Кіріспе

Галисия халықтық одағы - Галисияның ұлттық және коммунистік саяси партиясы және Испанияның тіркелген саяси партияларының бірі. Партия "Terra e Tempo" журналын шығарады, ал бас хатшы - Нестор Рего. Ол 1964 жылы Галисияның тәуелсіздігі мен оның социалистік мемлекетке айналуы мақсатында құрылған. Бұл Галисия ұлттық халықтық жиналысы және Блоко Nacionalista Galego сияқты ұлтшыл майдандардың құрылуына себеп болды. 1982 жылдан бастап коалициядағы партиялардың бірі. Қазіргі уақытта BNG Ұлттық өкілі (Ана Понтон) UPG мүшесі.

Бірінші негіз

1963 жылы қарашада Брайс Пинто әдеби тобының мүшелері Хосе Луис Мендес Феррин, Баутиста Альварес, Реймундо Патиньо және Хосе Антонио Архона коммунистік және ұлтшыл саяси партия ретінде Unión do Pobo Galego-ны құрды.

Кеңейту

1972 жылы Мануэль Мера Галисиялық революциялық студенттерді (ERGA) құрғаннан кейін ғана UPG өзінің әлеуметтік базасын ұлғайта бастады. Сол жылы 10 наурызда испан полициясы Феррольде болған демонстрацияда 2 жұмысшыны өлтірді. Бұл жағдай Феррол жұмысшыларына қолдау білдіру үшін Галисияның барлық жерінде шабуылдар мен демонстрацияларға әкелді. Бұл қозғалыстың шыңы 1972 жылы Вигодағы жалпы ереуілге жетеді, ол кезде қала 20 күнге шалдықты. UPG ереуілге белсене араласты және Вигоның екі ұйымымен: Galicia Socialista және Organización Obreira. Біріншісі - марксистік топ, ол қаланың кейбір зауыттарындағы жұмысшыларды ұйымдастырды, ал екіншісі - CCOO-дан радикалды бөліну болды. Galicia Socialista және Organización Obreira секторы UPG-ге қосылды. Бұл UPG-ге жұмысшы класы арасында әлдеқайда маңызды рөлге ие болуға көмектесті және ұйымның мүшелерінің санын едәуір арттыруға көмектесті. Шабуыл 26 қыркүйекте аяқталып, 6000 жұмысшы жұмыстан шығарылды. Жаңа наразылық толқынынан кейін жұмыстан шығарылған жұмысшылардың саны 400-ге дейін төмендеді. Шабуыл өз мақсатына жетпегенмен, UPG бұл кезеңнен айтарлықтай күшейіп, белсенділері, жұмысшылар арасында беделі артып, тәжірибесі арта түсті. Бұл UPG-ге Галисиядағы Франко мемлекетінің оппозициясындағы Галисия Коммунистік партиясына негізгі балама болуға көмектесті. 1973 жылдың көктемінде Мончо Ребоирас басқарған Fronte Obreira (Жұмысшылар майданы) құрылды және партияға ұнайтын одақ ретінде әрекет етті. Келесі жылы шаруаларды ұйымдастыру үшін Comisións Labregas құрылды. Еуропадағы басқа да мемлекетсіз ұлтшыл партиялармен орнатылған қарым-қатынас аясында UPG 1974 жылы ақпанда Бретон Демократиялық Одағымен және Ирландиялық республикалық қозғалысымен (Уақытша Ирландиялық Республикалық Армия мен Синн Фэйнді қамтиды) Брест жарғысына қол қойды. Осы хартияға қол қойған ұйымдар Еуропа халықтарының болашақ социалистік Еуропаға өз бетінше шешім қабылдауға құқығын қорғады. Құжатқа кейіннен Herriko Alderdi Sozialista, Cymru Goch, PSAN Provisional, Esquerra Catalana dels Treballadors, Su Populu Sardu және Lucha Occitana қол қойды. UPG сонымен қатар, Карнеол төңкерісінен кейін (1974 жылдың 25 сәуірінде) португалдық радикалды солшыл күштермен, әсіресе Лига де Юнида е Аção Революционара (LUAR), Пролетариаттың революциялық партиясы - Революциялық бригадалар (PRP BR) немесе Қарулы Күштер қозғалысы (MFA) байланыстарын дамытты. Сонымен қатар, 1970 жылдан бастап партия ішінде ұлттық халықтық революция аясында қарулы кезеңнің қажеттілігін алға тартқан дауыстар болды және ETA (pm) қолдауымен UPG Fronte Armada (FA, Қарулы майдан) құрды. 10 адамнан артық емес). FA кейбір тонаулар мен кейбір кішігірім қарулы әрекеттерді жасады, бірақ 1975 жылдың тамызында полиция Мончо Ребоирасты өлтірді және қарулы топтың 4 мүшесін тұтқындады. Осы оқиғалардан кейін партия қарулы күрестен бас тартты.

Өтпелі кезең

Феррол оқиғасынан кейін партия басшылығы Португалияға жер аударылды және кейбір бірлескен іс-шаралар әлі де ETA-мен жүргізілсе де, UPG қарулы әрекеттерді тоқтатып, саяси әрекетті басым етті. UPG 1976 жылдың қаңтарында жария етілген және солшыл галисиалық ұлтшыл ұйымдардың әртүрлі топтарын біріктіру және билікті алғаннан кейін уақытша галисиалық үкімет құруды басқару мақсатымен ұсынылған Галисия ұлттық халықтық жиналысын (AN PG) қолдады. Сонымен қатар, сонымен қатар 1976 жылдың қаңтарында UPG бастамасымен Галисия саяси күштер кеңесі құрылды, оған ПСЖ, Галисия әлеуметтік-демократиялық партиясы және UPG өзі қосылды. Consello 1976 жылы сәуірде Bases Constitucionais (Конституциялық негіздер) жариялады, онда Галисияның өзін-өзі анықтау құқығы талап етілді. Кейіннен Карлистік партия мен Галисияның Коммунистік қозғалысы (ККК) консельоға кірді. Қараша айында CFPG дағдарысқа ұшырады, өйткені MCG оны UPG сұрауы бойынша CCOO-дан шығып, Sindicato Obreiro Galego-ға кіруден бас тартты. Нәтижесінде UPG және PGSD CFPG-ден шықты. 1977 жылы алғашқы демократиялық сайлауға қатысу үшін UPG ұлттық халықтық блок (BN PG) деп аталатын ұлттық майданды құрды, оны UPG және AN PG біріктірді. БНП 22 771 дауыс жинады (2,02%). Сайлаудан кейін Галисия жұмысшы партиясын құрған Камило Ногейра Роман бастаған сектор бөлінді. Бұған дейін UPG басшылығынан шығарылған қатал белсенді Хосе Луис Мендес Феррин партиядан шығып, UPG-ді оңшылдықта, испан институттарына ілгерілетіп мойынсұнуда және сынып аралық қатынаста айыптапты. Мендес Феррин 1977 жылы жаңа партия құрды: Галисия халықтық одағы пролетарлық желі. 1978 жылғы испан конституциялық референдумында UPG "Жоқ" дауысын қолдады. 1979 жылғы сайлауда UPG тағы да BN PG-ді қолдады, 60,889 дауыс жинады, бұл Галисиядағы дауыс берудің 6% -ы, бұл алғашқы сайлаудан бері үлкен жетістік болды, бірақ BN PG Испания конгресінде өкілдер алмады. БН ПГ-ға халық тарапынан қолдаудың өсуі сол жылы өткен жергілікті сайлау нәтижесімен расталды. БН ПГ бүкіл Гализияда 7,32% дауыс жинады (78,216 дауыс) және 258 қалалық кеңес пен 9 мэрді алды. 1981 жылдың сәуір мен мамыр айлары аралығында UPG БН ПГ-ны кәсібилендіруді және оған көбірек салмақ беруді жақтаған азшылықты және оларға қарсы болған көпшілікті қамтитын ішкі дағдарысты бастан кешті. Дағдарыс азшылық секторының (олар Вигода көпшілік болды) шығарылуымен аяқталды, олардың басшылары - ИНТГ-ның бас хатшысы Франсиско Гарсия Монтес, Комиссионс Лабрегас және Агустин Малвидоның бас хатшысы Рекис Бернардо Фернандес. Осы келіспеушіліктерден кейін UPG солға бұрылды және ETA тұтқындары үшін науқандарды қолдады, Herri Batasuna-мен қарым-қатынасын арттырды, тіпті GRAPO саяси қанаты Испания Коммунистік партиясымен (қайта құрылған) бірлескен іс-шаралар өткізді. 1982 жылдың ақпан айында партияның орталықшыл қанаты Педро Луасес (бұрынғы бас хатшы) бастаған және Лугода күшті болған UPG-ден шықты. 1982 жылғы сайлауда PSOE жеңіске жеткеннен кейін UPG өзін кез келген ынтымақтастыққа қарсы деп жариялады, өйткені олар социалистік үкіметті капитализмнің мейірімді бет-бейнесі ретінде көрді. Осы жағдайда 1983 жылдың желтоқсанында Мариано Абало UPG бас хатшысы болып сайланды.

Институттарды қабылдау

1986 жылы UPG және Галисиялық ұлтшыл блок (оның ішінде BN PG өзгерді) институттарға қатысуға келісті, бұл Xosé Manuel Beiras-ты Галисия парламентіне Конституцияға сәйкес әрекет етуге уәде беруге итермеледі. Бұл 1986 жылдың шілдесінде Орталық Комитетінің 13 мүшесі мен бірнеше ондаған белсенділердің бөлінуіне әкелді, олар Ұлттық азаттық коммунистік партиясын құрды. Жаңа партияның негізін қалаушылар арасында Мариано Абало, Ксан Карбальо және Рамиро Убинья болды. Сол кезден бастап UPG жұмыс орны болып табылады Галисиялық ұлтшыл блок. BNG-мен UPG маңызды институционалдық лауазымдарға ие болды: Галисия парламенті депутаттары, испан конгресінің депутаттары, провинциялық депутаттар, мэрлер және көптеген қала кеңесінің мүшелері, әрқашан BNG-нің туы астында. Партия сонымен қатар Конфедерация Интерсиндикаль Галега (CIG) туы астында біріккен ұлтшыл синдикализм арқылы әлеуметтік жұмысқа назар аударды. Ол 2005 жылдың қаңтар айында Сантьяго-де-Компостелада өзінің Он бірінші Ұлттық конгресін өткізді. Бас хатшы Франсиско Родригес Санчес қайта сайланды. 15 және 16 қарашада Сантьяго-де-Компостелада XII конгресс өтті: O nacionalismo, a alternativa á globalización. "Жию, жұмыс істеу және біздің жерімізді өндіру" ("Ұлтшылдық, жаһандануға балама. Біздің жерімізде өмір сүру, жұмыс істеу және өндіріс жүргізу").