Кіріспе

Messageries Maritimes - француз сауда кеме компаниясы. Ол бастапқыда 1851 жылы Messageries nationales деп аталып, кейін Messageries impériales деп аталды, ал 1871 жылдан бастап Compagnie des messageries maritimes, кездейсоқ "MesMar" немесе оның "MM" деген атымен белгілі болды. Оның төртбұрышты үй туы, ақ түсті фондағы және қызыл бұрыштарындағы MM әріптерімен, теңізшілер арасында танымал болды, әсіресе Еуропа Азия сауда жолдары 1977 жылы ол Compagnie générale transatlantique компаниясымен бірігіп, Compagnie générale maritime компаниясын құрды. 1996 жылы CGM жекешелендірілді және Compagnie Maritime d'Affrètement (CMA) компаниясына сатылып, CMA CGM құрылды.

Ерте тарих

1851 жылы Марсельден келген кеме иесі Альберт Ростан жер үсті тасымалдаушы компаниясы Messageries nationales директоры Эрнест Симонсқа бірігіп, әуе компаниясын құруды ұсынды, алдымен Messageries nationales, содан кейін Messageries impériales, ақырында 1871 жылы Compagnie des messageries maritimes деп аталды. Екі инженер, Анри Дюпуи де Лом және Арман Бехи компанияға қосылды, олар 1849 жылы Ла-Сиотат кеме жасау зауыттарын сатып алуға шақырды. Бастапқыда компания Таяу Шығысқа бағыт алған. Оның кемелері Қырым соғысы кезінде әскер кемелері ретінде пайдаланылды және армия үшін өте пайдалы болды, сондықтан император компанияға Бордо Бразилия бағытында жұмыс істеу құқығын берді. Бұл - Францияның пароходтармен жабдықталған алғашқы трансатлантикалық желісі. Келесі жылы Société générale maritime (болашақтағы Compagnie générale transatlantique) Солтүстік Атлантика желілерін алды.

Алтын ғасыр

1871 жылдан 1914 жылға дейін компанияның алтын дәуірі болды. Бұл Франция отарларын кеңейту және Таяу және Таяу Шығыстағы интервенционизм кезеңінде болды. Марсельлік лайнерлер Жерорта теңізінде, Қара теңізде, содан кейін Қызыл теңізде, Үнді мұхитында, Қытай теңізінде және ақырында Тынық мұхитында үздіксіз қызмет етті. Батыс жағында Оңтүстік Атлантика желісі толығады. Бұл желідегі кемелер жаңа су құбыры қазандықтарымен жабдықталған алғашқы ірі кемелердің бірі болды, атап айтқанда үлкен құбырлы Белвиль қазандығы. Олардың қызметі британдық Корольдік теңіз флотына қызығушылық туды, сондықтан оларды қолдануды зерттеу үшін француз ретінде танымал болған Джерсидің Эдуард Гаудинді жіберді. Оның есебі олардың жаңа кемелерге орнатылуына әсер етті, тіпті Солтүстік Атлантикада Лондоннан Дюнкеркке дейін Ле-Хаврден Марсельге дейінгі бағытты жүргізген екілік түтікпен кемелерді білетін. Таяу Шығыста кемелер Мальта, Александрия, Порт-Саид, Бейрут, Сирия, Смирна, Константинополь және Қара теңізге тоқтады. Үнді мұхитында Маэ, Сейшель, Реюньон, Маврикий, Занзибар және Мадагаскар, сондай-ақ Үндістандағы француз мекемелеріне қызмет көрсетті. Пондичерридегі шағын портты пайдалану үшін кеме тендерлерін қолдану қажет болды. 1912 жылы компания Оңтүстік Америка бағытында француз поштасын тасымалдаудың айрықша құқығын Compagnie de Navigation Sud Atlantique компаниясына жоғалтты.

Бірінші дүниежүзілік соғыс және соғыстан кейінгі кезең

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде компания өзінің флотының көп бөлігін жоғалтты, сонымен қатар Антанта державаларының кеме қатынасы компанияларының көпшілігі. Соғыстан кейін жаңа құрылыс бағдарламасы қолға алынды. Соғыста жоғалған кемелер үлкен және сәнді лайнерлермен ауыстырылды, ал жаңадан ашылған Панама каналы 1920 жылдардың басында маршрут желісіне қосылды. Осы уақыт аралығында Жорж Филиппар Messageries Maritimes компаниясының президенті болды. Ол Александр Дюманың үлкен құрметіне бөленген және желідегі әрбір кемеде жазушыны еске түсіретін нәрсе бар екеніне көз жеткізді; төрт кемеге "Үш мылтықшы" деген ат берілді. 1932 жылы алғашқы сапарында өртеніп, Аден шығанағында суға батып, 54 адам қаза тапты. Кемеге компанияның бас директоры Жорж Филиппардың есімі берілген.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде компанияның флотының көп бөлігі портта орналасты, бірақ соғыс жалғасқан сайын кемелердің көпшілігі батып кетті немесе басқа флоттың комиссиясы, ол одақтастар мен Виши Франциясына бөлінді. 1945 жылы флоттың саны онға жетті, тек 21 кеме қалды.

Соғыстан кейінгі кезең және құлдырау

Алыс Шығыс компанияның жеке аумағы болды. Камбоджа - 1950 жылдары MM-дің Қиыр Шығыс бағытын жаңғыртқан үш жаңа лайнердің біріншісі. Сайгон компанияның екінші портқа айналды. Жергілікті желілерге берілген шағын тоннаждық "stationnaires" кемелер одан кетіп қалды. Олар Ханой, Йокогама, Гонконг, Шанхай, Австралия және Жаңа Каледонияға барды. Олардың бір жалау астындағы кемелерінің ең үлкен флоты болды, 1950 жылдары Еуропа мен Африка бойынша Франция азаматтарының коммерциялық немесе мәдени мүдделері бар аймақтарда маршруттар үшін салынған тоғыз жолаушы / жүк линиялары. Оңтүстік Атлантикада Бразилия желісі Монтевидео мен Буэнос-Айреске дейін созылып кетті. Соңғы жылдары Гамбургке айналғанға дейін оның бастапқы порттары Бордо болды. 1960 және 70-жылдары әуе қатынасы кеңінен тараған кезде көптеген компаниялардың жолаушылар қызметі тоқтап қалды, мысалы, Messageries Maritimes компаниясы, контейнерлік жүк тасымалы саласына жол ашылды, бұл контейнерлік кемемен кемелердің мүлдем жаңа түрін қажет етті. 1972 жылы барлық желілік қызметтер тоқтатылды және олардың орнына ғаламдық контейнерлік қызметтер енгізілді. 1977 жылы Франция үкіметі екі мемлекеттік бақылаудағы кеме қатынасы компаниясын, яғни Compagnie générale transatlantique және Messageries Maritimes компаниясын Compagnie générale maritime деп аталатын бір компанияға біріктірді.