Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мишель Лин Косилек (англ. Michelle Lynne Kosilek; 1949 жылы 10 сәуірде туған) - американдық қылмыскер. 1990 жылы Косилек әйелі Шерил МакКоулды өлтіргені үшін сотталып, өмір бойына түрмеге қамалды. Түрмеде отырған кезінде Косилек өзінің жыныстық дисфориясы үшін вагинапластика түрінде медициналық емделуді ұсынбағаны үшін Массачусетс түзеу департаментінің (MDOC) бірнеше рет сотқа бергенімен танылды.
Michelle Lynne Kosilek (born April 10, 1949) is an American convicted murderer. Kosilek was convicted of the 1990 murder of wife Cheryl McCaul and sentenced to life in prison. While incarcerated, Kosilek has become controversially known for repeatedly suing the Massachusetts Department of Correction (MDOC) for not providing medical treatment for her gender dysphoria in the form of vaginoplasty.
Ерте өмір
Косилек Чикагода, Иллинойста дүниеге келген. 1952 жылы Косилек пен оның үлкен әпкесі арақшы анасынан айырылып қалды, ал әкесі поштаны бұрмалау үшін ұзақ мерзімге бас бостандығынан айырылды. Бауырлары католикалық шіркеудің Санкт-Гедвигс прихожындағы жетімдер үйінде өсті, онда Косилекті қызметкерлері қиылысқан киім кигені үшін жазалаған. 1949 жылы анасы оларды қайтарып алу үшін оралды. Осы уақыттан бастап, он жасынан бастап, Косилекті анасының әжесі бірнеше рет зорлап, ішімдікке салынып кетті. Бірде Косилек анасына гинекомастиядан болған көкіректерін көрсетті. Оның үгей әкесі бұған ашуланып, ашуланып терезе сындырып, Косилекті әйнектің сынығымен ұрып-соқты. Ол жасөспірім кезінде үйден қашып кетіп, орта мектепті бір мезгілде тастап кетті. Көшеде өмір сүріп жатқанда, Косилек героинге тәуелді болып, ұрлық жасау, дүкен ұрлықтары және балаларды жезөкшелікпен айналысу арқылы ақша табуға кірісті. Жас кезінде ол бірнеше жерде жұмыс істеді, мысалы ыдыс жуушы, жүк көлігі жүргізушісі, қоқыс жинаушы, құрылысшы, жиһаз жөндеуші, қойма меңгерушісі, дәмдеуіш фабрикасында таңғақтаушы және мектеп автобусының жүргізушісі. АҚШ армиясының жеке жауынгері, ол әскери қызметтен босатылғанға дейін, әскери қызметтен босатылған және жалған киім киген. Кейінірек Косилек гормондық терапияны алған кезде өмірінде алғаш рет өзін "нормальды сезінгенін" айтты. Косилек 1971 және 1972 жылдары бірнеше ай бойы гормондарды қабылдады, бірақ әр жолы кенеттен тоқтады. Алғашқы рет оны есірткі ұстағаны және тонау үшін жазасын өтеп жатқанда, басқа тұтқындар ұжымдық зорлағанынан кейін, екінші рет оны гей-барда екі меценаттың шабуылға алынысымен, олар әйелге көшу жоспарына келіспеді. Сол жерде Косилек ерікті кеңесші болып жұмыс істейтін Шерил МакКоулды кездестірді. Маккоул екі баласы бар ажырасқан әйел еді және егер ол Косилекке тұрмысқа шықса, Косилек өзін еркек ретінде танытады деп сенді; Косилек Маккоулдың "Косилекке тек жақсы әйел керек" дегенін еске алды. Олар 1984 жылы үйленді, бірақ Косилектің әйел жыныстық сәйкестігі өзгерген жоқ. Ол қайтыс болғанда МакКол 36 жаста еді.
Kosilek was born in Chicago, Illinois. In 1952, Kosilek and her older sister were abandoned by their alcoholic mother, while their father was serving a lengthy prison sentence for mail fraud. The siblings were raised in an orphanage run by the Catholic Church at St. Hedwig’s Parish, where Kosilek was reportedly punished by staff for cross dressing. Their mother returned to take them back in 1949, from which point on, starting at age ten, Kosilek was repeatedly raped by her maternal grandfather and began abusing alcohol. On one occasion, Kosilek showed her breasts, which were swollen due to gynecomastia, to her mother. Her stepfather became infuriated by this, broke a window in a rage and stabbed Kosilek with a broken piece of glass before her mother beat her with a frying pan. She eventually ran away from home as a teenager, simultaneously dropping out of high school. While living on the streets, Kosilek developed an addiction to heroin and resorted to earning money by committing burglary, shoplifting, and engaging in child prostitution. As a young adult, she worked several jobs, including as a dishwasher, a truck driver, a garbage collector, a construction worker, a furniture restorer, a warehouse manager, a packer at a condiment factory and a school bus driver. as well as a private in the U. S. Army, before being discharged for going AWOL and cross dressing. Kosilek later said that, while she was on hormone therapy, she "felt normal" for the first time in her life. Kosilek also took hormones for several months in 1971 and 1972, but abruptly stopped each time, first after she was gang raped by fellow inmates while serving time for drug possession and robbery, and the second time when she was assaulted at a gay bar by two patrons, who disagreed with her plans to transition to female. where Kosilek met Cheryl McCaul, who was working there as a volunteer counselor. McCaul was a divorcee with two children and believed that if she were to marry Kosilek, that Kosilek would identify as a man; Kosilek recalled McCaul saying that all Kosilek needed was "a good woman". They were married in 1984, but Kosilek's female gender identity did not change. McCaul was 36 years old when she died.
Мәйіттің табылғаны
1990 жылдың 20 мамырында Шерил МакКоулдың денесі оның көлігінің артқы орындығында табылды. Оның көлігі Солтүстік Атлбородағы Emerald Square сауда орталығының паркингінде сауда орталығы түнде жабылғаннан кейін табылды. МакКоулдың денесі жалаңаш, ал ол өлімге ұшырап өлді. Косилек оны арқанмен және фортепиано сырымен тығыз тартып, Маккоулдың басын денесінен ажыратып жіберді.
On May 20, 1990, Cheryl McCaul's body was discovered in the back seat of her car. Her car was found in the parking lot of the Emerald Square Mall in North Attleborough, after the mall had closed for the night. McCaul's body was nude, and she had died by strangulation. Kosilek had strangled her with a rope and with a piece of piano wire, pulling so tightly that she nearly severed McCaul's head from her body.
Тергеу және тұтқындау
Сол күні кешке Косилек Солтүстік Атлборо полициясына хабарласып, әйелі Шерилдің сол күні үйге келмегенін айтады және оның қатысы болуы мүмкін көлік апаты туралы хабар бар ма деп сұрайды. Полиция қызметкерлері Косилекке Шерилдің көлігін тауып алғанын айтып, оны полиция бөлімшесіне шақырды. Косилек келісіп, оны полиция қызметкері алып келуге өтініш білдірді. Косилек екі рет тергеуге алынды, бір рет сол күні, бір рет 21 мамырда. Осы екінші сапар кезінде полиция Косилекке оның кісі өлтіруге қатысы бар екенін және олар, полиция, Косилектің ұлымен сөйлескенін айтты. Косилек полицияға адвокат тауып, кетіп бара жатқанын айтты. Сол күні кешке, 1990 жылдың 22 мамырында, түн ортасынан кейін Косилек Бедфорд қаласында көлік апатына ұшырады. Полиция Косилекті әйел киімін киіп, көлік жүргізушісінің орнында, аялдама белгісі мен бұталарға соқтығысып жатқанын байқаған. Полиция қызметкері оның ішімдікке салынбағанын анықтап, такси шақырды. 24 мамырда жылдамдықты арттырған үшін тоқтатылған кезде Косилек офицерден психиатриялық қызмет көрсетуді сұрады және Нью-Йорк ауруханасының психиатриялық бөлімшесіне жеткізілді, кейіннен оны Массачусетс штатының полициясы Массачусетске әкелді.
That evening, Kosilek called the North Attleborough police department, stated that wife Cheryl had not come home that evening, and asked whether there had been any report of a car accident in which she might have been involved. The police told Kosilek that they had found Cheryl's car, and they asked Kosilek to come to the police station. Kosilek agreed, requesting that an officer pick her up. Kosilek was twice taken in for questioning, once that day, and once on Monday, May 21. During this second visit, the police informed Kosilek that she was a suspect in the murder, and that they, the police, had spoken with Kosilek's son. Kosilek informed the police that she was going to get a lawyer, and left. Later that evening, on May 22, 1990, shortly after midnight, Kosilek crashed her car in Bedford. Police observed Kosilek in the driver's seat, dressed in women's clothing, having crashed into a stop sign and some bushes. The officer administered field sobriety tests, determined that Kosilek was not intoxicated, and called her a cab. On May 24, while being stopped for speeding, Kosilek asked the officer for psychiatric services, and was transported to the psychiatric unit of a New York hospital, and subsequently was brought back to Massachusetts by the Massachusetts State Police.
Сот және айыптау
1990 жылы 30 мамырда Косилекке кісі өлтіргені үшін айып тағылды. Нью-Йорктен ұсталған жерінен экстрадициялануына қарсылық білдіргеннен кейін, ол 3 қазанда кінәсін мойындамады және кепілдіксіз ұстауға бұйрық берілді. 1992 жылдың қарашасында сот процесін күтіп тұрған кезде ол Бристоль округінің шерифінің кеңсесіне "жыныстық дисфория үшін медициналық тағайындалған емді қабылдамау" арқылы азаматтық құқықтарын бұзғаны үшін қазіргі шерифке сәтсіз шағымданғаннан кейін үгіт-насихат жұмыстарын жүргізді. Сотталғанға дейін ол әйелдердің гормондарын контрацепция таблеткалары түрінде қабылдап, екі рет өзіне қол жұмсауға тырысты, бір рет өзін-өзі кастрациялауға тырысты. Сот 1993 жылдың 14 қаңтарында басталды, ал қазылар алқасы мүшелерінің ешқайсысы судьяның "айыпкер физикалық жағынан еркек, бірақ эмоциялық және психологиялық жағынан әйел болуы мүмкін, әйел киімдері ретінде сипатталуы мүмкін және әйел ретінде қарастырылатын мінез-құлық пен мінез-құлық танытуы мүмкін немесе әйелдің алмастыруымен аталуы мүмкін" деген сөздеріне ешқандай қиындық білдірмеді. Сот барысында такси жүргізушісі сол түстен кейін Косилекті сол сауда үйінен алып, оны үйінен жарты шақырым жердегі дүкенге апарып қойғанын айтты. Косилектің өгей ұлы Тимоти, ол кісі өлтірілген кезде 15 жаста болған, сол күні кешкі асқа Косилек стейк пісіргенін және олар күнделікті нәрселер туралы сөйлескенін айтты. Тімоте сонымен қатар, Косилектің кісі өлтірген күні, кем дегенде бір жылдан бері алғаш рет қырқылғандығын айтты. Макколды өлтіргені үшін Косилек бірінші дәрежелі кісі өлтіргені үшін айыпты деп танылып, шартсыз босату мүмкіндігісіз өмір бойына түрмеге кесілді. 1996 жылдың 8 тамызында Массачусетс штатының Жоғарғы сот төрешісінің қателігі айыпты жоюға жеткіліксіз деген шешім шығарды.
Kosilek was indicted for murder on May 30, 1990. After unsuccessfully contesting her extradition from New York where she had been apprehended, she pleaded not guilty on October 3 and was ordered held without bail. In November 1992, while awaiting trial, she ran a write in campaign for the office of Bristol County Sheriff after unsuccessfully suing the current sheriff for violations of her civil rights by "the denial of medically prescribed treatment for gender dysphoria." Also while awaiting trial, she took female hormones in the form of birth control pills, twice attempted suicide, and once attempted self castration. The trial began on January 14, 1993, with jury selection at which no potential juror expressed any difficulty with the judge's statement that "the defendant is physically a male but may emotionally and psychologically be a female, and will be wearing what may be described as female clothing and may exhibit mannerisms and behavior considered to be female or that he may be referred to by female pronouns." During the court proceedings, a cab driver testified that he had picked up Kosilek from that same mall, on that same afternoon, and had driven her to a store located about half a mile from her house in Mansfield. Kosilek's step son, Timothy, who was 15 years old at the time of the murder, testified that that evening, Kosilek had cooked steak for their dinner, and that they had talked about everyday things. Timothy also stated that Kosilek shaved off her beard on the day of the killing, the first time she had done so in at least a year. For the murder of McCaul, Kosilek was convicted of first degree murder and sentenced to life in prison without the possibility of parole. On appeal, the Massachusetts Supreme Judicial Court ruled on August 8, 1996, that the trial judge's errors were insufficient to overturn the conviction.
Қамауға алу және медициналық сот істері
Косилек Фрамингемдегі (Массачусетс штаты) Масачусетс түзеу мекемесінде, орташа күзетілетін әйелдер түрмесінде қамауда отыр. Косилекке гендерлік дисфория диагнозы қойылды және ол өзін әйел ретінде танытады. Түрмеде отырып, Косилек өзін әйел ретінде таныстырды, соттың бір шешімі кейінірек "мүмкіндігінше" деп айтқандай, оның бірінші және орта есімдері заңды түрде Мишель Линне болып өзгерді.
Kosilek is incarcerated in Framingham, Massachusetts, at the Massachusetts Correctional Institution at Framingham, a medium security female prison. Kosilek has been diagnosed with gender dysphoria and identifies as female. While in prison, Kosilek has presented herself as a woman, as one court decision later said, "to the maximum extent possible", and had her first and middle names legally changed to Michelle Lynne.
Сот іс-әрекеттері
2000 жылы Косилек Массачусетс түзеу департаментінің (MDOC) үстінен сегізінші түзету бойынша "құқықтарды бұзу" деп шағымданды. 2002 жылы Косилек бұл сот ісіне жеңіске жетіп, гормондық терапия мен психотерапияны алды. 2009 жылы Косилек сегізінші сот ісіне түсіп, DOC-ді бет түстерін алу үшін электролиз беруге мәжбүрлеуге тырысты.
In 2000, Kosilek sued the Massachusetts Department of Corrections (MDOC), claiming "violation of rights" under the Eighth Amendment. Kosilek won that suit in 2002 and obtained hormone replacement therapy and psychotherapy for her condition. In 2009, Kosilek lost her eighth lawsuit, attempting to force the DOC to provide electrolysis to remove facial hair.
Жынысты ауыстыру хирургиясы
2006 жылдың мамырында Косилек DOC-ді сотқа беріп, жынысты ауыстыру хирургиясын ұсынудан бас тарту Сегізінші түзету бойынша "жәбірлі және ерекше жаза" болып табылады деп дәлелдеді. 2012 жылдың 4 қыркүйегінде АҚШ-тың аудандық судьясы Марк Вольф MDOC Косилектің жынысын ауыстыру операциясын қабылдамау арқылы конституциялық құқықтарын бұзған деген шешім шығарды. Ол бұрынғы түзеу комиссары Кэтлин Деннехидің емдеуден бас тарту үшін "сақтану, сылтау және алдамшылық" жасағанын атап өтті. Ол Дэннехидің "көптеген мәселелерде жалған куәлік бергенін" және тұтқындарға жынысын өзгерту операцияларын жасатудан бас тартуға тыйым салатын заң жобасын қолдағанын жазды. Вольф хирургиялық операцияны Косилекке тапсыруды тапсырды. 2012 жылдың қазан айында судья Вольф DOC-ге тәуелсіз сарапшыны жұмысқа алуға бұйырды, ол электролиздің Косилектің гендерлік дисфорияны емдеудің қажетті бөлігі екенін анықтады. Қазан айында судья Вольф апелляциялық іс қорытындысын күтіп отырғанда, Козелектің адвокаттарына іс бойынша істеген жұмыстарына 700 000 доллардан астам сома төлегенін талап етуге дайын екенін мәлімдеді. Косилектің адвокаттары егер мемлекет Косилектің операциясын төлеп, апелляциядан бас тартса, бұл төлемді төлеуден бас тартуды ұсынды. Депутат Барни Франк губернатор Деваль Патриктің Вольфтың шешіміне шағымдану туралы шешімін қолдады. Ол "Менің ойымша, оның өзін әйел ретінде таныстыруға құқығы бар екені және оны түрме жүйесі құрметтеуі керек" деді, бірақ ол Косилектің адвокаттарының оның ісін "жалпы трансгендерлік [жыныстық құқықтар] мәселесі ретінде сипаттаулары қате деп ойлады. АҚШ сенаторы Скотт Браун және оның 2012 жылғы сайлаудағы қарсыласы Элизабет Уоррен екеуі де Косилектің операциясына "салық төлеушілердің долларларын" пайдалануға қарсы болды. Шерил МакКоулдың туыстары сот операцияны бұйырды дегенге қарсы болды және бір туысы мұндай операцияны төлеуге мүмкіндігі жоқ адамды үкімет есебінен алу үшін кісі өлтіруге итермелейді деген пікір білдірді. 2006 жылы "Бостон глобусының" редакторлары Косилектің операциясына қарсы болды, өйткені "жеке сақтандыру компаниялары жынысты ауыстыру операцияларын өтемейді" және "гормондық емдеу мен сарапшы терапия" "жетілді". 2012 жылы Globe газеті Волфтың шешімі операция "медициналық тұрғыдан қажет, таңдамалы процедура емес" дегенге сенімді дәлел болды, дегенмен "тәмсіз". Сондай-ақ, газет Косилектің туған атын "Роберт" деп атауды тоқтатып, әйелдік сын есімдерді қабылдады. Лос-Анджелес Таймс газетінің редакторлық мақаласында операцияның құны мәселе емес екендігі айтылды, өйткені операцияның құны Косилекті әйелдер түрмесінде ұстаудың аз шығындарымен өтеледі және Косилектің өз денесін шабуылдаумен байланысты шығындардан құтылады. Алайда ол жынысты ауыстыру хирургиясы "қоғамдық стандарттан тыс медициналық көмек" деп есептеді, жеке сақтандыру компаниялары мен Medicare оны қамтамас. Ол түрмеде отырғандарға медициналық көмек көрсетуде қолданылатын "сақтандырудың жалпыға бірдей танылған стандартын" ұсынды. DOC Вольфтың жынысын ауыстыру хирургиясы туралы шешімін, Косилек пен Спенсерді, 2013 жылдың 2 сәуірінде дәлелдемелерді тыңдаған Бірінші апелляциялық сотқа шағымданды. 2014 жылдың 17 қаңтарында осы Соттың үш судьялық алқасы Косилекке 21 деген шешім шығарды. Көпшілік, судьялар О. Роджери Томпсон мен Уильям Джей Каятта кіші, Косилектің Сегізінші түзетудегі құқықтары "егер бұл емдеу кейбіреулерге таңқаларлық немесе дәстүрге жат болып көрінсе де, медициналық жағынан қажетті емдеуді алуды" қамтиды деп айтты. Сотталушы Хуан Р. Торруэлла бұл мәселеге қарсылық білдіріп, медициналық көмектен бас тарту Косилектің Сегізінші түзетудегі құқықтарын бұзбайтынын айтты, өйткені ол "қоғамның ең төменгі әдептілік стандарттарынан төмен емес" және "жамандық жасау ниеті де, қасарысқан және негізсіз, әрине, абайсыздықпен күтім жасаудың қолданылуы да көрсетілмейді". Алайда, бірінші округтік соттың толық құрамы 2014 жылдың желтоқсан айында Косилек 32-ге қарсы шешім шығарды. Кейін 2015 жылы Жоғарғы Сот апелляцияны тыңдамай, Косилектің жынысын өзгерту операциясы туралы өтінішін қабылдамады.
In May 2006, Kosilek sued the DOC, arguing that its refusal to provide sex reassignment surgery constituted "cruel and unusual punishment" under the Eighth Amendment. On September 4, 2012, U. S. District Judge Mark Wolf ruled that the MDOC had violated Kosilek's constitutional rights by denying sex reassignment surgery, noting that former Corrections Commissioner Kathleen Dennehy had engaged in "pretense, pretext, and prevarication" to deny the treatment. He wrote that Dennehy had "testified untruthfully on many matters" while supporting legislation to prevent him from providing sex reassignment surgery to inmates. Wolf ordered the DOC to provide Kosilek with the surgery. In October 2012, Judge Wolf ordered the DOC to hire an independent expert to determine whether electrolysis was a necessary part of Kosilek's treatment for gender dysphoria. Judge Wolf announced in December that, pending the outcome of the case on appeal, he was prepared to require the state to reimburse Koselek's attorneys for their work on the case, estimated at more than $700,000. Kosilek's attorneys offered to forgo that payment if the state would cover the cost of Kosilek's surgery and forgo its appeal. Representative Barney Frank supported the decision of Governor Deval Patrick to appeal Wolf's decision. He said "I think it should be clear he has a right to present himself as a woman, and that should be honored by the prison system" but he thought that Kosilek's advocates were wrong to describe his case "as a general trans[gender rights] issue". U. S. Senator Scott Brown and his 2012 election opponent Elizabeth Warren both objected to the use of "taxpayer dollars" for Kosilek's surgery. Relatives of Cheryl McCaul objected to the court ordered surgery and one cousin suggested it would lead someone unable to afford such surgery to commit murder in order to receive it at government expense. In 2006, the editors of the Boston Globe had opposed Kosilek's surgery because "[p]rivate insurers rarely pay for sex change operations" and "hormone treatment and expert therapy" are "sufficient". In 2012, the Globe said that Wolf's decision made a persuasive case that the surgery was "medically necessary, not an elective procedure", however "distasteful". The paper had also stopped deadnaming Kosilek by her birth name "Robert" and adopted feminine pronouns. An editorial in the Los Angeles Times noted that cost was not the issue, since the cost of the surgery would be offset by the lesser expense of housing Kosilek in a women's prison and avoid the costs associated with Kosilek's attacks on his own body. It nevertheless thought that sex reassignment surgery was "medical attention that is above and beyond the community standard of care", noting that private insurance companies and Medicare do not cover it. It offered the "generally recognized standard of insurance coverage" as the standard to be used in providing medical services to the incarcerated. The DOC appealed Wolf's decision about sex reassignment surgery, Kosilek v. Spencer, to the First Circuit Court of Appeals, which heard arguments on April 2, 2013. On January 17, 2014, a three judge panel of that Court ruled 2–1 for Kosilek. The majority, Judges O. Rogeriee Thompson and William J. Kayatta, Jr., said that Kosilek's Eighth Amendment rights included "receiving medically necessary treatment even if that treatment strikes some as odd or unorthodox". In dissent Judge Juan R. Torruella said that denying the medical care in question did not violate Kosilek's Eighth Amendment rights because it did not "fall below society's minimum standards of decency" and "illustrate{d} neither an intent to harm nor the obstinate and unwarranted application of clearly imprudent care". However, the full First Circuit Court ruled against Kosilek 3–2 in December 2014. Later, in 2015, the Supreme Court chose not to hear the appeal, and by doing so rejected Kosilek's request for sex reassignment surgery.
Жеке өмір
2012 жылдың қаңтар айында Косилек түрмеде отырып, "Грейстің қызы" атты автобиографиясын жариялады.
In January 2012, Kosilek self published an autobiography while serving time in prison, Grace's Daughter.