Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Матильда Карре (30 маусым 1908 жылы Ле-Крузо, Франция – 30 мамыр 2007), тумасы Матильда Люси Белард, "Ла Шате" ("Мысық") деген атпен белгілі, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Франко-поляк қарсылық ұйымы "Интералиеге" сатқындық жасаған француз қарсылық агенті болды. Ол қос агент ретінде Францияны оккупациялаған неміс әскерлерінің күшімен "Интералие" ұйымының ондаған оперативтік қызметкерлерін тұтқындауға жауапты болды. Француз қарсылық күштерінің басшысы Пьер де Вомекорт оны Франциядан бірге кетіп, британдықтардың агенті болуға көндірді. Ұлыбританияға келген соң ол тергелді және соғыс аяқталғанға дейін түрмеде отырды. Соғыстан кейін Францияға қайтарылып, мемлекетке опасыздық жасады деген айыппен өлім жазасына кесілді. Кейіннен жазасы жеңілдетіліп, 1954 жылы түрмеден босатылды.
Mathilde Carré (30 June 1908 in Le Creusot, France – 30 May 2007), née Mathilde Lucie Bélard and known as "La Chatte" ("The Cat"), was a French Resistance agent during World War II who betrayed the Franco Polish resistance organization, Interallie, and, as a double agent, was responsible for the arrest of dozens of Interallié operatives by the German occupiers of France. French Resistance leader Pierre de Vomécourt persuaded her to leave France with him and become an agent for the British. Upon arrival in Britain she was interrogated and imprisoned for the remainder of the war. After the war she was deported to France and convicted of treason and sentenced to death. The sentence was later reduced and she was released from prison in 1954.
Ерте өмір
Карре Ле-Крузо, Саон-э-Луар қаласында дүниеге келген. 1930 жылдары Сорбонна университетінде оқып, мұғалім болды. Әйеліне үйленгеннен кейін ол күйеуі Морис Карремен бірге Алжирге көшіп кетті, ол кейін Екінші дүниежүзілік соғыста Италия кампаниясы кезінде қаза тапты.
Carré was born in Le Creusot, Saône et Loire. In the 1930s she attended Sorbonne University and became a teacher. After her marriage, she moved to Algeria with her husband, Maurice Carré, who was later killed in World War II, during the Italian campaign.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Карре Францияға оралып, медбике болып жұмыс істеді және өз елінің немістерге түскенін көрді. 1940 жылы ол поляк әуе күштерінің капитаны Роман Чернявскиймен танысты, оның кодово сөзі поляктар үшін "Валенти", ал француздар үшін "Арман" немесе "Виктор" болды. Вишидің Екінші бюросымен байланысы бар Карре, оның франко-польшалық "Интераллие" желісінің штаб-пәтер бөліміне қосылды – Парижде орналасқан франко-польшалық тыңдау желісі, "Виктория" кодово сөзімен (штаб-пәтер бөлімінің барлық қызметкерлері агенттерінің және олардың секторларының немесе алфавит әріптері бойынша топтастырылған аймақтарының аттарының бас әрпі "V" болды), бірақ оны "Мысық" (La Chatte) деп лақап қойды, өйткені ол мысық сияқты жыртқыш және жасырын болуға бейімді. 1941 жылдың қазан айында "Интераллие" немістердің назарына ілікті, ал Абвердің сержанты Хьюго Блейхерге желіге ену тапсырылды. Тұтқынға алынған агент Блейхерге "Интераллие" мүшелерінің есімдері мен мекенжайларын берді. Қараша айында Абвер Шербурда "Интераллие" желісінің жиырма бір мүшесін тұтқындады, ал 17 қарашада Чернявский мен Карре басшылары Парижде тұтқындалды. Блейхердің айтуынша, тұтқындалғаннан кейін Карре оған "Интераллие" желісіндегі барлық адамдардың есімдерін берді. Ол берген ақпарат немістерге "Интераллие" желісін жоюға мүмкіндік берді. Ол бір күннен кейін босатылып, кейін Блейхермен бірге өмір сүрді. Ол немістердің "Интераллие" агенттерін тұтқындауға жасаған шабуылдарына қатысты. Неміс қос агенті ретінде ол "Виктория" кодово сөзін пайдалануын жалғастырды. Немістер сондай-ақ лондондық SOE-ге жалған хабарламалар жіберу үшін пайдаланылатын төрт радио хабар тарату құрылымын басып алды. "Интераллие" желісі жойылды. Ұлыбританияның Арнайы операциялар атқарушысы (SOE) Франциядағы Пьер де Вомекурда сымсыз операторы болған жоқ және Лондондағы SOE бас кеңсесімен байланысу құралы да болған жоқ. Ол өзінің барлық шығындарын өз қаражатынан қаржыландырғандықтан, оған ақша қажет болды. 1942 жылдың 26 желтоқсанында Париждегі адвокаты арқылы ол Карреге танысты. Карре Вомекурға Блейхерді "Жан Кастель" деп таныстырды, ол бельгиялық қарсылық қозғалысының жетекшісі. SOE бас кеңсесі мен Вомекурдың білмейтін нәрсесі – "Интераллие" желісінің құлағаны және Карре неміс барлау агенттігі Абвер үшін жұмыс істейтіні. Ол өзінің сымсыз байланыс құрылымына (немістер басып алғандардың біріне) қол жеткізе алатынын және Вомекурдан Лондонға хабарларды жіберуге көмектесе алатынын айтты. Ол бастапқыда күдікпен қарады және оны сынап, Лондонға SOE-ден ақша сұраған хабарлама жіберді. Екі күннен кейін SOE жауап берді, ал Карре оған Вишиде британдық агент ақшаны береді деді. Вомекур Вишиге барып, ақшаны алды. SOE бас кеңсесі "Интераллие" желісімен жұмыс істегендіктен, неміс хабарламасын шынайы деп қабылдады. SOE-нің "Интераллие" желісіне деген сеніміне қарамастан, Вомекур Карреге күдікпен қарады және 1942 жылдың қаңтарында оның күдіктері күшейді. Ол одан жалған жеке куәліктерді алуды сұрады, ол оны тез орындады, оның пікірінше, тым тез және куәліктер тым жақсы болды. Ол немістер үшін жұмыс істейтінін мойындады. Содан кейін Вомекур Карреге немістерді Лондонға SOE бас кеңсесіне бірге бару керек деп көндіру жоспарын жасады. Карре Блейхер мен немістерді Францияға SOE туралы құнды ақпаратпен оралуға көндіргенін айтты. Абвер оның әңгімесін қабылдады және ақпан айының басында Лондонға хабарлама жіберді, деп болжанады Вомекур, Франциядан Вомекур мен Каррені дереу эвакуациялауды сұрады, өйткені олардың өміріне қауіп төніп тұр. Көптеген қиындықтардан кейін екеуі 27 ақпанда британдық әскери кеме арқылы Англияға жетті. Бұл Карренің қос және үш агент ретіндегі мансабының соңы болды. Ол соғыс аяқталғанға дейін тергеліп, түрмеге қамалды.
Carré returned to France, worked as a nurse and witnessed her country fall to the Germans. In 1940, she met Polish Air Force Captain Roman Czerniawski, whose cryptonym was "Walenty" to the Poles and "Armand" or "Victor" to the French. Carré, who had contacts with the Vichy Second Bureau, joined the headquarters section of his Franco Polish Interallié network, a Franco/Polish espionage network based in Paris under the cryptonym "Victoire" (as all of the headquarters section staff had "V" initial names in a network that named its agents and their sectors or areas of coverage for given names grouped by the letters of the alphabet), but she was nicknamed La Chatte, ("The She cat") for her feline predatory and stealthy propensities. In October 1941, the Interallié had come to the attention of the Germans and Abwehr's Sergeant Hugo Bleicher was tasked with infiltrating the network. A captured agent gave Bleicher, names and addresses of Interallié members. In November, twenty one members of Interallié were arrested by the Abwehr in Cherbourg and on 17 November the leaders, including Czerniawski and Carré, were arrested in Paris. After her arrest, according to Bleicher, Carré immediately gave him the names of everyone in Interallié. The information she provided enabled the Germans to destroy Interallié. She was released a day later and subsequently lived with Bleicher. She accompanied the Germans on raids to arrest Interallié agents. As a German double agent she continued to use the codename Victoire. The Germans also captured four radio transmitters which would be used to send false messages to SOE in London. Interallié was destroyed. Pierre de Vomécourt, an agent in France of the Special Operations Executive (SOE) of Great Britain, had no wireless operator, and no means of communicating with SOE headquarters in London. He needed money as he had financed nearly all the expenses of his activities from his own pocket. Through an attorney in Paris, he was introduced on 26 December 1942 to Carré. Carré introduced Bleicher to Vomécourt as "Jean Castell," a Belgian resistance leader. What neither SOE headquarters nor Vomécourt knew was that Interallié was "burned" and that Carré was working for the German intelligence agency, the Abwehr. She said she had access to a wireless (one of those captured by the Germans) and could arrange for the transmittal of messages from Vomécourt to London. He was initially suspicious and tested her by having her send a message to London asking SOE for money. Two days later SOE responded and Carré told him a British agent would give him the money in Vichy. Vomécourt went to Vichy and received the money. SOE headquarters had been working with Interallié so it accepted the German's message to them as genuine. Despite SOE's confidence in Interallié, Vomécourt was still suspicious of Carré and in January 1942, his suspicions were heightened. He asked her to procure forged identity cards and she complied quickly, too quickly in his opinion and the cards were too good. Challenged, she admitted she was working for the Germans. Vomécourt then hatched a plan for Carré to persuade the Germans that she should go to SOE headquarters in London with him. Carré said she persuaded Bleicher and the Germans that she could return to France with valuable information about SOE. The Abwehr accepted her story and in early February, sent a message to London, supposedly from Vomécourt, requesting immediate evacuation from France of Vomécourt and Carré, saying their lives were in danger. After many misadventures, the two reached England via a British naval vessel on 27 February. This was the end of Carré's career as a double and triple agent. She was interrogated and imprisoned for the remainder of the war.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін Карре Францияға депортацияланды, онда оған мемлекетке қарсы қызмет жасады деген айып тағылды. 1949 жылдың 3 қаңтарында басталған сот процесінде прокурор оның күнделігінен: "Мен ең көп қалаған нәрсе - дәмді тамақ, бір адам және тағы да Моцарттың реквиемі" деп оқыды. Ол 1949 жылдың 7 қаңтарында өлім жазасына кесілді. Үш айдан кейін жазасы өмір бойы түрмеге қамауға ауыстырылды, кейін одан әрі жеңілдетілді. Карре 1954 жылдың қыркүйек айында босатылды. Ол өзінің өмірбаянын "J'ai été "La Chatte" (1959; 1975 жылы "On m'appelait la Chatte" ("Мені Мысық деп атады") деп қайта жаңартылды) деген атпен жариялады. Ол 98 жасында Парижде дүние салды.
After the war, Carré was deported to France where she faced charges for treason. At the trial, which started on 3 January 1949, the prosecution read from her diary: "What I wanted most was a good meal, a man, and, once more, Mozart's Requiem." She was sentenced to death on 7 January 1949. Three months later, the sentence was commuted to life imprisonment and later further reduced. Carré was released in September 1954. She published an account of her life in J'ai été "La Chatte" (1959; revised in 1975 as On m'appelait la Chatte ("I Was Called the Cat")). She died in Paris at the age of 98.