Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық-америкалық бактериолог Джордж Генри Фалькинер Натталл (George Henry Falkiner Nuttall) FRS, 5 шілде 1862 - 16 желтоқсан 1937 ж. - американдық-британдық бактериолог. Паразиттер мен ауруларды таратып жүретін жәндіктер туралы білімге үлкен үлес қосқан. Ол иммунология, асептикалық жағдайда өмір сүру, қан химиясы және буынтық табандылар, әсіресе құйрықтар арқылы жұғатын аурулар туралы маңызды жаңалықтарды ашқан. Ол Англияда анофельді масалардың таралуын және ондағы бұрын болған безгектің таралуын зерттеуді жүргізді. Уильям Уэлчпен бірге газ гангренасын тудыратын организмді анықтады.
American British bacteriologist
George Henry Falkiner Nuttall FRS (5 July 1862 – 16 December 1937) was an American British bacteriologist who contributed much to the knowledge of parasites and of insect carriers of diseases. He made significant innovative discoveries in immunology, about life under aseptic conditions, in blood chemistry, and about diseases transmitted by arthropods, especially ticks. He carried out investigations into the distribution of Anopheline mosquitoes in England in relation to the previous prevalence of malaria there. With William Welch he identified the organism responsible for causing gas gangrene.
Өмір
Натталл Сан-Францискода, 1850 жылы Сан-Францискоға көшіп келген британдық дәрігер Роберт Кеннеди Натталдың үш ұлы мен екі қызының екіншісі және Сан-Францисколық Джон Парроттың қызы Магдаленаның қызы болып дүниеге келді. 1865 жылы отбасы Еуропаға көшіп келеді. Балалары Англияда, Францияда, Германияда және Швейцарияда білім алды. Нәтижесінде Натталл неміс, француз, итальян және испан тілдерін біледі, бұл оның кейінгі мансабында өте пайдалы болды. Натталл 1878 жылы АҚШ-қа оралып, 1884 жылы Берклидегі Калифорния университетінен медицина докторы дәрежесін алды. Содан кейін ол отбасының кейбір мүшелерімен бірге бір жылға Мексикаға сапар шегеді. Оның әпкесі Зелия есімді археолог және ерте мексикалық мәдениеттің антропологы болды. Ол Балтимордағы Джонс Хопкинс университетінде Х. Ньюэлл Мартиннің басшылығымен жұмыс істегеннен кейін, 1886 жылы Геттингенге барып, Карл Флюгге және басқалармен жұмыс істеді. Геттингендегі зерттеулеріне иммунитеттің механизмдері туралы зерттеулер кірді. 1890 жылы зоология ғылымы бойынша докторлық дәрежесін алды. Бір жыл саяхаттағаннан кейін ол Балтиморға оралып, Уильям Х. Уэлчпен жұмыс істеді және 1892 жылы гигиена бойынша серіктес болды. Ол туберкулезге қарсы бактерияларды зерттей бастады және газ гангренасына себепші бактерияны анықтады, ол қазір Clostridium perfringens деп аталады. 1892 жылдан 1899 жылға дейін Натталл тағы да Германияда болды, алдымен Геттингенде, содан кейін Берлинде, ол Гигиеналық институтта (hygienischen Institut) жұмыс істеді. 1893 жылы ол "Инфекциялық ауруларға қатысты гигиеналық шаралар" деген кітап шығарды. 1895 жылы Паула фон Оэрцен Киттендорфқа үйленді. Ханс Тьерфельдермен бірге жұмыс істеген ол асептикалық жағдайда, ішек бактериялары жоқ теңіз шошқаларын өсіру әдістерін жасады. Бұл жұмыс белгілі микроорганизмдер популяциясы бар организмдерді зерттеу - гнотобиоз саласының негізін қалады. 1895 жылы ол зерттеуге жататын биологиялық материалдарды тұрақты температурада ұстауға арналған микроскопиялық термостат жасады. Бұл көп жылдар бойы қолданылды. Сол жылы Натталл Грэм Смитпен дифтерия бактериологиясы туралы маңызды кітапты редакциялады. 1908 жылы ол Магдалена колледжінің мүшесі болып сайланды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол құрттарды зерттей бастады. Бұл әскердегі құрттармен байланысты практикалық проблемаларға жауап ретінде басталды, бірақ келесі бірнеше жылда олардың биологиясы мен аурудағы рөлі туралы зерттеулерге айналды. Тез арада бөлім Молтен институтына ауыстырылды. Молтено институтын құрғаннан кейін Натталл әкімшілік пен қаржы жинаумен айналысып, бірнеше мақала жариялады. 1922 жылы оның әйелі Паула қайтыс болды. Осы кезеңдегі бір басылым - ол білген бұрынғы буынның неміс ғалымдарының өмірбаяны. 1931 жылы ол Quick Professorship-тен бас тартып, биология ғылымының профессор-эмиритусы болды. 1937 жылы желтоқсанда кенеттен қайтыс болды. Бірақ сыншылар бактериялар жойылғаннан гөрі, қанның құюымен тұтқындалып жатқанын айтты. Натталл әртүрлі түрлердің дефибринденген қанымен бірқатар тәжірибелер жүргізді және қанның ұюы болмаған кездегі бактерицидтік әсерін анық анықтады, сонымен қатар қанды 55 °C-қа дейін қыздырғаннан кейін бактерицидтік әсер жоғалды. Бұл нәтижелер Мечниковтың жасушалық теориясына қарама-қарсы иммунитеттің гуморальдық теориясының негізін құрды, сондай-ақ антитоксиндік терапияның, әсіресе дифтерия мен тетанустың дамуына әкелген жұмысты ынталандырды.
Nuttall was born in San Francisco, the second of three sons and two daughters of Robert Kennedy Nuttall, a British doctor who had migrated to San Francisco in 1850, and Magdalena, daughter of John Parrott of San Francisco. In 1865 the family moved to Europe. The children were educated in England, France, Germany and Switzerland. As a result, Nuttall spoke German, French, Italian and Spanish, which was extremely useful in his later career. Nuttall returned to the United States in 1878, obtaining his M. D. degree from the University of California, Berkeley in 1884. He then travelled with some of his family to Mexico for a year. His sister Zelia became a noted archaeologist and anthropologist of early Mexican cultures. After a short period working at Johns Hopkins University in Baltimore under H. Newell Martin, he went to Göttingen in 1886 working with Carl Flügge and others. His research in Göttingen included studies on mechanisms of immunity. He received his PhD in zoology in 1890. After a year travelling he returned to Baltimore, working under William H. Welch and becoming associate in hygiene in 1892. He worked on the tubercle bacillus and identified the bacillus responsible for gas gangrene, now known as Clostridium perfringens. From 1892 to 1899 Nuttall was in Germany once more, first in Göttingen, then in Berlin, where he worked at the Hygienic Institute (hygienischen Institut). In 1893 He published Hygienic Measures in Relation to Infectious Diseases, a book dealing with cleanliness, disinfection and fumigation in medical practice. He married Paula von Oertzen Kittendorf in 1895. Working with Hans Thierfelder he developed methods for rearing guinea pigs under aseptic conditions, with no gut bacteria. This work laid the foundation for the field of Gnotobiosis, the study of organisms with known micro organism populations. In 1895 he designed a microscopic thermostat for maintaining biological materials under studiy at a constant temperature. This was used for many years. In the same year Nuttall co edited an important book on the bacteriology of diphtheria with Graham Smith. Also in 1908 he was elected a fellow of Magdalen College. During World War I he began to investigate lice. This began in response to the practical problems with lice in the troops, but developed over the next few years into research on their biology and role in disease. The Quick Department was transferred to the Molteno Institute. After the establishment of the Molteno Institute, Nuttall became increasingly occupied with administration and fundraising, and published few papers. His wife Paula died in 1922. One publication from this period is a biographical note on German scientists of an earlier generation who he had known. He resigned the Quick Professorshipin 1931, and became emeritus Professor of Biology. He died suddenly in December 1937, and was survived by two sons, George and Winfred, and a daughter Carmelita. but critics suggested that the bacilli were being entrapped by clotting rather than destroyed. Nuttall, carried out a series of experiments with defibrinated blood from various species, and clearly established the germicidal action of blood in the absence of clotting, and also that the germicidal action was lost after the blood was heated to 55 °C. These results formed the basis of the humoral theory of immunity, as opposed to the cellular theory of Metchnikoff, and also stimulated the work that led to the development of antitoxin therapy, particularly for diphtheria and tetanus.
Филогенетикалық қатынастар
Дарвиннің Эволюция теориясы модификациямен бірге шығу тегі биологиядағы жіктелудің теориялық негізін берді, таксон ішіндегі түрлер көп немесе аз уақыт бұрын ортақ ата-бабамен бөліседі. Жарты ғасырға жуық уақыт бойы жіктелудің жалғыз критерийі морфологиялық болып қалды, бұл Линнейдің эволюциядан бұрынғы жүйелерінде болғандай. Морфологияға негізделген жіктеудің екі негізгі шектеулері бар: бір-біріне жақын емес түрлерде ұқсас нысандар пайда болған конвергентті эволюциямен күресудің қиындығы; және туыстық қатынастың сандық өлшемін қамтамасыз етудің мүмкін еместігі. Преципитин реакциясын алғаш рет 1897 жылы Рудольф Краус сипаттады. Алғашында реакция ерекше деп ойланған, бірақ көп ұзамай антидене жасау үшін қолданылатын ақуыздың ең күшті реакция жасағанын, ал байланысты ақуыздардың реакциясы аз екенін анықтады. Бұл қорытындыны Nuttall компаниясы тұнбаның мөлшерін өлшейтін сандық әдіске айналдырды. Ол түрлі жануарлардың сарысуын қолданып, түрлер арасындағы иммундық реакцияның дәрежесі олардың арасындағы байланысты көрсетеді. Бұл еңбек молекулалық эволюция ғылымының бастауы болды.
Darwin's theory of Evolution descent with modification provided a theoretical basis for classification in biology, species within a taxon sharing a more or less recent common ancestor. For nearly half a century, the only criteria for classification remained morphological, as had been the case with pre evolutionary systems such as that of Linnaeus. Classification based on morphology has two main limitations: difficulty in dealing with convergent evolution where similar forms arise in species that are not closely related; and an inability to provide a quantitative measure of relatedness. The precipitin reaction was first described by Rudolf Kraus in 1897, an insoluble product being formed in an antigen antibody interaction. The reaction was at first thought to be specific, but it was soon found that while the protein used to generate the antibody gave the strongest reaction, related proteins could give lesser reactions. This finding was developed by Nuttall into a quantitative method in which the amount of precipitate was measured. Using serum from a wide variety of animals he was able to show that the degree of immune reaction between species indicated the relationship between them. This work was the starting point for the field of molecular evolution.
Ауыруларды жұқтырушы буынтұқымдылар
1900 жылы Натталл мен Остин жәндіктер, арахидтер мен мириаподтар арқылы аурудың таралуы туралы дәлелдерді қарастыратын кітап жариялады, онда безгектің маса теориясы талқыланды. Бұрын Англияда безгек жиі кездесетін, бірақ 1900 жылы әлі де аз, егер кез келген жағдай болса. Натталл және оның әріптестері Англияда Anopheles масасының таралуын зерттеуді жүргізді, бұл бұрын безгек (ага) таралған жерлерде шоғырлануын көрсетті. Зерттеу жұмысында масалардың әртүрлі түрлерін ажыратпау мүмкіндігінен зардап шекті, бірақ карталарды қоса алғанда, оның тұсаукесері өзінің түріндегі алғашқылардың бірі болды. Натталл мен Шипли кейіннен "Гигиена журналында" Anopheles құрылымы мен биологиясы туралы мақалалар сериясын жариялады (19011903), бұл сол уақытқа дейін тақырып бойынша ең егжей-тегжейлі зерттеуді білдірді. Натталл 1904 жылы құйрықтар мен құйрықтар арқылы жұғатын аурулар бойынша жұмыс істей бастады. Грэхам Смитпен бірге "Гигиена журналында" (1904-1907) жарияланған бірқатар мақалаларда Наттал аурудың сипаты мен иттердің қанында паразиттің көбеюін сипаттады. Кейінгі Сеймур Хадвенмен бірге жұмыс иттер мен ірі қара малдарды емдеуде трипан көкінің тиімді екенін анықтады. Бұл үлкен экономикалық маңызы бар табылған, ал трипан көк пироплазмоз / бабезиозды көп жылдар бойы стандартты емдеуге айналды. Натталл Сесил Уорбертон Л. Э. Робинсон және Ф. В. Купермен бірлесіп, талғақтар туралы кеңінен зерттеулер жүргізді. Бұл көптеген мақалалар мен 1908 және 1915 жылдар аралығында үш бөлімде жарияланған толық монографияға әкелді. Паразитология журналында жарық көрген басылымдарда көбінесе құрттардың анатомиясы, биологиясы мен жіктелуі, сондай-ақ олар тарататын аурулар, соның ішінде "құрт парализі" туралы байқайды. Бұл жұмыстың барысында Натталл әлемнің көптеген жерлерінен келген құйрықтардың үлкен коллекциясын жинады.
In 1900 Nuttall and Austen published a book reviewing the evidence for transmission of disease by Insects, Arachnids and Myriapods, which included a discussion of the mosquito theory of malaria. Malaria had formerly been common in England, but few if any cases still occurred in 1900. Nuttall and colleagues carried out a survey of the distribution of the Anopheles mosquito in England, showing a concentration in the areas where malaria (ague) had previously been prevalent. The study suffered from the limitation of not distinguishing between the various species of mosquito, but its presentation, including maps, was one of the first of its kind. Nuttall and Shipley subsequently published a series of papers in The Journal of Hygiene on the structure and biology of Anopheles (1901–1903), which represented the most detailed study on the topic up to that time.]] Nuttall began working on ticks and tick transmitted diseases in 1904. In a series of papers published with Graham Smith in The Journal of Hygiene (1904–1907) Nuttall described the nature of the disease and the multiplication of the parasite in the blood of dogs. Subsequent work with Seymour Hadwen led to the discovery that trypan blue was an effective treatment both in dogs and cattle. This was a finding of great economic importance, and trypan blue became the standard treatment for piroplasmosis/babesiosis for many years. Nuttall made extensive studies on ticks in collaboration with Cecil Warburton L. E. Robinson and F. W. Cooper. This led to numerous papers and an exhaustive monograph that appeared in three parts between 1908 and 1915. The publications, mostly in the journal Parasitology cover the anatomy, biology and classification of ticks, as well as observations on the diseases they transmit, including "tick paralysis". In the course of this work, Nuttall accumulated a very large collection of ticks from many parts of the world.
Паразиттер оның есімімен аталған
Nuttallia бұл атау пироплазмалар тұқымдасына берілген. Алайда атаудың Солтүстік Америкадағы екіқабаттылар тұқымдасына жататын екендігі анықталды және қазір пироплазмалар үшін қолданылатын жалпы атау Бабезия болып табылады. Nuttalliellidae Оңтүстік Африкада кездесетін құйрық туысы Отбасыда бір ғана түрі бар, Nuttalliella namaqua.
Nuttallia — this name was given to a genus of piroplasms. However the name was found to be pre occupied by a genus of North American bivalves and the generic name now used for the piroplasms is Babesia. Nuttalliellidae — Tick family found in southern Africa The family has a single species, Nuttalliella namaqua.