Кіріспе

Америкалық қайық өндіруші Boston Whaler - американдық қайық өндіруші. Ол Brunswick Boat Group компаниясының еншілес компаниясы, Brunswick корпорациясының бөлімшесі. Бостон киттері бастапқыда Массачусетс штатында шығарылған, сондықтан да олардың аты, бірақ бүгінде Флорида штатының Эджвотер қаласында шығарылады.

Тарих

Ричард "Дик" Фишер 1936 жылы Гарвард университетінің түлегі болды. Ол бальза ағашынан кішкентай, жеңіл қайықтарды құрайтын компанияны басқаратын. Ол қайықты жобалап, оны жасау үшін қажетті материалдарды жинап алды, бірақ оны соңындағыдай етіп салуды тоқтатты. 1950 жылдары қатты, жеңіл, суға батпақ материал - полиуретан көбігі пайда болды. Фишер оны кішкентай қайықтарды құрастыруда қолданылатын жеңіл балсаның орнына ойлап тапты. 1954 жылы ол Sunfish кемесіне ұқсас дизайндағы көбікпен толтырылған шағын желкенді қайықты жасады. Ол дайын өнімді өзінің досына, кеме құрылысын жасаушы архитектор К. Реймонд Хантқа көрсетті. Хант бұл процесте әлеуетті көрді, бірақ ол дизайнды желкенді қайықтар үшін әсіресе қолайлы деп санамады. Оның орнына ол собор корпусы бар Хикман теңіз шлейфінің дизайнын жасады. Фишер пенополистирол мен эпоксидтен прототип жасады. "Оның екі кілі бар еді, - дейді Фишер. - Бірі жүгірушілердің арасында кері V-мен, ал екіншісі - сырғанауға қарсы, сырғанауға қарсы". Фишер сол жазда қайықты сынап көрді және оны "бүгінгі күнгі ең керемет нәрсе" деп ойлады. Сол күзде Фишер қайықты ауа райының нашар кезінде жүгіре бастады және корпустың басқару және кавитация мәселелерін көрсетті. Ауыр жүкпен және ұшақтан тыс, корпустың ортасындағы қуыс ауаны суға, содан кейін тірекке кері итеріп жіберді. Фишер ағаштан жасалған теңіз слайдын жобалаушы Хикманға барып, мәселені шешуге кеңес берді. Алайда Хикман өзінің дизайнын өзгерту қажет емес деп ойлады. Фишер "судың астындағы ауалы суды алып тастау үшін" "бір нәрсе" қоюды ойлады. Ол сынақ пен қате әдісін қолданды, таңертең кеме қабығының түбінде шыны талшықты орналастырды, ал шыны қатып қалған кезде қайықты үйінің артына жөнелтті. Егер жоба жұмыс істемесе, оны үйіне алып келіп, қайтадан бастайды. Бұл қайықтың прототипі V әріпті төменгі жағында және екі жағында екі жүгіруші болды. Кейін Фишер Хантқа дизайнды тексеру үшін келді. Хант прототипке өзінің дизайны бойынша өзгерістер енгізді; ең бастысы, корпустың ортасында үшінші жүгіруші. Фишер кейін осы жаңа дизайнға негізделген прототипті өндіріс қалыпына қосылу үшін жасады. Кейін Фишер мен Хант қайықты теңізге сынақтан өткізді. Осы сынақтардың бірі - 4 метрлік қайықты Массачусетс штатының Кохасет қаласынан Нью-Бедфорд қаласына дейін және кері қарай 193 шақырымға дейін жүгірту. Осы теңіз сынақтары кезінде Фишер қайықтың дизайнында тағы бір кішкентай кемшілік тапты: ол "тозақтан да ылғалды". "Бұл басқа қайықтың жағдайынан әлдеқайда ылғалды", - деді ол. Оның айтуынша, мұның себебі - қайыққа бүркіп тастаған соля. Қалып жасалып болғандықтан, оны үш шынаның арасындағы жазық ортаға қосу арқылы өзгертіп, V пішініне айналдырды. 1956 жылы бұл дизайн алғашқы Бостон Уэйлер 13-ке айналды. 1958 жылы Fisher Pierce компаниясы жасаған қайықтар алғаш рет Boston Whaler брендімен сатылды. Қайық өте берік және үлкен жүк тасымалдауға қабілетті болды. Бұл екі ерекшелік, сондай-ақ өте жақсы жұмыс істеу қабілеті мен ауа райының қолайсыздығына байланысты оны өте тартымды етті. Сонымен қатар, "Уэйлер" кемесінің салмағы сол кездегі басқа қайықтармен салыстырғанда өте жеңіл болғандықтан, оны төменгі ат күші бар қозғалтқыштармен қозғалта алатын. 1980 жылдардың аяғында классикалық 3,96 м Whaler және 4,88 м Montauk сатылым бойынша ең танымал модель болды. Алайда компания біртіндеп осы жобалардан дәстүрлі терең су корпусына ауысты, ал 1996 жылдан кейін классикалық үш корпусты қайықтар шығарылмайды. 1969 жылы Фишер Пирстің Бостон балық аулау қайығы операциясы CML Group-қа сатылды, оның портфеліне NordicTrack және The Nature Company сияқты брендтер кіреді. 1989 жылы қаржылық қиындықтар кезінде CML Group Boston Whaler-ді Reebok Corporation-қа сатып жіберді, онда бірнеше жарнамалық кампаниялар мен жаңа корпус дизайнына қарамастан, ол салыстырмалы түрде нашар болды және 1994 жылы Meridian Sports-ке сатылды. Екі жылдан кейін 1996 жылы Брансуик корпорациясы Boston Whaler компаниясын 27,4 миллион долларға қолма-қол ақшамен және қарызбен сатып алды.

Пайдаланушылар

Boston Whalers негізінен демалыс қайықтары ретінде көрінетін болса, Brunswick Boats коммерциялық бөлімін ұстап, Boston Whalers-ті бүкіл әлем бойынша жағалау күзеттері мен әскери-теңіз бөлімшелеріне сатады. Бостонлық кит аулаушыларды Вьетнам соғысында теңіз әскері мен АҚШ-тың жағалау күзеттері құтқару және өзендік патрульдік миссияларда қолданды.

Қазіргі үлгілер

Қазіргі өндірістегі модельдердің ұзындығы 11,3 - 42,5 фут (3,4 - 13,0 метр). Брансуик сонымен қатар Меркурий теңізінің иесі; нәтижесінде жаңа Бостон кит аулаушылары, басқа Брансуик қайықтары сияқты, зауытта Меркурий қозғалтқыштарымен жабдықталған.

Жарнама және суға батпайтындық туралы талап

Бостон Уайлер көп жылдар бойы қайықты екіге бөлді, олардың беріктігін, өнімділігін, тегіс жүруін және "құмбайтындығын" көрсету үшін. 1961 жылы Life журналының алғашқы жарнамасында Дик Фишер 4 метрлік балық аулау кемесіне отырғанын және оның жартысына дейін аралықтан көрінетінін суреттелген. Кесу аяқталғаннан кейін Фишер артқы бөлікті пайдаланып, алдыңғы бөлікті жағаға сүйретті. Қазіргі заманғы Whaler жарнамасында тізбекті арақ қолданылады. Бұл кеме көбікпен жасалған, сондықтан жартылай араланған кезде де суда қалмайды. Бостон кит аулаушы кемелері толығымен су астында қалған кезде де суда қалады. Осы қасиеттердің арқасында "Бостон Уайлер" фирмасының сауда маркасы "суға батпайтын аңыз" болып табылады. Бүгінгі таңда "суға батпайтын" қасиет тек Бостон китобоинда ғана жоқ. Құрама Штаттарда сатылымға шығарылған 6 метрден төмен барлық моторлы қайықтар (және басқа да қайықтар) заң бойынша оң жүзетін болу керек, сондықтан толығымен суға батып кеткен қайық әлі де жүзетін болады. Бұл жабық жасушалы көбікті немесе басқа өткізбейтін материалды пайдалану арқылы жүзеге асырылады. Алайда "Бостон Уайлер" кемесі жағалау күзетінің талаптарына сай емес.