Кіріспе

Барбурофелис - Барбурофелидтер тұқымдасына жататын ірі, жыртқыш, feliform жыртқыш сүтқоректілердің (жалған семсер тісті мысықтар) жойылған туысы. Миоцен кезінде Солтүстік Америка мен Еуразияда эндемик болып, Тортоний кезінде жойылғанға дейін өмір сүрді, ол 13,6-дан 4,9 млн. жылға дейін өмір сүрді.

Таксономия

Барбурофелис деп Бертран Шульц, Мариан Шульц және Ларри Мартин 1970 жылы холотипті табудан бірнеше күн бұрын қайтыс болған Эрвин Хинкли Барбурдың құрметіне атады. Оның түрі Barbourofelis fricki және Barbourofelinae тұқымдасының типтік туысы.

Сипаттама

B. fricki түрі арыстан өлшеміне тең жыртқыш болған деп есептеледі, салмағы африкалық арыстанмен салыстырмалы, аяқ сүйектері бұлшықетті, мықты денені көрсетеді, ал B. morrisi сияқты басқа түрлер бар деп есептеледі. Бұл тұқымдас жануарлардың барборофелидтердегі ең ұзын иттер болған, олар да жалпақ болған, бұл оның тамақтануының жоғары деңгейін көрсетеді. Бұл иттердің жақтау бетінде ұзындыққа қарай созылып кеткен саңылаулары бар, бұл олар жасаған жарақаттан қанның ағып кетуіне мүмкіндік береді. Бұл ойық, ықтимал, иттерді жеңілдету үшін, олардың күшін сақтай отырып, бейімделген. Басқа да елеулі белгілерге посторбитальдық штанганың болуы, ішке қарай созылған ақыл-ой процесінің болуы (төменгі жақ сүйегінің екі жағында сүйекті кеңейтулер) және бас сүйегінің орбиталар артында қысқаруы жатады. Оның өте мықты конституциясы болды, B. morrisi Сансаносмилус пен B. fricki арасындағы аралық мөлшерде, бұл әсіресе үлкен жыртқыш және барлық барбурофелидтердің ішіндегі ең үлкені деп саналады. Барбурофелидтер өте қалың денелі болған, аю тәрізді арыстан немесе аю тәрізді арыстанға ұқсаған. Аяқ құрылысына сүйенсек, Барбурофелис түрінің жартылай плантиградты жүру ұстанымы болуы мүмкін. Барбурофелистің ірі карнасальді тістері де болды, олар өліктерді тиімді өңдеуге арналған, бұл өте бәсекелестік экожүйеде өмір сүргенін немесе әлеуметтік екенін және өзінің отбасылық тобының басқа мүшелері сияқты тамақтану үшін бәсекелестікпен, шатастырып тамақтанатындығын көрсетеді. Мүмкін, екі сценарийдің бірі болуы мүмкін. Бұл тұқым үшін табылған сүйектердің ең көп іріктемелері B. loveorum-дан алынған және олар тұқымның басқа мүшелерінің пропорцияларын одан әрі анықтауға мүмкіндік берді.