Кіріспе

The Isle of Pines - Генри Невиллдің 1668 жылы жарық көрген кітабы. Ол Дефо жұмысынан бұрын алғашқы Робинсонада ретінде аталады. Бұл Томас Мордың "Утопия" және Фрэнсис Бэконның "Жаңа Атлантида" сияқты ертедегі утопиялық баяндамалардың бірі. Аркадиялық көркем әдебиеттің үлгісі, кітап өз оқиғасын хаттық шеңбер арқылы ұсынады: "Лондондағы досына хат, оның Шығыс Үндістанға саяхатқаны туралы шындықты жариялайды" ойдан шығарылған голландиялық "Генри Корнелиус Ван Слоттен" жазған, оңтүстік жарты шарда аралдың ашылуы туралы, онда шағын топтың ұрпақтары тұрады. Кітапта кемеден қаза тапқандардың оқиғасы баяндалады. Британдық Джордж Пайн және төрт әйел аман қалғандар, олар идилликалық аралда кеме апатына ұшырады. Пайн аралда азық-түлік мол өндірілетінін біледі, көп ұзамай ол төрт әйелмен ашық жыныстық қатынасқа түседі. Әр әйел бала туады, олар өз кезегінде бірнешеу болып, жеке тайпаларды шығарады, олар Пайнды патриарх ретінде қабылдайды. Әйелдердің бірі, қара нәсілді құл қыз, Филлз деп аталатын тайпаны қалыптастырады, олар әлеуметтік тәртіптің бір түрін құру үшін құрылған заңдар, ережелер мен Киелі кітап оқуларын көбірек қабылдамайды. Ақырында Филс тайпасының біреуі Тревор тайпасының әйелін зорлап, азаматтық соғыс бастайды. Осы кезде голландиялық барлаушылар көтерілісті басу үшін қолданатын қару-жарақтар әкеледі. Оқиға голландтық зерттеушілердің көзқарасынан жазылған және олардың келуінен және бастапқы ақ ағылшын тілді жергілікті нәсілдің ашылуынан басталады. Барлаушылар арал тұрғындарының Джордж Пайнның немерелері мен шөберелері екенін және арал тұрғындарының үш ұрпақ ішінде британдықтардың технологиялық және өндірістік артықшылығынан айырылғанын біледі. Кейін олар өздерінің балтасы бар екенін біледі, ол еш уақытта қайратылмайды. Аралдың өзі азық-түлік пен баспанаға соншалықты жемісті, сондықтан арал тұрғындары жаңа туған нәрестелерді еш зиянсыз ауаға төгеді. Арал молшылық пен молшылыққа ие болғанымен, әңгіме бос уақытты және табиғатқа тәуелділікті моральдық тұрғыдан қарастырады. Сонымен қатар, шығарманың утопиялық әдебиет ретінде мәртебесіне қатысты сұрақтар бар; утопиялық жазу элементтері айқын, бірақ әдеттегі үлгілердің кері бұрылуы бар. Саяхатшылар үйренетін дамыған қоғамды табудың орнына, зерттеушілер азаматтық соғыс қаупінен құтқарылуға мұқтаж примитивті арал расасын табады. Арал бастапқыда жыныстық еркіндік пен идилликалық молшылықтың жұмағы болып көрінсе де, оқиға антиутопиялық, примитивті және өте өнімді емес мемлекетке айналу. Шығармашылық пен еңбекқорлықтың жоқтығын арал тұрғындарының өздері көптеп көбейіп, үш ұрпақ ішінде үлкен халықты ғылыми немесе көркемдік дамусыз қалдыруы күшейтеді. Ибрам Кенди былай деп жазады: "Арналы арал" ағылшын әдебиетінде африкалық әйелдердің зорлық-зомбылықпен жыныстық қатынасқа түсуі туралы алғашқы суреттердің бірі болды. Мұндай суреттер ақ еркектерді адамгершіліксіз зорлаудан ақтауға және әйелдер сияқты аңға деген адамгершілік сүйіспеншілігін жасыруға қызмет етті". Кейбір сыншылар Пайнс ерте қоныс аударушылардың жыныстық қатынасқа деген қызығушылығына сілтеме жасай отырып, пенистің анаграммасынан шыққан дегенге нұсқады. Кітапта саяси тұжырымдар да бар. Невилль Стюартқа қарсы республикашыл болды және саяси қуғын-сүргін ретінде ол ерте заманауи кезеңнің соңындағы әлеуметтік-саяси мәселелерді анық түсінген. Аралдың оқиғасы голландтық зерттеушілердің оқиғасымен негізделген, олар үш ұрпақ бұрын ағылшындық саяхатқа қарағанда жақсы ұйымдастырылған және жақсы жабдықталған және кішкентай ағылшын отаршылдық мемлекетін хаостан құтқару үшін қажет. Бұл кітап екінші ағылшын-голланд соғысының соңында жазылған.