Кіріспе

Матильда Карре (30 маусым 1908 жылы Ле-Крузо, Франция – 30 мамыр 2007), тумасы Матильда Люси Белард, "Ла Шате" ("Мысық") деген атпен белгілі, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Франко-поляк қарсылық ұйымы "Интералиеге" сатқындық жасаған француз қарсылық агенті болды. Ол қос агент ретінде Францияны оккупациялаған неміс әскерлерінің күшімен "Интералие" ұйымының ондаған оперативтік қызметкерлерін тұтқындауға жауапты болды. Француз қарсылық күштерінің басшысы Пьер де Вомекорт оны Франциядан бірге кетіп, британдықтардың агенті болуға көндірді. Ұлыбританияға келген соң ол тергелді және соғыс аяқталғанға дейін түрмеде отырды. Соғыстан кейін Францияға қайтарылып, мемлекетке опасыздық жасады деген айыппен өлім жазасына кесілді. Кейіннен жазасы жеңілдетіліп, 1954 жылы түрмеден босатылды.

Ерте өмір

Карре Ле-Крузо, Саон-э-Луар қаласында дүниеге келген. 1930 жылдары Сорбонна университетінде оқып, мұғалім болды. Әйеліне үйленгеннен кейін ол күйеуі Морис Карремен бірге Алжирге көшіп кетті, ол кейін Екінші дүниежүзілік соғыста Италия кампаниясы кезінде қаза тапты.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Карре Францияға оралып, медбике болып жұмыс істеді және өз елінің немістерге түскенін көрді. 1940 жылы ол поляк әуе күштерінің капитаны Роман Чернявскиймен танысты, оның кодово сөзі поляктар үшін "Валенти", ал француздар үшін "Арман" немесе "Виктор" болды. Вишидің Екінші бюросымен байланысы бар Карре, оның франко-польшалық "Интераллие" желісінің штаб-пәтер бөліміне қосылды – Парижде орналасқан франко-польшалық тыңдау желісі, "Виктория" кодово сөзімен (штаб-пәтер бөлімінің барлық қызметкерлері агенттерінің және олардың секторларының немесе алфавит әріптері бойынша топтастырылған аймақтарының аттарының бас әрпі "V" болды), бірақ оны "Мысық" (La Chatte) деп лақап қойды, өйткені ол мысық сияқты жыртқыш және жасырын болуға бейімді. 1941 жылдың қазан айында "Интераллие" немістердің назарына ілікті, ал Абвердің сержанты Хьюго Блейхерге желіге ену тапсырылды. Тұтқынға алынған агент Блейхерге "Интераллие" мүшелерінің есімдері мен мекенжайларын берді. Қараша айында Абвер Шербурда "Интераллие" желісінің жиырма бір мүшесін тұтқындады, ал 17 қарашада Чернявский мен Карре басшылары Парижде тұтқындалды. Блейхердің айтуынша, тұтқындалғаннан кейін Карре оған "Интераллие" желісіндегі барлық адамдардың есімдерін берді. Ол берген ақпарат немістерге "Интераллие" желісін жоюға мүмкіндік берді. Ол бір күннен кейін босатылып, кейін Блейхермен бірге өмір сүрді. Ол немістердің "Интераллие" агенттерін тұтқындауға жасаған шабуылдарына қатысты. Неміс қос агенті ретінде ол "Виктория" кодово сөзін пайдалануын жалғастырды. Немістер сондай-ақ лондондық SOE-ге жалған хабарламалар жіберу үшін пайдаланылатын төрт радио хабар тарату құрылымын басып алды. "Интераллие" желісі жойылды. Ұлыбританияның Арнайы операциялар атқарушысы (SOE) Франциядағы Пьер де Вомекурда сымсыз операторы болған жоқ және Лондондағы SOE бас кеңсесімен байланысу құралы да болған жоқ. Ол өзінің барлық шығындарын өз қаражатынан қаржыландырғандықтан, оған ақша қажет болды. 1942 жылдың 26 желтоқсанында Париждегі адвокаты арқылы ол Карреге танысты. Карре Вомекурға Блейхерді "Жан Кастель" деп таныстырды, ол бельгиялық қарсылық қозғалысының жетекшісі. SOE бас кеңсесі мен Вомекурдың білмейтін нәрсесі – "Интераллие" желісінің құлағаны және Карре неміс барлау агенттігі Абвер үшін жұмыс істейтіні. Ол өзінің сымсыз байланыс құрылымына (немістер басып алғандардың біріне) қол жеткізе алатынын және Вомекурдан Лондонға хабарларды жіберуге көмектесе алатынын айтты. Ол бастапқыда күдікпен қарады және оны сынап, Лондонға SOE-ден ақша сұраған хабарлама жіберді. Екі күннен кейін SOE жауап берді, ал Карре оған Вишиде британдық агент ақшаны береді деді. Вомекур Вишиге барып, ақшаны алды. SOE бас кеңсесі "Интераллие" желісімен жұмыс істегендіктен, неміс хабарламасын шынайы деп қабылдады. SOE-нің "Интераллие" желісіне деген сеніміне қарамастан, Вомекур Карреге күдікпен қарады және 1942 жылдың қаңтарында оның күдіктері күшейді. Ол одан жалған жеке куәліктерді алуды сұрады, ол оны тез орындады, оның пікірінше, тым тез және куәліктер тым жақсы болды. Ол немістер үшін жұмыс істейтінін мойындады. Содан кейін Вомекур Карреге немістерді Лондонға SOE бас кеңсесіне бірге бару керек деп көндіру жоспарын жасады. Карре Блейхер мен немістерді Францияға SOE туралы құнды ақпаратпен оралуға көндіргенін айтты. Абвер оның әңгімесін қабылдады және ақпан айының басында Лондонға хабарлама жіберді, деп болжанады Вомекур, Франциядан Вомекур мен Каррені дереу эвакуациялауды сұрады, өйткені олардың өміріне қауіп төніп тұр. Көптеген қиындықтардан кейін екеуі 27 ақпанда британдық әскери кеме арқылы Англияға жетті. Бұл Карренің қос және үш агент ретіндегі мансабының соңы болды. Ол соғыс аяқталғанға дейін тергеліп, түрмеге қамалды.

Соғыстан кейінгі

Соғыстан кейін Карре Францияға депортацияланды, онда оған мемлекетке қарсы қызмет жасады деген айып тағылды. 1949 жылдың 3 қаңтарында басталған сот процесінде прокурор оның күнделігінен: "Мен ең көп қалаған нәрсе - дәмді тамақ, бір адам және тағы да Моцарттың реквиемі" деп оқыды. Ол 1949 жылдың 7 қаңтарында өлім жазасына кесілді. Үш айдан кейін жазасы өмір бойы түрмеге қамауға ауыстырылды, кейін одан әрі жеңілдетілді. Карре 1954 жылдың қыркүйек айында босатылды. Ол өзінің өмірбаянын "J'ai été "La Chatte" (1959; 1975 жылы "On m'appelait la Chatte" ("Мені Мысық деп атады") деп қайта жаңартылды) деген атпен жариялады. Ол 98 жасында Парижде дүние салды.