Кіріспе

Француз қарсылық күштерінің екінші дүниежүзілік соғыстағы мүшесі (1914-2012) Реймонд Обрак (туған Самуэль, 31 шілде 1914 10 сәуір 2012) - екінші дүниежүзілік соғыстағы француз қарсылық күштерінің мүшесі. Кәсіби инженер, ол Армияның құпия бөлімінде генерал Шарль Делестрайнға көмекші болды. Аубрак пен оның әйелі Люси, екеуі де коммунистік қарсылық күресінің мүшелері, революциялық Хо Ши Минмен дос болды; АҚШ Мемлекеттік хатшысы Генри Киссинджер Солтүстік Вьетнаммен байланыс орнату үшін Вьетнам соғысы кезінде оның көмегін сұрады.

Ерте өмір

Аубрак Реймонд Самуэль ретінде Везульдегі орта таптық еврей отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Альберт Самуэль 1884 жылы 2 наурызда Везульде, ал анасы Хелен Фальк 1894 жылы 2 наурызда Крест қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы дүкен иелері болған. 1939 жылы Люси Обракқа үйленді.

Париж және АҚШ-тағы жоғары оқу орындары

Бакалавриаттан кейін ол Париждегі Сен-Луи лицейінде стажер болып, 1934 жылы Париж Техникалық колледжіне оқуға түседі. 1937 жылы Лаос ханзадасы Суфанувонгпен бірге бітіреді. Жоғары мектеп оқушыларының көпшілігі сияқты ол "ПМС" (жоғары әскери дайындық) курсын бітіріп, әскери қызмет кезінде офицер болды. Бұған дейін ол Американың далалық қызметі стипендиясының иегері ретінде 1937 жылдың тамызында АҚШ-қа Массачусетс технология институтында (MIT) және Гарвард университетінде оқып, Жозеф Шумпетердің курстарына қатысуға мүмкіндік алды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Сэмюэл Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Мажино желісінде инженерлік офицер ретінде француз армиясында қызмет етті. Самуэль 1940 жылы 21 маусымда неміс әскері тұтқындады, бірақ ол әйелінің көмегімен интернациялау лагерінен қашып құтыла алды. 1940 жылы Люси екеуі француз қарсыласына қосылды. Ол сондай-ақ француз армиясының штабының атташесі болды. Ол бірнеше әскери атауларды қабылдады, олардың ішінде "Валет, Эрмелин, Бальмонт және Обрак". Олардың қарсылық әрекеттері қалам қораптарын сатып алудан және қабырғаларға граффити жазудан басталды. Содан кейін олар трактаттарды жазып, адамдардың пошта жәшіктеріне салып жіберді. 1940 жылдың күзінде олар Лиондағы алғашқы жер асты қарсылық топтарының бірі - "Суд азат ету" (Libération Sud) құрастырды. 1941 жылдың мамыр айында олардың тұңғыш баласы Жан-Пьер туғаннан кейін олар Эммануэль д'Астиер де Ла Вижеге француз қарсылығын насихаттау үшін "Либерация" деп аталатын жер асты газетін құруға көмектесті. Реймонд Обрак 1943 жылы 15 наурызда Милиция тарапынан әдеттегі рейдте тұтқындалды. Ол Франсуа Валет деген атпен жалған жеке құжаттарымен жұмыс істеген. Оны тұтқынға алғандар кімді тұтқынға алғанын білген жоқ. Екі айдан кейін босатылды. 1943 жылдың 21 маусымында Аубрак Жауынгерлік қозғалыстың сегіз жетекшісінің бірі болды, оның ішінде Жан Мулен де болды. Ол Лионның Калуар маңындағы дәрігердің хирургиясында құпия кездесу өткізді. Калуар кездесуі Шарль Делестрайнттің орнын алмастыру үшін Армэ секрет командашысы ретінде өткізілді. Делестрайнт 12 күн бұрын, 9 маусымда Парижде гестапомен тұтқындалған болатын. Аубрак Клод Эрмелин деген атпен тұтқындалған. Лиондағы Монлук түрмесіне әкелінген сегіз басшыны Барбидің басшылығымен тергеп, азаптап өлтірді. Кейін ол Люси екеуі де Шарль де Голльдің жер аударылған үкіметінің құрамына кірді. Аубрактардың соғыс кезіндегі ерліктері қызықты фильм материалдарын жасады. Екі француз фильмі, Клод Берридің Люси Обрак (1997) және Бульвар дес Хирондаль (1992), Обрактарды елдің ұжымдық естелігінде мәңгілікке қалдырды. Реймонд Обрактың Швейцарияға кетуіне итермелеуге тырысқан ата-анасы Францияда тұтқындалып, No No 1944 жылы 20 қаңтарда 66 жасында қайтыс болды. 1944 жылдың тамызында Шарль де Голль Обракты Марсельдегі республика комиссары қызметіне тағайындады. Бұл комиссарлардың міндеті - Францияның неміс қолынан босатылған аймақтарында уақытша билік құру еді. Аубрак полиция күштерін тазалауды ұйымдастырды және нацистермен ынтымақтастық жасады деп күдіктілерге жиі қатыгездікпен қарайды. Ол жергілікті өнеркәсіп орындарын реквизициялап, коммунистердің мүддесі үшін жұмыс істеді деген айыптарға әкелді. Аубрак өзінің қызметінен босатылып, төрт айдан кейін Парижге қайта шақырылды. 1947 және 1950 жылдары ол француз қарсыласы Рене Хардидің екі сотында айыптаушы куәгер болды. Ол Жан Муленді гестапоға сатқан деп айыпталған, бірақ ақырында ақталды. Обрак пен Харди екеуі де Калуар кездесуінен бұрын тұтқындалып, босатылған (немістерге оларды "алып тастауға" мүмкіндік туғызды), Калуар рейдінде тұтқындалып, кейін Гестапоның қамауынан қашып құтылған болса да, Обрак Хардидің жағдайында оның қашып кетуі тым оңай болды деп мәлімдеді және Харди қашып кеткен кезде "барлық немістердің автоматтарымен, тек бірнеше шашыраңқы оқ болды". Ол коммунистік көзқарасқа ие болғандықтан, кейде Обрак пен Шарль де Голльдің қарым-қатынасы шиеленісіп кететін. 1946 жылы Хо Ши Мин Вьетнамның тәуелсіздігі туралы келіссөздер жүргізу үшін Францияға келгенде, ол бірнеше ай бойы Аубрак үйінде қалуға шешім қабылдады. Аубрактың коммунистік симпатиясы оны француз оңшылдарының арасында даулы тұлғаға айналдырды. 1950 жылдары француз отаршылдықына қарсы Вьетнамның көтерілісін қолдады. 1948 жылы Обрак Шығыс блогының коммунистік елдерімен сауда-саттықты ынталандыру үшін Bureau d'études et de recherches pour l'industrie moderne (BERIM) институтын құрды. Ол институтты он жыл басқарды. Сонымен қатар, ол халықаралық қызметтерде де қызмет етті. Ол 1964-1975 жылдары Римде орналасқан БҰҰ Азық-түлік және ауыл шаруашылығы ұйымының (ФАО) директоры болды. 1978 жылы ол БҰҰ-ның білім, ғылым және мәдениет ұйымының мәдени агенттігі ЮНЕСКО-ға қосылып, ынтымақтастық жобаларында жұмыс істеді. Аубрак Еуропа, Солтүстік Африка және Азияда көптеген құрылыс жобаларында жұмыс істеді. 1948 жылы ол азаматтық инженерлік консалтингтік фирма құруға көмектесті, алдымен коммунистік жергілікті билік органдарымен, содан кейін Шығыс Еуропада жұмыс істеді. Ол ...

Өлім, құрмет көрсету және жерлеу

Аубрак 2012 жылы 10 сәуірде 97 жасында Париждегі Валь-де-Грация әскери ауруханасында отбасының ортасында қайтыс болды. Ол соңғы күндері шаршап, ауруханаға жатқызылған болатын. Люси Обрак 2007 жылы 94 жасында қайтыс болды. Ол 1943 жылы маусымда Калуарда тұтқындалған сегіз қарсылық көшбасшысының жалғыз тірі қалған адамы болды. Президент Николя Саркози мәлімдемесінде Аубрактың 1943 жылы нацистерден қашып құтылуы "Қаршылық тарихында аңызға айналды" деді және оны және барлық Қарсылық мүшелерін "Францияның абыройын жоғалтып алған кезде құтқарып қалған көлеңкедегі батырлар" деп мадақтады. Олландтың мәлімдемесінде: "Біздің ең қараңғы уақытта ол Люси Обракпен бірге, өздерінің және республикамыздың жалпыға ортақ құндылықтарында нацистік варварлыққа қарсы тұру күшін тапқан әділдердің қатарында болды. Обрак әскери құрметпен мемлекеттік жерлеу рәсімін өткізді. Ол 2012 жылдың 16 сәуірінде, дүйсенбі күні, жергілікті уақыт бойынша сағат 10.00-де Париждегі Hôtel national des Invalides үйінің басты ауласында өтті. Оның туы бар табытын Республика гвардиясының он мүшесі көтеріп жүрді. Президент Николя Саркози салтанатты рәсімге төрағалық етті. Салтанатты рәсім кезінде үкімет атынан үш министр - Жерар Лонге, Клод Гуаан және Мишель Мерсье де қатысты. Обрактың үш баласы, он немересі, шөберелері, сондай-ақ Франсуа Олланд, Франсуа Байру, Ева Жоли және Бертран Деланоэ сияқты бірнеше әйгілі француз саясаткерлері де болды. Жан Луи Кремю Брильак (Лондондағы "Еркін француз күштерінің" және "Еркін Франция" мүшесі) және Жак Вистель (Қаршылық қорымының президенті) салтанатты рәсім кезінде мақтау сөздерін айтты. Ол өзінің жерлеу рәсіміне тек қарсылық күресінің бұрынғы жауынгерлері ғана қатысатынын айтқан. "Люси мен Реймонд Обрак қарсылық күресінің мұрасымен танысқандардың бәріне үлгі болды", - деді 95 жастағы қарсылық күресінің бұрынғы мүшесі Кремю Брилхак өзінің мақтау сөзінде. "Люси мен Реймонд - осы кезден бастап аңыз жұп, олар әділдік пен үміттің шырағын көтеріп жүреді", - деп қосты ол. Вистел Рэймонд Обракты "Францияны әділ, әлемді адамгершілікке баулу үшін" мақтады. "Ол біздің қазіргі тарихымыздың (Екінші дүниежүзілік соғыс) бір бөлігіне арналған ескерткіш, ол біздің естеліктерден жоғалып барады және оны есте сақтау міндетін күшейтеді", - деді Николя Саркози басты ауладан тыс 35 минутқа созылған рәсімнің соңында. Аубрактың туға байланған табыты ауладан шығарылған кезде, француз армиясының хоры француз қарсыласының "Le Chant des Partisans" әнін а капелламен шырқады. Кейінірек Аубрак сол күні жерленген. Оның күлін Люси Аубракпен бірге Бургундияның Салорна-сюр-Гие ауылындағы зираттың отбасылық қабірінде қойды.