Памела Смарт: АҚШ-тағы әйел, күйеуін өлтіруге қатысқандығы үшін өмір бойына сотталды. 1990 жылғы қылмыс, құпия махаббат, сот процесі туралы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сотталған кісі өлтіруші (1967 жылы туған)
American convicted murderer (born 1967)
Памела Энн Смарт (туған аты Вожас; 1967 жылғы 16 тамызда туған) – 1990 жылы күйеуі Греггори Смартты өлтіруге қатысқандық үшін, кісі өлтіруге сөз байласу және куәліктің бұрмалануы қылмыстары бойынша сотталған американдық әйел. Ол кезде 22 жастағы Смарт, 15 жастағы Уильям "Билли" Флинн және оның үш досымен бірге Нью-Гэмпшир штатының Дерри қаласында 24 жастағы Греггориді өлтіру үшін сөз байласты. Қазіргі таңда ол Нью-Йорк штатының Вестчестер округіндегі әйелдерге арналған ең жоғары қауіпсіздік деңгейі бар Bedford Hills Correctional Facility түрмесінде өмір бойына бас бостандығынан айырылған.
Pamela Ann Smart (née Wojas; born August 16, 1967) is an American woman who was convicted of being an accomplice to first degree murder, conspiracy to commit murder, and witness tampering in the death of her husband, Greggory Smart, in 1990. Smart, then aged 22, had conspired with her underaged boyfriend, then 15 year old William "Billy" Flynn, and three of his friends to have Greggory (24) murdered in Derry, New Hampshire. She is currently serving a life sentence at Bedford Hills Correctional Facility for Women, a maximum security prison in Westchester County, New York.
Ерте өмір
Памела Смарт 1967 жылы 16 тамызда Флорида штатының Корал Гейблс қаласында Джон мен Линда Вожастың қызы болып дүниеге келді. Ол Майамиде, Флоридада өсті, бірақ отбасысы сегізінші сыныпта оқып жүргенде Дерри, Нью-Гэмпширге көшіп кетті. Памела Дерридің Пинкертон академиясында орта білім алды, онда ол жанкүйерлер тобының мүшесі болды, содан кейін Флорида мемлекеттік университетін (ФМУ) коммуникация мамандығы бойынша бітірді. ФМУ-да ол студенттік радио бағдарламасын жүргізді. Памела Греггори Смартпен 1986 жылы Рождество демалысында Нью-Гэмпширде танысты. Олар 1987 жылдың ақпанында қарым-қатынас бастады және екі жылдан кейін үйленді, Греггори Памеланың ФМУ-дағы соңғы курсын бітіру кезінде Флоридаға көшіп келді. Некелеріне жеті ай толған соң, олардың арақатынастарында қиындықтар туды. Памела Нью-Гэмпшир штатының Хэмптон қаласындағы Виннакунет орта мектебінде медиа-координатор болып жұмыс істеді. Онда ол екінші курс студенті Уильям "Билли" Флиннмен "Өзіңді бағалау" жобасында кездесті, бұл екеуі де ерікті болып жұмыс істеген мектептегі есірткіге қарсы бағдарлама болды. Памела Флинннің досы Сесилия Пирс есімді тағы бір стажермен де танысты.
Pamela Smart was born Pamela Wojas in Coral Gables, Florida, on August 16, 1967, the daughter of John and Linda Wojas. She grew up in Miami, Florida, before her family moved to Derry, New Hampshire, when she was in the eighth grade. Pamela attended secondary school at Derry's Pinkerton Academy, where she was a cheerleader, and graduated from Florida State University (FSU) with a degree in communications. At FSU, she had been the host of a college radio program. Pamela met Greggory Smart while she visited New Hampshire over Christmas break in 1986. They formed a relationship in February 1987 and married two years later, with Greggory moving to Florida to live with Pamela during her senior year at FSU. Seven months into their marriage, the couple began having difficulties in their relationship. Pamela took a job as a media coordinator at Winnacunnet High School in Hampton, New Hampshire, where she met sophomore student William "Billy" Flynn at Project Self Esteem, a school drug awareness program where both were volunteers. Pamela also met another intern named Cecelia Pierce, who was friends with Flynn.
Грег Смартты өлтіру
1990 жылдың 1 мамырында Памела жұмыстағы жиыннан үйіне келгенде, пәтері тоналып, күйеуі Греггори өлтірілгенін көрді. Полиция қызметкерлері қылмыс орны тонау салдарынан шатаққа түскендей көрінетінін мәлімдеді. Кейіннен Памела 15 жасар Флиннді азғытып, күйеуін өлтірмесе, оған жыныстық қатынас жасамаймын деп қорқытқан деген айып тағылды. Флинн бұл қылмысты достары Патрик "Пит" Рэндалл, Вэнс "Дж. Р." Латтим және Реймонд Фаулердің көмегімен жасады. Тергеу барысында Латтимнің әкесі үйінен тапқан .38 калибрлі тапаншаны полицияға әкелді, бұл қару кісі өлтіру құралы болуы мүмкін деп ойлады. 14 мамырда анонимді хабарлама бойынша Памеланың досы Сесилия Пирс осы жоспарды білгені анықталды. Полиция Пирспен сөйлесіп, оның Памеламен әңгімелесіп, оны кінәлі ететін сөздерін жаздыруға келісті, ол да солай істеді. 1990 жылдың 1 тамызында детектив Дэниел Пеллетье Памеланың мектебінің тұрақ орнында оны тоқтатып, сұраққа тартты. Смарт оны танып, бұрын кем дегенде алты рет сөйлескенін айтты. Күтпеген жағдайға түсіп, ол: "Не болды?" - деп сұрады. "Жарайды, Пэм, - деді Пеллетье жазбада, - менде жақсы да, жаман да жаңалық бар. Жақсысы - біз күйеуіңнің өлтірілуін анықтадық. Ал жаманы - сен тұтқындалдың". "Не үшін?" - деп сұрады Смарт. "Бірінші дәрежелі кісі өлтіру". Смартты қолғаппен байлап, Дерри аудандық сотына жеткізіп, сол кезде Гоффстаунда орналасқан Нью-Гэмпшир штатының әйелдер түрмесіне қамады.
On May 1, 1990, Pamela came home from a meeting at work to find her condominium ransacked and her husband Greggory murdered. Police officials said the crime scene looked like a disrupted burglary. Pamela was later accused of seducing 15 year old Flynn and threatening to withhold sex from him unless he killed her husband. Flynn did so with the help of friends Patrick "Pete" Randall, Vance "J. R." Lattime, Jr., and Raymond Fowler. During the investigation, Lattime's father brought a .38 caliber pistol he had found in his house to the police, believing it might have been the murder weapon. On May 14, an anonymous tip also indicated that Pamela's friend Cecelia Pierce was aware of the plan. Police talked to Pierce, who agreed to wear a wire and record conversations with Pamela in hopes that she would say something incriminating, which she did. On August 1, 1990, Detective Daniel Pelletier approached Pamela in her school's parking lot. Smart recognized him, having spoken to him on at least six other occasions. Taken by surprise, she asked, "What's up?" "Well, Pam," Pelletier said in the recording, "I have some good news and I have some bad news. The good news is that we've solved the murder of your husband. The bad news is you're under arrest." "What for?" Smart asked. "First degree murder." Smart was then handcuffed and arraigned at the Derry District Court and jailed at the New Hampshire State Prison for Women, which was in Goffstown at the time.
Сот
Смарттың соты көпшілік назарына ілінеді және бұқаралық ақпарат құралдарының назарын аударады, себебі ол АҚШ-та бірінші болып сот залында телекамераларға рұқсат берді. Егер ол айыпты деп танылса, өмір бойы түрмеде қалуы мүмкін еді. Прокуратураның ісі Смарттың жасөспірім серіктестерінің куәліктеріне негізделген, олар сот басталғанға дейін өздерінің келісімімен келісті. 1991 жылдың 4 наурызында ауызша дәлелдеу басталғанда, прокурордың орынбасары Диана Николоси жасөспірімдерді "құмар әйелдің" бейкүнә құрбандары ретінде суреттеді. Прокуратура Памела Смартты өзінің кәмелетке толмаған жыныстық серіктесін бақылайтын, қатал ойшыл ретінде суреттеді. Николоси Смарт Флиннді күйеуін өлтіру үшін азғырып, қымбат ажырасудан құтылып, 140 000 долларлық өмірді сақтандыру полисінен пайда алу үшін бұзғанын мәлімдеді. Өзінің куәлік беруінде Смарт кәмелетке толмаған жігітпен "қарым-қатынасы" бар екенін мойындады, бірақ күйеуін өлтіру Флинн мен оның достарының қолынан ғана келді деп мәлімдеді. Ол кісі өлтіруге қатыспағанын, оның алдын ала білмейтінін айтты. Флинн Смартты алғаш кездескенде сүйіп қалған деп мәлімдегенмен, Сесилия Пирс сот барысында Смарт пен Флинн бастапқыда жай ғана дос болған деп куәлік етті. Пирс алғаш рет ақпан айында, Смарт оған "Биллді жақсы көретінін" мойындаған кезде өзгерісті байқайды. Флинн сот барысында Памела Смартпен жыныстық қатынасқа түсер алдында пәк екенін айтты. 1991 жылы 22 наурызда Рокингем округінің Жоғарғы сотында аяқталған 14 күндік сот процесінен кейін Смарт бірінші дәрежелі кісі өлтіруге, кісі өлтіруге сөз байласу және куәларды бұрмалау үшін кінәлі деп танылды. Смарт Пирске билік органдарына ештеңе айтпауға немесе өтірік айтуға мәжбүрлеген. Сотталу негізінен оның серіктестерінің куәліктері мен Смарттың күйеуімен татуласуды қалайтынын және жігіттердің жоспары туралы білмейтінін айтқандарына қайшы келетінін білдіретін құпия түрде жазылған әңгімелердің нәтижесі болды. Оны өлім жазасына кесілген қылмыспен айыптауға болар еді, бірақ прокуратура бұған қарсы шешім қабылдады. Сол күні ол шартсыз өмір бойына түрмеде отыруға сотталды.
Smart's trial was widely watched and garnered considerable media attention, partly because it was one of the first in the U. S. to allow TV cameras in the courtroom. She faced life in prison if convicted. The prosecution's case relied heavily on testimony from Smart's teenaged co conspirators, who had secured their own plea bargains before her trial began. When oral arguments began March 4, 1991, Assistant Attorney General Diane Nicolosi portrayed the teenagers as naïve victims of an "evil woman bent on murder." The prosecution portrayed Pamela Smart as the cold blooded mastermind who controlled her underaged sex partner. Nicolosi claimed that Smart seduced Flynn to get him to murder her husband, so that she could avoid an expensive divorce and benefit from a $140,000 life insurance policy. In her testimony, Smart acknowledged that she had what she termed an "affair" with the underaged boy, but claimed that the murder of her husband was solely the doing of Flynn and his friends as a reaction to her telling Flynn that she wished to end their "relationship" and repair her marriage. She insisted that she neither participated in the murder plot nor had any foreknowledge of it. Though Flynn claimed he had fallen in love with Smart when he first met her, Cecelia Pierce testified at trial that Smart and Flynn were originally just friends. Pierce first noticed a change about February, when Smart confessed to her that she "loved Bill." Flynn testified at trial that he was a virgin before he had sex with Pamela Smart. After a 14 day trial that culminated on March 22, 1991, in the Rockingham County Superior Court, Smart was found guilty of being an accomplice to first degree murder, conspiracy to commit murder, and witness tampering. The tampering stemmed from Smart's coercing Pierce not to say anything to authorities or to lie. The conviction was largely the result of the testimony of her co conspirators and secretly taped conversations in which Smart appeared to contradict her claims of having wanted to reconcile with her husband and of having no knowledge of the boys' plot. She could have been charged with capital murder, but the prosecution decided against it. Later that day, she was given a mandatory sentence of life in prison without the possibility for parole.
Түрмеге қамау
Смарт өмір бойына қамауда отыр. Ол Нью-Йорк штатының Вестчестер округінде орналасқан ең жоғары қауіпсіздікті Бедфорд Хиллз әйелдер түрмесінде 1993 жылы Гоффстаундағы Нью-Гэмпшир штатының әйелдер түрмесінен ауыстырылған. Сол кезде Нью-Гэмпширдің ресми өкілдері бұл ауысудың "қауіпсіздік себептерімен" байланысты екенін айтты. Әрі, сотталушылар Уильям Флинн мен Патрик Рэндалл да штаттың сыртына, екеуі де Уоррендегі Мэн штатының түрмесіне жіберілді. Өзінің кінәсіз екенін мәлімдесе де, Смарт күйеуі тірі қалғанда, егер ол кәмелетке толмаған Флиннмен болған "қарым-қатынасын" жасамас еді дейді. Түрмеде Смарт басқа тұтқындарға сабақ берді және Mercy College-тен әдебиет және құқық зерттеулері бойынша екі магистратураны аяқтады, олардың құны Mercy College-тің жеке қаражатынан төленді. Смарт Ұлттық Әйелдер Ұйымының мүшесі болып, түрмедегі әйелдердің құқықтары үшін күресті. 1996 жылдың қазан айында Смартты тұтқындар Мона Грейвс пен Гания Миллер қатты ұрып-соқты. Оның мұрны сынды, көзінің шеңбері сынды, сол жақ бетіне пластина енгізілді. Екі тұтқын Смартты түрмедегі қарым-қатынастары туралы оларға мәлімдегені үшін ұрды. Грейвс пен Миллер Бедфорд Хиллз түрмесінде Смартқа жасалған шабуыл үшін екінші дәрежелі шабуыл жасады деп танылды және кейіннен бөлек түрмелерге ауыстырылды. Ұрып-соғудың салдарынан Смарт созылмалы ауырсынуға қарсы дәрі-дәрмек қабылдайды және кейде өзін-өзі өлтіру туралы ойлайды. Оның кеңесшісі, доктор Элеонор Пэм, "оның көптеген, көптеген, көптеген қараңғы күндері бар" дейді. Смарт Флинннің жағдайын қадағалай береді, өйткені ол оны 2023 жылғы шешімге дейін өзінің бостандығына кілт деп санайды. "Ол мені шындықты айтып, осы жерден шығаруға көмектесетін аздаған адамдардың бірі, бірақ ол ешқашан мұны істемейді", - деді Смарт. 2003 жылы National Enquirer газетінде Смарттың шала киінген суреттері жарияланды. Ол түрме басшылығына шағымданып, екі айға жеке камераға қамалды. Смарт жеке камераға қамалуына қатысты сотқа шағым түсірді, бірақ сот ісі қабылданбады. 2004 жылы Смарт пен оның бірге тұтқыны Кэролин Уормус Бедфорд Хиллздің қызметкерлеріне шағымданып, 2003 жылы жарияланған суреттерге позинг жасауға мәжбүрлеген жазалаушы қызметкердің жыныстық зорлауына және жыныстық асырауына шағымданып сотқа жүгінді. 2009 жылдың 5 қарашасында АҚШ округтік сотының судьясы Нью-Йорк штатынан Смартқа 23 875 доллар төлеу туралы шешім шығарды. Смарт 8 750 доллар алды, ал оның адвокаты адвокаттық гонорары үшін қалған соманы алды. Жазасын өтеген кезеңде Смарт драматург Ив Энслер ұйымдастырған жазушылар семинарына қатысты. Семинар мен Смарттың жазғандары 2003 жылғы PBS деректі фильмінде "Менің сөздерім саған не істесін" көрсетілді. 2004 жылдың сәуірінде АҚШ-тың Бірінші апелляциялық соты 2002 жылы федералды судьяның оның федералды хабеас өтінішін қабылдамауы туралы шешімін күшінде қалдырды. Федералдық апелляцияға дейін Смарт штаттық деңгейдегі барлық сот шағымдарын аяқтаған. 2005 жылдың шілдесінде Нью-Гэмпширдің атқарушы кеңесі "губернатордың қоятын кез келген шарттарына" байланысты кешірім сұранысын бірауыздан қабылдамады. ABC News телеарнасына берген сұхбатында Смарт қартайып, түрмеде өлуден қорқатынын және өлім жазасын алуды қалағанын айтты. 2023 жылдың 29 наурызында Смарттың соңғы апелляциясы қабылданбағаны хабарланды. Барлық заңдық мүмкіндіктер таусылғандықтан, оның өмір бойына қамауда отыруы бекітілді.
Smart is serving her life sentence at the maximum security Bedford Hills Correctional Facility for Women in Westchester County, New York, where she was transferred in 1993 from the New Hampshire State Prison for Women in Goffstown. At the time, New Hampshire officials said the transfer was for unspecified "security reasons." Co defendants William Flynn and Patrick Randall were also transferred out of state, in both cases to the Maine State Prison in Warren, Maine. Although she maintains her innocence, Smart has conceded that her husband would still be alive if she had not had what she continues to describe as an "affair" with Flynn, a minor. While in prison, Smart has tutored other inmates and has completed two master's degrees with concentrations in literature and legal studies from Mercy College, which were paid for with private funds from Mercy College. Smart became a member of the National Organization for Women, campaigning for rights for women in prison. In October 1996, Smart was severely beaten by fellow inmates Mona Graves and Ghania Miller. She sustained a fractured nose and a broken eye socket, which resulted in the insertion of a plastic plate in the left side of her face. The two inmates beat Smart after they accused her of snitching on them about their prison relationship. Graves and Miller were convicted of second degree assault in the attack on Smart at Bedford Hills Correctional Facility and were subsequently transferred to separate prisons. As a result of the beating, Smart takes medication for chronic pain and sometimes thinks of suicide. Her counselor, Dr. Eleanor Pam, says that "she has many, many, many dark days." Smart says she still keeps track of Flynn because she regards him as being the key to her freedom, before the 2023 ruling. "He is one of the few people that could actually get me out of here, by coming forward and telling the truth, but he's never gonna do that," said Smart. In 2003, photos of a scantily clad Smart were published in the National Enquirer. She filed a complaint against the prison and was placed in solitary confinement for two months. Smart sued in relation to her placement in solitary, but the lawsuit was dismissed. In 2004, Smart and fellow inmate Carolyn Warmus sued officials of Bedford Hills, claiming sexual harassment, and sexual assault by a corrections officer, who they said coerced them into posing for the suggestive pictures published in 2003. On November 5, 2009, a U. S. District Court Judge approved a $23,875 judgment to Smart from the State of New York. Smart received $8,750, while her attorney received the remaining balance for attorney fees. While serving her sentence, Smart took part in a writer's workshop, which was facilitated by playwright Eve Ensler. The workshop and Smart's writing were exhibited in the 2003 PBS documentary What I Want My Words to Do to You. In April 2004, the First U. S. Court of Appeals upheld a 2002 ruling by a federal judge who rejected her federal habeas petition. Prior to her federal appeal, Smart had exhausted all judicial appeals at the state level. In July 2005, the New Hampshire Executive Council unanimously denied a pardon request for "any conditions the governor may seek to impose." In an interview with ABC News, Smart indicated she is afraid of growing old and dying in prison and would rather have been given the death penalty. On March 29, 2023, it was reported that Smart lost her final appeal. With all legal options exhuasted, her life sentence is cemented.
Қатысушылар
1992 жылы Билл Флинн екінші дәрежелі кісі өлтіргені үшін өмір бойына түрмеге кесілді; жақсы мінез-құлық танытса, 40 жылдан кейін шартты түрде босатуға құқығы болмады, ал ең төменгі жазаның 12 жылы кейінге шегерілді. Флинн Уоррендегі Мэн штатының түрмесінде қамалды, онда ол GED диплом алды, қайырымдылық жұмысына белсенді қатысты және түрмеде электрик болып жұмыс істеді. 2007 жылы Флинн 16 жыл өмірден айырылғаннан кейін жазасын жеңілдетуді сұрады, ол түрмеде өткізген жылдары бостандықта өткізген жылдарымен тең болғанша бұрынғыдай іс жасамайтынына уәде бергенін айтты. Сондай-ақ ол Грег Смарттың отбасына оны өлтіргені үшін кешірім сұрады. Смарт отбасы бұл өтінішке қарсы болды. 2014 жылдың шілдесінде Флинн Мэн штатының Уоррен қаласындағы ең төменгі қауіпсіздік деңгейі бар мекемеге ауыстырылды; бұл оған жұмыстан босату бағдарламасына қатысуға мүмкіндік берді. 2015 жылдың 12 наурызында Флинн мемлекеттік шартты түрде босату комиссиясынан босату алды және 2015 жылдың 4 маусымында, Грег Смарттың қайтыс болуының 25 жылдығынан кейін өмір бойына шартты түрде босатылды. Флинн сияқты Патрик Рэндалл да екінші дәрежелі кісі өлтіргені үшін өмір бойына түрмеге кесілді, 40 жылдан кейін шартты түрде босатуға құқығы болды, ал 12 жыл кейінге шегерілді, осылайша ол 2018 жылдың басында босатуға үміткер болатын. Ол да Мэн штатының Уоррен қаласындағы Мэн мемлекеттік түрмесінде жазасын өтеді. 2009 жылдың наурыз айында судья Рэндаллдың ең төменгі жазасын үш жылға қысқартты, оны 2015 жылдың маусым айында босатуға мүмкіндік берді. Рэндаллға Нью-Гэмпшир шартты түрде босату комиссиясы 2015 жылдың 9 сәуірінде өткен тыңдаудан кейін шартты түрде босату берді. Ол 2015 жылдың 4 маусымында өмір бойына шартты түрде босатылды, сол күні оның серіктесі Флинн де босатылды және Грег Смарттың қайтыс болуының 25 жылдығынан кейін бірнеше күн өткен еді. Қатысушы және жүргізуші Вэнс Латтим екінші дәрежелі кісі өлтіруге көмектескені үшін өмір бойына бас бостандығынан айырылды, 30 жылдан кейін шартты түрде босатуға құқығы болды, ал 12 жыл мерзімге тоқтатылды. 2005 жылы оның ең төменгі жазасы үш жылға қысқартылды және ол сол жылы шартты түрде босатылды, Грег Смарттың қайтыс болуынан кейін 15 жыл өткен соң. Фаулер 2003 жылы Грег Смарт қайтыс болғаннан кейін 13 жыл өткен соң шартты түрде босатылды, бірақ 2004 жылы шартты түрде босату шарттарын бұзғаны үшін қайта түрмеге жіберілді. Ол 2005 жылдың маусымында қайтадан шартты түрде босатылды.
In 1992, Bill Flynn was sentenced to life in prison for second degree murder; not eligible for parole for 40 years with 12 years of the minimum sentence deferred if he maintains good behavior. Flynn was incarcerated at the Maine State Prison in Warren, where he earned his GED, has been active in charity work and worked as an electrician at the prison. In 2007, Flynn sought a sentence reduction after serving 16 years, stating that he had vowed not to do so until he had spent as many years behind bars as he had spent free. He also apologized to Gregg Smart's family for murdering him. The Smart family opposed the request. In July 2014, Flynn was moved to a minimum security facility in Warren, Maine; the transfer allowed him to participate in a work release program. Flynn was granted parole by the state parole board on March 12, 2015, and was released from prison with lifetime parole on June 4, 2015, a few days past the 25th anniversary of Gregg Smart's death. Like Flynn, Patrick Randall was also sentenced to life in prison for second degree murder, eligible for parole after 40 years with 12 years deferred, making him eligible as early as 2018. He too served his sentence at the Maine State Prison in Warren, Maine. In March 2009, a judge reduced Randall's minimum sentence by three years to 25 years, making him eligible for release as early as June 2015. Randall was granted parole by the New Hampshire Parole Board after a hearing on April 9, 2015. He was released on June 4, 2015, on lifetime parole, the same day as co conspirator Flynn's release and a few days past the 25th anniversary of Gregg Smart's death. Co conspirator and driver Vance Lattime was sentenced to life in prison as an accomplice to second degree murder, eligible for parole after 30 years with 12 years suspended. In 2005, his minimum sentence was reduced by three years, and he was paroled that same year, 15 years after Gregg Smart's death. Fowler was paroled in 2003, 13 years after Gregg Smart's death, but was sent back to prison in 2004 for violating his parole terms. He was paroled again in June 2005.