Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эльмира және Онтарио көлінің темір жолы Солтүстік Орталық темір жолының және кейін Пенсильвания темір жолының еншілес компаниясы болды, ол Солтүстік Орталыққа Онтарио көліндегі көмір тасымалына шығу орнын беру үшін құрылды.
The Elmira and Lake Ontario Railroad was a subsidiary of the Northern Central Railway and later the Pennsylvania Railroad, formed to give the Northern Central an outlet for coal traffic on Lake Ontario.
Жылқы басы Canandaigua
Канандайгуа және Корнинг теміржол компаниясы Нью-Йорк заң шығарушысының арнайы актісімен 1845 жылы 14 мамырда аталған екі нүкте арасында құрылыс салу үшін құрылды, ал Чемунг темір жолы да сол күні құрылды. Chemung RR 1850 жылы Нью-Йорк пен Эри темір жолындағы Хорсехедстен бастап Сенека көліндегі Уоткинс Гленге (ол кезде Джефферсон деп аталатын) дейін өз желісін бірінші болып аяқтады. Ол Эридің тармағы ретінде жұмыс істеді, сондықтан 6 фут кеңдікті қолданды. 1850 жылы 8 наурызда тағы бір акт "Canandaigua & Corning" компаниясына өз атын "Canandaigua & Elmira" деп өзгертуге және Chemung RR-мен байланысуға рұқсат берді. Ол 1851 жылы 15 қыркүйекте Джефферсон мен Канандайгуадағы Chemung RR арасындағы желісін ашты және сонымен қатар Эримен жұмыс істеді. 1852 жылы 14 қыркүйекте ол "Канандаигуа және Эльмира теміржол компаниясы" деп аталды. 1853 жылдың 1 қаңтарында Эри екі теміржолды пайдалануды тоқтатты, ал Chemung RR қазір тәуелсіз операция болып табылатын Canandaigua & Elmira құрамында жұмыс істеді. 1853 жылдың 1 шілдесінде Канандайгуа мен Ниагара шарлауығы темір жолы Канандайгуа мен Солтүстік Тонаванда арасында ашылды. Ол сондай-ақ кең кеңістікпен және Канандаигуа және Эльмира RR жалға алған, оған Ниагара шарлауығының аспалы көпіріне кіруге мүмкіндік берді. 1857 жылы 23 сәуірде "Canandaigua & Elmira RR" Жорж Б. Холмсқа сатылып, 1857 жылы 2 мамырда "Elmira, Canandaigua and Niagara Falls Rail Road Company" болып қайта құрылды. 1857 жылы 6 қарашада "Канандаигуа және Ниагара Фоллс" РР-і де ипотека бойынша сатылды. 1858 жылы 1 шілдеде "Эльмира, Канандаигуа және Ниагара Фоллс" RR банкрот болды, ал "Чемунг" RR Эри операциясына оралды. Банкротқа ұшыраған темір жол 1858 жылы 23 шілдеде Чарльз Конгдон мен Роберт Б. Поттерге сатылды. 1858 жылдың 25 тамызында, ипотекаға алынған Канадьягуа және Ниагара шарлауығы RR қайта ұйымдастырылды, ол Ниагара көпірі және Канадьягуа темір жолы ретінде қайта ұйымдастырылды, ол 1858 жылдың 1 қыркүйегінде Нью-Йорк орталыққа жалға берілді. Ол қайта өлшенді , Эриді Ниагара шарлауығына кең ауқымды байланыстан айырды. 1859 жылы 18 ақпанда Ельмира, Джефферсон және Канандаигуа теміржол компаниясы ретінде қайта ұйымдастырылды. Эри 1866 жылдың 19 қаңтарына дейін Эльмира, Джефферсон және Канандайгуа RR-ді, ал ол өз кезегінде Chemung RR-ді жұмыс істеді. Екі желі сол кезде Солтүстік Орталық темір жолға Буффало, Нью-Йорк және Эри темір жолының қанағаттанарлықсыз бірлескен бағытын ауыстыру үшін жалға берілді; 1 мамырға дейін, жалға беру күшіне енген кезде, желіге үшінші (стандартты кеңістікті) рельс берілуі тиіс еді.
The Canandaigua and Corning Railroad Company was incorporated by a special act of the New York Legislature on May 14, 1845, to build between the two points named, and the Chemung Railroad was incorporated on the same date. The Chemung RR was the first to finish its line, from Horseheads, on the New York and Erie Railroad, to Watkins Glen (then known as Jefferson), on Seneca Lake, in 1850. It was operated as a branch of the Erie, and accordingly used 6 feet broad gauge. On March 8, 1850, another act authorized the Canandaigua & Corning to change its name to the Canandaigua & Elmira and connect with the Chemung RR. It opened a line between the Chemung RR at Jefferson and Canandaigua on September 15, 1851, and was also operated by the Erie. On September 14, 1852, it was renamed the Canandaigua and Elmira Railroad Company. On January 1, 1853, the Erie ceased to operate the two railroads, and the Chemung RR was run as part of the Canandaigua & Elmira, now an independent operation. On July 1, 1853, the Canandaigua and Niagara Falls Railroad opened between Canandaigua and North Tonawanda. It was also broad gauge, and was leased by the Canandaigua & Elmira RR, giving it access to the Niagara Falls Suspension Bridge. The Canandaigua & Elmira RR was sold at foreclosure on April 23, 1857, to George B. Holmes and was reorganized on May 2, 1857, as the Elmira, Canandaigua and Niagara Falls Rail Road Company, continuing to operate the Chemung RR. On November 6, 1857, the Canandaigua & Niagara Falls RR was also sold under foreclosure. The Elmira, Canandaigua & Niagara Falls RR went bankrupt, and a receiver was appointed on July 1, 1858; the Chemung RR reverting to Erie operation. The bankrupt railroad was sold at foreclosure on July 23, 1858, to Charles Congdon and Robert B. Potter. On August 25, 1858, the foreclosed Canandaigua and Niagara Falls RR was reorganized as the Niagara Bridge and Canandaigua Railroad, which was leased to the New York Central on September 1, 1858. It was regauged to , depriving the Erie of a broad gauge connection to Niagara Falls. The foreclosed Elmira, Canandaigua and Niagara Falls RR was reorganized on February 18, 1859, as the Elmira, Jefferson and Canandaigua Railroad Company. The Erie continued to operate the Elmira, Jefferson & Canandaigua RR, which in turn operated the Chemung RR, until January 19, 1866. The two lines were then leased to the Northern Central Railway to replace an unsatisfactory joint routing over the Buffalo, New York and Erie Railroad; the line to be given a third (standard gauge) rail by May 1, when the lease was to take effect.
Стенли Содус нүктесі
Содус Пойнт және Оңтүстік теміржол компаниясы 1852 жылы 19 наурызда Нью-Йорк штатының жалпы заңына сәйкес құрылды. Темір жол 1873 жылы 16 қаңтарда Содус-Пойнт пен Горхам арасында ашылғанда ғана аяқталды. Горхамдағы байланыс жақын арада жасалмаятыны анық болды, ал Горхам мен Стэнлидегі Эльмира, Джефферсон және Канандайгуа RR байланысы арасындағы желі 1873 жылы 16 ақпанда тасталды. Содус Пойнт және Оңтүстік RR 1875 жылы 21 қыркүйекте ипотека бойынша сатылды және 1875 жылы 30 қарашада Онтарио Оңтүстік Теміржол Компаниясы ретінде қайта ұйымдастырылды. Женева және Оңтүстік-Батыс теміржол компаниясы Нью-Йоркте 1871 жылы 29 мамырда Женевадан (Сенека көлінің басында және Нью-Йорк орталық желісінде) Уэйландқа дейінгі желі салу үшін құрылды. Рочестер, Хорнеллсвилл және Пайн Крик теміржол компаниясы Нью-Йоркте 1872 жылы 30 наурызда Олеаннан шығысқа Хорнеллсвиллге дейін салу үшін құрылды; содан кейін оңтүстікке Пенсильвания штатының шекарасына дейін Джерси-Шор, Пайн Крик және Штаттық теміржол желісімен байланысу үшін. Женеваның оңтүстік-батыс және Хорнеллсвилл теміржол компаниясы 1872 жылы 29 қарашада Нью-Йоркте Женева мен оңтүстік-батыс теміржол желісін кеңейту үшін құрылды. Hornellsville-ге дейін және оны Rochester, Hornellsville & Pine Creek Ry-мен жалғастырады. Кейбір сыныптауларды Женева және Оңтүстік-Батыс Ry. Женева мен Неаполь арасындағы, кейіннен Лехай аңғарының Неаполь бөлімшесі және кейіннен Нью-Йорк пен Пенсильвания темір жолы қолданған Канистё мен Рексвилл арасындағы RH&PC. Алайда, 1873 жылғы үрей бұл теміржолдардағы жұмыстарды тоқтатты, ешқашан қайталанбады. Гейнс және Стейт Лайн теміржол компаниясы 1875 жылы 4 қарашада Пенсильванияда құрылды. Ол RH&PC үшін басқа бір тұйық ретінде қарастырылды, ол штаттық шекарадағы қосылымнан Поттер және Тиога округтері арқылы Пенсильванияның Батыс Бранч қалашығына дейін жүреді. 1875 жылы 12 қарашада Женева және Оңтүстік-Батыс Ry. Geneva, Southwestern & Hornellsville Ry компаниясымен біріктірілді. Женева және Хорнеллсвилл теміржолын құру. Geneva & Hornellsville Ry., Gaines & State Line RR және Rochester, Hornellsville & Pine Creek RR 1876 жылы 13 қаңтарда біріктіріліп, Geneva, Hornellsville және Pine Creek Railway Company компаниясын құрды. Женева, Хорнеллсвилл және Пайн Крик Ри. 1879 жылы 17 желтоқсанда Онтарио оңтүстік RR-мен біріктіріліп, The Lake Ontario Southern Railway Company компаниясы құрылды. Содус Пойнт пен Оңтүстік РР-нің қолдаушыларының бірі Э. Х. Харриман болды, ол оны Эри немесе Солтүстік Орталыққа сатады деп үміттенді. 1882 жылы 4 қыркүйекте ол сатылып, 1882 жылы 5 қарашада Содус Бей және Оңтүстік теміржол компаниясы болып қайта ұйымдастырылды. 1884 жылы ол Содус шығанағындағы аялдамада көмір көпірін салған Солтүстік Орталықтың еншілес компаниясы болды.
The Sodus Point and Southern Rail Road Company was incorporated on March 19, 1852, under the general law of New York State. The railroad was not finished until January 16, 1873, when it opened between Sodus Point and Gorham. It became apparent that a connection at Gorham would not soon be forthcoming, and the line between Gorham and the Elmira, Jefferson & Canandaigua RR connection at Stanley was abandoned on February 16, 1873. The Sodus Point & Southern RR was sold at foreclosure on September 21, 1875, and reorganized on November 30, 1875, as the Ontario Southern Railroad Company. The Geneva and Southwestern Railway Company was incorporated in New York on May 29, 1871, to build a line from Geneva (at the head of Seneca Lake and on the New York Central) to Wayland. The Rochester, Hornellsville, and Pine Creek Railroad Company was incorporated in New York on March 30, 1872, to build from Olean east to Hornellsville; then south to the Pennsylvania state line to connect with the Jersey Shore, Pine Creek and State Line Railroad. The Geneva Southwestern and Hornellsville Railway Company was incorporated in New York on November 29, 1872, to extend the Geneva & Southwestern Ry. to Hornellsville and connect it with the Rochester, Hornellsville & Pine Creek Ry. Some grading was done by the Geneva & Southwestern Ry. between Geneva and Naples, which was later used by the Lehigh Valley Naples Branch, and by the RH&PC between Canisteo and Rexville, which was later used by the New York and Pennsylvania Railroad. However, the Panic of 1873 brought work on these railroads to a halt, never to resume. The Gaines and State Line Rail Road Company was incorporated on November 4, 1875, in Pennsylvania. It was intended as another outlet for the RH&PC, to run from a connection at the state line through Potter and Tioga Counties to West Branch Township, Pennsylvania. On November 12, 1875, the Geneva & Southwestern Ry. was consolidated with the Geneva, Southwestern & Hornellsville Ry. to form The Geneva and Hornellsville Railway. The Geneva & Hornellsville Ry., Gaines & State Line RR and Rochester, Hornellsville & Pine Creek RR were consolidated on January 13, 1876, to form The Geneva, Hornellsville and Pine Creek Railway Company. The Geneva, Hornellsville & Pine Creek Ry. was merged with the Ontario Southern RR on December 17, 1879, to form The Lake Ontario Southern Railway Company. One of the backers of the Sodus Point & Southern RR was E. H. Harriman, who hoped to sell it to the Erie or the Northern Central. It was sold at foreclosure on September 4, 1882, and reorganized as the Sodus Bay and Southern Railway Company on November 5, 1882. In 1884, it became a subsidiary of the Northern Central, which built a coal trestle at the terminus at Sodus Bay.
Біріктіру және жұмыс істеу
Chemung RR, Elmira, Jefferson & Canandaigua RR және Sodus Bay & Southern Ry. 1886 жылы 31 желтоқсанда "Эльмира және Онтарио көлінің темір жолы компаниясы" құрылды. Бұл желі Эридің Хорсхедс-тағы алмасуынан Содус-Пойнтке дейін жалғасты, Стэнлиден Канандайгуаға дейінгі тармақпен. Ол жалға алынған және оны басқаратын Солтүстік Орталық, оған басқа еншілес компания Эльмира және Уильямспорт темір жолы арқылы және Эриден Эльмирадан Хорсехедске дейінгі жол жүрісі арқылы жеткен. Жалға беру шарты 1911 жылдың 1 қаңтарында Солтүстік Орталықты басқаратын PRR-ге берілді. Канандаигуадан Канандаигуа көліндегі теңіз айдынына қысқа желі 1887 жылы 21 шілдеде құрылған Канандаигуа көлінің теміржол компаниясымен салынған, ол 1888 жылы 27 желтоқсанда Эльмира және Онтарио көлінде біріктірілген. Темір жолдың негізгі мақсаты - Солтүстік Орталықтың кен орындарынан көмір тасымалдауға арналған шығыс ретінде қызмет ету, Содус шығанағындағы көмір айлағын Ұлы көлдердегі нарықтарға жеткізу үшін пайдалану. Негізгі Пенсильвания темір жолы 1930 жылы 4 мамырда Ньюарк пен Марион темір жолын жалғастырып, бір жылдан кейін оны Эльмира және Онтарио көліне біріктірді. 1956 жылы 31 қаңтарда "Эльмира & Лейк Онтарио" Солтүстік Орталық темір жолға біріктірілді.
The Chemung RR, Elmira, Jefferson & Canandaigua RR, and Sodus Bay & Southern Ry. were consolidated on December 31, 1886, to form the Elmira and Lake Ontario Railroad Company, a continuous line from the Erie interchange at Horseheads to Sodus Point, with a branch from Stanley to Canandaigua. It was leased and operated by the Northern Central, which reached it via the Elmira and Williamsport Railroad, another subsidiary, and trackage rights over the Erie from Elmira to Horseheads. The lease was transferred to the PRR, which controlled the Northern Central, on January 1, 1911. A short line from Canandaigua to a pier on Canandaigua Lake was built by the Canandaigua Lake Railroad Company, incorporated July 21, 1887, which was merged into the Elmira & Lake Ontario on December 27, 1888. The principal purpose of the railroad was to serve as an outlet for coal shipments from the mines tapped by the Northern Central, using the coal pier at Sodus Bay to ship to markets on the Great Lakes. Parent Pennsylvania Railroad acquired control of the connecting Newark and Marion Railway on May 4, 1930, and merged it into the Elmira & Lake Ontario a year later. On January 31, 1956, the Elmira & Lake Ontario was merged into the Northern Central Railway.