Кіріспе

Өліп кеткен бауырымен жорғалаушылар туысы Paleorhinus (грекше: "Ескі мұрын") - Триас дәуірінің соңында (Карний дәуірінің соңында) таралған базальды фитозаврлардың өліп кеткен туысы. Бұл тұқым 1904 жылы Вайоминг пен Техаста (АҚШ) кездесетін Paleorhinus bransoni типті түріне байланысты аталған. Тағы бір жарамды түр, Paleorhinus angustifrons Бавариядан, Германия, сонымен қатар, бұл тұқымға жатады. Paleorhinus-тың ұзындығы шамамен 400 м. Paleorhinus-тың таксиномиялық тарихы күрделі болды, диагностикалық және диагностикалық емес материалдардың жиі синонимиясы болды. Бұл негізінен оның ерекшеліктері емес, маманданбаушылықпен ерекшеленетін базалық фитозавр екендігіне байланысты. Тарихи тұрғыдан алғанда, барлық базалық фитозаврларды тек бір немесе екі тұқымға бөлуге дағдыланған, бұл тұқымдар кейінірек фитозаврларға ата-бабалық парафилетикалық эволюциялық дәрежеге ие болды. Соңғы уақытта бұл сыныптар бірнеше тұқымға бөлінді. Хант пен Лукас (1991) PPM P217 түрін P. bransoni түріне жатқызған. Бұл толық емес бас сүйек, ол Батыс Техас штатының Рэндалл округіне қарасты Пало-Дуро каньонында Тековас формациясының Карниан дәуіріндегі Кемп-Спрингс мүшесінен жиналған. Кейіннен Лонг пен Мюрри (1995) қосымша материалды, соның ішінде оқшауланған бас сүйегі артында қалғандарды, П. брэсониге қатысты. ТММ 31025 172, толық бас сүйегі Отис шахтасы 1-ден (сонымен қатар SMU 122) жиналды, ТММ 31100 8, 101, 175, 418, 419, 453 Отис шахтасы 3-тен жиналды, ал ТММ 31185 11, 38 Отис шахтасы 3А-дан жиналды.

P. angustifrons

P. angustifrons тұңғыш рет 1936 жылы Оскар Кун Francosuchus түрінде сипаттап, атады. P. angustifrons тек BSPG 1931 X 502 голотипі бойынша белгілі, оның жарым-жартылай бас сүйегінде ростра мен жамбастар жоқ. Ол Баварияның батысындағы 9-шы қабаттағы Эбрах карьерінен жиналған. Хант пен Лукас (1991) F. angustifrons-ты Ebrachosuchus angustifrons деп қате атады және оны және басқа екі Francosuchus түрлерін, F. broilii және F. latus, Paleorhinus neukami синонимдері деп қарады. "Z" деген. Arenaceus ең көне сенімді фитозавр болып саналады және жылдар бойы әртүрлі фитозавр түрлеріне, соның ішінде Белодон, Мистриосух және Фитозаврға қайта тағайындалды. Hungerbühler (2001) "Z" дегенді қайта сипаттағанмен. arenaceus Phytosauria-ға жатпайтын және Archosauria incertae sedis-ге жатқызылған, Dzik & Sulej (2007) оның голотипі "жасөспірімдердегі Krasiejów Paleorhinus-тың тиісті бөліктерінен айтарлықтай айырмашылығы жоқ екенін, бұл анық фитозавр екенін" атап өтті. Сонымен қатар, Фейербахер Хайде Шилфсандштейн, одан "З". arenaceus жиналды, және Красьеев Метопозаврдың түрлерін бөліседі, олардың фитозаврдың бірдей түрлерін бөлісуі мүмкін. Олар "Z" дың бөлшектілігімен келіскенмен, arenaceus holotype Krasiejów Paleorhinus онымен байланыстыруға болмайды, олар Paleorhinus cf атауын қолданды. Аренацеус - Красиев палеорхины үшін. және Вастфал (1976) осы түрлерді, сондай-ақ, Э. неками және П. ангустифронс Paleorhinus subgenus Francosuchus деп атады, ал Чаттерджи (1978) Francosuchus-тағы төрт түрді басқа бір суботқа жатқызды. Хант пен Лукас (1991) бұл түрлерді Paleorhinus neukami-мен синоним деп қарастырды. Бұл Tetrapoda incertae sedis түріне жатады. "Paleorhinus" parvus Mehl, 1928 Hunt және Lucas (1991) бұл түрді P. bransoni, Parasuchus hislopi Lydekker, 1885 P. hislopi химерлік синтетипіне негізделген материалға негізделген. Ринхозаврлық базикраниум фитозаврлардың ішінара мұрнымен, скоттерімен және кейбір тістерімен араластырылған. Фридрих фон Хуэн (1940) бациранды Парадапедон хакслейиге (қазіргі Гиперодапедон хакслейи) тиесілі деп анықтады, сондықтан ол фитозаврлық материалды жаңадан аталған "aff" түріне тағайындады. Brachysuchus maleriensis. (Брахисух малериенсіс) Кейін Эдвин Харрис Колберт (1958) барлық үнділік парасухиан материалдарын Phytosaurus maleriensis деп атады. Грегори (1962) бұл ұсынысты қабылдады. Санкар Чаттерджи (1978), Үндістан парасухианының көптеген толық қалдықтарын сипаттаған, оны Brachysuchus (ангисторхинуспен тығыз байланысты немесе синоним) немесе Phytosaurus (күмәнді атау, мүмкін Nicrosaurus-тің аға синоними) деп атауға болмайтынын көрсетті. Ол ринозавр базикраниумның П. hislopi-дің голотипі де, Парадапедон хаксли-дің лектотипі де емес екенін, сондықтан П. hislopi-ді басудан аулақ болу керектігін атап өтті. Дегенмен, Хант пен Лукас (1991) түрді номен дубиум деп санады және төменгі Малери формациясынан диагностикаланған фитозавр үлгілері үшін Paleorhinus hislopi комбинациясын уақытша жасады, бұл Үнді түрін басқа Paleorhinus түрлерінен ажыратуға болады. Нәтижесінде, кейінгі зерттеулердің көпшілігі барлық Paleorhinus түрлерін Parasuchus түріне ICZN ережелеріне сәйкес жатқызды, ал басқалары P. hislopi түрін Paleorhinus түріне жатқызды. Paleorhinus-тің күрделі таксономиялық тарихының арқасында 2013 жылғы зерттеулер тұқымдар арасындағы синонимияны ерте деп санайды. Promystriosuchus ehlersi Case, 1922 Gregory (1962) және Hunt and Lucas (1991) бұл таксонды Paleorhinus тұқымдасына жатқызды және оның холотипінің нашар сақталуы және жалғыз белгілі үлгісі болғандықтан, оны түрлер деңгейінде nomen dubium деп қарады. Stocker and Butler (2013) P. ehlersi Paleorhinus-қа жатпайтынын және оны Phytosauria incertae sedis-ке жатқызғанын айтты.

Филогения

Келесі кладограмма, Kammerer et al., 2016, P. bransoni, P. angustifrons және "P. "sawini-нің басқа фитозаврлармен қарым-қатынасын көрсетеді. Авторлар P. bransoni және P. angustifrons-ты Parasuchus hislopi-мен тығыз қарым-қатынасына байланысты Parasuchus тұқымдасына жатқызды.