Кіріспе

Түркиядағы бұрынғы мұғалімдер білім беру институттары Ауылдық институттар (түрікше: Köy Enstitüleri) - Түркиядағы ауыл мектептерінің тобы, ол сол кездегі білім министрі Хасан Али Юцель бастаған жобаға сәйкес құрылған. 1940 жылы 17 сәуірде мұғалімдерді даярлау басталды. Олар соғыстан кейінгі түрік мемлекетіндегі ауылды дамыту жобаларының іргетасы болды. Ол кезде ауылдарда білім беру мекемелері көп болмаған, олар ауыл тұрғындарына білім беруге көмектесті. Ауылдық институттар әрбір ауылдың мұғалімдерінің қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін құрылды. Олардың өмір сүру мерзімі қысқа болғанмен, олар елдегі бастауыш мектептердің санын арттырды. Оларды президент Исмет Инону мен бастауыш білім беру бас директоры Исмаил Хакки Тунгуч қолдады. 1940 жылы ресми түрде құрылған ауыл институттары егістік жерлері бар және темір жол арқылы жеңіл қолжетімді аймақтарда құрыла бастады. 3803 заң бойынша қазіргі мектептерді институттарға айналдыру және он жеті жаңа ауыл институтын ашу қарастырылған. Түркияның 21 аймағында құрылған мектептерде мұғалімдер ауыл тұрғындарына оқу-жазуды, сондай-ақ заманауи ауыл шаруашылығы әдістерін үйретеді. Олар тек кітаптарға негізделген білім берудің орнына, адамдарды дұрыс жерде іс-әрекет жасап үйретті. Осы мақсатта барлық мектептердің өз жерлері, фермалары, шеберханалары және жануарлары болды. Жабылу алдында көптеген егістік жерлер ауыл шаруашылығына пайдалы болып, өнім көлемі өсті. Осы мектептерде білім алған адамдар көптеген қоймалар, жаңа жолдар мен ғимараттар салды. 1954 жылға дейін олар жабылған кезде, 1 308 әйел және 15 943 ер адам, яғни барлығы 17 251 адам мұғалім ретінде білім алды.

Курстар

Мектептер егін егілетін жерлерге жақын салынған, өйткені бұл институттардың бір мақсаты - адамдарды ауыл шаруашылығының жаңа әдістеріне үйрету. Ауылдық институттарда білім беру практикалық (ауыл шаруашылығы, құрылыс, өнер және қолөнер және т.б.) және классикалық (математика, ғылым, әдебиет, тарих және т.б.) курстар. Бұл институттарды бітірген мұғалім тек бастауыш сынып мұғалімі ғана емес, сонымен қатар көптеген салалар бойынша практикалық білімге ие, мысалы, ара шаруашылығы, балық шаруашылығы, ағаш ұсталығы және т.б. Тіпті, мектептердің ғимараттарын да ауыл тұрғындарының көмегімен ұстаздар салған. Олардың күнделікті тұрмысына таңертеңгі гимнастика, оқу және ауыл шаруашылығы кірді. Әр оқушы жылына 25 кітап оқып, музыкалық аспапта ойнауды үйренуі керек. Олар апта сайын жиналып, мұғалімдер мен мектеп әкімшілігін еркін сынайтын. Бұл институттар іс жүзінде оқытудың жақсы және сирек үлгілері болды және осы тұрғыдан олар көптеген зерттеулердің тақырыбы болды.

Соңы

Олардың қызметінің соңында жиырма ауыл институты және басқаларға мұғалімдер даярлайтын бір жоғары ауыл институты болды. Олар 25 мыңға жуық түлекті оқытты. Олардың үлкен пайдасына қарамастан, қоғамның көптеген бөліктері бұл мектептерге қарсы болды. Консерваторлар интернаттағы мектептегі ортақ білім беруге қарсы болды. Ауылдағы ата-аналарды қыздарын сол жерге оқуға жіберу үшін көндіру өте қиын болды. Сол кездегі коммунистік және социалистікке қарсы қозғалыстар мектептерге шабуыл жасап, олардың қоғамдағы беделін төмендетті. Мектеп кітапханаларында солшыл кітаптар да бар еді, оқушылар басқа саяси ойларды оқыды деп күтілді. Сондай-ақ, ауылдарды басқаратын көптеген жер иелері жоғары білімді мұғалімдердің қайтып келуіне алаңдаушылық білдірді. Олар бастауыш мектептер ғана емес, ауыл тұрғындарын да білімді және ауыл шаруашылығымен таныстырды. 1945 жылы ауыл институттары ТЖП-ның консервативті қанаты мен жаңа құрылған ДП-ның күшті шабуылдарына ұшырай бастады. Қоғамның, оппозициялық партияның және алдағы сайлаудың қысымынан үкімет оларды жабуға мәжбүр болды. Дегенмен, үкімет сайлауда жеңіліске ұшырады. Ауылдық институттарды ДП үкіметі (1950 жылы сайланған) антисекуляристік топтарға жеңілдік ретінде тұрақты мұғалімдер даярлау мектептеріне айналдырды.