Кіріспе

Аргентинада испандықтардың қоныстануы, яғни испандық эмигранттардың Аргентинаға келуі, алдымен Аргентинаның Испаниядан тәуелсіздік алғанға дейінгі кезеңде, ал 19 ғасырдың аяғы мен 20 ғасырдың басында көптеп орын алды. 15-19 ғасырлар аралығында Испания империясы 1816 жылы Аргентинаның тәуелсіздік жариялауынан кейін Аргентинаға айналған аумақтардағы жалғыз отаршылдық держава болды. 1850 жылға дейін Аргентинаға қоныс аударған еуропалықтардың басым көпшілігі Испаниядан келген және олар Испанияның отарлаушылық әкімшілігін, соның ішінде діни істерді, үкіметті және коммерциялық бизнесті жүргізді. Жаңа қалаларда іспандық криоллолардың едәуір саны біртіндеп жиналды, ал кейбіреулері жергілікті халықтармен (местистер), қара африкалық құлдар (мулаттар) немесе басқа да еуропалық иммигранттармен араласты. Аргентинаға көшіп келгендердің көп бөлігі XIX ғасырдың ортасына дейін испандықтар болғандықтан, ал 19 ғасырдың аяғы мен 20 ғасырдың басында Аргентинаға көшіп келгендердің едәуір бөлігі испандықтар болғандықтан, барлық аргентиналықтар кем дегенде ішінара испандық ата-бабалардан шыққан. Аргентинада ең көп тараған 20 тегі испанша. Аргентина мен Испания арасындағы таралуы және көптеген ортақ мәдени аспектілері (испан тілі, римдік католицизм, криолло / испандық дәстүрлер) 20-шы ғасырда Аргентинаға көші-қонмен бірге басқа еуропалық және латындық Жерорта теңізі мәдениеттерімен араласты. Бұл Аргентинаның гибридтік мәдениетінің пайда болуына әкелді, ол Латын Америкасындағы дәстүрлі испан мәдениетінен ерекшеленеді. Бұдан басқа, 20-ғасырда Аргентинаға ағылшын иммиграциясының көп бөлігі Испанияның басқа бөліктерінен бөлек тілі мен мәдениеті бар Галисияның солтүстік-батыс аймағынан келген.

Тарих

Аргентина мен Испания мәдениетінің өзара байланысының ұзақ және күрделі тарихы бар. Испаниялықтар 16 ғасырдан бастап Аргентинаға қоныс аударған, содан кейін көптеген испан криоллолары Аргентинаның аймағын мекендеген, олардың кейбіреулері испан еместермен некелескен. Испания 1580 жылы Буэнос-Айрес қаласында тұрақты колония құрды, бірақ бастапқы қоныстану негізінен Перуден жер арқылы болды. Испандықтар 1776 жылы Рио-де-ла-Платаның вице-рояльдігін құрып, Аргентинаны өздерінің кең империясына біріктірді, ал Буэнос-Айрес гүлденген портқа айналды. Аргентина Испания империясының Оңтүстік Америкадағы маңызды бөлігіне айналады. Аргентинаның тәуелсіздік қозғалысы Аргентинаның испан қарым-қатынасын түбегейлі өзгертті. Аргентинаның Испаниядан тәуелсіздік алу қозғалысы 1810 жылы 25 мамырда Буэнос-Айрестің қуатты қаласында басталды, ал бүкіл жаңа ел 1816 жылы 9 шілдеде Сан-Мигель-де-Тукуман қаласында Испаниядан тәуелсіздігін ресми түрде жариялады. Испаниялықтардың жеңілісінен кейін централистік және федералистік топтар Аргентина елінің болашағын анықтау үшін ұзаққа созылған қақтығысқа түсті. Тәуелсіздікке дейін Аргентинада Испания империясының билігіне қарсы болған және өз тәуелсіздігін қалаған испандар аргентиналықтар деп аталды, ал тәуелсіздікке қарсы болғандар испандар ретінде танылды. Бірақ тәуелсіздік алғаннан кейін бірнеше ұрпақ өткеннен кейін, әсіресе соңғы иммиграциядан кейін, көптеген аргентиналықтар өздерін жаңа дамушы елдеріне деген мақтаныштан таза аргентиналық ретінде көруге кірісті.

Испания иммиграциясы

Колониялық кезеңнен кейінгі (1832-1950) кезеңде, қазіргі Аргентина мемлекетінің құрылуынан кейін Аргентинаға Еуропалық иммиграция толқыны кезінде Испанияның барлық жерлерінен Аргентинаға испан иммигранттарының ағыны болады. 1857 және 1960 жылдар аралығында 2.2 миллион испандықтар Аргентинаға көшіп келді, көбінесе Галисиядан, Баск елінен, Астуриядан, Кантабриядан және Каталониядан Солтүстік Испанияға, ал ал алғысы аз сандағы иммигранттар да Оңтүстік Испанияға Андалусиядан келді. Галициялықтар Аргентинадағы Испанияның отарлаудан кейінгі иммигрант халқының 70% құрайды. Галисиялықтардың саны жағынан әлемдегі екінші орында тұрған қала - Буэнос-Айрес, мұнда Галисиядан көшіп келушілер соншалықты көп болды, сондықтан бүгінде Испаниядағы шыққан жеріне қарамастан барлық испандар Аргентинада галегос (галисиандар) деп аталады. Аргентиналықтардың галеголар туралы стереотиптері - олар жайбарақат, өсектес және ашкөз. Аргентина халқының шамамен 10 - 15% -ы испан және француз басктарының ұрпақтары болып табылады және баск аргентиналықтары деп сипатталады. Олар елдің ірі қалаларының көпшілігінде бірнеше баск мәдени орталықтарында жиналады. Баск тектес аргентиналықтардың арасында кең тараған практика - өздерін "француз басктары" деп тану. Бұл француз мәдениеті орташа аргентиналықтардың арасында испанға қарағанда "модалы" деп саналуымен байланысты. 2013 жылы Аргентинада Испанияда туылған 92,453 испан азаматы және Аргентинада туылған тағы 288,494 испан азаматы болды. Испанияға көшіп келген аргентиналықтардың көбі - испандықтар мен итальяндықтардың ұрпақтары, олар қайта оралу заңдары бойынша еуропалық азаматтықты оңай ала алады.

Қазіргі заман

Халық арасында еуропалық істерге және олардың еуропалық мұрасына деген қызығушылық әлі де күшті болса да, бүгінгі күні Аргентина мәдениеті испандықтардан американдық немесе австралиялық мәдениеттер британдықтардан ерекшеленетіндей ерекшеленеді. Испания мәдениеті қазіргі Аргентина мәдениетіне үлкен әсер етті. Екіжақты қарым-қатынастар әрдайым ерекше стратегиялық сипатта болды. Сонымен қатар, болашақтағы және жан-жақты ынтымақтастық та өткір келіспеушіліктердің кезеңдерін бастан кешірді. Соңғы жылдары Мадрид дипломатиясы Аргентина мен оның жақын көршілеріне қатысты өзінің дірілдеген беделін және ықпалын қалпына келтіруге тырысты. Бұл үшін ең маңызды дайындық Американы ашудың 500 жылдығын атап өту кезінде жасалды. Алайда, елдері арасындағы қарым-қатынастар "жылынуға" қарамастан, бұрынғы сенімділік пен байланыс деңгейі сақталмайды. Мәдени ынтымақтастыққа бағытталған әрекеттер екі маңызды кедергіге тап болады. Біріншіден, Испанияда Аргентина экономикасына несие беруге жұмсалатын жеткілікті мөлшерде бос қаражат жоқ, ал екінші жағынан, Аргентинаның Испанияға қатысты "садақа синдромы" оңай шешілмейді.