Кіріспе
Солтүстік Америкадағы *Aenocyon* туысының жойылған түрі
Speciesbox
| name = Dire wolf
| fossil range =
| image = Canis dirus Sternberg Museum.jpg
| image upright = 1.1
| image caption = Sternberg табиғат тарихы мұражайында орнатылған қаңқа
| parent authority = Merriam, 1918
*Canis ayersi* Sellards, 1916 (/iː//'//n//ɒ//s//aɪ//.//ɒ//n// //'//d//aɪ//r//ə//s/) – құрып кеткен иттің бір түрі. Қасқыр қасқыр Америкада (Шығыс Азиядан бірнеше мәліметтер бар) Кейінгі Плейстоцен және Ерте Холоцен дәуірлерінде (125 000–9 500 жыл бұрын) өмір сүрген. Бұл түр 1858 жылы, алғашқы үлгі табылғаннан кейін төрт жыл өткен соң аталды. Екі түршесі белгілі: *Aenocyon dirus guildayi* және *Aenocyon dirus dirus*. Оның қазбаларының ең үлкен коллекциясы Лос-Анджелестегі Ранчо Ла Бреа шайырлы көлдерінен алынған. Қасқыр қасқырдың қалдықтары Солтүстік Американың жазықтары, далалары және орманды таулы аймақтарының, Оңтүстік Американың шөлейтті саванналарының сияқты кең ауқымды орталарда табылған. Осы жерлердің биіктігі теңіз деңгейінен бастап қасқыр қасқырдың қазбаларына дейін жетеді. 42° солтүстік ендігінен солтүстікке қарай қасқыр қасқырдың қазбалары сирек кездеседі; осы ендіктен жоғары тек бес расталмаған хабарлама бар. Бұл шектеу температураға, жемге немесе осы кезде болған Лаврентид және Кордильера мұздықтарының жақындығына байланысты тіршілік ортасының шектеулеріне байланысты деп есептеледі. Қасқыр қасқырдың мөлшері ең ірі қазіргі сұр қасқырлар (*Canis lupus*) сияқты болды: Юкон қасқыры және солтүстік-батыс қасқыры. *A. d. guildayi* орташа салмағы ал эми *A. d. dirus* орташа салмағы болды. Оның бас сүйегі мен тістері *C. lupus* тістерімен сәйкес келеді, бірақ оның тістері үлкен, кесу қабілеті жоғары, ал ие тістеріндегі тістеу күші кез келген белгілі *Canis* түрінен күштірек. Бұл ерекшеліктер Плейстоценнің соңғы мегагербиворларына аң аулауға бейімделу деп есептеледі, ал Солтүстік Америкада оның жеміне батыс жылқылары, жер қасқырлары, мастодонттар, ежелгі бизондар және түйелер кіргені белгілі. Оның жойылуы оның негізгі жеміне байланысты төртіншілік жойылу оқиғасы кезінде болды. Оның мегагербиворларға тәуелділігі, климаттың өзгеруі және басқа түрлермен бәсекелестік немесе осы факторлардың үйлесімі жойылу себебі ретінде ұсынылды. Қасқыр қасқырлар 9 500 жыл бұрынға дейін өмір сүрген.
| name = Dire wolf
| fossil range =
| image = Canis dirus Sternberg Museum. jpg
| image upright = 1.1
| image caption = Mounted skeleton, Sternberg Museum of Natural History
| parent authority = Merriam, 1918
Canis ayersi Sellards, 1916 /iː//'//n//ɒ//s//aɪ//.//ɒ//n// //'//d//aɪ//r//ə//s/) is an extinct canine. The dire wolf lived in the Americas (with a possible single record also known from East Asia) during the Late Pleistocene and Early Holocene epochs (125,000–9,500 years ago). The species was named in 1858, four years after the first specimen had been found. Two subspecies are recognized: Aenocyon dirus guildayi and Aenocyon dirus dirus. The largest collection of its fossils has been obtained from the Rancho La Brea Tar Pits in Los Angeles. Dire wolf remains have been found across a broad range of habitats including the plains, grasslands, and some forested mountain areas of North America, the arid savanna of South America. The sites range in elevation from sea level to Dire wolf fossils have rarely been found north of 42°N latitude; there have been only five unconfirmed reports above this latitude. This range restriction is thought to be due to temperature, prey, or habitat limitations imposed by proximity to the Laurentide and Cordilleran ice sheets that existed at the time. The dire wolf was about the same size as the largest modern gray wolves (Canis lupus): the Yukon wolf and the northwestern wolf. A. d. guildayi weighed on average and A. d. dirus was on average Its skull and dentition matched those of C. lupus, but its teeth were larger with greater shearing ability, and its bite force at the canine tooth was stronger than any known Canis species. These characteristics are thought to be adaptations for preying on Late Pleistocene megaherbivores, and in North America, its prey is known to have included western horses, ground sloths, mastodons, ancient bison, and camels. Its extinction occurred during the Quaternary extinction event along with its main prey species. Its reliance on megaherbivores has been proposed as the cause of its extinction, along with climatic change and competition with other species, or a combination of those factors. Dire wolves lived as recently as 9,500 years ago, according to dated remains.
Таксономия
1850-ші жылдардан бастап АҚШ-та жойылып кеткен ірі қасқырлардың қаңқа қалдықтары табыла бастады, олардың барлығы бір түрге жататыны бірден анық болған жоқ. Кейіннен *Aenocyon dirus* деп аталатын түрге байланысты алғашқы үлгі 1854 жылдың ортасында Индиана штатының Эвансвилл қаласы маңындағы Огайо өзенінің арнасынан табылған. Жақ тістері сақталған қазбаланған жақ сүйегін геолог Джозеф Гранвилл Норвуд Эвансвилл қаласының коллекционері Фрэнсис А. Линктен алған. Палеонтолог Джозеф Лейди бұл үлгінің жойылып кеткен қасқыр түрінің қалдығы екенін анықтады және оны *Canis primaevus* деп сипаттады.