast was of great importance amongst the monasteries of the Low Countries. Between 1433 and 1435, Abbot Jean de Clercq commissioned Jacques Daret to paint an altarpiece for the abbey church. The four panels depict the Visitation, the Nativity, the Adoration of the Magi, and the Presentation in the Temple, all now dispersed among various museums. The Abbey was exempt from episcopal jurisdiction and maintained its independence until 1778, when it was aggregated to the Congregation of Cluny. At the French Revolution it was suppressed and the monastic buildings were used first as a hospital and then as barracks. In 1838 the premises were purchased by the town; part was used as a museum and archive, and the rest as the residence of the bishop. The abbey church, which had been desecrated and partially destroyed, was rebuilt and consecrated in 1833 and now serves as the cathedral of Arras, substituting for the former Gothic cathedral destroyed during the Revolution. The abbey buildings now house the Musée des beaux arts d'Arras.