Federico Zandomeneghi

Кіріспе

Италиялық суретші (1841-1917) Федерико Зандоменеги (; 2 маусым 1841 - 31 желтоқсан 1917) - итальяндық импрессионист суретші.

Өмірбаян

Федерико Зандоменги Венецияда дүниеге келген. Оның әкесі Пьетро және бабасы Луиджи неоклассикалық мүсіншілер болған. Соңғысы Венециядағы Фрариден табылған Тицианға арналған ескерткішті аяқтады. Жас кезінде ол мүсіншіліктен гөрі сурет салуды артық көрген, 1856 жылы алдымен Венециядағы Accademia di Belle Arti, содан кейін Миланның Көркемөнер академиясына оқуға түсті. 1859 жылы ол Австрия әскеріне шақырудан қашу үшін Венециядан қашып кетті. Келесі жылы 1860 жылы ол Джузеппе Гарибальдидің (1807 1882) мыңдық экспедициясына қосылуға тырысты. Бұл оның Венецияда тұруын ыңғайсыз етті, ол қысқа мерзімге қамауға алынды, ал 1862 жылы Флоренцияға 5 жылға көшіп барды, онда ол Caffè Michelangiolo-ға жиі барады. Онда ол Синьорини, Марторелли, Джованни Фаттори және Джузеппе Аббати сияқты Macchiaioli деп аталатын суретшілермен кездесті және оларға ашық ауада пейзаждарды суретке салуға қосылды. Студиядан тыс жерде сурет салу, "en plein air", сол кезде жарықпен сурет салуда жаңа жандылық пен стильділікке мүмкіндік беретін жаңаша тәсіл болды. 1866 жылы Зандоменги Венецияға оралды. 1871 жылы Помпео Молменти Гюльельмо Чиарди, Алессандро Зеццос және Зандоменеги атты жас венециан суретшілерін мақтап бағалады. 1872 жылы ол Римге барып, өзінің шедеврлерінің бірі - I poverini sui gradini dell'Ara Coeli суреттеді. 1874 жылы ол өмірінің қалған бөлігін Парижде өткізетін болды. Ол тез арада импрессионистермен танысады, олар алғашқы топтық көрмесін өткізді. Зандоменегидің сурет салу стилі олардың суреттеріне ұқсас болғандықтан, олардың кейінірек төрт көрмесіне қатысады, олар 1879, 1880, 1881 және 1886 жылдары. Өзінің жақын досы Эдгар Дега сияқты ол негізінен фигура суретшісі болды, бірақ Зандоменгидің шығармалары Дегаға қарағанда сезімтал сипатқа ие болды. Ол сондай-ақ Мэри Кассат пен Пьер Огюст Ренуардың шығармаларына таңғалды, ал олардың үй шаруасындағы әйелдердің көптеген суреттері олардың үлгісіне еліктеді. Суреттерін сатудан түскен аз табысты толықтыру үшін Зандоменги сән журналдарына суреттер салумен айналысты. 1890 жылдардың басында пастель суреттермен жұмыс істей бастады және бұл ортада әсіресе шебер болды. Осы кезде оның беделі мен байлығы өнер сатушы Дюран Руэль Зандоменегидің шығармаларын АҚШ-та көрсеткенде артты. Содан бастап 1917 жылы Парижде қайтыс болғанға дейін кішігірім табысқа қол жеткізді.

Federico Zandomeneghi was born in Venice. His father Pietro and grandfather Luigi were neoclassic sculptors. The latter completed the monument to Titian found in the Frari of Venice. As a young man, he preferred painting to sculpture, enrolling in 1856 first in the Accademia di Belle Arti in Venice, and then in the Academy of Fine Arts of Milan. In 1859, to avoid conscription into the Austrian army, he fled Venice. By the next year in 1860, he tried to join with the forces of Giuseppe Garibaldi (1807 1882) in his Expedition of the Thousand. This made it uncomfortable for him to reside in Venice, leading to a brief incarceration, and in 1862, he moved to Florence for 5 years where he frequented the Caffè Michelangiolo. There he met a number of the artists known as the Macchiaioli, including Signorini, Martorelli, Giovanni Fattori and Giuseppe Abbati, and he joined them in painting landscapes outdoors. Painting outside of the studio, "en plein air", was at that time an innovative approach, allowing for a new vividness and spontaneity in the rendering of light. By 1866, Zandomeneghi had returned to Venice. In 1871 Pompeo Molmenti wrote glowing assessments of three young Venetian painters: Guglielmo Ciardi, Alessandro Zezzos, and Zandomeneghi. In 1872, he would travel to Rome and paint one of his masterworks; I poverini sui gradini dell'Ara Coeli. In 1874, he went to Paris, where he was to spend nearly the rest of his life. He quickly made the acquaintance of the Impressionists, who had just had their first group exhibition. Zandomeneghi, whose style of painting was similar to theirs, would participate in four of their later exhibitions, in 1879, 1880, 1881, and 1886. Like his close friend Edgar Degas he was primarily a figure painter, although Zandomeneghi's work was more sentimental in character than Degas'. He also admired the work of Mary Cassatt and Pierre Auguste Renoir, and his many paintings of women in their domestic routines follow their example. To supplement the meager returns from the sale of his paintings, Zandomeneghi found work drawing illustrations for fashion magazines. He took up working in pastels in the early 1890s, and became especially adept in this medium. At about this time his reputation and his fortunes were enhanced when the art dealer Durand Ruel showed Zandomeneghi's work in the United States. From then on he enjoyed continuing modest success until his death in Paris in 1917.