Кіріспе
1856 жылғы Демократиялық ұлттық конвенция - 2 маусымнан 6 маусымға дейін Огайо штатының Цинциннати қаласында өткен президенттік номинациялы конвенция. Ол Демократиялық партияның президенттік және вице-президенттікке үміткерлерін ұсыну үшін өткізілді. Конгресс президенттікке Пенсильвания штатының бұрынғы мемлекеттік хатшысы Джеймс Бьюкененді және вице-президент ретінде Кентукки штатының бұрынғы өкілі Джон К. Бреккинриджді таңдады. Демократиялық партияның президенті Франклин Пирстің қоғамдағы беделі "Қандай қанды Канзас" - Канзас территориясындағы құлдыққа қатысты азаматтық қақтығыстан қатты зардап шекті. Көптеген қанағаттанбаған демократтар Пирстің Ұлыбританиядағы елшісі болып қызмет еткен Бьюкененнің артына тіреліп, Канзастың қан кетуі туралы даудан аулақ болды, ал демократтардың кішігірім тобы Иллинойс штатының сенаторы Стивен А. Дугласты қолдады. Бьюкенен бірінші дауыс беруде көш бастап, кейіннен дауыс беруде қолдауды баяу арттырды, бұл Пирске өз делегаттарына Дугласты қолдауға нұсқау берді. Дуглас 1860 жылы Бьюкененнің қайта сайлануға үміткер болмауына кепілдік алғаннан кейін өз атын қайтарып алуға келісті, бұл Бьюкененге он жетінші дауыс беруде кандидатураны алуға мүмкіндік берді. Пирс екінші мерзімге өз партиясының кандидатурасынан бас тартылған, қайта сайлануға белсенді үміткер болған алғашқы және жалғыз сайланған президент болды. Он бір кандидат бірінші вице-президенттік сайлауда дауыс алды, конгрессмен Джон А. Квитман көпшілік дауыспен жеңіп алды. Делегаттар екінші дауыс беру кезінде Брекинриджді бірауыздан қолдап, оған вице-президенттікке кандидатура берді. Демократиялық билет Джон С. Фримонт пен Уильям Л. Дейтонның Республикалық билетін және Миллард Филлмор мен Эндрю Дж. Донелсонның Американдық партия билетін жеңіп, 1856 жылғы сайлауда жеңіске жетті.
The 1856 Democratic National Convention was a presidential nominating convention that met from June 2 to June 6 in Cincinnati, Ohio. It was held to nominate the Democratic Party's candidates for president and vice president in the 1856 election. The convention selected former Secretary of State James Buchanan of Pennsylvania for president and former Representative John C. Breckinridge of Kentucky for vice president. Incumbent Democratic President Franklin Pierce's standing with the public had been badly damaged by "Bleeding Kansas," the civil strife in Kansas Territory over slavery. Many dissatisfied Democrats lined up behind Buchanan, who had served as Pierce's ambassador to Britain and thus had avoided the controversy over Bleeding Kansas, while a smaller group of Democrats supported Senator Stephen A. Douglas of Illinois. Buchanan led on the first ballot and slowly grew his support on subsequent ballots, leading Pierce to instruct his delegates to back Douglas. Douglas agreed to withdraw his name after receiving assurances that Buchanan would not seek re election in 1860, allowing Buchanan to clinch the nomination on the seventeenth ballot. Pierce became the first and only elected president who was an active candidate for reelection to be denied his party's nomination for a second term. Eleven candidates received votes on the first vice presidential ballot, with Congressman John A. Quitman winning a plurality of the vote. The delegates lined up unanimously behind Breckinridge on the second ballot, giving him the vice presidential nomination. The Democratic ticket went on to win the 1856 election, defeating the Republican ticket of John C. Fremont and William L. Dayton and the American Party ticket of Millard Fillmore and Andrew J. Donelson.
Өмірбаян
Сенаторлар Джеймс А. Байард, Джесси Д. Брайт және Джон Слайделл (кезекте Делавэр, Индиана және Луизиана штаттарынан) Джеймс Бьюкененнің конвенцияда тағайындалуын ұйымдастыруға және ұйымдастыруға көмектесті. Демократиялық партия 1854 - 1855 жылдардағы сайлауда үлкен жеңіліске ұшырады. Партия құлдық мәселесі бойынша солтүстік-оңтүстік секциялық бөлінуді жалғастырды, әсіресе 1854 жылғы Канзас-Небраска актісі және Канзас территориясындағы азаматтық қақтығыстан кейін "Қан төгуші Канзас" деп аталатын зорлық-зомбылық. Демократиялық партияның екі танымал саясаткері, президент Пирс пен Иллинойс штатының сенаторы Стивен Дуглас, дау-дамайлардың ортасында болды, бұл көптеген партия мүшелерін басқа жерде жаңа келісім кандидатын іздеуге итермеледі. Джеймс Бьюкенен 1852 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда президенттікке кандидат болды, ал 1852 жылғы сайлаудан кейін ол Пирстің Британиядағы елшісі ретінде қызмет етуге келісті. Бьюкененнің шетелдегі қызметі оны елден тыс орналастырды, ал Канзас-Небраска туралы заң бойынша пікірталас бүкіл елді дүр сілкіндірді. Джон Слайделл, Джесси Брайт және Джеймс А. Байард сияқты күшті сенаторлар Бьюкененнің артына шығып, оны Солтүстік пен Оңтүстікке тартымды тәжірибелі көшбасшы ретінде таныстырды. Бьюкенен президенттікке ашық түрде ұмтылмаса да, өзінің жақтастарын баулу үшін ешқандай іс-қимыл жасамады.
Іс жүргізу
Ұлттық комитет төрағасы Роберт Миллиган Маклейн дүйсенбі, 2 маусым күні түскі уақытта Самуэль Медариді уақытша президент етіп тағайындады. Бірінші күні конгресте өкілеттілік, ұйым және резолюция жөніндегі комитеттер тағайындалды. Екінші күні ұйымдастыру комитетінің (төрағасы Джон Л. Доусон) баяндамасы қабылданды, ал конгресс президенті болып Джорджиядан Джон Эллиот Уорд тағайындалды. Құжаттар жөніндегі комитет (төрағасы Джеймс А. Байярд) Миссури делегациясы туралы дауды шешті, бірақ Нью-Йорктен келген делегациялардың бәсекелес проблемасы үшін көбірек уақыт қажет болды. 4 маусымда платформа қабылданды (Ұлттық комитеттің бұрынғы төрағасы Бенджамин Ф. Хэллетт резолюциялар жөніндегі комитетті басқарды); ішкі бөліктер бірауыздан қолдау тапты, сыртқы саясат тақталары үлкен айырмашылықпен. Теміржолдың Тынық мұхит жағалауына қарай орнатылуы туралы бөлек хабарланған планка 120 дауыспен 154-ке қарсы жеңілді. 5 маусымда Нью-Йорк мәселесі бәсекелестік делегациялардың жартысына орын беру арқылы шешілді. Содан кейін Президентке ұсыныстар жасалды.
Салдары
Бьюкенен Брекинридж 1856 жылғы президенттік сайлауда жеңіске жетті, Джон С. Фремонтті жаңа Республикалық партиядан Уильям Л. Дейтонмен және бұрынғы президент Миллард Филлмор мен Эндрю Дж.