Кіріспе
Клод Дебюссидің үш бөлімдегі оркестрлік композициясы Images pour orchestre, L. 122, Клод Дебюссидің 1905 және 1912 жылдар аралығында жазылған үш бөлімдегі оркестрлік композициясы. Дебюсси бұл "Сүреттер" жинағын тұңғыш пианино үшін "Сүреттер" жинағының алғашқы жалғасы ретінде қарастырған, бұл туралы ол 1905 жылдың қыркүйегінде өзінің баспашысы Дюранға жазған хатында айтқан. Алайда 1906 жылдың наурызында Дюранға жазған хатында ол екі фортепианоның орнына оркестр үшін шығарманы баптау туралы ойлана бастады.
Images pour orchestre, L. 122, is an orchestral composition in three sections by Claude Debussy, written between 1905 and 1912. Debussy had originally intended this set of Images as a two piano sequel to the first set of Images for solo piano, as described in a letter to his publisher Durand as of September 1905. However, by March 1906, in another letter to Durand, he had begun to think of arranging the work for orchestra rather than two pianos.
Нәрселеу
Images pour orchestre - 2 пиколо, 2 флейта, 2 гобой, гобой д'аморе, cor anglais, 3 кларнет, бас кларнет, 3 фасон, контрабасон, 4 мүйіз, 4 керней (С), 3 тромбон, туба, тимпани, далалық барабан, домбыра, кастанеттер, 2 арфа, Celesta, үшбұрыш, ксилофон, сымбалдар, 3 қоңырау және саптар.
И. Гиге (1909-1912)
"Гигю" әні алғашқы аталуы "Гигю" ("Жас күйзелістер") болды. Дебюсси Англия туралы естеліктерін музыкаға шабыт ретінде пайдаланды, сонымен қатар Чарльз Бордстың "Dansons la gigue" әні негізгі тақырып ретінде пайдаланылды. Гиганың айналасында музыкалық жасушалар айналып тұрады, олар музыканың бірлігін көрсетеді. Көбінесе бір-екі рет пайда болатын немесе бүктелген түрде қайтадан пайдаланылатын қысқа мотивтер. Басқа да тақырыптар - әсіресе обоэ д'аморе үшін жазылған ұзақ сололық үзінділер. Андре Каплеттің Гиге оркестрлеудегі рөлі туралы пікірталас бар. Роберт Орледж пен Уильяметта Спенсер Каплеттің оркестрлеуге көмектескенін мойындады. Алайда Франсуа Лесурдің айтуынша, Ұлттық кітапханадағы қолжазбалар (MS 1010) Каплеттің қатысы бар екеніне ешқандай дәлел келтірмейді.
II. Иберия (1905-1908)
Иберия - үш оркестрлік бейнелердің ең танымал бейнесі және ол өзі триптих ішінде триптих құрайды. Оның бөлімдері: Испания әсерлері осы музыкаға әсер етті. Ричард Лэнгем Смит Дебюссидің көркем өнер элементтерін музыкалық тұрғыда қатар қою идеяларына қатысты пікірін білдірді, оның ішінде Дебюссидің 1910 жылғы 26 ақпандағы Каплетке жазған хатынан үзінді: "Сіз "Parfums de la nuit" және "Le Matin d'un jour de fête" арасындағы ауысудың қаншалықты табиғи жұмыс істейтінін елестете алмайсыз. Бұл жазылған сияқты емес. ""'Мэтью Браун Дебюссидің Ібериядағы толық емес прогрессиялар, жақшалы эпизодтар және интерполяциялар сияқты әдістерді қолдануына қысқаша тоқталды. III. Ауысу "Rondes de printemps" ("Жаздың дөңгелек билері") (19051909) Бұл Дебюссидің ең заманауи шығармаларының бірі. Ол бұл қозғалыста "Nous n'irons plus au bois" және "Do, do l'enfant do" атты екі халық әуенін қолданды. Бірінші ән - сололарда, сүйемелдеу мен қарсы күйлерде уақыт басталғаннан бастап, бөлімнің соңына дейін маңызды рөл атқарады. Дебюсси "Nous n'irons plus au bois" әнін 1894 жылы фортепиано үшін "Озабыспен суреттерде" және "Эстамп" (1903) жазған "Жардын су ла дождьде" (1903) келтірген.
Impressions of Spain inspired this music. Richard Langham Smith has commented on Debussy's own wish to incorporate ideas of juxtaposing elements of the visual arts in musical terms, including a quote from Debussy to Caplet from a letter of 26 February 1910: "You can't imagine how naturally the transition works between 'Parfums de la nuit' and 'Le Matin d'un jour de fête. Ça n'a pas l'air d'être écrit. "''Matthew Brown has briefly commented on Debussy's use of techniques such as incomplete progressions, parenthetical episodes, and interpolations in Ibéria. III. Rondes de printemps ("Round dances of spring") (1905–1909)
This is one of Debussy's most modern works. He used two folk tunes, "Nous n'irons plus au bois" and "Do, do l'enfant do" in this movement. The first song plays a prominent role from the start of the time until the end of the movement, in the solos and in the accompaniments and countermelodies. Debussy had already quoted the song Nous n'irons plus au bois in Images oubliées of 1894 for piano and in Jardins sous la pluie from Estampes'' (1903).