Кіріспе

Нью-Йорк метро станциясы Манхэттенде Бруклин жылдам транзит компаниясы Комиссияға 1911 жылы 2 наурызда Три билік жүйесін (бірақ Гринвич көшесіне емес, Черч-стрит астында), сондай-ақ Бродвей, Седьмой проспект және 59-шы көше бойындағы филиалда жұмыс істеу туралы ұсыныс ұсынды. Тоғызыншы көшеден солтүстікке және шығысқа қарай Куинсборо көпіріне дейін; Canal Street метросы Хадсон өзеніне жалғасудың орнына Бродвей желісімен бірігуі керек еді. Қала, BRT және Interborough Rapid Transit Company (Манхэттендегі алғашқы метро және төрт жоғары желілерді басқаратын) келісімге келді және 1911 жылы 5 маусымда Нью-Йорк қаласының бағалау кеңесіне есеп жіберді. Бродвейден 59-ші көшеге дейінгі желі BRT-ге тағайындалды, ал IRT Лексингтон даңғылы желісін алды, ол Grand Central 42-ші көшедегі қолданыстағы бағытпен байланысты. Құрылыс Лексингтон даңғылында 31 шілдеде, ал келесі жылы Бродвейде басталды. 1913 жылы 4 наурызда қала мен BMT және IRT арасындағы екі операциялық келісімшарт - Дуал келісімшарттар қабылданды. Бастапқы жоспарда 59-шы және 60-шы көшелер астынан бір жолды туннельдер жұбы салу, Квинсборо көпіріне көтеріліп, Ист-Риверден Квинске дейін, Бесінші және Лексингтон даңғылдарында станциялармен өту болды. 1914 жылдың шілдесінде Мемлекеттік қызмет комиссиясы екі туннельдің құрылысына арналған конкурстық өтінімдерді ашты. Degnon Contracting Company компаниясы жобаға ең төменгі бағаны - 2,8 миллион доллардан астам бағамен ұсынды. Дегнон келісімшартты қабылдап, сол жылдың қыркүйек айында туннельдерді салуды бастады. 1915 жылы Мемлекеттік қызмет комиссиясы Нью-Йорк қаласының бағалау кеңесінің өтінішін мақұлдады. 1918 жылдың желтоқсанында А. В. Кинг Бродвей желісіндегі Лексингтон даңғылы мен Бесінші даңғыл станцияларына бітіру орнату үшін 126 000 долларлық келісімшарт алды. Станция 1919 жылы 1 қыркүйекте 57-ші көшеден / 7-ші даңғылдан Лексингтон даңғылы / 59-шы көшеге дейін Бродвей желісінің кеңейтуінің бөлігі ретінде ашылды. Қызмет бастапқыда солтүстікке қарай Лексингтон даңғылына және оңтүстікке қарай Манхэттеннің оңтүстік шетіндегі Уайтхолл көшесіне дейін жұмыс істеді.

Кейінгі жылдар

1940 жылы 1 маусымда BMT-ның жұмысын қалалық үкімет өз қолына алғанға дейін станцияны BMT басқаратын. Бұл станция 1970-ші жылдардың соңында күрделі жөндеуден өтті. MTA станцияның құрылымын және жалпы көрінісін түзетіп, бастапқы қабырға плиткаларын, ескі белгілерді және қыздырғыш жарықтандыруды 1970 жылдардағы қазіргі заманғы қабырға плиткалары мен планшет мозаикалары, белгілер мен люминесценттік жарықтармен алмастырды. Сондай-ақ, баспалдақтар мен тұғырлардың шеттерін де бекітті. 2002 жылы станция күрделі жөндеуден өтті. Ол өнер жөндеулерін, сондай-ақ ADA сәйкестігі үшін станцияның жаңартылуын және 1910-шы жылдардың соңында түпнұсқалық плитканы қалпына келтіруді алды. МТА баспалдақтарды жөндеп, қабырғаларды қайталап, едендерге жаңа плитка орнатты, станцияның жарықтарын және қоғамдық ауызша жүйесін жаңартты, платформаның жиектері бойына ADA сары қауіпсіздік жіптерін, жаңа белгілерді және екі бағыттағы жаңа жол төсеніштерін орнатты.

Шығулар

Станцияның солтүстік жағында, 60-шы көше мен Бесінші даңғылда, үш көше сатысы бар, біреуі Орталық паркінің сыртқы периметріне (осы қиылыстың солтүстік-батыс бұрышы) және қалған екеуі қиылыстың шығыс бұрышында. Оның атына қарамастан, бекеттің Бесінші даңғыл мен 59-шы көше бұрышында шығу жолы жоқ.